வணக்கம் நண்பர்களே!
இந்த காலம் நம்ம ஆளு மாதிரி அமைதியானவர்களுக்கு சும்மா இருக்க விடாத காலம். எங்க பார்த்தாலும் சத்தம், தொந்தரவு, மரியாதையில்லாமை! ரயிலில் போனாலும், பேருந்தில் போனாலும், சுரங்க லிப்ட் (elevator) க்குள்ளேயும் கூட, ஒருத்தர் மட்டும் போன் வைக்காம பேசுவார்கள். இன்னொருத்தர் வீடியோ சத்தம் விட்டே பார்க்குவார்கள். “சும்மா இருங்கப்பா!” என்று சொல்ல முடியாத நிலை!
நம் எல்லாருக்கும் தெரிஞ்ச விஷயம் – ஆபீஸ் எனும் அந்த அற்புதமான இடத்தில், ரொம்ப நல்லவங்களும், கொஞ்சம் குறும்புள்ளைகளும், போதும் என்ற அளவுக்கு பக்கா ‘வில்லன்’ மாதிரி நடக்கும் ஸ்டாப்ஸும் கலந்திருப்பாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு 'வில்லன்' junior-ஆ பண்ணிய ‘சீக்ரெட் ஷேர் ஃபோல்டர்’ கதை தான் இன்று நம்ம கதாபாத்திரம்!
ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் தொழில்நுட்ப பொறியாளராக வேலை பார்த்து வந்த ஒரு மூத்தவர், junior-ஆனவரை பயிற்சி அளிக்க வேண்டும் என்ற பொறுப்பை எடுத்துக்கொண்டார். ஆரம்பத்தில் junior, ‘நான் ரொம்ப நல்ல பையன், எப்போதும் கற்றுக்கொள்ள தயார்’ன்னு பெரிய புன்னகையோட வந்தாராம். ஆனா probation முடிஞ்சதும், அந்த முகமூடி கழட்டிட்டு, “நான் தான் இந்த ஆபீஸுக்கு குரு, இதுக்கு மேல எனக்கு யாரும் Boss கிடையாது”னு வேற மாதிரி பாவாடை கட்டிட்டாராம்!
இதுல சரி, complaints எல்லாம் மேலாளரிடம் போனாலும், எதுவும் நடக்கல. ஆனா அந்த junior-ன் தொந்தரவு மட்டும் ஓயவே ஓயல.
அந்த நாள் ஒரு புதிதாக இருந்தது… காதல் ரொம்பவே சாதாரணமாக Tinder-ல ஒரு பையனோட (அவனுக்கு நாம் "பட்ஜெட்" காரி என்று பெயர் வைக்கலாம்!) match ஆகி, முதல் டேட்டுக்கு சுஷி கடைக்கு போனேன். சுஷி, அது நம்ம ஊருக்கு அத்தனை பரிச்சயமானது இல்லையென்றாலும், யாராவது சொன்னா நம்ம மனசில் “மானாவாரி” மாதிரி ஒரு foreign food மாதிரி தான் தோன்றும்.
படியும் கத்தியும் வாங்கிட்டு, ரொம்ப சந்தோஷமா போனேன். ஆனா, அந்த Gary-யோட first line கேட்டோடனே, கதை தலைகீழா போயிடுச்சு!
பள்ளியில் ‘ஓய்வு’ என்றால் எல்லாருக்கும் முதலில் நினைவுக்கு வருவது, “ஓய்வு பெற்றாச்சு, இனிமேல் ரெஸ்ட் தான்!” என்பதுதான். ஆனா, அந்த ஓய்வு கூட சில சமயம் பழிவாங்கும் புள்ளியில் போய்ச் சேரும்னா நம்ப முடியுமா? அந்த மாதிரி தான், ஒரு அமெரிக்க பள்ளி ஆசிரியர், சமீபத்தில் Reddit-இல் பகிர்ந்த ஒரு சம்பவம்.
அந்த போஸ்டைப் படிச்சதும், நமக்கு நினைவு வருது – நம்ம பள்ளியிலயும் ‘பழி வாங்கி’ ஓய்வுபெறும் ஆசிரியர்கள் இருந்திருக்காங்க! இப்போ அந்த ஆசிரியரின் கதையையும், நம்ம தமிழர் கலாச்சாரத்துக்கேற்ற மாதிரி விவரங்களையும் சேர்த்து, ஒரு சுவையான பதிவாக உங்களுக்கு வழங்குகிறேன்.
நம்ம தமிழ்நாட்டில் அலுவலகத்துல வண்டியைக் கொண்டுசொல்லி சண்டைபோடுறது புதுசா இல்ல. “அந்த வண்டி நா தான் முதல்ல கேட்டேன்!”, “அவர் எப்போமே சுத்தி வந்துட்டிருப்பாரு!” – இப்படித்தான் தினசரி நடக்குது. ஆனா, இந்தக் கதையோ, ஒரு சாதாரண அலுவலக வண்டி சண்டையிலிருந்து, திருஷ்டி பட்டு மணம் வீசும் ஒரு பழிவாங்கல் கதையா மாறிருக்கு!
