உங்கள் வாழ்க்கையில் எப்போதாவது ஹோட்டலில் தங்கியிருக்கிறீர்களா? அப்போ, செக்-இன் செய்யும் போது "சார், க்ரெடிட் கார்டு கொடுங்க... ஒரு 'ஹோல்ட்' போடுறோம்"ன்னு கேட்டுருக்காங்கலா? இதுக்கு பின்னாடி நடக்குற கதை, ரொம்ப பேருக்கு தெரியாமதான் போயிருக்கு! இப்போ நம்ம ஊரு ராமு அண்ணன் போல, அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை செய்யும் நண்பர் சந்தித்த ஒரு ‘வாடிக்கையாளர்’ டிராமாவை பாக்கலாம்.
ஏங்க, உங்க அலுவலகத்தில் ஒரு நாள் வேலை முடிச்சு, சும்மா ஓய்வெடுக்க நினைப்பீங்க. ஆனா அந்த நாளும் ஒவ்வொரு வேலைக்கும் ஒரு சோதனை. அதுக்குள்ளயே, வெளியிலயும் ஒரு ‘கிராக்’ சம்பவம் நடக்குது. அப்போ என்ன நடக்கும் தெரியுமா? இது தான் நம்ம கதையோட ஆரம்பம்!
அழகு ஹோட்டலுக்கு முன்பக்க செக்யூரிட்டி கதவுக்கு வெளியே, ஒரு ஆள் ‘கிராக்’ அடிக்கும் காட்சி. இது நம்ம ஊரு டீக்கடைக்கு முன்னால சுருட்டு பிடிப்பது மாதிரி இல்ல; அங்க எல்லாரும் பக்கத்துக்கு பக்கத்தா பார்த்து, "யாரு தம்பி இது?"னு விசாரணை ஆரம்பிச்சுருவாங்க!
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளராக ஒன்பது வருட அனுபவம் இருந்தால், மனிதர்களோட எல்லா முகங்களையும் பார்த்துவிட்டேன் என்று சொல்லலாம். ஆனால், ஒரு விஷயம் மட்டும் ஒவ்வொரு நாளும் எனக்கு புதிய சவாலாகத் தான் இருக்கிறது – அதுதான் எப்போதும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ‘அண்ணே, ராத்திரி பயணம்னு வந்துட்டோம்... ஒரு ரூம் கொடுங்க, சீக்கிரம்!’ என்பதுதான்!
நம்ம ஊர்ல தாத்தா, பாட்டி வீட்டுக்கே போனாலும், “வழி நீளமா வந்துட்டோம், ஒரு காபி வாங்க முடியுமா?”ன்னு கேட்டால், வீட்டாரு ஓட ஓட செய்து வைக்கும். ஆனா, ஹோட்டல் வேலைன்னா அந்த அளவுக்கு சுகமில்லை!
முதல் இரவு காவலர் அனுபவங்கள் – சிரிப்பும், சோகமும் கலந்து ஒரு ஹோட்டல் ஜாம்பவான் கதைகள்!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்மில் பலர் ஹோட்டல்களில் தங்கியிருப்போம், ஆனால் அந்த ஹோட்டல் கவுன்டருக்குப் பின்னால் இரவு முழுக்க விழித்திருப்பவர்களின் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என்று யோசித்திருக்கிறீர்களா? அந்த வேலை இரவு பகலாகும் வரை நடக்கும் ஒரு ‘மிஸ்டர் இந்தியா’ மாதிரி! நானும் அப்படி ஒரு “நைட் ஆடிட்” ஷிப்ட் பார்த்த அனுபவங்களை இங்கே பகிர்கிறேன். நிலவே வலம் வரும் அந்த நேரங்களில் கேட்கும் கதைகள், நம்ம ஊரு சினிமா கதைகளையும் மிஞ்சும்!
நம்ம ஊர்ல யாராவது கிரெடிட் கார்டு பற்றிய விஷயங்களை கேட்டா, "அது வங்கி கார்டு மாதிரி தானே?"ன்னு கேட்பாங்க. ஆனா நேரில் வந்து பாருங்க, அந்த மேஜிக் கார்டு உலகம் எவ்வளவு குழப்பம்னு தெரியும்! இந்தக் கதையோட நாயகன், நாமச் சொல்லிக்கொள்ளும் ‘இடியட்’ங்கறவரு, ஹோட்டல் முனைப்பணியாளருக்கு ஒரு நாளைக்கு ஜாலியாக சிரிக்க வச்சாரு.
அப்படியே நம்ம ஊரு சினிமா டைல் தான் – "இந்த விசயத்தில எனக்கே தெரியாது, நீங்க கண்டுபிடிச்சு சொல்லணும்!"ன்னு வாடிக்கையாளர்கள் கேட்பது சாதாரணம். ஆனா இவன் செய்யும் காரியம், அவனே கிளப்பும் குழப்பம், பார்த்தா நம்ம பக்கத்து பாட்டி கூட "ஐயோ பாவம், இந்த அளவுக்கு யோசிக்காம செய்றானே!"ன்னு சொல்லுவாங்க.
