இரவு நேரத்தில் ஹோட்டலில் வேலை செய்யும் போது, கதை சொல்லும் சக்தி தனக்கு தானாக கிடைத்துவிடும். காரணம், விருந்தினர்களின் இயற்கை நடத்தைகள், அவர்களின் மனநிலைகள், எல்லாவற்றையும் நம் கண்களுக்கு முன்னால் நேரடியாக பார்க்கலாம். கடந்த 10 ஆண்டுகளாக ஹோட்டலில் இரவு கணக்காளர் (Night Auditor) ஆக வேலை பார்த்து வருகிறேன். அந்த அனுபவத்தில், “நம்ம ஊரு” விருந்தினர்களை மட்டும் பார்த்தாலே போதும், அடுத்த நாள் கதை எழுத தயார் நிலையில் இருக்க முடியும்!
"அண்ணே, lift-க்கு அப்புறம் இல்லாத room வேணும்! Ice machine ஓசை கேட்காத மாதிரி top floor-ல வேணும்!"
இப்படி சொல்லிக்கொண்டே, இரவு 11 மணி ராத்திரி ஹோட்டலில் வந்து வாடிக்கையாளர்கள் எத்தனை பேர்! நம்ம ஊரிலேயே ஒரு function வீட்டுக்கு late-ஆ வந்தா கூட, பாங்கா வரவேற்கும் பழக்கம் இருக்கு. ஆனா, பிஸியான அம்யூஸ்மென்ட் பார்க் அருகே இருக்குற ஒரு ஹோட்டல்-ல, இப்படி தாமதமான செக்-இன் விருந்தினர்கள் வந்தா, situation ரொம்பவே சுவாரஸ்யமாக போயிடும்!
நான் வேலை பார்க்கும் ஹோட்டல், உலக புகழ்பெற்ற ஒரு பெரிய theme park-க்கு அருகில் இருக்கு. அந்த Mouse சின்னம் கொண்டு உலகம் முழுக்க பிரபலமான அந்த இடம்! அதனால், சும்மா சொல்லணும்னா, occupancy 85% to 100% தான். அதாவது, ஒரு மணி நேரம் தாமதமானா, நல்ல room கிடைக்கும் வாய்ப்பு குறைஞ்சிடும். ஆனாலும், மக்கள் late-ஆ வந்து, தங்களுக்குப் பிடிச்ச மாதிரி room கிடைக்கலன்னு complain பண்ணுறாங்க. இதுல தான் கதை இரசம்!
“நம்ம ஊர்ல ஓட்டல் ரிசெப்ஷனில் சென்று, கைபேசியில் யாராவது பேசிக்கிட்டு வர்றாங்கன்னா, அந்த ஊழியர் மனசுல என்ன நடக்கும்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா? இன்று அந்த மாதிரி ஒரு காமெடி சம்பவம் தான் நம்மை காத்திருக்குது!”
ஒரு நிமிஷம் யோசிங்க; நீங்க பிஸியான ஓட்டல் முன்பணியாளராக வேலை செய்யறீங்க. தினமும் எத்தனை பேருக்கெல்லாம் மெசேஜ் சொல்லி, சாவி கொடுத்து, அடுத்த ரூம்க்கு வழிகாட்டு… இந்த மாதிரி வேலையில ஒரு நிமிஷம் கூட சும்மா இருக்க முடியாது. ஆனா அந்த வேலையில கூட சில வாடிக்கையாளர்கள் இப்படி வித்தியாசமா வந்து, அலுவலக நாகரிகத்தை சோதிக்குறாங்க!
நம் தமிழ்நாட்டில், "பொன்னை மறைக்க முடியுமா?" என்று சொல்வார்கள். ஆனால், இன்று நான் சொல்வது பொன்னை அல்ல, புதையல் தான்! அதுவும், ஹோட்டல் ஊழியர்களின் கண்களில் பட்டாத ஒரு புத்திசாலி விருந்தாளி பற்றி. இந்த கதையை வாசிச்சு முடித்தீங்கன்னா, உங்களுக்கே ‘ஏன் நமக்கு இந்த அட்டகாசம் தோணல?’ என்று தோன்றும்!
சிறு வயதில் நம்ம ஊர் ரயில்வே நிலையம், பேருந்து நிலையம், அல்லது மருந்துக்கடை மாதிரி இடங்களில் "இதுலயும் எங்கடா சாமி இப்படி ஒரு டிராமா நடக்குது!" எனப்போல பல விசித்திரங்களை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். ஆனா ஹோட்டல் முன்பணியாளராக வேலை பார்க்கும் ஒருவருக்கு அப்படி ஓர் அனுபவம் நேர்ந்தது என்றால்? நம்ம ஊர் சினிமாவில் கூட காண முடியாத ஒரு சம்பவம்!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி சொல்லுவாங்க – “ஏற்க மாத்திரம் பெரியவங்க, நடக்க மாத்திரம் நம்ம”. அதே மாதிரி, ஹோட்டலில் முன்பக்கத்தில் வேலை பார்த்தவங்க பேசும் கதைகள் எல்லாம் ரொம்ப வித்தியாசமா, சிரிக்க வைக்கும் சம்பவங்களா இருக்கும். இன்று நம்மை சிரிக்க வைக்கும் ஒரு கதை – ஒரு பெரிய WWF ரேஸ்லர் மாதிரி தோற்றம் கொண்ட வாடிக்கையாளர், அவரோட பெரிய டிரக்குடன், ஹோட்டலுக்கு வந்த சம்பவம்!