கோடை வெயிலில் அலுவலகவாசிகள் சுடுசுடு காரில் பயணிக்க ஆசைப்பட்டாலும், சில பேருக்கு மட்டும் அந்த வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது, பிறர் மனசில் எவ்வளவு கோபம் வந்து சேருது! இதுதான் நம்ம கதையின் ஆரம்பம்.
நம்ம வீட்டுல எல்லாரும் ஒரு தண்ணி குடிச்சா கூட, கழிப்பறையில் ஒரே சண்டை. அந்த சண்டை, நம்ம வீட்டில் மட்டும் இல்லாம, உலகம் முழுக்க குடும்பங்களுக்கே சாதாரணமான விஷயம். ஆனா, என் வீட்டில் நடந்த ஒரு சம்பவம், அது எப்படி ஒரு சின்ன petty revenge-ஆ ஆகி, எல்லாரையும் சிரிக்க வைத்துச்சு!
நான் ஒரு பெண். எனக்கு ஜோடி போலவே இருக்கும் ட்வின் சகோதரன். நம்ம ஊரில் சொல்வது மாதிரி, இரட்டையர். நானும், என் அப்பா, அம்மா, அவன் – நாலு பேரும் ஒரே வீட்டில் வசிக்கறோம்.
நம்ம ஊர்ல வேலை செய்யுற இடம் என்பது ரொம்பவே கலாட்டா தானே! எல்லாரும் வேற வேற குணம், வேற வேற கிளாசு. சிலர் தங்களை பெரியவங்கன்னு நினைச்சு மற்றவங்கள மேல திமிரு காட்டுவாங்க. அப்படி ஒருத்தர் இருந்தா, நம்மளால போய் "போடா"னு சொல்ல முடியுமா? ஆனா, பழிப்பழி மட்டும் கைவிடாம வருவாங்க! இந்த கதையும் அதுக்கே எடுத்துக்காட்டு – நம்ம அஞ்சாதி "பட்ஷா"க்கு ஒரு வாசனை பட்ட பழி!
இன்றைய வேலையிட சூழலில், யார் யாருக்கு வேலை தட்டிக்கொடுப்பது சாதாரணம்தான். ஆனா, சில சமயங்களில் அது கரண்டா வெஞ்சம் (petty revenge) ஆகி, நம்மையே நம்மால் அசத்த வைக்கும். இப்படித்தான் நடந்தது ஒரு பெண் ஊழியருக்கு – அவர் தன்னோட மூத்த உத்தியோகஸ்தருக்கு ஒரு சிறிய pelam கொடுத்த கதை தான் இப்போ நம்ம பாக்கப்போறோம்.
நம்ம ஊழியர், r/pettyrevenge-லா பதிவு போட்டிருக்காங்க. "I Took an Hour Commute To Get My Coworker in Trouble" என்று பெயர். ரொம்பவே சாதாரணமாகத் தெரிந்தாலும், இதுக்குள்ள புல்லிங் இருக்கு. இங்க, வேலைக்காரி ஒரு மணி நேரம் பஸ், டிரெயின் எல்லாம் ஏறி, தன்னோட காரை வீட்டிலேயே விட்டு, நெடுநேரம் பயணம் பண்ண, நம்ம மூத்த ஊழியருக்கு ஒரு நல்ல பாடம் கற்றுக்கொடுத்தாங்க.
நம்ம ஊரில் “குடும்பம் என்றால் கடவுள்”ன்னு சொல்லுவாங்க. ஆனா எல்லா இடத்திலும் அப்படித்தான் நடக்குமா? குடும்பத்தில் ஒருவன் புறக்கணிக்கப்படுறான், ஆனா அவனோட தேவை நேரம் வந்தா, தானே முதலில் அழைப்பு வரும்! நம்ம வீட்டுக் கதையாயிடுச்சு போல இருக்கும் இந்த அமெரிக்கக் கதையை, ரெடிட்-இல் ஒருத்தர் பகிர்ந்திருக்காங்க. நம்ம தமிழர்களுக்கு இது புதுசா? விடை தெரியாம இருக்குது!
நம்ம தமிழர்களிடம் எப்போதுமே பழிவாங்கும் கதைகள், சின்ன சினிமா காமெடி விளையாட்டுகளாகவே தெரியும். “அவனுக்கு கொஞ்சம் கூடக்கூட தண்டனை கிடைக்குமா?” என்பதே நம்மிடையே பெருசா பேசப்படும் விஷயம். ஆனா, அமெரிக்காவில் – அதுவும் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் மாதிரி நகரத்தில் – ஒருத்தர் எப்படி பழைய காதலியிடம் பழிவாங்கினார்னு சொன்னா, அது நம்ம ஊர் டீ கடை கலாட்டா மாதிரி இல்ல; கொஞ்சம் கடுமையா தான் இருக்கும்!
இது ஒரு ரெடிட் பதிவில வந்த கதை. அங்கே ஒரு அயலவர், தன் பழைய காதலியும், குடும்பமும், குடி பழக்கமும், வீடிழப்பும், பழிவாங்கும் சந்தோஷமும் – எல்லாம் கலந்த ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். படிச்சதும், நம்ம ஊரு வாசிகள் இதைப் பற்றிப் பேசுவாங்க போல, எனக்கும் ஒரு சந்தோஷ கலந்த சுவாரஸ்யம் வந்தது.