இப்போ காலையிலே நம்மில் யாராவது கடைக்கு போனாலே, கியூவில் நிக்கறது, ஆப் "பிரேக்" ஆகிவிட்டது, ரெசீட் கெடச்சு போச்சு, கண்ணை கட்டும் கஸ்டமர் சர்வீஸ் – இதெல்லாம் நாளைமுறை. ஆனா, சமயம் சரியா வரும்போது, "அது பூஜ்ஜியம் இல்லை சார், ஓ தான்!"ன்னு வாயில சொல்லணும் என்பது யாருக்குமே எதிர்பார்ப்பு இல்லாத விஷயம்தான்!
நம்ம தமிழ்நாட்டில் கடைகளில் நடக்கும் சம்பவங்கள் சொல்வதற்கே சுவாரசியமாக இருக்கும். "சேலையில் சலுகை" என்றாலே மக்கள் கூட்டம், விற்பனைக்காரர் குரல், வாடிக்கையாளரின் சரக்கு தேர்ச்சி – இவை எல்லாம் நம்ம ஊருக்கு புதிதல்ல. ஆனா, அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு கடை கதையைப் படிச்சதும், நம்ம ஊரு ரெட்டித் கதைகளை மிஞ்சும் அளவுக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது! இந்த கதையை நான் இங்கே உங்களுக்காக தமிழில் சொல்ல வர்றேன்.
நம்ம ஊர் பொது இடங்களில், கடைக்காரங்க, வாடிக்கையாளர்கிட்ட பேசுறப்போ, ஒரே மாதிரி தமிழ் பேசுறோம். ஆனா, ஒரே மொழிலேயே, ஒரே எழுத்தை ஊருக்கு ஊரு வேற மாதிரிதான் சொல்வாங்கன்னா? ஆஹா! அதுதான் இந்தக் கதையின் ருசி.
ஒரு கெனடியன் கடை ஊழியர், அரிசோனாவிலிருந்து வந்த ஒரு அமெரிக்க ஃபோன் வாடிக்கையாளருடன் நடந்த ஒரு அசரீரமான உரையாடலில்தான் இந்தக் கலாட்டா. நீங்க "Z"ன்னா எப்படி சொல்வீங்க? "Zed" அல்லது "Zee"? இந்தச் சிறிய வித்தியாசம், ஒரு பெரிய குழப்பத்துக்கே வழிவகுத்தது!
நம்ம ஊர் கடைகள்ல அப்படியே ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளரும் ஒரு கதாபாத்திரம் தான்! சும்மா போனாலும் புதுசு புதுசா யாராவது ஒரு டீப் ஆலோசனை கொடுப்பாங்க. ஆனா, இந்த சம்பவம் கேட்டீங்கன்னா, “பூம்பாவை” கைபற்றும் திரில்லர் மாதிரி இருந்துச்சு! பெரிய ஹார்ட்வேர் கடையில் வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தபோது நடந்த ஒரு கலகலப்பான சம்பவம் தான் இதேன்.
அந்த நாள், கடை முழுக்க தூய்மை வைக்க முடியுமா என்று, நான் ஸ்வீப்பிங் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன். நல்லா பார்க்கணும்னு, சில இடங்களில் நாற்காலி இல்லாமலும், நானே உட்கார்ந்து தூக்கி தூக்கி தூக்கி தெளிவா ஒவ்வொரு மூலையும் பார்த்து தூக்கினேன். முதுகு வலிக்காததுக்கு இது நல்லா இருந்துருச்சு.
நம்ம தமிழ் மக்கள் வீட்டில் பழைய பொருட்களை வீசிக்கொடுக்குறது ஒரு பெரிய டாஸ்க்தான். அக்சன் கலைஞர்களா, "அது அம்மா வாங்கின விஷயம், அதை போடாம இருக்க முடியுமா?"ன்னு பசங்க புன்னகையோட கேட்பாங்க. ஆனா, வாழ்க்கை சில சமயங்களில் நம்ம கையில் இல்லாமல் சில பழைய பொருட்கள் போய்விடும். அந்த நினைவுகளோடு ஒரு நாள் மீண்டும் அந்த பொருள் நம்ம முன்னால் வந்தால், அந்த சந்தோஷத்துக்கே ஒரு அளவே இல்ல!
“கடையில் வேலை செய்யுறவங்களுக்கு பெரிய புண்ணியம் இருக்கு!” – இதை நம்ம ஊர்ல பெரியவர்கள் சொல்வார்கள். ஆனா, அந்த புண்ணியம் திருவிழா காலம் வந்தா, பாவம் கூட செஞ்சு விடும் போலிருக்கு! குறிப்பா, கிறிஸ்துமஸ் மாதிரி பெரும் பண்டிகை நாட்களில் கடைகளில் வேலை செய்வது என்பது கல்யாண வீட்டை விடக் கஷ்டம் தான். மனசுல ஆறு பாடல் ஒழுங்கா ஒலிக்குது, அடிக்கடி 'மெர்ரி கிறிஸ்துமஸ்' சொல்லனும், வாடிக்கையாளர்கள் ஓட ஓடி வராங்க, அவர்களோட கோபமும், சந்தோஷமும் எல்லாம் உங்களுக்கு கிடைச்சு விடும்!
