ஒரு நல்ல வேலைக்கூடம் என்பது வீட்டுக்கு அடுத்ததாகவே இருக்கும். அங்குள்ள சக ஊழியர்கள் குடும்பம் மாதிரி, சந்தோஷம், உதவி, சிரிப்பு – எல்லாமே கலந்துரையாடும் இடம். ஆனா, அந்த குடும்பத்திலே ஒருத்தர் புது நாத்திகையா வந்து, எல்லாரையும் தொந்தரவு பண்ண ஆரம்பிச்சா? அப்படின்னு நினைச்சு பாருங்க! இதைத் தான் நம்ம ஊர்ல “புது பையன் பசங்க புன்னகையில கலக்குற மாதிரி”னு சொல்வாங்க.
தொடக்கத்தில் ஒரு கேள்வி – உங்கள் அலுவலகத்தில் புதிதாக வந்த ஒருவரால் உங்களுக்கு கோபம் வந்திருக்கிறதா? இல்லையென்றால், வாழ்த்துக்கள்! வந்திருந்தால், அவர்களுக்கு எப்படி பதில் சொல்வீர்கள்? இங்கே ஒரு அமெரிக்க அலுவலகத்தில் நடந்த சிறிய, ஆனால் தண்ணீரில் கல்லு போட்ட மாதிரி தாக்கம் கொண்ட ஒரு சம்பவத்தை தமிழில் சொல்கிறேன். கிளைமாக்ஸ் நம்ம ஊர் சினிமாவுக்கு சற்றும் குறையாது!
எப்போதாவது, வாழ்க்கையில் சிலர் எல்லைகளை மதியாமல் செல்கிறார்கள். "எல்லை" என்று சொல்வது சுவர் மட்டும் இல்ல; மரியாதையும், நம் உரிமையும். இந்தக் கதையில், ஒரு எடின்பரோ நகரில் இருக்கும் நம் தமிழர், பக்கத்து வீட்டுக்காரர் டங்கன் அவர்களால் அனுபவித்த சோதனையைப் பற்றி உணர்ச்சியோடு விவரிக்கிறார்.
நம்மில் பலர், வீட்டின் முன்பக்கத்தில் ஒரே நுழைவுப் பாதையைப் பகிர்ந்திருக்கிறோம். வீட்டு வாசலில் வண்டி நிறுத்தும் இடத்தில் சின்னச் சின்ன "என் பக்கம், உன் பக்கம்" என்றதிலிருந்து பெரிய சண்டை வருவது புதிதல்ல. ஆனால் இங்குள்ள கதாநாயகன் கொடுத்த பழிவாங்கல், படித்து முடிக்கும்வரை முழு ரசனை!
வணக்கம் நண்பர்களே! காலையிலே எழுந்து, பசுமை காற்று, பறவைகளின் கீச்சு, எதுவுமே இல்லாமல் அமைதியான ஜிமில் ஒரே நபராக ஓடினால் எப்படி இருக்கும்? ரொம்ப சுத்தமாகத்தானே இருக்கும், ஆனால் சில சமயங்களில் அந்த அமைதியையே கெடுக்க வருவாங்க சிலர்! அப்படியொரு சம்பவம் தான் இங்கே.
நாம் எல்லாருமே வாழ்கையில் ஒரு வகை "பிக் மீ" (Pick Me) மாதிரி நடக்கும் ஆள்களை சந்தித்து இருக்கலாம். சினிமாவிலோ, சீரியலிலோ மட்டும் இல்ல; நம்ம சமூகத்திலும், குட்டி வட்டாரத்திலும் இப்படி நடக்கிறதுதான் வாழ்க்கை. இப்போ ஒரு அமெரிக்கக் கதையை நம்ம தமிழோடு கலந்து உங்களுக்காக சொல்றேன்.
நண்பர்கள் குழுவில், எல்லாரும் அநேகமாக அந்த ஒருத்தி வந்தா லேசா முதுகுத் திருப்பி கொஞ்சம் தள்ளி இருப்பாங்க. அந்த வகை பெண்களில் ஸவானா (Savannah) என்பவர் ஒரு பிரதானமான பாத்திரம். இவளோட வாழ்க்கையில் நாலு திருமணங்கள், எல்லாமே அவளது தவறுகளால் முடிவடைந்துள்ளன. அவளுக்கு, "நான் கேட்டு அனுமதி வாங்கினா யாரும் ஒத்துக்க மாட்டாங்க. முதல்ல செய்யுறேன், பிறகு மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்" என்பதுதான் தத்துவம்.
இவளுடைய பணிச்சுமை? வாரத்துக்கு 15 மணி நேரம் தான் வேலை. மேல் வேலைகளும் ஒண்ணும் பெரிய வருமானம் தராதது. ஆனாலும், யாராவது "வேலை வாய்ப்பு தேடலாமே, ரெசுமே தயார் பண்ணி கொடுக்கட்டுமா?" என்றா, நாயே அசிங்கம் பண்ணி பேசுவாளாம்.
இதிலேயே பெரிய விஷயம் என்னனா – ஸவானா, தன்னோட தோழிகளின் கணவர்களோ, காதலர்களோ சந்திக்கும்போது, வித்தியாசமான பாசத்தை காட்டுவாளாம். கண்ணில் பட்டா போதும், ஒரு கதை ஆரம்பம்! நம்ம கதையில், அவளோட அடுத்த குறி, இந்தக் கதையை எழுதியவர் (1961tracy) அவர்களின் காதலன்.
