கேள்வி: கச்சேரிக்குப் போயிருக்கீங்களா? அந்த வரிசையில நின்று குளிர்காற்றில் நடுங்கும் அனுபவம், அடுத்த நிமிஷம் யாராவது தள்ளிப்போகும் ரகசிய கோபம் – இதெல்லாம் எத்தனை பேருக்கு பரிச்சயம்?
இது ஒரு சாதாரண கதை இல்லை. இது ஒரு சிறிது பழிக்கு, இனிமையான தீர்வு கண்ட ஒரு தமிழ்ப் பையன்/பெண்ணின் அனுபவம்!
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சில சமயம் நம்மை கீழ்த்தரமாக எண்ணுபவர்களுக்கு, பழைய பழி வாங்கணும் என்ற எண்ணம் மனசுக்குள்ள எப்போதும் கூசிக்கிடக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு அசத்தலான petty revenge கதையை, ரெடிட்டிலிருந்து தமிழில் உங்களுக்காக கொண்டு வந்திருக்கேன். சின்ன சின்ன பழி வாங்கும் சந்தோஷம் தான், ரசியே வேற! அந்தக் கதையை படிக்கத் தயாரா?
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்ம தமிழர்களுக்குப் பழைய பழமொழி ஒன்று இருக்கு – "விதை போடுறவன் விதை போடுவானே தவிர, அறுவடை பண்ணுறவன் தான் அறுவடை பண்ணுவான்!". இந்த உலகத்தில் நல்லது செய்தவங்க நல்லதைக் காணும், கெட்டது செய்தவங்க... ஹும்... அவர்களுக்காக ஒரு சிறிய ‘சர்ப்ரைஸ்’ ரெடியாக இருக்குமே! இன்று நம்ம பாக்கப் போற கதை, அப்படிப்பட்ட ஒரு அலுவலக ‘பழிவாங்கல்’ சம்பவம்.
ஒரு காலத்தில், பெரிய நிறுவனமொன்றில் வேலை பார்த்த ஒரு நபர், அவருடைய முன்னாள் சக வேலையாடியால் அனுபவித்த துன்பத்தையும், அதற்குப் பிறகு நடந்த சுவாரசியமான நிகழ்வையும் பகிர்ந்திருக்கிறார்.
தமிழர்களுக்கு பழைய சொல்வடிவில் ஒரு பழமொழி இருக்கு – “தன் கால் விழுந்த இடம் தான் பூமிதான்னு நினைக்காதே!” இந்தக் கதையில் அந்தப் பழமொழியே மீண்டும் நினைவு வந்தது.
இந்த சம்பவம் தூர ஜப்பானில் நடந்தது. இராணுவத்தில் ஒரு இளைஞர், பசுமைத் தளிர் போல புது அதிகாரி. அவரோட பெயர் தெரியாம இருந்தாலும், இவரது அனுபவம் நம்மில் பலருக்குமே வேலைக்குச் சொந்தம் வைத்திருக்கும். நல்லா வேலை பண்ணி, தன் அறிவால் எல்லாரையும் கவர்ந்த அந்த இளைஞர், அந்த சந்தோஷத்திலேயே இருந்தார். ஆனா, உலகம் நம்மள நம்பி விட்டதோட முடிஞ்சிடாது. ஒரே நேரத்தில், ஒரு பெரியவர், அதுவும் பிரிகேட் S-2 ரேங்க் மெய்ஜர், இவரது வேலை முழுக்க மூட்டு தடவி, தன் பெயரிலே சமர்ப்பித்து விட்டார்!
“உங்க வீட்டில் சண்டை இருந்தா கூட, தெருவுக்காரன் வந்து பார்த்து போறான்!” – இந்த பழமொழியை நம்ம ஊரில் எல்லாரும் கேட்டிருக்காங்க. ஆனா, சண்டை மட்டும் பார்த்து போறதிலேயே நின்றுட்டா, அந்தக் கலகலப்பில் கலந்து கொண்டு, ஒரு ஜம்மணு கொடுத்துட்டா? இதோ, அப்படி ஒரு சூப்பர் ஸ்டைல் பழிவாங்கும் கதை, ரெடிட்டில் வலம் வந்துச்சு. தமிழில் உங்ககாக!
அம்மாவின் ‘சிறுசிறு பழி’ – நம்ம வீட்டு கதை!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு – “சின்ன பழி கொஞ்சம் ரசம்!” அதாவது, பழிவாங்குறது பெரிய விஷயம் இல்ல, ஆனா அந்த சின்ன சின்ன குறும்பு வேலைகளில்தான் வாழ்க்கை இருக்குது. அதுவும் வீட்டில் அம்மா சுட்டி இருந்தா, அப்போடான் நம்ம வீடு ரொம்ப கலகலப்பா இருக்கும்! இப்போ உங்க முன்னாடி நானே சொல்றேன், என் அம்மா ஒரு நாள் என்ன மாதிரி கண்ணு கட்டிக் கொண்டு பழிவாங்கினாங்கன்னு.
