இந்த உயிருள்ள அனிமே காட்சியில், ஒரு பேருந்து கட்டண சேகரிப்பாளரும் குழப்பத்தில் உள்ள பயணியுடன் உரையாடுகிறார், என் அப்பாவின் கதையின் நகைச்சுவையான உண்மையைப் பதிவு செய்கிறது. சில நேரங்களில், மிகவும் சின்னமான மாற்றங்களும் எதிர்பாராத சிக்கல்களை உருவாக்கலாம்!
பொதுவாக நம்ம ஊர்ல, பஸ்சில் எடுக்கும் கட்டணம் குறித்தும், வசூல்காரர்களோட குணம்குறித்தும் நிறைய கதைகள் உண்டு. ஆனா, சில நேரம் அவங்க காட்டும் கடுமை, ஓர் அயலான மனிதனுக்கு கூட மனசை புண்படுத்தும் மாதிரி இருக்கும். இந்தக் கதையில், ஒரு அப்பா எத்தனை சிரமத்துலவும், அசிங்கப்படுத்தப்பட்டாலும், வழியைக் கண்டுபிடித்து, அதே நபரை செமா ஸ்டைலில் பழிவாங்குறாரு! இதையெல்லாம் படிச்சா, “என்னடா இது! நம்ம பக்கத்தில் நடக்காததெல்லாம் இல்லை!”னு நினைக்க நேரிடும்.
இந்த உயிருடனான 3D கார்ட்டூனில், ஒரு பதட்டத்தில் உள்ள வீட்டார், அவருடைய வாகனப் பாதையை இலவசமாகப் பார்க் செய்யும் соседரை எதிர்கொள்கிறார், இது ஒரு விசித்திரமான குடியிருப்பின் நாடகம்.
“ஒரு நாள் பசிக்குப் போய் வீடு திரும்பினேன், அப்போ தான் உண்மை தெரிஞ்சது!”
நம்ம ஊரில், வீடு வாங்குறதுனாலேயே ஒரு பெரிய பந்தயம் போட்டு, கடைசி ரூபாய் வரை கட்டணமும், மனசும் போடுறோம். அதையும் கடந்து, வீட்டுக்கு முன்னாடி போடுற துவரப்பந்தல் (driveway) – அது நம்ம ராஜதானி மாதிரி! ஆனா, அதையே ‘இது எல்லாருக்கும் பொதுஇடம்தான்’னு நினைச்சு, வேறு யாராவது வந்து கம்பளை போட்டா? பக்கத்து வீட்டு ஜாக்கு மாதிரி யாராவது வந்தா? இந்த கதையை படிங்க, உங்க பசங்க கூட சிரிக்க போறாங்க!
இந்த புகைப்படம், ஒரு பரபரப்பான பிரிவின் பின்னணியில் grappling செய்கிற ஆணின் உணர்வுகளை உண்மையாகக் காட்டுகிறது. அவர் முகத்தில் உள்ள உணர்வு, உறவின் முடிவில் உரிமை மற்றும் யதார்த்தமற்ற எதிர்பார்ப்புகளை சமாளிக்கும் போது எதிர்கொள்ளும் சவால்களை பற்றி நிறைய சொல்கிறது.
நம்ம ஊரில் 'பிரேக்கப்' அப்படின்னா ஒரு சின்ன வாடை, ஒரு கண்ணீர் பாடல், அப்புறம் நண்பர்களோட ஆறுதல் – இவை எல்லாம் தான் ஃபார்மல். ஆனா, வெளிநாட்டுல சில பிரேக்கப்புகள் ரொம்பவே சுத்திக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு கஷ்டம் தரும். அதுவும் முன்னாள் காதலி/காதலன் “நான் தான் சரி!”ன்னு திமிரு காட்டினா, அப்போ தான் சின்ன பழிக்குப் பெரிய சண்டை வருமே!
