வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்யும் நண்பர்களுக்கு என்னென்ன கஷ்டங்கள் வரும் தெரியுமா? வெளியே இருந்து பார்த்தா சும்மா சில்லறை வேலை மாதிரி தெரிஞ்சாலும், சில நேரம் அந்த கடிகாரத்திலேயே நிமிடங்கள் நின்று போகும். அதுவும் இரவு வேலை என்றால், அதில் வரும் வாடிக்கையாளர்களும் அவர்களோட “கொஞ்சம் பைத்தியம்” காரியங்களும் கூடுதலா தான் இருக்கும்!
இது வழக்கமான ஹோட்டல் வேலைக்காரனின் கதையில்லை! நம்ம ஊரு திருமண சீசன்ல நடக்கக்கூடிய, “அவன் என் நண்பன், என் உறவினர்”ன்னு சொல்லி சாமான்கள் வாங்கிக்கிற காரியம் போல, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன் மேசையிலும் நடந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம பாக்கப்போறது.
அதுவும், இந்த கதையில் வரும் வாடிக்கையாளர்கள் – சும்மா இல்ல, கல்யாண கொண்டாட்டத்தில முழுசா மது குடிச்சு, தங்கள் வாழ்வின் முக்கியமான நாட்களில், தங்கள் சாவிக்கல்ல, கார்ட்டுக்கல்ல எல்லாம் தொலைச்சு வம்பு பண்ணுறவர்கள்!
காலை நேரத்தில் ஃபில்ட்டர் காபி அருந்திக்கொண்டிருப்போம். வீட்டில் அம்மா தீபாவளிக்காக வாசலை அலங்கரிக்க சொன்னா, யாராவது சத்தமாக "நான் செய்ய மாட்டேன்!" என்று சொல்லமுடியுமா? இல்லையே! அதே போல தான், ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு உதவியாளரின் (Front Desk Staff) வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு நகைச்சுவையான, மனதை நொறுக்கும் சம்பவம் இது. இந்த கதைப் பாத்தா, நம்ம ஊரு அலங்கைப் போட்ட "கோலத்தை" யாராவது காலால் மிதிச்சு விட்ட மாதிரி தான் இருக்கும்!
விடுமுறை காலம் வந்தால் எல்லாம் மகிழ்ச்சி, ஆனந்தம், அலங்காரம் என்று நினைப்போம். ஆனா, அந்த அலங்காரம் பின்னால இருக்கும் துன்பத்தை யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க. இதோ, அந்த உண்மையை சொல்லும் ஒரு கதையை நாம்போ ருசிப்போம்.
நமஸ்காரம் பாசம் மிக்க வாசகர்களே!
நம்ம ஊர்லே ராத்திரி வேலைன்னா, “அதுக்கெல்லாம் சும்மா இருக்குமா?” அப்படின்னு நிறைய பேர் நினைப்பாங்க. ஆனா, ஓட்டல் ராத்திரி பணிப்பொருளாளர்களுக்கு (Night Auditor) எப்போதுமே ஒரு ஹீரோவின் வாழ்க்கைதான். பக்கத்துக்கு யாருக்குமே தெரியாத சினிமா மாதிரி கதை, நிஜத்துல நடந்திருக்கு!
அந்தக் கதையை நம்ம ஊரு வாசகர்கள் புரிஞ்சிக்க ஒரு முறை சொல்லணும்னு தோணிச்சு – அதனால்தான் இந்த பதிவு.
“நோ ஷோ” – வந்தே இல்லாமல் வருமானம்!
ஒரு ஓட்டலில் வேலை பார்த்த அனுபவம், அது குறிப்பாக நள்ளிரவில் நடக்கும் ‘அடிட்’ வெறியாட்டங்கள், எல்லோருக்கும் தெரிந்த கதைதான். ஆனா, அந்த லாஞ்சி நேரத்துல வந்த வாடிக்கையாளர் சண்டை – அது ஒரு ருசி! இன்று ஒரு அப்படி பட்ட அனுபவத்தை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளணும் தோணுது.
தமிழ்நாட்டுல, எங்கும் போனாலும், "பையன், advance கொடுத்தா, சொன்ன நேரத்துக்கு வரணும். இல்லன்னா advance போயிடும்!"ன்னு ஒரு அடிப்படை விதி இருக்குமே? அதே மாதிரி தான் ஓட்டல்களிலும்!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களுக்கு சும்மா வேலை கிடையாது! தினமும் எத்தனையோ விதமான வாடிக்கையாளர்கள் வருவாங்க. சிலர் அப்படியே மனசில பதியுற மாதிரி சம்பவங்களை ஏற்படுத்துவாங்க. அப்படிப்பட்ட ஒரு வாசனையோட(!) கதை தான் இன்று உங்க முன்னே.
