வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல் முனையத்தில் நடந்த ஒரு சூப்பர் கலாட்டா சம்பவத்தை இன்று உங்களுடன் பகிர்கிறேன். தமிழில் இருந்தா இது சோலார் சூப்பர் சீரியலா நடந்திருக்கும். ஆனா இது அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த கதை! ஆனா நம்ம வாசிப்பில், நம்ம ஊர் சுவையோட, சிரிப்போட, கலாட்டையோட, வாங்கப் படிக்கலாம்!
வணக்கம் தமிழ் நண்பர்களே!
நம்ம வாழ்க்கையில் அலுவலகம், வேலை, அப்படியே ‘Front Desk’ல நடக்கும் கலாட்டா, எல்லாம் ஏதோ ஒரு சினிமா மாதிரிதான் உணர்வு தரும். ஆனா, அந்த கதைகள் எல்லாம் பேசிப் பேசிப் பருப்பும் புளியும் போச்சுனா? ஒரே மாதிரி கதைகளுக்கு இடையில், ஒரு நாள் சும்மா மனசு ஓய்வு எடுக்கணும் போல இருக்கும். அப்ப தான், அமெரிக்கர் நண்பர்கள் Redditல ‘Weekly Free For All Thread’ மாதிரி ஒரு கலாட்டா அரங்கம் போட்டுருக்காங்க. அது என்ன? அது நம்ம ஊரு டீ கடை டேபிள் கலாட்டா மாதிரிதான்!
இன்றைய காலத்தில் டிண்டர், ஃபேஸ்புக், வாட்ஸ்அப் – இதெல்லாம் இல்லாம வாழ முடியுமா? ஆனா, இந்த டிஜிட்டல் காதல் கதைகள் எல்லாமே ரொம்ப நேரம் சீரியஸா இல்லாததுல அந்தக் காதல் பயணமே சிக்கலில் முடியும். இப்படி ஒரு “அடடா! இப்படி ஒரு கதை உங்க நண்பர் கூட சொல்ல மாட்டாரு!”னு சொல்ற மாதிரி, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த கதைதான் இது.
ஒரு நடுத்தர வயசுக்காரி, விமான நிலைய ஊழியர் யூனிஃபார்மோட, பக்கத்துல ஒரு சாதாரண ஆடோட, இரவு 3 மணிக்கு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனுக்கு வந்தாங்க. “அண்ணே, ஒரு ரூம் வேணும்”னு கேட்டாங்க. இதுக்கு அங்க பணியாற்றும் நண்பர் (Reddit-ல u/MrFahrenheitttttt) அண்ணா, “அக்கா, ID கார்டும், கிரெடிட் கார்டும் குடுங்களேன், ரெகுலர் சிஸ்டம்தான்”னு கேட்டாரு.
காலை 4:30. எல்லாரும் கனவுல நசுக்குற நேரம். ஆனா, ஒரு விடுதி ரிசெப்ஷனிஸ்ட் ரொம்பவே பிஸியாக இருக்கிறார். ஏன் தெரியுமா? ஒரு டிண்டர் டேட் போயி தவறிய Air Hostess, அம்மா கதறி வருது!
நம்ம ஊரில இந்த மாதிரி டிண்டர் சிக்கல்கள் ரொம்ப கம்மி. ஆனா, இங்கே கதை தான் வேற லெவல். பெண்மணி வயசு நாற்பது தாண்டி இருக்கார். மெதுவா ஆடை, பாக்கெஜ் எல்லாம் airline uniform-ல் அருவி மாதிரி. ஆனால், கையில் பணமோ, ID-யோ, ஓட்டுனர் உரிமமோ, சரியான கார்டோ எதுவும் இல்ல. கைபேசியும் சாக்றப்போ. இதெல்லாம் இருந்தும், ராத்திரி விடுதியில் ரூம் தேவைப்படுது!
ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் இருந்தாலும், வாழ்க்கையில் சில நேரம் திடீரென்று அனுபவிக்க வேண்டிய சோதனைகள் வந்துவிடும். அதிலும், நம்மால் செய்ய முடியாத விஷயங்கள் நடந்தால், மனசு எவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறது என்பதில்தான் நம்முடைய தன்மை தெரியும். இன்றைக்கு உங்களுக்கு சொல்வது, ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவம் – நம்ம ஊரு சுவையில்!
அந்தந்த இடத்தில், அந்தந்த காலத்தில், ஒரு புது வேலைக்காரர் எங்கும் ஒரே மாதிரியான சம்பவங்களை சந்திப்பார். இப்போ, ஊரெல்லாம் பேசிக்கிட்டிருக்கும் ஒரு ரெடிட் கதையை நாமும் வாசிக்கப்போகிறோம். "வாடிக்கையாளர் ராஜா"னு சொல்லும் பழமொழி, நம்ம ஊர்லயும் சரியா இருக்குமோன்னு, இந்தக் கதையை வாசிச்சதும் நிச்சயம் கேள்விப்படுவீங்க!
