வணக்கம் நண்பர்களே!
ஒரு ஹோட்டலுக்குள் காலடி வைப்பது எல்லாருக்கும் ஒரு சிறிய திருவிழா மாதிரியே இருக்கும். “அந்த ரூம் ரெடி ஆச்சா?”, “வீஃபி எங்கே?”, “காலையில் டீ கொடுப்பீங்களா?” – இப்படி கேள்விகள் நம்ம மனசுக்குள்ளே ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனா அந்த கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வர்ற ஹோட்டல் ரிசப்ஷனும் ஒரு தனி சாகசம் தான்! இன்று, ஒரு ரெடிட் பதிவைத் தழுவி, நம்ம ஊர் ஸ்டைல்ல ஒரு கதை சொல்ல போறேன். சும்மா கேளுங்க, சிரிங்க!
நம்ம ஊர்ல கல்யாண வீடோ, குடும்ப சந்திப்போ என்றால் என்னா குழப்பம் வரும்! ஆனா, அந்த மாதிரி குழப்பம் ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிலும் நடக்கலாம் என்று யாரும் நினைக்க மாட்டோம். ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவருக்கு நடந்த இந்த சம்பவம், “குழப்பம் தான் வாழ்வின் சாரம்” என்று சொல்லும் படி வைத்திருக்கு. வாசகர்களே, அந்த ரசகரமான அனுபவத்தை உங்களோடு பகிர்ந்துக்கிறேன்.
‘எப்படி இருக்கீங்க?’ என்று காலை நேரம் ஹோட்டல் முன் மேசையில் நின்று வாடிக்கையாளர்களை வரவேற்கும் நல்ல பையன் ஒருவரின் கதை இது. பத்து பேர் வந்தாலும், பத்துப் பதினைந்து புண்ணியக் கதைகள், இன்னும் சில புன்னகை கலந்த சிரிப்புகள் – இது தான் ஹோட்டல் முன் மேசை பணியாளர்களின் தினசரி வாழ்கை. ஆனா, ஒரே ஒரு விருந்தினர் வந்தாலும், அவங்க கொடுக்கும் ‘அன்பு’ சில சமயம் மனதில் பதுங்கும் அதிர்ச்சியாக மாறும்!
விடுதி வேலை என்றால், சும்மா சும்மா சோறு சாப்பிட்டு, காபி குடித்துவிட்டு, கணினியில் சீரியல்கள் பார்த்து ஓய்வாக இருக்கலாம் என்று யாராவது நினைத்தால், அந்த எண்ணத்தை இந்தக் கதையைப் படித்தவுடன் மாற்றிவிடுவீர்கள்! “விருந்தினர் என்பது கடவுள்” என்ற பழமொழி நம்மிடம் இருக்கிறது, ஆனா அந்த கடவுள் சில சமயம் நம்மை சோதிக்கிற மாதிரி நடந்து கொள்வார். இன்று நான் பகிர போகும் இந்த கோமாளி அனுபவம், அமெரிக்காவின் ஒரு சிறிய, சும்மா ஓரளவு ஓரிடு “மெடியோகர் சதர்ன் இன்”-இல் நடந்தது.
நீண்ட இரவு பணி முடிந்து, நானும் என் ஓய்வில் இருந்த நேரத்தில், ஒரு விருந்தினர் என்னை “ஆவணம் பிரிண்ட்” செய்யச் சொன்னார். என்ன நடந்தது தெரியுமா? படிச்சு பாருங்க, உங்களுக்கும் சிரிப்பு வராமல் இருக்காது!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் என்பதற்கு ஒரு தனி கலாச்சாரம் இருக்குது. திருமண சீசனில், குடும்பத்துடன் ஹோட்டல் செஞ்சு தங்கி, சோறு, காபி, காலை உணவு, எல்லாம் எளிதாக கிடைக்கும் என நம்பி வருகிறோம். ஆனா, இதெல்லாத்துக்கும் மேல ஒரு வகை வாடிக்கையாளர்கள் இருக்காங்க – “எனக்கு இந்த விஷயம் இலவசமா வரணும்!” என்று உரிமையோடு பேசுவோர். இப்படி ஒரு “போக்கிரி” வாடிக்கையாளர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த கதை தான் இன்று நம்மை ரசிக்க வைக்கப்போகுது!
யாருக்குத் தெரியும், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்கிறவர்கள் அப்படியே சும்மா இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா? இல்லையே! அவங்க வாழ்க்கையில் தினமும் புதுசு புதுசு டிராமா நடக்குது. ஒரு கத்திப்போல் கூர்மையான வாடிக்கையாளர் விமர்சனம், யாராவது கார்ப்பரேட் வாடிக்கையாளரின் கோபம், குளிர்ந்திருக்கும் ஏசி, கதிரவன் போல வெயில் – இப்படி எல்லாமே ஹோட்டல் முன்பதிவாளர் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி. ஆனா, நம்ம கதை இன்னும் கொஞ்சம் “பெரிய விஷயம்தான்”!