இதைப் பற்றிய ஒரு கத்திக்குத்து கதையைத்தான் இப்போ பார்க்கப் போறோம். 8 வருஷம் முன்னாடி நடந்த ஒரு பிரேக்கப்பின் “பழிவாங்கும்” சுவையான அனுபவத்தை நம்ம Reddit நண்பர் u/Psytrancedude99 பகிர்ந்திருக்கிறார்.
இச்சித்திரம், ஒரு இளம் தொழில்முறை நபரின் கடுமையான உண்மைச் சந்திப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த இரட்டை வீடு, இனிமேலாவது வாழ்வதற்கான சவால்களை சின்னமாகக் காட்டுகிறது.
வீட்டுக்காரர் என்றாலே நமக்கு மனசுல ஏதோ சின்ன பயம். அதுவும், “இது என் வீடு, உங்க வீடு இல்ல!”ன்னு மாத்திரம் பேசும் வீட்டுக்காரர் கிடைக்குற மாதிரி இருக்குதே, அவங்க கிட்ட வாடிக்கையாளராக இருப்பது கொஞ்சம் ஜில்லென்று தான் இருக்கும். ஆனா, அந்த வீட்டுக்காரர் தான் கடைசியில் கண்ணீர் விட்டா? அந்த சந்தோஷத்தை சொல்ல வார்த்தை இல்ல!
நம்ம ஊரு சினிமாவில் ‘வீட்டுக்காரர் vs வாடிக்கையாளர்’ன்னா கமல்-ரஜினி சண்டை மாதிரிதான். ஆனா இந்த கதை சற்று வித்தியாசம். ‘யாரை விட்டுப்போவதுன்னு பார்த்து விட முயற்சி செய்த வீட்டுக்காரருக்கு, சட்ட புத்தகம் காட்டிய வாடிக்கையாளர்’ – இதுதான் மையம்.
ஈர்க்கும் நக்சங்களால் நிரப்பப்பட்ட வண்டியின் புகைப்படம், ஊழியர்கள் தினசரி சலுகைக்காக சுகாதாரத்தை அனுபவிக்கும் தனித்துவமான நிறுவன கலாச்சாரத்தை வலியுறுத்துகிறது. இந்த படம், வேலைப்பளுவில் பகிர்வு மற்றும் அண்ணாதானத்தின் உணர்வை பிடிக்கிறது, ருசிகரமான பரிசுகளுடன் பரிமாற்றங்களை பிரதிபலிக்கிறது.
அலுவலக வாழ்க்கை என்றாலே விஷயங்கள் எப்போதும் சீராக இருக்காது. ஒருவேளை வேலைப் பளுவை விட, சக ஊழியர்களின் சின்ன சின்ன அட்டகாசங்களே அதிகம் களைப்பை தரும்! நம்ம ஊரில் ரொம்பப் பழகிய நண்பர்கள், “நீங்க சாப்பிடுற சாம்பார் சாதத்தில் கை வைப்பது” மாதிரி, அங்க “சாக்லேட் நசுக்குறது” ஹாபிட் ஆகிடுச்சு. ஆனா, அந்தக் கலாட்டா எப்படிக் கிண்டல் மறுபடியும் பழிக்குத் தூரம் போனது என்ற கதைதான் இன்று உங்கக்காக!
இந்த உயிருடன் கூடிய அனிமே வரைபடம், குழந்தைகளின் சிரிப்பு மற்றும் சூழ்நிலையைப் படம் பிடிக்கிறது. ஜென்எக்ஸ் தலைமுறையின் வளர்ச்சியில் பெற்றோர் நபர்களிடமிருந்து நமது கற்றல்களை நினைவூட்டுகிறது. நான் இன்று யாராக உள்ளதைக் கட்டியெழுப்பிய நகைச்சுவை மற்றும் சில சிறு சம்பவங்களை ஆராய்போம்!