ஒரு வருடத்துக்கு முன்பு. வழக்கம்போல காலை 10 மணிக்கு, ஒரு வாடிக்கையாளர் – அவரை நாம “ஷைனி”ன்னு சொல்லிக்கலாம் – ஹோட்டலுக்கு வர வராரு. எப்டி சொல்வது, வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களில் VIP-களுக்கு “early check-in”ன்னு சலுகை இருக்கு. ஆனா அந்த சலுகை எல்லாருக்குமே கிடையாது. நம்ம ஹோட்டலுக்கு காலையில early check-in னா, கண்டிப்பா சிறிது கட்டணம் கேட்பாங்க. அப்போ அந்த “ஷைனி”யும் அதையே ஒத்துகிட்டாரு. Uber-ல இறங்கி வந்ததால் வேறு வழியில்லாமல், கட்டணம் கட்டி ரூமுக்கு போயிட்டாரு.
"சார், எனக்கு மலை பார்க்கும் அறை வேணும்... ஆனா, நீங்க ஒத்த வெயில் பக்கம் தான் அறை குடுத்துருக்கீங்களே!"
"மாமா, இரண்டு பெட் இருக்கற அறை வேணும்... ஆனா, இங்க ஒரு பெரிய படுக்கைதான் இருக்கு!"
இப்படி ஹோட்டல் முன்பதிவில் நடந்த சிக்கல்கள் கேட்டு உங்கள் வயிறு குலுங்கினால், நிச்சயம் இந்த கதையும் உங்களுக்காகதான்!
தமிழகத்தில் ஊருக்கு வெளியே குடும்பத்துடன் சுற்றுலா போகும் போது, எல்லாரும் முதலில் பார்த்து செய்யும் விஷயம் – ஹோட்டல் அறை முன்பதிவு. ஆனா, அந்த முன்பதிவு ஆனா, பலரும் என்ன முன்பதிவு பண்ணிருக்காங்கன்னு கூட தெரியாம இருக்காங்கன்னா கேவலம் இல்லையா? இதுதான் ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் Reddit-இல் ரசித்த காமெடி!
"வாடிக்கையாளருக்காக பெரும் சிரமம் எடுத்தாலும், அவர்களிடம் ஒரு நன்றி வார்த்தையே கிடைக்காத நேரம் எத்தனை? நம்ம ஊரிலே ‘ஏன் நல்லது செய்தாலும் கஷ்டம் தான்’னு சொல்வது போலவே, இந்தக் கதை ஒரு ஹோட்டலில நடந்தது. வாசிப்பவரே, உங்களுக்கு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என்று தெரிந்துகொள்ள விருப்பமா? இதோ, ஒரு மாதம் முன்னாடி நடந்த, சிரிப்பு வந்தாலும் கோபம் வந்தாலும் தாங்க முடியாத ஒரு உண்மை சம்பவம்!"
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல ஆஃபிச் வேலைக்காரர்கள் காலை டீயை குடிக்கிறபோது, "இன்னிக்கு பாஸ் என்ன புது சாகசம் பண்ணப்போகிறாரோ!"னு பயத்தோட தான் ஆரம்பிப்பாங்க. ஆனா, அந்த வேலைபழக்கத்துக்கு வெளியே, எப்போதாவது நாம் எதையாவது பேசணும், சிரிக்கணும், மனசை லைட்டா வைத்துக்கணும் போலதான் தோன்றும் இல்லையா? அப்படித்தான் ரெடிட்-இல் (Reddit) r/TalesFromTheFrontDesk கம்யூனிட்டியில் வந்திருக்கு இந்த "Weekly Free For All Thread" – அதுவும், ஆஃபிச் கதைகள் இல்லாமல் பேசிக்கொள்வதற்காகவே!
அந்த தருணத்தில் நான் இருந்திருந்தால் நிச்சயம் சிரிப்பும் கோபமும் கலந்த முகம் போட்டிருப்பேன்! ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவர்கள் யாரும் சொல்ல மறுப்பதில்லை – வாடிக்கையாளர்களின் விசித்திரமான கேள்விகளும், கோரிக்கைகளும், சில நேரம் பாட்டு பாடும் பாவாடை போலவே இருக்கும். ஆனா, இந்த கதையில் வந்த அந்த "கரேன்" என்ற வாடிக்கையாளரின் ரீயாக்ஷன்ஸ் பார்த்தால், நம்ம ஊர் மரியாதை தரும் "அம்மா" வாடிக்கையாளர்களும் சும்மா பசிக்கேட்கும் பிள்ளைகளாகவே தெரியும்!
அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த இந்த சம்பவம், ரெடிட்டில் r/TalesFromTheFrontDesk-ல் வெளியானது. ஒரு ரெகுலர் வாடிக்கையாளர் (அவரை நாம "அண்ணா"னு சொல்லலாமா?) தன்னோட SO (significant other – நம்ம ஊர் பாணியில் "அவங்க மனவி"ன்னு வைத்துக்கோங்க) யோடு வந்திருக்கிறார். ஹோட்டல் ஸ்டாப் எல்லாருக்கும் அவரை பிடிக்கும், நல்லவன், சிரிப்பும் மென்மையும் நிறைந்தவர். ஆனா அவரோட SO-க்கு, இந்த ஸ்பானிஷ் சேனல்கள் வேறே கலவரமா இருந்தது!