வணக்கம் நண்பர்களே! இன்று நம்ம ஊரிலேயே நடந்த மாதிரி ஒரு சம்பவத்தை பற்றி சொல்ல வர்றேன். உலகம் முழுக்க வேலைக்காரர் குறைவு, வேலை வருத்தம், மேலாளர் – ஊழியர் கலகம் எல்லாம் நடந்துகிட்டே தான் இருக்கு. ஆனா, ஒரு பக்கத்தில் "கஸ்டமர் ராஜா"ன்னு மேலாளர்கள் கம்பி பிடிக்கறாங்க. இந்த கதையை ஒரு ஐரோப்பிய விமான நிலைய ஊழியர் சொல்லியிருக்காரு. நம்ம ஊர் நிகழ்ச்சியா படிச்சா, "இதெல்லாம் நம்ம தினசரி வேலைக்குப் புதுசா?"னு தான் தோணும்!
சரி, கதைக்கு வரலாம். எப்போவுமே போல வேலைக்காரர் குறைவு. மேலாளரும், "நம்ம பெரிய கஸ்டமர் – அந்த cargo company-க்கு முன்னுரிமை, போங்க, எதையாவது விட்டுக்கிட்டு ஓடிப் போங்க!"னு கட்டளையிட்டாரு.
கடையில் வேலை பார்த்த அனுபவம் யாருக்கெல்லாம் இல்லை! பெரிய சாமான்கள் கடையில் வெறும் பொருட்கள் மட்டும் இல்ல, அங்குள்ள மனிதர்களும், அவர்களது அட்வைஸும், விதிகளும் கூட நம்மை சிரிக்க வைக்கும். இப்போ நீங்களே பாருங்க, ஒரு கேக் ரேக் தான், ஆனா அதுக்கு நடந்த கதை முழு சினிமா மாதிரி தான் இருக்கு!
ஒரு பக்கத்தில், பிளானாகிராம் (planogram) என்ற ஒழுங்கு – அதாவது, கடை ரேக்கில் எந்த பொருள் எங்கே வைக்கணும் என்று ஒரு திட்டம். நம்ம ஊரில் புனித பாவாடை மாதிரி சில மேலாளர்கள் இதை கடைபிடிக்க சொல்லுவாங்க. ஆனா வாழ்நாள் அனுபவம் சொல்றது, "ஏதோ ஒரு மாதிரி பொருள்கள் வைக்கணும், வாடிக்கையாளர்கள் சந்தோஷமா வாங்கணும்" என்பதுதான் ரத்தத்தில் ஊறிய உத்தி!
நம்ம ஊர் வீட்டில், மின்சார சுவிட்ச் புதிதா போட்டா கூட, அடுத்தடுத்த பையன்கள் வந்து "ஏங்க, இது ஏன் வித்தியாசமா இருக்கு?" என்று கேட்பாங்க. ஆனா, அமெரிக்காவில் உள்ள ஒருத்தர், ஸ்மார்ட் ஹோம் சாதனங்கள் (அதாவது, உங்கள் மொபைல் அல்லது கணினியில் இருந்து ஒளி, ஃபேன், கதவு எல்லாம் இயக்குற வசதி) கொண்டு, ஒரு பெரிய கலாட்டா செய்து விட்டார். இந்தக் கதையை படிச்சதும், "வீட்டில் ஸ்மார்ட் சாதனம் போட்டா நல்லதா, இல்லை சாமான்ய மின்சார சுவிட்சுதான் நமக்குப் பெருமை!" என்று யோசிக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள்.
தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் துணை அடைவு டிக்கெட்டுகளை நிர்வகிக்கும் சவால்களைப் பறைசெய்யும் இந்த உயிரோட்டமான கார்டூன்-3D வடிவத்தில் ஐடி ஆதவின் உலகத்தில் குதிக்கவும். உலகளாவிய உதவி மைய அமைப்பிற்கு எப்படி ஒரு சிறிய உள்ளூர் குழு ஏற்படுத்திக் கொள்ளுகிறது என்பதை கண்டறியவும்!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
இன்று உங்களுடன் பகிர போவது, அலுவலகத்தில் பலருக்கு நடந்திருக்கக்கூடிய, ஆனால் சும்மா நினைத்தால் சிரிக்க வைத்துவிடும் ஒரு சம்பவம். தொழில்நுட்பத்துறையில் வேலை பார்த்து, ஐ.டி. (IT) துறையுடன் மோதிக்கொண்ட அனுபவம் – இது சினிமா காமெடி காட்சிக்கே சற்று குறையுமா என்ன!
"இந்த சினிமா காட்சியில், ஒரு பயணி செலவுகளை முறையாக ஒழுங்குபடுத்துகிறார், தொழில்முறை பயணங்களில் ஒவ்வொரு செலவையும் விவரிக்கும் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். உங்கள் பயணத் திட்டமிடலும் அறிக்கையிடல் எவ்வாறு எளிதாக்கப்படும் என்பதை கண்டு கொள்ளுங்கள்."
“என்னங்க, ஒரு பிஸ்கட் பாக்கெட் வாங்கினாலுமா ரசீது தரணுமா?”
அப்படி ஒரு காலம் வந்துடுச்சு! நம்ம அலுவலகம் தான், ஊழியர்களுக்காக எப்போதும் நல்லதை நினைக்குமே… ஆனா சில சமயம், அந்த நலன் கொஞ்சம் கூடுதலாகவே போயிடுது!
நம்மில் பல பேருக்கும் தெரியும், வேலைக்காக வெளியூர் பயணம், அதோடு வர்ற செலவுகள் – உணவுக்காசு, போக்குவரத்து, சின்னச் சின்னக் கட்டணங்கள். பழைய காலத்திலே, ஒரே ஒரு பொதுவான தொகை கொடுத்து, “இதோ உங்க பர்டீயம், எவ்வளவு சாப்பிட்டீங்க, எங்கு போனீங்கனு யோசிக்க தேவையில்லை”ன்னு சொல்லி, நிம்மதியாக அனுப்புவாங்க. ரசீது, விவரம் எல்லாம் வேண்டாம், 'அப்பாடி'ன்னு கழிச்சுடுவோம்.
இந்த படத்தில் என் மனைவியின் புத்திசாலித்தனமான கற்பனைகள் சமைக்கும் கலை மற்றும் நிதி அறிவுக்கான பசுமையை இணைக்கிறது. இந்த உணவின் பின்னணி கதை அறிய எங்கள் சமீபத்திய வலைப்பதிவில் செல்லவும்!
நாமெல்லாம் நாளுக்கு நாள் வேலைக்குச் சென்று, மேலாளர்களின் விதி, கட்டுப்பாடுகளுக்கு அடிமையாகி, மனதுக்குள் கோபப்பட்டு, வெளியே சும்மா சிரிப்போம். ஆனா, சிலர் அந்த மேலாளர்களை "அடிச்சு காட்டுறது" எப்படி என்பதைப் பார்த்தா, நமக்கும் குஷி, நமக்குள்ள ரகசிய போராளிக்கு ஒரு மரியாதை வரும்! இப்படி ஒரு சூப்பர் பழிவாங்கும் சம்பவம் தான் இந்த பதிவு.
ஒரு அரசு ஒப்பந்த நிறுவனத்துல, நம்ம கதாநாயகி, என்கிட்டு சொன்ன மாதிரி நம்ம பக்கத்து வீட்டு அக்கா மாதிரி ஒருவர், பைனான்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட்ல வேலை பாக்குறாங்க. வேலை பெரும்பாலும் வீட்டில இருந்தே, ஆனா வாரத்தில் ஒரு இரண்டு நாள் அலுவலகம் போகணும் – அதுவும் "மண்டே, டியூஸ்டே" தான் கட்டாயம்.
