“அண்ணே, என் பெயரை மட்டும் சரியாக எழுதுங்க!”
இது எத்தனை பேருக்கு அலுவலகம், பள்ளி, நண்பர்கள் வட்டம் என்று எங்கும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் வசதி! நம்ம ஊர்லேயே, ‘கணேஷ்’னை ‘கணேஸ்’ன்னு, ‘பிரியா’வ ‘பிரியா’ன்னு எழுதி கலக்குறாங்க. ஆனா, அமெரிக்காவுல ஒரு நண்பர், என்ன தகுந்த பழி எடுத்தார்னு கேட்டீங்கனா? சிரிப்பும், சிந்தனையும் சேர்த்து இருக்கு!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம சென்னை, கோவை, மதுரை, திருச்சி... எங்க பஸ்ஸிலயும் ஒரு தனி கலாசாரம் இருக்கு. “கூட்டம்”ன்னாலே, நம்ம மனசுக்கு வந்தோட ஒரு படம் வருது! அப்படியே, பஸ்ஸிலிருந்து இறங்குற நேரம், வெளியில இருந்து ஏற வர்றவர்கள் வரிசை இல்லாமல் கத்திகிட்டு, நம்மை தள்ளி, நம்மை தடுப்பாங்க. அந்த நிலைமை எல்லாருக்கும் தெரிந்ததுதான். ஆனா, இப்போ ஒரு அமெரிக்க நகரமான “பிலடெல்பியா”வில் நடந்ததை, நம்ம ஊர் கண்ணோட்டத்துல பார்த்தா எப்படி இருக்கும்?
நமக்கெல்லாம் தெரியும், பக்கத்து வீட்டு மக்கள் என்றாலே ஒரு பட்டி–பொம்மை! வீட்டு வாசலில் கூட நம்ம புருஷனோ, பிள்ளையோ அப்படியே வைக்க முடியாது. இங்கே பாருங்க, போர்த்தோ நகரில் (போர்த்துகல் நாட்டில்) ஒரு குடிசை மாதிரியான குடியிருப்பில் நடந்த ஒரு சின்ன பழி திருப்பும் கதையை.
இந்த கதையின் நாயகன் – நமக்கே நம்ம சைக்கிள் எங்கு வைத்தாலும், அது தான் எங்க வீட்டு ஸ்டிகர் போல. ஆனால் ஒரு நாள், புது பக்கத்து வாடகையாளர் வந்தார்; அவர் மூன்றாம் மாடியில் குடி புகுந்து, ஒரு பாரம்பரிய, மோசமான விலை உயர்ந்த மோட்டார் சைக்கிளோடு வந்து சேர்ந்தார். ஹோ, அந்த மோட்டார் சைக்கிளுக்கு அவர் போடுற டீட்டு, நம்ம ஊர் காளையெல்லாம் கூட இவ்வளவு கவனிப்பு கிடையாது! பளிச்சென போர்வை போட்டு, வாரம் ஒருமுறை பொளிஷ் செய்து, அதை ஒரு பொக்கிஷமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
அது வரைக்கும் எல்லாம் சரி, ஆனா அந்த தம்பி எனக்காக சைக்கிள் வைக்குற இடத்தையே அடைத்துவைக்க ஆரம்பித்தார். என் சைக்கிளோடு அவர் மோட்டார் சைக்கிள் சாய்ந்திருக்க, நான் என் சைக்கிள் எடுக்க வேண்டுமானால், அவருடைய பஞ்சாப் பைசா மோட்டார் சைக்கிளை தூக்கி நகர்க்க வேண்டியது! ஒரு நாள் கீழே விழுந்தால், என் நிலை என்ன ஆகும் என்று யோசிச்சேன்.
