அந்த ஹோட்டல் கதையை கேட்டா, அசிங்கமாயிருக்குது... ஆனா, சிரிச்சும் முடிவதில்லை!
நம்ம ஊர்ல, பெரிய பெரிய ஹோட்டல்கள் என்றாலே எல்லாம் ரொம்ப பக்கா, டைம் டு டைம், லிஸ்ட், லெட்ஜர், கம்ப்யூட்டர், சிஸ்டம் – ஒரே டிசிப்லின்! அவங்க மேல இருக்கும் மேலாளர்கள், அடிக்கடி ஊழியர்களுக்கு “சொல் கேளுங்க, நம்ப சிஸ்டம் தான் ஹீரோ!”னு சொல்லுவாங்க. ஆனா, ஒரு ஊர்கார புடிக் ஹோட்டல் வேலைக்கு போனார்னா இப்படி ஆகுமோனு யாருக்கும் தோணாது!
இரவு நேரம். வெளியில் மழை பெய்யுது. உள்ளே ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் ஒருத்தர் தூங்கா விழிச்சுக்கிட்டே இரண்டாம் ஷிப்ட்டை முடிக்க காத்திருக்கிறார். அப்போ தான், கதவு திறக்குது... நம்ம ஊர் திருவிழா போலவே, இது ஒரு "அசிங்க திருவிழா" தான்!
ஓரு பெரிய சாய்சாய்யான ஐயா, கூடவே ஒரு பெரிய டேப்லெட், அதுல என்னன்னு தெரியல. ஹோட்டல் லாபியில் நேராக வந்து, பக்கத்தில இருக்குற rest room-க்கு புகுந்துடுறார். இதுதான் ஆரம்பம்!
எப்போதும் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்திருப்பவர்களுக்கு ஒரு மாதிரி விசேஷ அனுபவங்கள் கிடைக்கும். நம்ம ஊரில் வீடு, தளபாடம், சாப்பாடு எல்லாத்தையும் கவனிக்குற மாதிரி, வெளிநாட்டில் ஹோட்டல் ஸ்டாப்கள் வாடிக்கையாளர்களை கவனிக்கணும். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் வந்துட்டா, "அண்ணா, ரூம் கீ போயிடுச்சு!"ங்கற மாதிரி தினமும் பத்து தடவை சொல்லி நம்ம உயிரை எடுக்குறாங்க!
இதுலயும், ஒரு பெரிய கம்பெனி ஊழியர்கள் வந்து, வாரக்கணக்காக தங்குறாங்க. இவர்கள் கையில் கீ கார்டு இருந்தா போதும் — அது பாக்கும் போது சாம்பார் பொடியா, பசும்பாலா, குப்பையா தெரியாது. இப்படி ஒரு கதை தான் இப்போ உங்களுக்கு சொல்ல போறேன்.
இன்றைய ஹோட்டல் கதையை படித்ததும், நம்ம ஊர் ரயில்வே நிலையத்தில் டிக்கெட் காட்டி, “இது ஜூன் மாதத்துல வாங்கினது, இன்னும் பயணிக்கலையே!” என்று சண்டை போடும் பேராசை பயணிகள் நியாபகம் வந்தது! மெட்ராஸ், கோவை, மதுரை – எங்கயும் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் வேலை நம்ம நண்பர்கள் பார்த்திருப்பாங்க. ஆனா, இப்படி ஒரு வாடிக்கையாளர் அனுபவம் ஒவ்வொருவருக்கும் கிடைப்பதில்லை!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் டெஸ்க்-ல வேலை பார்த்து பாத்தா, ஓர் நாள் கூட சும்மா போகாது. "தலைவனே! உங்க வேலை ரொம்ப 'cool'னு தோணுதே!" னு சொல்வோங்க, ஒரே நாளும் முழுசா நடந்ததை கேட்டா, சிரிப்பும் வரும், வெறுப்பும் வரும்! அதிலயும், காலையிலே எலும்பு முறிஞ்சு ஒரு சாபத்துல வீழ்ந்து போறது மாதிரி, 'early check-in' கேட்டு வர்றவங்க – சாமி, இந்த பாக்கியமே நம்மக்கேனோ!
"இப்போ என்னடா நடக்குது?"