இவங்க வேலை ரொம்ப பிசி. மாதம் முடிவில் முழு டீம் கூட்டி, கணக்குப் புத்தகம் முடிக்கணும். அப்போ மட்டும் இல்லாம, நாளை முழுக்க, சில சமயம் சனிக்கிழமை, ஞாயிறு கூட வேலை பாக்கணும். நம்ம ஊர்ல மாதிரி "அடங்கப்பா, ஓவர் டைம் கூட பணம் தர மாட்டாங்க"ன்னு புலம்புவோம் இல்ல? இங்க, கொஞ்சம் நல்ல வேலைக்காரி, வேலைக்கு நேரம் அதிகம் கொடுக்குறாங்க.
அவங்க ஒரு பழக்கம், அதிகாலை 7 மணிக்கு வேலை ஆரம்பிச்சு, 3 மணிக்கு முடிச்சு, டிராஃபிக் பிசியில் சிக்காமல், பாதி நேரத்தில வீடு போய்ச் சேர்றாங்க. இல்லனா, ஒரு மணி நேரம் பஸ்ஸுலயோ, கார்லயோ நிப்புட்டு, "எங்கப்பா இது வாழ்க்கை?"ன்னு வருத்தப்பட வேண்டிய நிலை.
இந்த புகைப்படத்தில், நமது குழுவின் அற்புத சேவையை வழங்குவதில் எங்கள் கடின உழைப்பை பிரதிபலிக்கும் வகையில் சிக்கன் டென்டர்ஸை வழங்க தயாராக உள்ள நண்பனான டெலி ஊழியர் உள்ளார்.
நம்ம ஊர்லே கடைகளுக்கு போனாலே, “சாமி, கொஞ்சம் கூடுதலா போடுங்க!"ன்னு கேட்டோம் என்றால், கடை சாமியாரும், "இது போதும் அம்மா, எல்லாருக்கும் சமமா போடணும்"ன்னு சொல்லுவார். ஆனா, அங்க வெளிநாட்டு டெலி கடையில நடந்த ஒரு சின்ன சம்பவம் நம்ம ஊரு வாசிகள் படிக்க சிரிப்பும் சிந்தனையும் தரும்.
ஒரு டெலி கடையில் வேலை செய்வது எவ்வளவு சிரமம் தெரியுமா? யாருக்காவது எடை குறைவா போனால், "ஏன் இது தான் கிலோ விலையா?"ன்னு கேட்கும். அதிகமா போனால், “குடும்பத்துல எல்லாரும் மரியாதையா சாப்பிடணும்"ன்னு நினைக்கும் நல்ல மனசு. இந்த கதையில், ஒரு பெண் வாங்கிய சோடா கப்பை வைத்து நடந்தது தான் – அப்படியே நம்ம பஜாரு கதை மாதிரி!
தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில்முறை கடமைகள் இடையே நுட்பமான சமநிலையை எடுத்துரைக்கும், ஒரு படமும் போல இருக்கும் நிறுவனர் லேப்டாப்பில் உருவாக்கப்பட்ட பிறந்த நாளுக்கான அழைப்பிதழின் காட்சி. இது வேலைக்கான எல்லைகளைப் பற்றி உரையாடலைத் தூண்டிய பத்து நிமிடம் உதவியின் ஒளிப்படமாகும்.
அலுவலகம் என்றதும் பலருக்கும் நினைவு வருவது, ‘இங்கே எதுவுமே என் சொந்தம் இல்லை!’ என்பதுதான். கம்ப்யூட்டர், காபி மெஷின், லாஞ்ச் ரூம் – எல்லாமே ‘சம்பளத்துக்கு வந்த இடம்’ மாதிரி. ஆனா, நம்ம வாழ்க்கையில் எப்பவும் சின்னஞ்சிறிய உதவிகள் வேண்டிய நேரம் வந்துவிடும். அதான், இந்த கதை பிடிச்சி கொண்டது!