நம்ம ஊர்ல சொல்றாங்க, “அருவாளுக்கு அருவாள்தான் பதில்!” ஆனா, சில சமயத்தில் ‘அருவா’ தான் இல்லை, ‘அருவம்’ தான் வேலை செய்யும்! இப்போ நாம பார்க்கப்போகும் கதையில், ஒரு சின்ன பசங்க தான், ஆனா அவன் பதிலடி யோசனை கேட்டா, எவ்ளோ பெரியவங்கன்னாலும் வாயடைக்கணும்!
இக்கதையை எழுதியவர், ரெடிட்-ல ‘u/Starchild1968’. இவர் ஒரு ஜென்எக்ஸ் (Gen X) – அப்படின்னா, நம்ம 70s-80s-ல பிறந்தவங்க. இப்போ, ஜெனரேஷன் க்ளாஷ், பசங்க திமிரு, தகப்பனாரோட ரகளை – எல்லாம் கலந்த, ரொம்பவே ரசிக்க வைக்கும் ஒரு சம்பவம்!
இந்த புகைப்படம், விஷமமான முன்னாள் காதலனைப் பற்றி யோசிக்கும் கதாபாத்திரத்தின் குழப்பமான கல்லூரி உறவை உணர்த்துகிறது. இது பலரின் உருவாக்க காலத்தில் எதிர்கொள்ளும் சிரமங்களை நினைவூட்டுகிறது.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
கல்லூரி நினைவுகள் எல்லாருக்கும் ஏதோ ஒரு மாதிரியா மனசில் பதிந்திருக்கும். சிலர் அதை இனிமையா நினைப்பாங்க, சிலர் "அட போங்கப்பா அந்த வேதனையை!"னு நினைச்சிருப்பாங்க. ஆனா, இந்த கதையோ, ஒரே கலாட்டா! ஒரு பெண் தனது கல்லூரி காதலனுக்கு கொடுத்த குட்டி பழி – இதை படிக்க ஆரம்பிச்சீங்கனா, கடைசிவரை சிரிச்சுட்டே இருப்பீங்க!
இந்த உயிரியல் புகைப்படத்தில், ஒரு பொறுப்பு உணர்ந்த நாயின் உரிமையாளர், தனது செல்வாக்கான நாய்களை அடுத்த வீட்டில் உள்ள ஆగ్రசிவ் நாய்களிலிருந்து பிரிக்கிறார், இது அண்டை பகுதியில் உள்ள நாய்களின் உறவுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
நம்ம ஊருக்கு குட்டிக் கதைகள் நம்ம பக்கத்து வீட்டில் தான் ஆரம்பிக்கணும் போல இருக்கு! "அண்டை வீட்டு நாய்கள்" என்றாலே சிலருக்கு நினைவில் வருவது - இரவு முழுக்க கூவுற சத்தம், தெருவில் ஓடுற பயம், இல்லாட்டி வீட்டின் முன் 'குட்டி' வைக்குற அதிசயங்கள். ஆனா, இந்தக் கதையில் வரும் நாய்கள் ரொம்பவே 'அக்ரோஷம்' கொண்டவர்கள்!
ஒரு நல்ல நாளில், வீட்டிற்கு பக்கத்தில் ஒரு புதிய குடும்பம் குடி பெயர்ந்தது. நாய்கள் இருபுறமும் மூன்று வீச்சில்! நம்ம கதாநாயகன் (u/Acrobatic-Concept-86) தனது நாய்களை 'கமாண்டர்' மாதிரி கட்டுப்பாடுடன் வளர்த்தவர். நம்ம ஊருக்குள்ள ரோட்டில் பசு சத்தம் கேட்டா கூட, "ஐயோ, சத்தம் போடாத!"னு வீட்டுக்குள்ளே அழைச்சு போடுவோம். அதே மாதிரி இவர் நாய்கள் சத்தம் போட்டாலும் உடனே உள்ள போடுவார்.