நமக்கு தமிழர்களுக்கு பழமொழிகளும், பழிவாங்கும் கதைகளும் புதிதல்ல. "பழிச்சொல்லுக்கு பழி" என்ற பழமொழி வீணா வந்ததல்ல! இந்தக் கதையில், ஒரு டெலிவரி ஊழியர் எளிதில் விட்டுவிட முடியாத வகையில், நம்ம கதாநாயகன் எடுத்த சின்னமான பழிவாங்கல், ரெட்டிட் உலகையே கொள்ளை கொண்டிருக்குது.
நீங்கயும், நானும், யாரும் நேரில் முகம் காட்டாமல் பேசுற இந்த டெலிவரி நண்பர்களை நாடு முழுக்க பார்க்கிறோம். ஆனா, அவர்களும் மனிதர்கள்தானே? அவர்களுக்கும் மரியாதை, அன்பு, புரிதல் வேண்டும். அதுவும், வேறுபாடுகளை மதிப்பது ரொம்ப முக்கியம். இந்தக் கதையில் நடந்தது அதற்கு எதிராக தான்.
நம்ம ஊரில் பழமொழி ஒன்று சொல்றாங்க – "பழிச்சோறும் பழிவாங்கும்!" ஆனா இந்த கதையில் பழிச்சோறு மட்டும் இல்ல, பிளம்பரின் சிமெண்டும் கூட சேர்ந்து ஒரு ட்ரக் டீலருக்கு நாலு நிமிஷம் தூக்கி வீசியிருக்காங்க! இந்தக் கதை ரெட்டிட்டில் வந்தது, ஆனா நம்ம ஊர் நண்பர்களும் இதை படிச்சா, "அப்பாடா, இதுக்குத்தான் பழி என்றாரா?"ன்னு சொல்லிருப்பாங்க.
கதை தொடங்கும் இடம் – ஒரு சாதாரண வீட்டு பாட்டி போல இல்ல, இந்த வீடு ஒரு ட்ரக் டீலர் (மருந்து வியாபாரி) "பிக் சி"யின் ஓட்டம். அங்க நடந்தது ஒரு சின்ன சமையல் அல்ல; பெரிய போட்டி! நம்ம கதையாளர், மருந்து கலவையைத் தவிர்த்து, நண்பர்களுக்காக டிரைவர் ஆனார். அந்தப் பார்ட்டியில் பிக் சி உடன் இருந்தவர்களில் ஒருத்தர் தான் நம்ம பழிவாங்கும் ஹீரோ – "தி ரிவென்ஜர்".
அலுவலக வாழ்க்கை என்றால், அது ஒரு பெரிய குடும்பம் போலத்தான். எல்லாரும் ஒரே வீட்டில், ஒரே கூரையில், பல விதமான பழக்கவழக்கங்களுடன் வாழ்ந்தால் எப்படி இருக்கும்? ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி பழக்கவழக்கங்கள், ரசனைகள், சிலருக்கு அதிக பேச்சு, சிலருக்கு அமைதியே பிடிக்கும். இப்படித்தான் நம் கதையின் நாயகனும் (அல்லது நாயகியும்) ஒரு க்யூபிக்கிளில் சிக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்!
க்யூபிக்கிள் – நம் இந்திய அலுவலகங்களில் இப்போதெல்லாம் ‘கட்டாயம்’ வைத்திருக்கும் ஒரு சிறிய சுவர்ப்போன்ற பிரிவு. நாலு பேருக்கொரு பகுதி, எல்லாரும் தனித்தனியாக வேலை பார்க்கலாம். ஆனால், இதுவே சில சமயங்களில் ‘பொதுக்கூடம்’ மாதிரி சத்தம், கூச்சல், காமெடி எல்லாம் கலந்த கலாட்டாவாகி விடும்!
நமஸ்காரம்! அலுவலக வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதுமைப் படைப்பாத்தான். சில சமயம் பணியிடத்தில் நடக்கும் சம்பவங்கள், சீரிய முறையில் சொல்லத் தொடங்கினாலும், முடிவில் அது ஒரு சிரிப்பு நிகழ்வாக மாறிவிடும். இன்று நான் சொல்லப் போகும் கதை, அமெரிக்காவில் நடந்தது என்றாலும், நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரத்துக்கும் மிகப்பெரிய தொடர்பு இருப்பது நிச்சயம்!
அதுவும், பாதுகாப்பு (Security) என்று சொன்னாலே நம்ம ஊரில் "கணினி பாஸ்வேர்ட் போட்டியா?", "கம்ப்யூட்டர் லாக்கு பண்ணியா?" என்று கேட்கும் பொழுது, அதில் ஒரு சின்ன அலட்சியம் கூட எவ்வளவு பெரிய விளைவுகளை உண்டாக்கும் என்பதை இந்த சம்பவம் நமக்கு கற்றுத்தருகிறது. இதோ அந்த கதை...