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சில விஷயங்கள் நடக்கும்போது, அதற்கும் மேலாக நம் உள்ளத்தில் கொஞ்சம் பழிவாங்கும் ஆசை வராதா? அந்த பழிவாங்கல் பெரியது இல்லாவிட்டாலும், அதில் கிடைக்கும் சந்தோஷம் சொல்லி முடிக்க முடியாது! இன்று உங்களுக்கு சொல்வது, ஒரு குடும்பத்தில் நடந்த உண்மை சம்பவம் – பாசம், துரோகம், நண்பர்கள் குழு, அம்மாவின் துயரம், அதற்கு நடந்த சிறிய பழிவாங்கல் – இது எல்லாம் கலந்த நெட்ஃபிக்ஸ் கதையா இருக்கப் போகுது!
நம்ம தமிழ்நாட்டிலேயே பேருந்தில் போவது ஓர் கலாச்சாரமே. காலை, மாலை எப்போது பார்த்தாலும் பேருந்து நிறைய பேர், நெரிசல், சத்தம், எதையாவது பிடித்து தொங்கும் பயணிகள் ― இது நம்ம அன்றாட காட்சி. ஆனா, அமெரிக்காவுல கூட இதே கதையாம்! பிலடெல்பியா நகரத்தில் நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம ஊர் பேருந்து அனுபவங்களை நினைவூட்டும் விதத்தில் தான் இருக்கு.
"நம்ம ஊரு பேருந்து கதைகள்" மாதிரி, அங்கும் ஒரு பயணி, பேருந்தில் இறங்க நினைக்கும் போது நடந்த காமெடி, அதையும் மீறி ஒரு ஸ்மார்ட் பதில் கொடுத்தது தான் இந்த பதிவு. இதைப் படிச்சா, "இந்த மாதிரி நம்ம ஊர்ல நடந்தா நாம என்ன செய்வோம்?"னு யோசிக்க ஆரம்பிப்பீங்க!
தமிழ்நாட்டில் வீட்டில் இரவில் எல்லாரும் நல்லா தூங்குறதுக்கு, "வாசகாரன் குறட்டை போடுறான்"ன்னா, பக்கத்து வீடு வாசிக்கணும் போல இருக்கும்! ஆனா, ஒரு பெரிய கப்பல் மேல, கடலில் நடுவுல வேலை செய்யுறவன் எவ்வளவு கஷ்டமோ தெரியுமா? அதிலேயே, ஒரு நிமிஷம் கூட தூங்க முடியலைன்னா... அந்த நிலைமை யாருக்கும் வராதே!
இப்போ, நம்ம வீட்டு சின்னப்பா, சின்னம்மா எல்லாரும் சேர்ந்து தூங்குற குடும்பத்துல கூட, ஒரு நபர் மட்டும் குறட்டை போட்டா, வீட்டை விட்டு வெளியே போயிடுவோம் போல இருக்கும். ஆனா, இந்த கதையில, நம்ம ஹீரோயின் ஒரு பெரிய கப்பலில், ரூம் மேட்டோட ஜோடி செய்து தூங்குறாங்க. அதுவும், மேல் படுக்கையில மாதிரி! இந்த கதையை கேட்டதும், "அப்பாடா, நம்ம வீட்ல குறட்டை சத்தம் வந்தா, ஒரு அறை தாண்டி போய் படுத்துக்கலாம்!"ன்னு நினைச்சுடுவீங்க. ஆனால், கப்பலில் அந்த வசதியும் இல்லை!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் கல்யாணம் ஆனா, பிரேக்-அப் ஆனா, நம்ம ஸ்டைலில் பழி வாங்கும் வழிகள் கொஞ்சம் கிறுக்குத்தனமா, கொஞ்சம் கலக்கலா இருக்கும். ஆனா, வெளிநாட்டுலயும் நம்ம மாதிரி பையனும், பொண்ணும் பழி வாங்குறாங்க போலிருக்கு! இந்தக் கதையைப் படிச்சதும், “அடப்பாவி, நல்லா இருக்கே!”ன்னு சிரிச்சுட்டேன்.