இது தான் அந்த இரவின் முழு கதையா சொல்லணும்னா சரியான கேள்வி! விருந்தினர் வீடு (Hotel Front Desk) வேலைன்னா, நிம்மதியா இருக்க முடியுமா? நம் தமிழ் ஊர் மூலைவிட்டு, பாம்பு பண்ணை, சினிமா ஹால், சுந்தல் கடை எல்லாம் போனவங்க கூட இந்த கதை கேட்டா கையடி போடுவாங்க!
"பசங்க ரொம்ப கலாட்டா பண்ணுறாங்கன்னா, நம்ம வேலை லைஃப் தான் சிரமமாடா!" – இது ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் பலரின் மனநிலையே. அதுவும் ராத்திரி துவக்கம் முதல் அதிகாலை வரை கண் விழித்து காத்திருக்கணும் என்றால், இன்னும் கொஞ்சம் அதிகம் தான் சிரமம். இந்தக் கதை படிக்கிறீங்கன்னா, நம்ம ஊர் சுடு டீ கடை பக்கத்துல நடக்குற காமெடி மாதிரியே ஒரு கதை.
ஒரு நண்பர் சொன்னார் – "அண்ணே, ராத்திரி ஷிப்ட் முடிஞ்சதும் யாராவது கூட இருந்தா, சின்ன சின்ன சந்தோஷம் தேடி போய்டுவோம். இல்லனா, மனசு நிம்மதியா இருக்காது!" அப்படியே, ஒரு வெள்ளிக்கிழமை இரவு, ஹோட்டல் முன்புறம் நடந்த கலாட்டா இதோ உங்க முன்னே...
“ஏய், உனக்குக் கோபம் வரலையா?”
அப்படின்னு நம்ம வீட்டு அக்கா வீட்டுக்காரர்கிட்ட கேட்டது போல, ஒரு ஹோட்டல் முன்பணிப் பெட்டியில் வேலை பார்க்கும் அமெரிக்க நண்பர் Reddit-இல் எழுதியிருக்கிறார். அந்த மனநிலை, நம்ம ஊரிலே தினமும் ‘customer is always right’ன்னு அடிக்கடி தலைக்கு மேலே வைத்துக் கொண்டாடும் தலைமை அலுவலக ஊழியர்களுக்கு செஞ்சு காட்டும் மாதிரி இருக்கு!
இப்போ பாருங்க, ஒரு வாரமா ஒரே நபர் ஹோட்டலில் முன்பணிப் பெட்டியில் எல்லா வேலையும் ஒன்டரா பார்த்திருக்கிறார். பயங்கரமாக வாடிக்கையாளர்களின் கோபத்தையும் வசைப்பாடல்களையும் தாங்கியிருக்கிறார். இந்தக் கதையைப் படிக்கும் போது, நம்ம கூடவே தங்கும் ஹோட்டலில் ரிசெப்ஷனில் இருக்குற பையன்/பொண்ணு நினைவிற்கு வரலையா? “சார், ரூம் இன்னும் ரெடியா வரல, கொஞ்சம் நேரம் ஆளுங்க”ன்னு மன்னிப்பு கேட்கும் அந்த முகம்!
“ஏய், உங்க வீட்டுல கல்யாணம் நிக்குறது, ஆனா மேல வீட்டு சண்டை நம்ம வீட்டுல நடக்குது!” – இந்த பழமொழி எல்லாம் சும்மா சொல்லலை. கல்யாண சீசனில் ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் ஸ்டாப் வாழ்க்கையே சுத்தி வட்டமா போய், ‘ஏன் இந்தக் கஷ்டம்?’னு தலை கையில வச்சு உட்கார வேண்டிய சூழ்நிலையே வரும். சமீபத்தில் ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் ஸ்டாப் அனுபவம், நம்ம ஊர் கல்யாண விருந்தினர்களோட கதை மாதிரிதான் இருந்துச்சு. இதை நம்ம தமிழில் சுவாரசியமாகப் பார்ப்போம்!
நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல்கள்ல வேலை பார்த்த அனுபவம் இருந்தா, 'என்ன நினைச்சாலும் நடக்கலாம்'ன்னு சொல்வாங்க. சமயத்துக்கு, 'தொலைந்த நகை' விஷயமே பெரிய படு! நகை, கைப்பேசி, சாவி, பை—இதெல்லாம் போன உடனே, ஹோட்டல் ஊழிய நேரத்துக்கு வந்தாதான் வேலை முடியும். ஆனா, அந்தக் கிளைமாக்ஸ் சம்பவம் உங்க முன்னாடி நடக்கும்போது, சும்மா சிரிக்காம இருக்க முடியுமா?