ஒரு நாள், லாட்பியில் நின்னு, வேலை பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன். அப்போ, சின்ன புயல் மாதிரி, பெரிய மீசையோட, முழு மொட்டை தலையோட, ரேண்டி சேவஜ் மாதிரி ஒருத்தர், “அண்ணே, இந்த பக்கத்திலேயே ‘Target’ எங்க இருக்கு?”னா கேட்டாரு. காரில் கூச்சம் இல்லாமல், பெருமையோட வந்த அவரை பார்த்த உடனே, மனசுக்குள்ள ‘ஏன் இங்க பயங்கரன் மாதிரி இருக்காரு?’னு ஒரு எண்ணம் வந்துச்சு. ஆனா, முகத்துல எதுவும் காட்டல.
“அண்ணா, McDonalds, Jimmy Johns, 7-11 பாத்து இடது பக்கம் போங்க. ரொம்ப ஸிம்பிள்!”னு சொன்னேன். அவரும், “சரி, தெரிஞ்சிகிட்டேன்!”னு கிளம்பிட்டாரு.
இன்றைய காலத்தில் நம்மைப் போலவே மற்றவர்களும் வாழ்கிறார்கள் என்பதை சிலர் மறந்துவிடுகிறார்கள் போல. “நான் தான் முதன்மை” என்று எண்ணும் மனநிலை, நம் ஊர் திருமண மண்டபம் முன்பதிவு முதல், சுற்றுலா விடுதி மற்றும் விமானத் பயணத்திலும் கூட காணப்படுவது புதிதல்ல. ஆனால், அந்த மனப்பான்மை எங்கேயாவது ஒரு எல்லை கடக்கும்போது, அது சுவாரசியமான கதையாக மாறுகிறது.
இந்த கதையைப் படிச்சதும் எனக்கு நம் ஊர் சபாரி விடுதியில் நடந்த சம்பவங்கள், அல்லது நம் உறவினர் கூட்டத்தில் ஏற்படும் ‘சீட்’ சண்டைகள் எல்லாம் ஞாபகம் வந்துவிட்டது! ஓர் ஆஸ்திரேலிய கேம்ப் சைட்டில் நடந்த உண்மை சம்பவத்தைப் பற்றி தான் இங்கே பகிர்கிறேன்.
ஒவ்வொரு ஹோட்டல் ஊழியருக்கும் காலாண்டு ஒரு தடவை கிடைக்கக்கூடிய "குழுமம்" ரெண்டல் அனுபவம் சொந்தமாகும். பெரிய குழு வந்தா, கசப்பும், குதூகலமும் கலந்து இருக்கும். ஆனா, இந்தப்போதே, சுமார் 90 பேரோட இளைஞர் விளையாட்டு குழு ஒரு மூனு நாள் ஹோட்டல் முழுக்க கலக்கி விட்டு போறாங்க. ஹோட்டல் ஊழியர் ஒருத்தரா, அந்த குழுவின் கடைசி இரவில வந்து, அவரவர் அனுபவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். அப்படியே நம்ம ஊஞ்சலாடும் சோறு போல, வாசிக்கும்போதே சிரிப்பும், கோபமும், எரிச்சலும் வருகிறது!
“சார்” என்று அழைத்தால் கோபம், “மேடம்” என்று அழைத்தால் வேறு கோபம்! இந்த உலகம் எப்படிச் சுழலுது என்றே கேட்கும் அளவுக்கு, ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் வாழ்வு நம் ஊர் சாப்பாட்டு சோறு போலவே ருசி, குழப்பம், சிரிப்பு கலந்தது தான்!
ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில், முன்பணியாளராக வேலை பார்த்த நண்பர் ஒருவர் தன்னுடைய அனுபவங்களை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். பாலின அடையாளம், நாகரிகம், வாடிக்கையாளர் மனசாட்சி, எல்லாம் கலந்த ஒரு கலக்கல் கதை! நம்மோட தமிழ் வாழ்க்கையிலும் இது போன்ற சூழ்நிலை வருமா? வாசிப்போம், சிரிப்போம்!
“அண்ணா, ரெண்டு நாளுக்கு ஓட்டல் வேணும்... ஆனா, அந்த Offer-ல தான் புக் பண்ணணும்!” – நம்மில் பலர் சொல்வது தான். ஆனா, அந்த “Offer”-களும், மூன்றாம் தரப்பு தளங்களும் (Third Party Booking Sites) எவ்வளவு சிக்கல் தரும் என்று யாரும் முழுசா யோசிப்பது இல்லை. சமீபத்தில் ஒரு அமெரிக்க Reddit பக்கத்தில் வந்த ஒரு ‘Tales From The Front Desk’ கதையைப் படிச்சதும், நம்ம ஊரு அனுபவங்களும் கண் முன்னே வந்துடுச்சு!
ஒரு ஓட்டல் முன் மேசை ஊழியர் (Front Desk Staff) சந்தித்த அவஸ்தை, நம்ம ஊரு பெரிய ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்தவர்கள் தட்டச்சியில் எழுதிக்கொண்டு இருப்பது போல தான். அந்த அனுபவத்தையும், அங்கேயே வந்த கருத்துகளையும் நம்ம தமிழில் கலக்கமாகப் பார்க்கலாம் வாங்க!