வணக்கம் நண்பர்களே! ஹோட்டல் முன்பக்கத்தில் வேலை பார்த்தவர்கள் உற்சாகமான சம்பவங்களை அடிக்கடி சந்திப்பது வழக்கம்தான். ஆனாலும், சில நேரங்களில் எதிர்பாராத, நக்கலும் நையாண்டியும் கலந்த நிகழ்வுகள் நம் மனதில் நீண்ட நாட்கள் பதியும். இன்று நான் பகிர போகும் கதை, பசியோடு ரசிக்கும் சாம்பார் சாதம் போல, சுவை, வாசனை(!), கலகலப்பும் கலந்துள்ளது.
மீனாட்சி அக்கா சொல்வது மாதிரி, "இல்லற வாழ்க்கை மட்டும் போதும், வெளியுலக வாழ்க்கையை பார்!" – இந்தக் கதையை கேட்டீங்கனா, உண்மையிலேயே நம்ம ஊர்லயும் சின்ன வயசு பசங்களைக் கையில விட்டால் வீட்டையே சீர்குலைப்பாங்க. ஆனா, அந்த பசங்கள் சந்தோஷமாக விளையாடும் இடம், ஒரு பெரிய ஹோட்டலோடு 'மீட்டிங் ரூம்' ஆனா? இது தான் இன்னைக்கு நம்ம கதையின் திருப்புமுனை!
ஒரு பழக்கமான விடுதி பணியாளரின் வாழ்க்கை – சாயங்காலம் டீ, காலை ப்ரெக்பாஸ்ட், சுத்தம், தூய்மை, அத்துடன் கணக்குப் பதிவு – எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் செய்ய வேண்டி வரும். அதில், "Sports Group" என்ற பெயரில் வந்த விருந்தினர்கள், அவர்களோட குழந்தைகளோட சேர்ந்து, ஒரு 'வீக் எண்ட்' களியாட்டம் போட ஆரம்பிச்சாங்க.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊருலே எல்லாரும் இன்டர்நெட், ஸ்மார்ட்போன், கூகிள் – இவங்க மூலமா வாழ்க்கை ரொம்ப எளிமையாயிட்டது. ஆனா, சில சமயம் இந்த டெக்னாலஜி நம்மை அப்படியே குழப்பத்திலேயே போட்டுடும். அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான், ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் ரினா அவர்களுக்கு நடந்திருக்குது. இத படிச்சீங்கனா, "நம்ம தமிழ்நாட்டுலயும் கூட இத மாதிரி ஏதாவது நடந்திருக்கும்!"ன்னு நிச்சயம் நினைப்பீங்க!
ஒரு நாள், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க்கில் வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்த ரினாவுக்கு ஒரு அழைப்பு வந்துச்சு. "ஹலோ, ஹோட்டல் பேசுறேன். எப்படி உதவலாம்?"ன்னு அழகா குரலில் பேச ஆரம்பிச்சாங்க. எதிர் பக்கம் இருந்தவர் – "நான் ரொம்ப பிசியாக இருக்கேன், ஆனா யாரோ உங்க ஹோட்டலுக்காக என் நம்பருக்கு ரொம்பவும் அழைச்சிட்டு இருக்காங்க!"னு கோபமா சொன்னார்.
நம்ம ஊர்ல "இரவு வேலை"ன்னா பலருக்கும் முதலில் நினைவுக்கு வருவது கார்ப்பரேட்டில் வேலை செய்யுற பசங்க, வாடிக்கையாளர்களின் தொந்தரவு, இல்லனா ஒரு பெரிய சொல்லும் – 'நைட் ஷிப்ட்'. ஆனா, ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் இரவு வேலைன்னா? அது வேற லெவல்!
இந்த கதையை படிங்க – ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடந்த அனுபவம். நம்ம ஊர்லயே நடந்த மாதிரி, நம்ம பாணியில் சொல்லறேன்.
"ஏய், இரண்டே கையால பூஜை பண்ண முடியுமா?"
இந்தக் கேள்வி நம்ம அனைவருக்கும் வாழ்க்கையில் ஒருமுறை இல்லையென்றால் இருமுறை கேட்டிருப்போம். ஆனால், இந்தக் கதையின் நாயகனுக்கு, ஹோட்டல் அசிஸ்டென்ட் மேனேஜராக வேலை பார்ப்பவருக்கு, இந்தக் கேள்வி நேரடியாகவே வேலை இடத்தில் எதிர்பட்டிருக்கிறது!
