நம்ம வீட்டில் நாய் வளர்க்கும் அனுபவம் இருக்கும் அண்ணா, அக்கா, தம்பி, தங்கை எல்லாரும் கொஞ்சம் கவனிக்கணும். நம்ம நாய்கள் – அவங்களுக்கு நம்ம பாசம், கவனிப்பு, சாப்பாடு மட்டும் போதும். ஆனா, நம்ம வீட்டுக்குள்ள நம்ம போடுற ரீல்ஸ், சட்டங்கள் எல்லாம் அவங்களுக்கு ஒரு சின்ன சிரிப்பு தான்! என் வீட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் கேட்டா, உங்க வீட்டிலும் ஒரே மாதிரி கதை இருக்குமோனு சந்தேகம் தான்!
“ஐயா, எனக்கே சாக்லேட் ஐஸ்கிரீம் வேணும்! வெணிலா வேண்டாம்!”
இப்படி குழந்தை ஒன்று அழுதால் சமையலறை அம்மாக்கள் நம்ம ஊரில் என்ன செய்வார்கள்? “ஆசை அதிகமானால் அதுவே தண்டனை”ன்னு சொல்லி ஒரு கதையை ஆரம்பித்து விடுவார்கள்! ஆனால் மேற்கு நாடுகளில், அந்த ஆசையை எப்படி கற்றுக் கொடுக்கிறார்கள் தெரியுமா? இதோ, அமெரிக்கா ஓர் சிறுவனின் சிறுவயது கேம்ப் அனுபவம் நம்மை கமெடியா கற்றுக் கொடுக்கும்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில், "என் மேலாளருக்கு என் பிரச்சனைகளை சொன்னா உனக்குத்தான் கஷ்டம்!"ன்னு ஒரு பழமொழி மாதிரி சொல்லிக்கொண்டே இருப்பாங்க. ஆனா, ஒரு நாள் மேலாளரே, "உங்க பிரச்சனைகள் பேசாதீங்க!"ன்னு கட்டளையிட்டா என்ன ஆகும்? அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவத்தைப் பார்த்தா, நம்ம மனசு சிரிச்சாலும், கொஞ்சம் யோசிக்கவும் வைக்கும்.
ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பரின் (Reddit-இல் u/insiderecess) அனுபவம் இது. அவருடைய வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு 'அலுவலக தமிழகத்' திருப்பம், நம்ம ஊரு ஸ்டைலில் சொல்லப்போறேன்.
"அண்ணா, வேலையை சீக்கிரம் முடிச்சு கொடுத்தா நல்லா இருக்கும்!" – நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் எல்லாம் அப்போப்போ கேட்டுட்டு இருப்போம். ஆனா, சில இடங்களில் 'Process' என்ற வார்த்தை வந்து சேர்ந்தா, அங்க நீங்க எவ்வளவு வேலைக்காரமா இருந்தாலும், எல்லாம் தனியா டிக்கெட் போட்டு, ஒவ்வொன்னும் லிஸ்ட் பண்ணி தான் செய்யணும். அந்த மாதிரிதான், ரெடிட்-இல் வந்த ஒரு கதையைப் படிச்சதும், நம்ம ஊரு அலுவலக வாழ்க்கை கண்ணு முன்னாடி வந்துடுச்சு!
ஒரு பெரிய நிறுவனத்துல, வியாபார அணியில இருந்து ஐ.டி. டிப்பார்ட்மெண்ட்-க்கு ஒருத்தரை மாற்றினாங்க. காரணம் – 'software delivery' ஒழுங்கா இருக்கு என்னு சொல்லினாலும், உண்மையில அந்த ஆளு 'expensive', sales-க்கு போக மாட்டேன், ஆனா ஐ.டி.யில் அதிகமான பட்ஜெட் இருக்கு. முக்கியமா, அந்த ஆளு 'specs'க்கு ஏற்ற மாதிரி இல்லாத வேலைக்கு 'approval' குடுக்க மாட்டேங்கிராராம். அதனால் 'difficult', 'solution oriented' இல்லன்னு பெயர் வாங்கிட்டாராம்!
நம்ம ஊர் அலுவலக வாழ்க்கையில், “நான் சொன்னது சட்டம்!” என்கிற மேலாளர்கள் குறைவா? ஒருவேளை, அவர்களுக்கு நம்ம ஊர் ஊழியர்கள் எப்படி பதில் கொடுக்கிறார்கள் என்பதையும் பார்த்திருப்போம். அதுதான் இந்தக் கதை!
ஒரு மேலாளர், “பணிநேரத்தில் கைபேசி எடுக்க கூடாது! யாருக்கும் சலுகை இல்லை!” என்று கலையாத குரலில் அறிவிப்பு போட்டார். அந்தக் கூச்சல் கேட்ட போது, நம்ம ஊர் மூத்த கம்பெனி ஊழியர்கள் “இது ஒரு வாரம் தான் நடக்கும்” என்று சிரித்திருக்கலாம்! ஆனால், ஒரு ஊழியர் அந்தக் கட்டளை என்னும் சட்டத்தை 100% கடைபிடித்தார்.