என் பயணங்களில் இருந்து ஒரு காமெடியான தருணத்தை உயிர்ப்பிக்கும் இந்த அனிமே முறைபடம், சிரிப்பின் மகிழ்ச்சி கூட சிறு அனுபவங்களை ஒளிரச் செய்யும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது. அந்த நெடுஞ்சாலை நாளின் இனிமை நினைவுகளைப் பறந்துவிடுங்கள்!
நம்ம ஊர்லே "பழிவாங்குறது" என்றால், பெரிய விஷயம். "பழி வாங்காம விடுறது பழிச்சோறு தான்" என்று சொல்வாங்க. ஆனா, எப்பவாவது, ஒரு சின்ன பழிவாங்கல் நம்ம மனசுக்கு இன்பம் கொடுக்கும். அதுவும் அந்த பழி, நம்மை தொந்தரவு செய்தவருக்கு சரியான நேரத்தில், சரியான விதத்தில் பட்டுச்சுன்னா, அதுக்குள்ள ஒரு சந்தோஷம் தான் வேறே! இப்படி ஒரு சின்ன பழிவாங்கல் சம்பவத்தை தான் இங்கே பகிர்ந்திருக்கிறார், ஒரு அமெரிக்க நண்பர். அதைக் கேட்டா, நம்ம ஊரு சாலையிலே நடந்திருக்கலாம் போலவே இருக்கும்!
பேருந்து நிலையத்தில் குருட்டு போக்குவரத்தின் மையத்தில், மாணவன் தனது கார் அடைக்கப்பட்டுள்ளதால், கல்லூரி வாழ்க்கையின் தினசரி அழுத்தங்களை தாங்கிக்கொள்கிறது. 2001-ல் வகுப்பிற்கு தாமதமாக வருவதற்கான அவசரமும் கவலையும் இந்த புகைப்படத்தில் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.
காலை 8 மணி. 2001ஆம் ஆண்டு. கல்லூரி வகுப்பு ஆரம்பமாகி விட்டது. இன்னும் நான் கார்கேஜ் வாசல் அருகே என் பழைய மாணவர் காரை தள்ளிக்கொண்டு வருகிறேன். செருப்பில் அடிப்படும் நேரம், ஆசிரியர் முகம் காட்டு நேரம்! அப்போதே ஒரு புது பிரச்சனை – வாசலை முழுக்க அடைத்து ஒரு கருப்பு Nissan X-trail. எங்கோ பிரான்சின் தெற்கில் நடக்கும் காட்சியா இது, இல்ல நம்ம சென்னை பசுமை வழிக்கோவா என்று குழப்பம் வரும் அளவுக்கு சங்கடம்.
காரிலிருந்து இறங்கியவள், அங்கே சொந்த ஊரவர்கள் "ககோல்" என்று சொல்லும் ரகசியப் புண்ணகை! நம்ம ஊரு 'பியூட்டி பார்லர்’ ல் ப்ளீச் போட்ட பின்னாடி கரும்புள்ளி வந்த மாதிரி தலைமுடி, செம்ம கருப்பு ரூட், தோல் சற்று ‘பெருங்காயம்’ போட்டு வறுத்த மாதிரி டார்க் டான், வாயில் பிஸ்கட்டாய் கம்மி, ஓரமாக சிகரெட் – பக்கத்திலிருந்தால் நம் பாட்டி கூட "பாவம் பிள்ளை!" என்று தயவு காட்டிவிடுவார்.
நான் அழைச்சு கேட்டேன் – "அக்கா, காரை எடுத்து வையுங்க, பிளீஸ்!" – ஆனால் அவங்க பதில்? ஒரு ஊழி கை விரல், மேல ஒரு ஆங்கிலப் புனிதம் – "உன் பாண்ட்டீஸ் திரும்ப வெச்சுக்கோடா! ஐந்து நிமிஷத்தில் போய்டுவேன், குளிர்ந்துகிட்டு இரு!" என்று ஓடி போனாங்க.