நம்ம ஊரிலே கடை கலாச்சாரம் சொன்னா, ரொம்பவே வித்தியாசமான, சிரிப்பும் சிந்தனையும் கலந்த சம்பவங்கள் நடக்காமல் இருக்க முடியாது. பெரிய சலுகை நாளா, பிளாக் பிரைடே மாதிரி ஆஃபர் டே-யில், வாடிக்கையாளர்கள் கூட்டம் கூட்டமா கூட்டம். அந்த கூட்டத்தில, சிலருக்கு தப்பா புரிந்து, தங்களுக்குத்தான் பெரிய 'சந்தை' கிடைக்குது என்று நம்பிக்கையோட நடக்கிறார்கள். ஆனா, உண்மையில் அவர்களே தங்களை ஏமாற்றிக்கிறார்கள் என்பதே இந்த கதையின் சுவாரசியம்!
"மாமா, என் பை எங்கோ தொலைஞ்சிருச்சு!" – இந்த மாதிரி ஒரு குரல் கேட்டதுண்டா? பெரும்பாலான தமிழர்கள் இந்த சூழ்நிலையை அனுபவிச்சிருப்போம். வேலையில இருக்கும்போது, திடீர்னு ஒரு வெளிநாட்டு வாடிக்கையாளர் போல ஒரு அழைப்பு வந்தா, நம்ம மனசு எல்லா சினிமா காமெடி சீன்களும் ஞாபகம் வருது. ஆனா, இப்போ சொல்றேன் ஒரு உண்மை சம்பவம் – நேரில் நடந்தது, நம்ம ஊர் ஸ்டைலில் சொல்லப்போகிறேன்.
“அண்ணா, இந்த ரீடெயில் கடைல வேலை பார்த்தீங்கனா தான், வாழ்க்கைல எல்லா சிரிப்பும், கோபமும், சோகமும் ஒரே நாள்ல பார்த்துடலாம்!” – நம்ம ஊர் ரீடெயில் கடை ஊழியர் ஒருத்தரு சொன்னதுக்கே நம்மை பொறுக்க முடியாது சிரிப்பா வரும். அப்படியே, ரீடெயில் கடைல நடக்கற அவ்வளவு சின்னச் சின்ன சம்பவங்கள், ஜோக்குகள், வைரல் ஆகும் வசனங்கள் – எல்லாத்தையும் பாக்குறதுக்கே ஒரு தனி சுவாரசியம் தான்.
இந்த உலகம் முழுக்க ரீடெயில் கடை ஊழியர்கள் எல்லாரும் தங்களோட அனுபவங்களை பகிரும் ஒரு பிரபலமான இணைய தளம்தான் Reddit-ல இருக்கிற r/TalesFromRetail. அதுல “Express Lane”ன்னு ஒரு மினி ரயில் போல வேகமா செல்லும் ஒரு பகுதி – அங்க எல்லாரும் கிறுக்கல், சிரிப்பும் கலந்த தங்கள் ரீடெயில் அனுபவங்களை சுருக்கம் எழுதுவாங்க. இப்போ அந்தக் குழுவுல, நம்ம ஊர் கடை ஊழியர்களும் பார்த்திருப்பாங்களோன்னு மாதிரி நடக்கற சில சம்பவங்களை, நம்ம பாணியில் சொல்லப்போறேன்!
நம்ம ஊர்ல கடையில் வேலை பார்த்து பாத்திருக்கீங்களா? இல்லன்னாலும், அங்க நடந்த சின்ன சின்ன சம்பவங்களை கேட்டிருக்கீங்க. ஆனா, அமெரிக்காவில இருக்குற 'டாலர் ஸ்டோர்'ல (ரூபாய்க்கு சமமா இருக்கும் கடை) பணிபுரியும் ஒரு நண்பர் சொன்ன அனுபவங்களை கேட்டா, நம்ம கடை கலாட்டாவும், அங்க நடக்குற கலையோட ஒண்ணும் குறைய கூடாது போலிருக்கு!
இன்னிக்கு அந்த நண்பர் reddit-ல போட்டிருந்த ஒரு பதிவு பார்க்க நேர்ந்தது. அவர் சொன்ன கதையோ, நம்ம ஊர் கடை வேலைக்காரருக்கும், வாடிக்கையாளருக்கும் நடக்குற 'அதிகம் பேசலாம், ஆனா குறைச்சு வாங்கணும்' மாதிரி சம்பவங்களை நியாபகம் வரச்செய்யுது.