"சீறும் சீற்றமும் சேரும் போது, பழக்கொப்பனியும் சாலட் பாரும் – என்ன நடக்கும்னு யாருக்குத் தெரியும்?"
நம்ம ஊரு சூப்பர்மார்க்கெட் கதைகளில், எல்லாருக்கும் ஒரு லட்டு கிடைக்கும். ஆனா, ஒரு பழக்கொப்பனிக்காக பக்கத்து டாஸ்மார்க்கெட் கம்பெனியில் நடந்த சம்பவம் கேட்டா, நம்ம ஊரு வாசிகள் – "சுப்பர், இதுதான் தமிழர் சாமர்த்தியம்!"ன்னு சொல்லுவாங்க.
குடும்பம் என்றாலே சண்டை, சந்தோஷம், குழப்பம், கலகலப்பு – எல்லாமே கலந்து இருக்கும் கலவைதான்! ஒருவருக்கொருவர் புரிந்துகொள்வது, கொஞ்சம் இடையூறுகள் வந்தால் சமாளிப்பது, நம்முடைய தமிழ் குடும்பங்களில் ரொம்ப சாதாரணமான விஷயம்தான். ஆனா, வெளிநாட்டிலோ, நம்மூரிலோ, குடும்ப உறவுகள் என்றால் கண்ணீரும் கலந்த காமெடியும் தானே! அதுக்குப் perfect example-ஆ இந்தக் கதை.
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் ‘கடைசி நாள்’ என்பதற்கு ஒரு தனி புனிதம் இருக்கு. பள்ளி, கல்லூரி, அலுவலகம் – எங்கயும் கடைசி நாள் வந்தா, மனசு ஒரு மாதிரி கலங்கும். ஆனா, சில நேரம் அந்தக் கலக்கம் பைத்தியக்காரத்தனமாகவும், சிரிப்பை தூண்டும் விதத்திலும் வெளிப்படும். இப்போ நம்ம பார்ப்பது ஒரு அப்படிப்பட்ட கதைதான்!
ஒரு சின்ன அலுவலகத்தில் நாலு வருடம் உழைத்த ஒரு விற்பனையாளர் – வயசு 29. அவரோட சம்பளம் அதிகமாகணும்னு எதிர்பார்த்தார். ஆனால், எதிர்பார்ப்புக்கு எதிரா, ‘company restructuring’னு சொல்லி சம்பளத்தை குறைச்சிட்டாங்க. அதுவும் போகட்டும், மேலாளருடன் நாளும் ‘கண்ணா மூச்சு’ விளையாடுற நிலைதான். ஆனா, பணி இழக்குற அளவுக்கு இல்லை. இப்படியே நாள்கள் போனது.
நம்ம ஊரு சாப்பாடு கடையில சமைச்ச சாம்பார் வாசனை வந்தாலே நம்மல பாக்கிறவங்க எல்லாம் அமைதியா, அனுபவிக்கிற மாதிரி இருக்கும். ஆனா, அங்கயே ஒருத்தர் திடீர்னு பேச்சு போன் வைச்சு கூச்சலிட்டா? அப்போ என்ன ஆகும்? இதுக்கான பதில் தான் இந்த கதை!
ஒரு காலத்து அமெரிக்காவின் Utah-ல, மொத்தமாக வெறிச்சோட இருந்த ஒரு உணவகத்துல நடந்த சம்பவம் இது. நம்ம தமிழர் சாயலில் பக்கா ஜாளியாக சொல்லப் போறேன், கிளைமாக்ஸ் வரை விடாதீங்க!
அலுவலக வாழ்க்கையில் எல்லா வகையிலும் மனிதர்களை சந்திக்க நேரிடும். சிலர் வேலைக்காக வருவார்கள், சிலர் கதிரவனைப் போல ஒளிர்வார்கள், இன்னும் சிலர்… கடன் வாங்கும் 'வசூல்' அங்கிள்கள் மாதிரி நம்மை தொடர்ந்து உளறுவார்கள். அந்த மாதிரி ஒரு 'லோரி' அக்கா எப்படிச் சிக்கிக்கொண்டார் என்று படிக்கப் போறீங்க!
அதிகம் பேசும், எல்லாம் தெரிந்து கொள்வதில் ஆர்வம் மிகுந்த, பக்கத்து அம்மாக்கள் மாதிரி 'லோரி' அக்கா நம்ம கதாநாயகியின் அலுவலகத்தில் வேலை பார்த்து வந்தார். ஒரு வாரத்தில் நம்ம வீரம் கதாநாயகி, "இவங்க பக்கத்தில் இருக்க முடியாது!" என்று தன்னுடைய டெஸ்க்கை மாற்றிக்கொள்ள போய் கேட்டுவிட்டார். அதுவும் கிடைத்துவிட்டது. ஆனா, லோரி அக்கா சும்மா விடுவாரா? இரண்டு முறை தினமும் வருகை தந்தே போக வேண்டியது தான்.
உங்களுக்கெல்லாம் வாழ்க்கையில் “நீயும் நானும் சமனா?” என்று யாரும் கேட்டு ஏமாற்றி விட்டால் எப்படி இருக்கும்? நம்ம ஊர்லே ஒரு பழமொழி இருக்கே, “ஏமாற்றுவதும் ஒரு கலை; அதுக்கு மேல ஏமாற்றுபவரை ஏமாற்றுவது பெரும் கலை!” அதுதான் இன்று நம்ம கதையின் மொத்தம்.
