வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரிலே, பண்டிகை காலம் வந்தா எல்லோரும் பாட்டி வீடு, கிராமம், கோவிலுக்கு போயி சந்தோஷமாக குடும்பம் கூடுவோம். ஆனா, கனடாவில ஒரு மாபெரும் குடும்பம் இருக்கு; அவர்கள் பண்டிகை வந்தா, அலைபாயும் பறவைகளா எல்லாரும் மெக்ஸிகோக்கு போயி, பிறகு திரும்பி வர்றாங்களாம். இவர்கள் தான் “மென்னொனைடுகள்” (Mennonites). இந்த விசித்திர சமூகம் பற்றி சொன்னா நம்ம ஊரு ஜாதிகள் கூட பின்பட்டுடும்!
அலுவலக வாழ்க்கை என்றாலே சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள், நம்மில் பலருக்கும் நடக்காமல் போன விசித்திரமான அனுபவங்கள் இருக்கும். ஆனால், ஒருமுறை பூனைகள் பற்றி பேசினேன் என்பதற்காக 45 நிமிடங்கள் HR-ல் கூட்டம் நடந்தது என்றால் நம்பவே முடியுமா? இது ஒருவர் அனுபவித்த உண்மை கதை. இது தமிழ்நாட்டு அலுவலகங்களில் நடந்திருந்தால் எப்படி இருக்குமோ என்று சிந்தித்துப் பார்த்தேன் – அந்த அனுபவத்தை தமிழில் பகிர்கிறேன்!
"ஏய் உங்க மனசு நல்லா இருக்கு போல, கொஞ்சம் பேசலாமா?"
இப்படி அங்கும் இங்கும் நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நின்று கொண்டிருக்கும் போது, எவ்வளவு வாடிக்கையாளர்கள் வந்தாலும், சிலர் மட்டும் நம்மை தங்களோட சொந்தக்காரர் மாதிரி பேச ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். யாராவது ஆயிரம் ருபாய் கமிஷன் கேட்டு பேசியால் கூட இவங்க விவரங்கள் கேட்டு, கதை சொல்ல ஆரம்பிச்சுடுவார்கள்.
நான் ஒரு ஹோட்டலில் நைட் ஷிப்ட் பணியாளராக இருக்கிறேன். மேற்படி கதையின் நாயகி மாதிரியே, என் முகத்தில் ஒரு சிரிப்பு இருந்தாலோ என்னவோ, வயதாகிவிட்ட ஆண்கள் (அதுவும் 50க்கு மேலே!) வந்து எப்போதும் மனம் திறந்து பேச ஆரம்பிக்கிறார்கள். பார்டெண்டர் வேலை செய்த காலத்திலேயே இப்படித்தான் இருந்தது.
இப்போ சமீபத்தில், பல வாடிக்கையாளர்கள் தங்களோட ஆன்லைன் 'காதல்' வாழ்க்கையைப் பற்றி சொல்ல ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. கேட்டால், "ஒரு நல்ல பெண் என் வாழ்க்கையில் வந்திருக்காங்க"னு சொல்றாங்க. ஆனா அவர்களோட பேச்சு கேட்டாலே நமக்கு சந்தேகம் வரும் – இந்தப் பெண்கள் யாரோ, மோசடிக்காரர் போல இருக்கே!
நம் ஊரில் சின்ன விசயம் கூட காய்கறி சந்தையில் சலுகை கேட்கும் அளவுக்கு பேசிப் பேசிக் கொஞ்சம் வழி பார்த்து விடுவோம். ஆனா, சில சமயம் அந்த "சரிதானா?" என்று நினைக்கும் அளவுக்கு கேள்விகள் வரும், அதுவும் ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக இருந்தால்! இது அவங்க அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு சுவாரசிய சம்பவம் – குடிநீர் குடிச்சாலும் ஹோட்டல் விதிகள் மாற்ற முடியுமா என்று கேட்ட ஒரு வாடிக்கையாளர் குடும்பம்!
ஓட்டலில் வேலை செய்வதென்று யாரும் நினைப்பது சும்மாவா? அங்கும் உக்கிரமான வாடிக்கையாளர்கள், சின்ன சின்ன பிரச்சனைகள், சண்டைகள், சிரிப்புகள் – எல்லாமே கலக்குறது. நம்ம ஊர்ல வீட்டுத் தந்தை, அம்மா மாதிரி சிலர் இருந்தாலும், வெளிநாட்டு ஓட்டல்களில் அந்த அளவு நேர்மையான வாடிக்கையாளர்கள் கிடைப்பதில்லை போல இருக்கு! இந்தக் கதையைக் கேட்டீங்கனா, உங்களுக்கே புரியும்.
வணக்கம் வாசகர்களே!