ஒரு நாளைக்குள்ளேயே, ஜொலிக்கிற கேள்விகளும், மனதை குழப்பும் மேலாளர் உத்தரவுகளும், பஞ்சு போடாத பணியாளர்களும், இதெல்லாம் ஒரே நேரத்துல தலைக்கு வரும்போது நம்ம ஊர் கூத்து நாடகத்துக்கே போட்டி கொடுக்கும்தான்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நாமெல்லாம் வாழ்க்கையில் பல வேலைகளை பார்த்திருப்போம். ஆனால், சில வேலைகளில் மட்டும் தான், “சினிமாவா இது?!” என்று நம்மை நாமே கேட்கும் அளவுக்கு எதிர்பாராத சம்பவங்கள் நடக்கிறது. அதில் ஒன்று தான் ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசை – பிறந்த நாள் பூரணோ, கல்யாண ரிசப்ஷனோ, இல்லையென்று சொன்னால், பயணிகளின் “விசித்திர” பழக்கங்களோ! இப்படி ஒரு சம்பவத்தை தான், வட அமெரிக்காவின் ஒரு இரு நட்சத்திர ஹோட்டலில் இரவு பார்க் காத்திருந்த ஒருவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவருடைய அனுபவம் கேட்டால், நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களும் பாவம் தான் போலிருக்கு!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம் ஊர் கல்யாணங்களில் மாப்பிள்ளை வீட்டார் எத்தனை முறை தாலி பாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள்? "எங்கம்மா, தாலி எங்கே?" என்று அலறி, எல்லோரும் ஆவலாக தேடுவது மாதிரி, ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ரிசெப்ஷனிஸ்ட்டின் வாழ்கையும் அதே போலதான்! ஆனா, இந்த கதையில் தாலி கிடையாது... ரூம் கீ கார்டு தான்!
நீங்கள் நினைக்கலாம் – “ஒரு கீ கார்டு தான், அது எங்கே போகும்?” என்று. ஆனா, இந்த ஹோட்டலில் பத்துப் பேருக்கு எட்டுப்பாதி பாத்திரம் மாதிரி, கீ கார்டும் கணக்கே கிடையாது. ஒரு கம்பனி ஊழியர்கள் வந்து வாரங்கள் கணக்கில் தங்கி இருக்கிறார்கள். அவர்களின் கீ கார்டு கதை கேட்டா, நாமே தலையசைக்கும் நிலை!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவங்களை கேட்கும்போது, "இந்த உலகத்திலேயே காமெடியா இருக்குறது மனிதர் தான்!" என்ற பழமொழி ஒண்ணு இருக்கே, அது ரொம்பவே பொருத்தமாக இருக்கும். இந்த பதிவு, ரெடிட்-ல "No, you can't use the reservation you made a month ago" என்ற தலைப்பில் வந்தது. படிச்சதும் எனக்கு நம்ம ஊர் டீ ஸ்டால்ல நடக்கும் விவாதங்கள், சில்லறை சண்டைகள் எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது!
ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் வேலைக்கு போன முதல் நாள் முதல் அவர் அனுபவித்த காதல்-கஸ்டம், சந்தோஷம்-சோகம் எல்லாம் கலந்த ஒரு ரொம்பவே சுவாரஸ்யமான கதை இது.
"நமக்கு விருந்தினர் தேவையில்லை, மரியாதை வேண்டும்!"
இது ஒரு பழமொழி மாதிரி தான், ஆனா உண்மையில் ஹோட்டல் முன்னணி பணியாளர்களின் (Front Desk Workers) நாளை நாளாகத் திரும்பிச் சொல்லும் வசனம். வாடிக்கையாளர் என்பது தமிழ்நாடு கலாச்சாரத்தில் ரொம்ப பெருமை வாய்ந்த ஒரு வார்த்தை. 'அதிதி தேவோ பவ'ன்னு சொல்லுவோம், ஆனா எல்லா வாடிக்கையாளருமே தேவதை மாதிரி வருவாங்கன்னு யாரும் எழுதலை!
நமக்கு தெரியும், கோடை காலம் வந்தா ஹோட்டல் பிஸி! எல்லாரும் 'ரூம்' கிடைக்குமா இல்லையா அப்படின்னு ஓடிப் பறக்கிறாங்க. ஆனா காலம் மாறி குளிர்காலம் வந்ததும் வாடிக்கையாளர்கள் குறையும். அதனால, சில சமயங்களில் விசித்திரமான வாடிக்கையாளர்களும், வீடில்லாதவர்களும் கூட குறைந்த விலையில் ரூம் வாங்க முயற்சி செய்பவர்களாக வந்துவிடுவார்கள்.
நம் ஊரில் ஒரு பழமொழி இருக்கு – “கை பிடித்த பின் வாளை எடுத்தது!” அதே போல, வாடிக்கையாளர்கள் ஹோட்டலில் தங்கி முடித்த பிறகுதான், வெளியேறும் நேரம் வந்ததும் – “அங்கிருந்து புகை வாசனை வந்தது, பக்கத்து அறை சத்தம் அதிகம், தூக்கம் வரலை!” என்று அலற ஆரம்பிக்கிறார்கள். இந்த சம்பவம் வெளிநாட்டு ஹோட்டல் பணியாளர்களுக்கு மட்டும் இல்ல, நம்ம ஊரிலும் அடிக்கடி நடக்கிறதே. ஆனா, அந்த அப்பாவி பணியாளர்களுக்கு என்ன செய்வது? சமாளிக்க வேண்டியிருக்கும்.