ஒரு இரவு, அடிக்கடி சத்தமில்லாமல் வேலை செய்யும் ஹோட்டல் முன்பதிவாளர் ஒருவருக்கு, இரவு 12 மணியளவில் ஒரு அழைப்பு வருகிறது. “மாமா, என் ரூம்ல கழிவறை அடைஞ்சுருச்சு!” என்று ஒருவர் அழைக்கிறார். இப்போ, நம்ம ஊர்லே, வீட்டுலே கூட கழிவறை அடைஞ்சா, வீட்டுக்காரி, அப்பா, பக்கத்து வீட்டு அண்ணன் – யாராவது ஓடிட்டு வந்து, பிளஞ்சர் எடுத்து அலம்பி விடுவாங்க. ஆனா ஹோட்டல் என்றாலே அது ஒரு பெரிய ‘ப்ராசஸ்தான்’!
எப்போதுமே விருந்தினர்களுக்கு ஹோட்டலில் சேவை செய்வது சுலபமான விஷயம் இல்ல. சிரிப்பு சத்தமும், கண் சிமிட்டும், தனித்துவமான கோரிக்கைகளும், எல்லாமே அடிக்கடி எதிர்படுவோம். ஆனா, சில நேரங்களில், சின்ன விஷயங்கள் கூட நம் மனசுக்கு பெரிய சந்தோஷத்தை தரும். அந்த மாதிரியான அனுபவம் தான் இந்த கதையில்.
"ஏய், ஊபர்-க்கே சொல்லி சொர்க்கச் சொல்வீங்களா?" – இப்படி ஒரு வாடிக்கையாளர் கேட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? எல்லாம் நம்ம ஊரு விசாரணை மாதிரி இல்ல, கனடாவில் நடந்த இந்த அனுபவம், நம்ம தமிழர்களுக்கு ரொம்பவே நெருக்கமானதுதான்! ஏன், நம்ம ஊரிலும் தான், ஒரே பெயருள்ள ஹோட்டல், மருத்துவமனை, திருமண மண்டபம் என எத்தனை தடவை அவசரத்தில் தவறுதலாக போயிருக்கோம்?
இந்த சம்பவம் நடந்தது கனடாவில். அங்கே "D Hotel" என்ற பிரபலமான ஹோட்டல் சங்கம். ஒவ்வொரு நகரத்திலும், அந்த நகரத்தின் பெயரை சேர்த்து, "D Hotel Toronto", "D Hotel Ottawa" மாதிரி வைத்திருக்காங்க. ஆனால், ஒரே நகரத்தில் கூட மூன்று D ஹோட்டல்கள் இருந்தால்? அதுவும் ஒவ்வொன்றும் மூன்று வேறு இடங்களில், மூன்று வேறு ரீதியில்!
"சார், எனக்கு நல்ல view இருக்கிற மாடிக்கு ரூம் இருக்கு இல்ல?" என்ற கேள்வி கேட்கும் வாடிக்கையாளர்களை பார்த்து, ஹோட்டல் முன்றலில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்கள் அடிக்கடி சிரிப்பது சாதாரணம். ஆனா, இந்தக் கதையிலோ, ஒருத்தர் நேரிலேயே கேட்கும் கேள்விக்கு, கஸ்டமர் ஸ்டாஃப்பே நேர்ல சிரிச்சிட்டாராம்! அதுக்குள்ளயே, சிட்டி ஹோட்டலேனா, கடற்கரை ஹோட்டல் மாதிரி "சீ வியூ" எங்கிருந்து வரும்? இது தான் இந்தக் கதையின் ஹீரோ!
நம்ம ஊர்லயும், ரிசர்ட் மன்னர்கள், ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்கள் எல்லாரும் "view" பத்தி பெருசா பேசுவாங்க. ஆனா, ஓரிடத்தில் இருக்கிறதுக்கு ஏற்ற மாதிரியே பார்வை கிடைக்கும் என்பதுதான் நியாயம்.
நம்ம ஊரு மக்களுக்கு “வாடிக்கையாளன் ராஜா”ன்னு ஆசைப்படுற பழக்கம். ஆனா, அந்த ராஜாவும் சில சமயம் ‘கடவுளுக்கு மேல கேள்வி கேக்கற’ மாதிரி கையைக் காட்டுவாங்க! ஹோட்டல் கவுன்டரில் ஒருநாள் நடந்த இந்த சம்பவம், என் நண்பர் சொன்னபோது, நம்ம ஊர் லாஜ்ஞ்சில் நடக்குறதுக்கும் ரொம்ப சம்மந்தம் இருக்கு.
வாடிக்கையாளர்களுக்கு எல்லா தகவலையும் கொடுக்க, பணியாளர்கள் ஒரு “Process”–அனு பக்கம் இருக்காங்க. ஆனா நம்ம மக்கள், “Process-ம் என்ன? கேட்குற கேள்விக்கு உடனே பதில் சொல்லுங்க!”ன்னு காத்திருக்க மாட்டாங்க. இந்த கதையில் அதே மாதிரி ஒரு காமெடி.