ஒரு பிரேக்-அப்புக்குப் பிறகு, முன்னாள் காதலன் (அப்புறம் பகைவன்!) நம்ம கதாநாயகி கிட்ட ரொம்ப மோசமா நடந்திருக்காராம். அதுக்குப் பழி வாங்குறதுக்கான அவங்க வழி... நம்ம ஊர்ல உள்ள ‘சீட்டுபோட்ட அஞ்சல்’, ‘சாப்பாட்டுல உப்பு அதிகம்’, ‘போனோ போகட்டும்’ மாதிரி இல்ல. இது கொஞ்சம் வேற லெவல்!
அண்ணாச்சி, நண்பர்கள் வாழ்க்கையில் நம்மள நொய்க்கும் சில பழக்கங்கள் இருக்குமே, அதுக்கு பழி வாங்குறதுலயும் ஒரு சுகம் இருக்கு! அப்படி ஒரு சின்ன பழிவாங்கல் கதையை பத்தி இப்போ சொல்லப் போறேன். இது கல்லூரி நாட்களில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் – அது கூட 35 வருஷமா மறக்க முடியாத அளவுக்கு ஹிட் ஆன பழிவாங்கல்!
கல்லூரி வாழ்க்கைன்னா, நம்ம நண்பர்களோட கூட்டம், பயணங்கள், சிரிப்பு, சண்டை, சண்டைக்குச்சி எல்லாமே இருக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு சமயத்தில், நம்ம கதையின் நாயகன் – Reddit-ல u/Silent-Warning5654ன்னு ஒருவர் – தன்னோட கார் எடுத்துக் கொண்டு, நண்பர்களோட சுத்தி சுத்தி பயணப்படுகிறார். சாமான்யமாக, நம்ம ஊர்ல காரோட நண்பர்களோட கல்யாணம், கும்பிடுகிற கூட்டம், பசங்க பயணங்கள் – எல்லாமே சில கலாட்டா சம்பவங்களை உருவாக்கும்.
“ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் ஒரு ‘ஜட்’ மாதிரி மேலாளர் இருப்பார். இவர்களோட ஓட்டமும், வேலைக்காரங்களைத் துன்புறுத்தும் பழக்கமும் எல்லாம் நமக்கு புதிதல்ல. ஆனா, ஒரு ஹைஸ்கூல் மாணவன் நியாயத்துக்கு நின்று, அந்த மேலாளருக்கு கடும் பாடம் கற்றுக்கொடுத்த கதையா இது இருக்குது!
நம்ம ஊருல, வேலைக்கு போறப்போ, மேலாளர் ஒன்னு சொன்னா "சரி சார்"னு தலை குனிஞ்சி செய்யணும் என்பது வழக்கம். ஆனா சில சமயங்களில், குற்றவாளிகளுக்கு எதிராக நம்மை நாமே நின்று நியாயம் பேச வேண்டிய சூழல் வந்துவிடும். அப்படிப்பட்ட ஒருவரது அனுபவம் தான் இந்த ரெடிட் கதையில் சொல்லப்பட்டிருக்கு.
நம்ம எல்லாருக்கும் பள்ளிக்கூட காலத்தில் ஒரு 'வலி'க்காரன் இருக்கான் இல்லையா? சின்ன வயசுல சண்டை, திட்டல், ஆள் கலாய்ப்பு, அப்புறம் “நீயே என் நண்பன் இல்ல”ன்னு புலம்பல் – இந்த எல்லாத்துக்கும் காரணமா ஒருத்தர் கண்டிப்பா இருக்குவார். என் பக்கத்து வீட்டு ராணி ராசியோ, உங்க வகுப்பில அந்த பாஷை பண்ணும் பையனோ – இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு 'எதிரி' இருக்கான்.
சும்மா சொல்லணும் என்றால், அந்த எதிரியை யாராவது சமாளிச்சு, நம்ம கண்ணுக்குத் தெரியாம எப்படியாவது பழி வாங்கினா, அந்த சந்தோஷம் சொன்னா புரியாது! இப்படி தான் ஒரு ரஷ்ய ஸ்கூல் பசங்க கதை, நம்ம ஊரு வாசகருக்கும் ரசிக்கச் சொல்ல வந்திருக்கேன்.