தரையில் இதழ் விழுந்த மாதிரி, சில வாடிக்கையாளர்கள் மட்டும் தான் "ராஜா" மாதிரி நடிக்கிறாங்க; நிறைய பேருக்கு, பணியாளர்களும் மனிதர்கள்தான்னு மறந்துபோச்சு போல. இதோ, ஒரு புதிய ஹோட்டல் ஊழியரின் அனுபவம், உங்க முன்னால் – சிரிப்போடு, சிந்தனையோடு!
இது ஒரு சாதாரண ஹோட்டல் இரவு என்று நினைத்தேன் – ஆனால், ஒரு கழிப்பறை அடைப்பு சம்பவம் என் முழு ஷிப்டையும், லாபியையும், மனசையும் கலக்கியுவிட்டது! நம் ஊரில், “கழிப்பறை வேலைக்கு யாரும் வந்திருக்க மாட்டேங்க” என்று சொல்வதுபோல், அமெரிக்க ஹோட்டலிலும் இதே பரிதாபம். வாடிக்கையாளர், பணியாளர், பராமரிப்பு டெக், எல்லாரும் ஒரு கழிப்பைத் திறக்க யார்? என்பதில் மாட்டிக்கொண்டார்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் ஒரு வாசல் கடந்து போனாலே, சுவாரஸ்ய கதைகள் காத்துக்கிடக்கும். ஆனா, அங்க வேலை செய்யுறவர்களுக்கு அது ஒரு தினசரி சாகசம்! இப்போ ஒரு ரெசெப்ஷனிஸ்ட் அனுபவிச்ச ஒரு "பாட்டி" சம்பவம் தெரியுமா? டீ குடிக்கிற நேரத்துல கூட சிரிப்பை அடக்க முடியாது!
நம்ம ஊர்ல சாம்பார் சாதம், பிறந்த நாளுக்கு புஃபே, சினிமா டிக்கெட் – இது தான் பொதுவான ஹோட்டல் அனுபவம். ஆனால் ஒரு பெரிய நகரத்தில் ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) பணியாளர் அனுபவிக்க வேண்டிய கதை இது இல்லை! அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம ஊரு ‘பஞ்சாயத்து’ கதைகளை உண்ணும் அளவுக்கு சுவாரஸ்யமாகவும், கொஞ்சம் பயமாகவும் இருக்குமே தவிர, சும்மா பாசாங்கு இல்ல.
ஒரு மாலை நேரம். பழைய பிக்சர் பாஸ் போலவே, இரண்டு பேர் – ஒரு ஆண், ஒரு பெண் – ஹோட்டல் கதவை தள்ளி வந்தாங்க. முகத்திலே சோகம், உடம்பு அசுத்தம், ரொம்பவே கவலைப்பட வைத்தாங்க. நம்ம ஊர்ல பார்த்த homeless மாதிரி தான், அவர்களும் ஏதோ வாழ்க்கை போராட்டத்தில் வெறும் கையோடு வந்த மாதிரி.
நான் பணியாளராக இருந்ததால், வாடிக்கையாளர்களுக்கு இடம் கொடுக்கணும் என்பதற்காக, "நம்ம ஹோட்டலில் ரூம் இருக்கா?" என்று கேட்டதற்கு, "ஆமாம், இருக்கு... ஆனா credit card மட்டும் தான் வாங்குவோம்," என்று சொன்னேன். அவங்க போய் credit card-ஐயும், ID-யும் ஒழுங்கா கொடுத்ததும், கொஞ்சம் ஆச்சர்யமே!
வணக்கம் நண்பர்களே!
இன்றைய காலகட்டத்தில் எல்லாருமே சின்ன சின்ன யோசனைகளோட, 'நம்மது வேலை நம்மாலயே சுலபமாக்கிக்கலாம்'ன்னு நினைச்சு, ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சி பண்ணுவோம். ஆனா, அந்த யோசனை நம்ம எதிர்பார்த்த மாதிரியே அமையுமா? இல்லையா? அந்தக் கேள்விக்குப் பதிலாகவே, இந்த ஹோட்டல் நைட் ஷிப்ட் ஊழியர் சந்தித்த ஒரு கலகலப்பான, சுவாரஸ்யமான அனுபவம் தான் இந்த பதிவு!
நம்ம ஊர்லயே, விசாரணைக்கு போனாலே "நீங்க யாரு, எதுக்குங்க, எங்க இருந்து வந்தீங்க?"ன்னு மூன்று கேள்வி கேட்பது வழக்கம். ஆனா, வெளிநாட்டிலோ ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன்லோ, இன்னும் சில 'புதிய' முயற்சிகள் நடக்குமாம். அதுல ஒரு கலாட்டை எடுத்துக்கிட்டு தான் இந்த கதையை சொல்ல போறேன்.