பக்கத்து வாசிகள் – சும்மா சொல்லிக்கொள்ளும் விஷயம் இல்லை. அவர்களால் ஏற்படும் சத்தம், வாசனை, வாய்ப்பாட்டு… எல்லாம் வாழ்க்கையிலேயே ஒரு பிரிவு! ஆனா, அந்த சத்தம் அதிகம் ஆகும்போது, நமக்கு தான் பொறுமை சோதிக்கப்படும். அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் தான் இந்த பதிவு – “Apartment Neighbor Kept Blasting Music So I Gave Him A Taste Of His Own Medicine” – இதை படிச்சவங்க, நிச்சயமாக பக்கத்து வாசிகளோட அனுபவம் ஞாபகத்துக்கு வந்திருக்கும்!
ஒரு நாள், ராத்திரி நேரம். வேலை முடிச்சு, சாமான்யமா தூங்கப் போறோம். ஆனா, சுவருக்குப் பக்கத்திலிருந்து தாளம், இசை, பாஸ் ஒலி – அதுவும் “தடம் தடம்” என்று! நம்ம ஊர்ல இருந்தா, “அய்யா, சத்தம் கொஞ்சம் குறைச்சு வையுங்க”ன்னு சொல்லலாம். ஆனா அங்க எல்லாம் சும்மா இருக்க முடியாது. Earbuds போடினா கூட, அந்த பாஸ் ஒலி செவிக்கு ஊடுருவுது. பக்கத்து வாசிக்குத் தன்னோட இசை மட்டும் தான் முக்கியம் pola!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம வாழ்க்கையில் எல்லாரும் ஒருதரம் இல்லையெனில் பல தரம் எதிர்கொள்ளும் ஒரு சாதாரண அனுபவம் — “டக்” பண்ணப்பட்ட மெசேஜ்! அதாவது, நம்ம கண்ணுக்குள்ள ஒரு நல்ல நண்பர், நம்மோட மெசேஜ் பார்த்துட்டு பதில் சொல்லாமப் போனதா, இல்லை நேரம் கழிச்சு ‘ஓ, மறந்துட்டேன்!’ன்னு சுத்திகிட்டா, அந்த நொறுக்குணர்ச்சி… ரொம்பவே நமக்குள்ள சின்ன வெறுப்பு கிளப்பும்.
இந்த மாதிரி ஒரு சின்ன petty revenge கதை தான் இப்போ நம்ம பார்க்கப்போறோம். அது மட்டும் இல்ல, இந்த கதையோட ஹீரோ – பக்கா நம்ம மாதிரி தான், கவுண்டு பண்ணி, சிரிச்சுக்கிட்டே விட்டாரு!
முதலில் ஒரு கேள்வி – "விதி" என்றாலே எல்லாரும் கடைபிடிக்கிறோமா? இல்லையெனில், யாராவது விதியைத் தங்களுக்கே உரியதாக மாற்றிக்கொள்ளுதா? இதைப் பற்றிச் சின்னதொரு சம்பவம், ஒரு வெளிநாட்டு நகரில் நடந்ததுதான். நம்ம ஊரிலேயே, தெரு நாயை கட்டிலே வைச்சு ஓட விடுறோம்; ஆனா, அங்கெல்லாம் பாக்கியதுக்கு விதி விதி தான். ஆனா மனித மனசு எல்லாதிலும் ஒரே மாதிரிதான், இல்லையா?
"நம்ம ஆளுக்கு எல்லாம் ரகசியம் வேணும்னு சொன்னா, அதெல்லாம் ரகசியம்தான்னு நம்புறோம். ஆனா ஆன்லைன்ல கொஞ்சம் கேள்வி போட்டாலே, 'உங்க பெயர் சொல்லாதீங்க'னு சொன்னாலும், வெறும் கணிப்பிடும் கேள்விக்கேட்டும் கூட எவ்வளவு ரகசியம்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா?"
நம்ம ஊர்ல அலுவலகங்களில், ஆண்டுக்கு ஒரு முறை ஏதாவது 'feedback' கேட்குறாங்க. மேலாளரா இருந்தா, 'உங்க மேலாளர் எப்படி இருக்காங்க?'ன்னு கேள்வி வரும். ஊழியராக இருந்தா, 'நீங்க சந்தோஷமா இருக்கீங்களா?'ன்னு கேட்கும். எல்லாம் 'ரகசியம்'னு சொல்லுவாங்க. ஆனா இந்த ரகசியம் நம்ம ஊர்ல சாம்பார் மாதிரி – எல்லாரும் ஊற்றுறாங்க, ஆனா யாரும் ருசி பார்ப்பதில்ல!
அடேங்கப்பா! நம்ம ஊரு சினிமாலே பார்த்திருப்போம் – காதலி மனசை உடைச்சிட்டா, பொண்ணு பிசாசு மாதிரி பழி வாங்குவாங்க. ஆனா, இந்த கதையோ, ரொம்பவே அப்படிப்பட்டது. வேற லெவல் லொக்கல் பழிவாங்கும் கதை தான்!
சத்தியமா, இது படிக்கும்போது சிரிப்பு வந்துதும், தோழிகள் சேர்ந்து செய்த அந்த கூத்து நினைச்சா நமக்கும் பழிவாங்குற ஆவி வந்துடும்!