நமஸ்காரம்! வாழ்க்கையில் சில சம்பவங்கள் நடப்பதற்கு காரணமே தெரியாமல், அவை நம்மை சிரிக்கவும், அலுத்துக்கொள்ளவும், “இதெல்லாம் எனக்கு வேண்டியதுதானா?” என்று கேட்க வைத்துவிடும். ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களின் வாழ்க்கை அப்படி தான் – தினமும் விதவிதமான வாடிக்கையாளர்களும், எப்போதும் எதிர்பார்க்காத சிக்கல்களும்! இன்று நான் பகிரப்போகும் அனுபவம், வாசிப்பவர்களுக்கு சிரிப்பும், கருணையும் ஒன்றாக கலந்துவிடும், அதுவும் அந்த சம்பவம் "பூடா" சம்பவமா இருந்தால்?
நம்ம ஊரில் “பேசும் வார்த்தை பசுமை பூச்சி”ன்னு சொல்வாங்க. ஒரு நல்ல சொல், ஒரு மென்மையான பார்வை – இவை எல்லாம் மனித வாழ்க்கையில எவ்வளவு முக்கியமோ தெரியுமா? அங்க ஒருத்தர் ஹோட்டல்ல முன்மேசை (front desk) வேலை பார்க்குறாரு. அந்த அனுபவத்தை கேட்டதுமே நம்ம ஊரு சொக்கனா கதையா தோணும்!
"முதல் நாள் வேலைக்குப் போனாலும், கலாட்டை அப்படியே வரிசையா வருவேன்!" – இப்படித்தான் நம்ம ஊர் மக்கள் பேசுவாங்க. ஆனால், இந்த ஹோட்டல் பணியாளருக்கு நடந்த கதை கேட்டா, நம்ம உடனே "ஏன் இந்த மாதிரி எல்லாம் கஷ்டம் வருது?" என்று சிரிச்சுடுவோம்!
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை செய்யும் சகோதரர், 18 வருட அனுபவம் இருந்தாலும், அந்த ஹோட்டலுக்கு முதல் நாளாக வேலைக்கு போறார். நம்ம ஊர் கம்பெனிகள் மாதிரி, "வருஷத்துக்கு ஒரு முறை ஸ்டாப் மாத்துறது" போலவே, ஹோட்டல் வேலைக்கும் இது சாதாரணம்தான்.
அந்த நாளிலேயே, முதல் வாடிக்கையாளர் இவரை வந்து சந்திக்கிறார். உலகத்தில் எங்கும் போனாலும், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் ‘ஐடி கார்டு, கிரெடிட் கார்டு’ கேட்டா, நம்ம மக்கள் முகம் பச்சை ஆகிடும். இதை நம்ம தமிழ்நாட்டில், "பஸ் கண்டக்டர் டிக்கெட் கேட்கும் போது ஏதோ மோசடி பண்ணுற மாதிரி" மாதிரி தான் பார்ப்பாங்க.
"நான் மேலாளர்! எனக்கு எல்லாம் செய்ய அனுமதி இருக்கு!" – இந்த வார்த்தைகள் நம்ம ஊர்ல சின்ன சின்ன அலுவலகங்களில் கூட எப்பபோவும் கேட்கக் கிடைக்கும். ஆனா, இந்த வாரம் நான் எதிர்கொண்ட சம்பவம், நம்ம எல்லாரும் சிரிக்க வைக்கும் வகையில் இருந்துச்சு.
நான் ஒரு மாணவர்கள் விடுதியை (Hostel) நிர்வகிக்கிறேன். பெரும்பாலும் மாணவர்கள், சில சமயம் பயிற்சியாளர்கள், வேலைக்கு புதிதாக வந்தவர்களும் தங்கிக்கொள்வாங்க. ஒரு நாள் காலை, விடுதியின் வாசலில் ஒரு ஐம்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் இருக்கும் ஒருத்தர் நிமிர்ந்து நின்று கொண்டிருந்தார். முகத்தில் ஒரு "நான் யாரு தெரியுமா?" என்ற பெருமிதம்.
“நீங்க உங்கள் பிள்ளைக்கு அறை தேடுறீங்களா?” என்று கேட்டேன். "இல்ல, நான் ஒரு மேலாளர். வாரத்தில் சில நாட்கள் தங்க இடம் தேடுறேன்," என்றார் அவர்.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் சினிமால போடுறாங்கலா, "இவ்வளவு சத்தம் பண்ணறாரு, என்ன ஒரு கோட்டை எடுத்ததா?" என்ற மாதிரி? ஆனால், இது படம் இல்லை. ரெடியாய் இருக்குங்க, இது ரொம்பவே உண்மையான ஒரு ஹோட்டல் வாசல் கதையாம்!
ஒரு கல்லூரி கால்பந்து போட்டி நடக்கப்போற பெரிய நகரத்தில, ஒரு ஹோட்டல் நைட் ஆட்மின் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்தாராம். நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் வேலைன்னா, ரிசப்ஷனில் நிக்குறது, வாடிக்கையாளர்கள் கேள்விக்கெல்லாம் பதில் சொல்றது, சில சமயம் சும்மா சிரிச்சு போடுறது – இப்படி தான் நினைச்சுக்கோங்க. ஆனா, அதுக்கு மேலயும் நிறைய வேலை இருக்கு. குறிப்பா, போட்டி நாள்களில், ஹோட்டல் முழுக்க கூட்டம், சத்தம், டிரங்க் ஆள்கள் – எல்லாமே கலக்கமே!