பொதுவாகவே, ஒரு குடியிருப்பு சங்கம் என்றால், அங்கே சண்டை, விவாதம், தலைவர்கள் தம்மில் திமிர், அப்புறம் அதைச் சுற்றி ஏற்படும் சிரிப்புகள் – இவையெல்லாம் நம்ம ஊரிலேதான் என்று நினைத்தீர்களா? இல்லைப்பா! நியூயார்க் நகரத்திலும் அப்படித்தான் நடக்கிறது. ஆங்கிலத்தில் சொல்லப்படும் “Malicious Compliance” – அதாவது, "நீ கேட்டதுதான், இதோ உனக்காக!" என்ற எண்ணத்தோடு நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம ஊருக்கே உரியதாகத் தோன்றும்!
ஒரு Condominium (அதாவது, கூட்டுக் குடியிருப்பு) உண்டா? அதற்கு ஒரு சங்கம் (HOA – Home Owners Association) உண்டா? அந்த சங்கத்தில் ஒரு தலைவி இருக்கிறாரா? அவங்க குரல் கொடுத்தா எல்லாரும் நடுங்கி கேட்கிறாங்களா? ஓகே, அப்போ இந்த கதையை நிச்சயமாக ரசிப்பீங்க!
நம்ம ஊரு ஹோட்டலில வேலை பார்த்த அனுபவம் இல்லாதவங்க இருக்க முடியாது. பேனர் கிழிக்கிற தாத்தா, பஜ்ஜி சுடும் அக்கா, அந்த டோக்கன் பையன் – எல்லாரும் நம்ம வாழ்க்கையில ஒரு தடவை வந்திருப்பாங்க. ஆனா, அந்த ஹோட்டல் மேலாளர்கள் (மேனேஜர்) மாதிரி ரொம்பவே கட்டுப்பாடு காட்டுறவங்க இருந்தா, அங்க வேலை செய்வது ரொம்பவே கஷ்டம்!
இது மட்டும் இல்ல, மேலாளருக்கு ஒரு “power trip” வந்தா, இன்னும் ஓர் அசம்பாவிதம். “உண்மையிலேயே நம்ம ஊரில இருக்குற மேனேஜர் மாதிரி இவரும் தான்!” – அப்படி ஒரு சம்பவம் தான் இந்த அமெரிக்கா பையன் u/twandler3 சொன்னது.
கூட்டத்தில் ஒருவர் தைரியமாக செயல்பட்டால், அது ஒரு வழக்கமான நாளைய கலாட்டாவாக மாற்றும். மேலாளர்களின் உத்தரவை சரியாக, ஆனால் சற்றே கலாட்டாவாக பின்பற்றினால் எப்படி இருக்கும்? இங்கே ஒரு அலுவலக ஊழியர் செய்த காரியத்தைப் பார்த்தால், நமக்கும் ஒரு சிரிப்பு வராமல் இருக்காது!
நம்மில் பலருக்கும் அலுவலகத்தில் "எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா?" என்று மேலாளர்கள் தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருப்பது புதிதல்ல. "இந்த வாரம் மூட்டை முழுக்க சுத்தம் செய்து, சரியாக பொருட்கள் இருக்கிறதா என வீடியோ எடுத்து அனுப்பணும்" என்றால், நம்மால் எவ்வளவு நேரம் வீடியோ எடுக்க முடியும்? ஒரு நிமிடம், அதிகபட்சம் இரண்டு நிமிடம் தான்! ஆனா இந்த கதையின் நாயகன், மேலாளரின் புதுமையான உத்தரவுக்கு “ஓகே, இது போதும்!” என, அசத்தலான பதில் கொடுத்திருக்கிறார்.
ஒரு வேலைக்கு சென்று, தினமும் அதே வேலைத்தளத்தில் மனம் சலித்து, வாழ்க்கை சக்கரம் தொடரும் போது “இதிலிருந்து எப்படி வெளியே வரலாம்?” என்ற கேள்வி உங்களுக்குள் எழுந்திருக்குமா? நம்ம ஊரில் கூட, “கடையிலிருந்து கடைச்சி வந்தாங்க…” என்ற பழமொழி போலவே, வேலைக்காரர்களும் வேலை இடம்தான் மாற்றப் பார்க்கிறாங்க. ஆனால், அதற்கும் எத்தனை தடைகள்!
அந்த பனிக்காற்று மட்டும் தான் திடீரென வந்ததில்லை – அவமானமும், உரிமை மீறிய குடும்ப அன்பும் அப்போதுதான் வந்தன!
நம் ஊர்களிலோ, "அம்மா இருக்குறதுக்கு கூட ஒரு வாரம் பார்ப்பதில்லை, ஆனா சொத்துக்கெல்லாம் முதலிலே வருவாங்க" என்பதற்கு ஒரு உதாரணம் தான் இந்த கதை.
பெருமையாய் சொல்கிறேன், இது எங்க ஊரில்தான் நடந்திருக்கணும் போல இருக்கிறது. ஆனால், இது ஆஸ்திரேலியாவில் நடந்தது. அந்த Retirement Village (ஓய்வூட்டும் இல்லம்) – நம்ம ஊரிலே சொல்வதுபோல் "வயோதிகர் இல்லம்" – அங்கே வேலை பார்த்த ஒருவரின் அனுபவம் இது.