கோடை விடுமுறையில் குடும்பத்துடன் சுற்றுலா செல்லும் போது, அல்லது பிஸியான வியாபார பயணத்தில் ஓய்வெடுக்க ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசைக்குச் சென்றிருக்கிறீர்களா? அங்கே நம்மில் பலர் பார்த்திருப்போம் – ஒருவருடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் ரிசெப்ஷனிஸ்ட்டை புறக்கணித்து, "நான் தான் முதலில் வந்தேன்!" என்று அடுத்த நபர் பாய்ந்து வரும் சூழ்நிலையை!
நம்ம ஊர் பேரும், பக்கத்து ஊர் பேரும் ஒரே மாதிரி இருந்தா என்ன ஆகும்? குப்பை கிடைக்கும் இடத்தில் தங்குமோ, கும்பிடும் கோவிலுக்கு போயிடுவோமோ தெரியல! இதிருக்கா அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் பணியாளருக்கு நேர்ந்த காமெடி அனுபவம் – படிச்சீங்கன்னா நம்ம ஊர்களில் நடக்கிற கதைகளை ஞாபகம் வரும்னு உறுதி!
ஏற்கனவே நீங்க கேட்டிருப்பீங்க, இந்தியாவில மட்டும் இல்ல, அமெரிக்காவிலும் பல ஊர்களுக்கு ஒரே பெயர் தான். நம்ம ஊர் “சேலம்” மாதிரி, அமெரிக்காவுல “வாஷிங்டன்”, “ஃபெயர்ஃபீல்ட்” மாதிரி பல மாநிலங்களிலும் இருக்கு. அந்த மாதிரி ஒரு நகரத்தில் இரவு வேலை பார்க்கும் ஹோட்டல் ஊழியர் ஒருவரது அனுபவம் தான் இது.
நம்ம ஊரில், “வீடு கட்டினவங்க வீட்ல இருக்கணும்; விருந்தாளி வந்தா, மரியாதை குடுக்கணும்”ன்னு சொல்லி இருக்காங்க. ஆனா, எல்லா நேரத்திலயும் எல்லா விருந்தாளிகளும் அந்த மரியாதை மதிக்கிறாங்களா? அதான் சந்தேகம்! வாடிக்கையாளர் சேவை செய்வோம்னா, சும்மா இல்லாம, “விளக்கத்துக்குள்ளே பூச்சி” மாதிரி நமக்கு எல்லா வண்ணமும், வகையும் விருந்தாளிகள் நேரில் வருவாங்க.
ஒரு நாள், அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவம், நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடந்ததுன்னு நினைச்சுக்கோங்க பாருங்க – நம்ம மனசுக்கு எவ்வளவு நெருக்கமா இருக்கும்! அவங்க சொன்னதை நம்ம தமிழ்ல சொல்லணும்னா – கதையைப் படிச்சு சிரிச்சுட்டு, "இதை நமக்கு நேர்ந்திருந்தா நாம என்ன பண்றோம்னு" நீங்களும் யோசிச்சு பாருங்க!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் ஹோட்டல்களில் கூட reward points, membership, third party bookings எல்லாம் நம்மக்கு புதுசு கிடையாது. ஆனா, அமெரிக்காவில் இது ரொம்பவே பொதுவான விஷயம். ஆனா, அந்த புள்ளிகள் (points) கொஞ்சம் தவறா போச்சுன்னா, அது ஒரே பெரிய பிரச்சனையா மாறிடும். “இது தீயா, நல்லதா”ன்னு புரியாம பாவம் முன்பணியாளர் (front desk staff) மயங்கி போயிருக்காங்க! இந்தக் கதையை பாருங்க, சிரிப்போடு படிச்சு முடிப்பீங்க.
“அண்ணே, இந்த ஹோட்டல்ல எலிவேட்டர் இல்லையா?” “சார், உங்கள் ஹோட்டல் ஹைவேய்க்கு பக்கத்துல இருக்கே, ராத்திரி தூங்க முடியல!” – இது போல கேள்விகள், புலம்பல்கள் கேட்டாலே ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் (Front Desk Staff) பசிக்குப் பழைய பாட்டே வருவாங்க. நம்ம ஊர் ஆம்பளைகளோ, பெண்களோ, குடும்பத்தோடு சுற்றுலா செல்லும் போது தங்கும் இடம் தேர்வு செய்யும் போது எத்தனை விசாரிப்போம்? ஆனா, அங்க அமெரிக்காவில், சில பேர் “நான் பணம் கொடுத்தேன், என் தேவைக்கு ஏற்று இருக்கணும்!” என்று கடுப்பாகி, முன்பே பார்த்துக்கொண்டே இல்லை!
இன்னைக்கு நம்ம பார்ப்பது, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (u/SadPartyPony) Reddit-இல் பகிர்ந்த அனுபவம் – அதில் வந்த பல்வேறு கருத்துகளும் சேர்த்து, நம்ம ஊர் ருசியில் சுவை சேர்த்துக் கொள்கிறோம்!