கிரிஸ்துமஸ் காலம் வந்துவிட்டா, வீட்டில் சோறு, இனிப்புகள், பரிசுகள் – எல்லாமே கலகலப்பா இருக்கும். ஆனா, சில சமயம் அந்த பரிசு கொடுக்கும் விஷயமே பெரிய காமெடி ஆகிடும். நம்ம வீட்டில் நடந்த ஒரு கிரிஸ்துமஸ் விசயத்தை உங்களோட பகிர்ந்துக்கலாம். இது எனது அப்பா செய்த 'சின்ன' பழிவாங்கும் சம்பவம். சின்ன பழி தான், ஆனா அதுல இருக்குற சந்தோஷம் சொன்னா, இப்போவும் நாங்க சிரிச்சுக்கிட்டே இருக்குறோம்!
நம்ம ஊர் பொண்ணுங்க மாதிரி நானும் என் அப்பாவும், குடும்பம் முழுக்க கிரிஸ்துமஸ் கூட்டம் போடுற பழக்கம். ஆனா, என் அப்பாவுக்கும் அவங்க அக்காவுக்கும் (அதாவது என் பெரிய அம்மாவுக்கு) எப்போதுமே கொஞ்சம் 'ஈரல்' தான். ஒருத்தர் எளிமையா வாழுறவர்; இன்னொருத்தர் பணக்காரர், பெரிய வீடு, வாகனம், ஸ்விம்மிங் பூல் எல்லாமே. அதே நேரம், அம்மாவுக்கு அந்த பணம் கொஞ்சம் பெருமை கூட. பரிசுகள் கொடுக்கும்போது இந்த வேறுபாடு இன்னும் பெரியதாக தெரியுது.
அந்த காலத்தில், வெறும் ஒரு சந்தா போட்டுக்குடி, நண்பர்களோட சேர்ந்து ரம்மி அல்லது கார்ட்ஸ் விளையாடுவது நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்தோட ஒரு பாகம்தானே? ஆனால் அமெரிக்காவுல போக்கர் விளையாட்டு என்பது வேற மாதிரி, அதுவும் விசித்திரமான விதிகள், சிக்கலான கணக்குகள், சற்றே டிவி ரியாலிட்டி மாதிரி! அப்படி ஒரு போக்கர் விளையாட்டில் நடந்த ஒரு சின்ன பழிக்கதை தான் இன்று உங்களுக்காக.
“வெறும் மூணு ரூபாய் ஆட்டம் தான் பாஸ், ஒரு போய் பாருங்க…”ன்னு நண்பர்களோட அனுபவம் இருந்தாலும், இந்த கதையோ, மிக சீரியஸான போக்கர் விளையாட்டில போய்ச் சிக்கிய ஒரு சாதாரண அப்பாவின் அனுபவம். வாசிக்க தயாரா?
நமக்கெல்லாம் தெரியும், அலுவலகத்தில் "டீம்-பில்டிங்" என்று பெயர் வைத்து நடத்தும் நிகழ்ச்சிகள் எப்போதும் ருசிகரமாக இருக்காது. "நீங்க விரும்பலானாலும், கலந்துகொள்ளணும்" மாதிரி ஒரு அழுத்தம் இருக்கும். அதுவும், பரிசுப் போட்டி என்றால், நம் பக்கத்து சீட்டில் உட்காரும் சகோதரர் கூட நம்மால எதை வாங்குவாரோ தெரியாது!
அப்படி ஒரு "வெள்ளை யானை பரிசுப் போட்டி"—அதாவது, 'White Elephant Gift Exchange'—என்ன தெரியுமா? இது ஒரு வெஸ்டர்ன் அலுவலக கலாச்சாரம். யாராவது ஒரு பரிசு கொண்டு வரணும். எல்லாரும் அதை எடுத்து, தப்பிக்க முடியாத சூழ்நிலையில், ஒருவருக்கொருவர் பரிசுகளை மாற்றிக்கொள்வார்கள். நல்ல பரிசு கிடைக்கலாம், மோசமானது கிடைக்கலாம்; இது ஒரு லாட்டரி மாதிரி! நம்ம ஊரில், பரிசுப் போட்டி என்றால், ஏதாவது தங்கச் சங்கிலி அல்லது பண்டிகை சீசன் ஹாம்பர் என்று எதிர்பார்ப்போம். ஆனா இங்க, ஒரு பழைய பைசா, சேதமான வாட்ச், அல்லது குக்கர் லிட்டர் கூட பரிசா வந்துவிடும்!
“வணக்கம் அண்ணா/அக்கா! உங்க வீட்டில் தினமும் மதியம் சாம்பார் வாசனைவிட, ஸ்பாம் அழைப்புகளின் சத்தமே அதிகமா வருதா?”
நாம் எல்லாரும் அனுபவிச்சிருப்போம் – ‘புதிய சிம்கார்டு எடுத்ததும் பழைய எண் கொடுத்ததும் தொடங்கி’, “சார், லோன் வேண்டுமா?”, “அண்ணா, இன்சூரன்ஸ் போறீங்களா?” என்று நாளுக்கு இருபது தடவை கல்யாண அழைப்பை விடும் போல அழைக்கிறார்கள்!
அப்படிப்பட்ட ஒருத்தரின் அனுபவத்தை தான் இங்க சொல்லப்போகிறேன். வாசிப்பவரே, உங்க வீட்டில் பூரண சலிப்போட சிரிக்கச் செய்யும் கதை இது!