ஒரு பெரிய கட்டிட வடிவமைப்பாளரா வேலை பார்த்தவர் – அவருடய கம்பெனி லேப்டாப்பில், Photoshop-ல் தன்னோட மகளுக்கு பிறந்தநாள் அழைப்பிதழ் செஞ்சாரு. பத்து நிமிஷம்தான் எடுத்தது. ஆனா, அந்த வேலைலயே பாஸ் வந்து, "இது strictly office purpose only, personal use பண்ணக்கூடாது!"ன்னு கண்டிப்பா சொல்லிட்டாரு. நம்மாளும் "சரி பாஸ்ஸா"ன்னு சொன்னாரு. மழலைகூட சிரிக்காத அளவுக்கு சும்மா சமாளிச்சிட்டாரு.
இனிய வணக்கம் நண்பர்களே! அலுவலகத்தில் செலவு காசோலை எழுதும் அனுபவம் யாருக்கும் புதிதல்ல. ஏதாவது பயணமா, வேலை தொடர்பான டூர்-ஆ? அடுத்த வாரம் வருமானம் வருவதாக பாக்கி வைத்திருக்கும் அந்த செலவு தொகையை காத்திருப்பதே நம் சோறு! ஆனால், அந்த செலவு அறிக்கையை எப்படிச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்கிற விதிகள் மட்டும் வருடம் வருடம் வித்தியாசமாகிக் கொண்டே இருக்கின்றன.
ஒரு காலத்தில், "பெர்டீயம்" என்ற பெயரில் ஒரு நாள் எவ்வளவு என்று நியமித்து, ரெசீட், பில் எதுவும் கேட்காமல் நிம்மதியாக பணம் தரும் அலுவலகங்கள் இருந்தன. என் நண்பன் சுரேஷ் சொல்வது போல, “அவன் பையில இருக்குற சில்லறை கூட மதிப்பில்லாத மாதிரி!” ஆனால், இந்தக் காலத்துல, ஒவ்வொரு செலவுக்கும் ரூபாயும், பைசாவும், பட்டியல் பில், பேங்க் ஸ்டேட்மென்ட் என எல்லாம் கேட்பது வழக்கமாயிருச்சு.
இந்த உயிர்ச்செழித்த அனிமேஷன் படம், சான் பிரான்சிஸ்கோவில் சைக்கிள் ஓட்டுநர்களின் அலைக்கூட்டத்தை காட்டுகிறது, அவர்கள் சாலை பாதுகாப்புக்கு 대한 ஆர்வமும், அநியாய போக்குவரத்து சட்டங்களுக்கு எதிரான அமைதியான போராட்ட உரிமையும் வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
தமிழ்நாட்டில் நாம் ரோட்டில் பைக்கோ, காரோ ஓட்டினா, "சிக்னல் பைசா" (Traffic Signal) பார்க்கும் போது சிலர் மட்டும் தான் நிற்கிறாங்க. ஆனா, எல்லோரும் விதிகளை அத்தனையும் கடைப்பிடிச்சா என்ன ஆகும்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா? இந்தக் கேள்விக்கு அமெரிக்காவின் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகர சாலையில் நடந்த ஒரு சைக்கிள் பிரோட்டஸ்ட் நேரடி பதில் சொல்லுது!
ஒரு நாள், சான் பிரான்சிஸ்கோ நகரத்தில் "The Wiggle" என்று அழைக்கப்படுகிற புகழ்பெற்ற சைக்கிள் பாதையில் நூற்றுக்கணக்கான சைக்கிள் ஓட்டுனர்கள் ஒரு வித்தியாசமான எதிர்ப்பை நடத்தினாங்க. அவர்களுக்கு எதிராக அங்குள்ள போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர், "சைக்கிள் ஓட்டுனர்கள் எல்லாம் சிக்னல், ஸ்டாப் சைன், எல்லாமே முறையாக பின்பற்றணும்!" என்று கட்டாயம் விதிக்கு உத்தரவு விட்டார்.
