போனில் பேசும் வயோதிகரின் படத்தை மிகச்சரியாகக் கற்பனை செய்துள்ளது, அவர் தனது முன்பதிவு தொடர்பான விவாதத்தில் தெளிவாக கவலைப்பட்டுள்ளார். தனது ராணுவ சேவையின் பெருமையை பகிர்வதற்கான முயற்சியில், அவர் உணர்வுகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் விளக்குகிறார். நமது சமீபத்திய வலைப்பதிவில் வாடிக்கையாளர் சேவை மற்றும் உணர்ச்சி புரிதலின் நுட்பங்களை ஆராயுங்கள்.
வாடிக்கையாளர் சேவை – இந்த வார்த்தைகள் கேட்டாலே நம்மில் பலருக்கு நம் சொந்த அனுபவங்கள் நினைவுக்கு வரும். “வாடிக்கையாளர் ராஜா!” என்பார்கள், ஆனா சிலர் சர்வதேச ராஜாக்கள் மாதிரி நடத்திக்கொள்வார்கள். ஆனா, அந்த ராஜாக்கள் மனதை படிக்க வேண்டும் என நினைத்தால் என்ன ஆகும்? இந்த கதையில், ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த ஒரு 'அரசியல்' சம்பவம் – வாசிக்க தயாரா?
சினிமாவில் நிமிடம் போன்ற மன அழுத்தத்தில், ஓட்டலுக்கான விருந்தினர் 911க்கு அழைக்கிறார், முன்னணி பணியாளர்கள் தனியாகவே கடமைகளைச் சார்ந்திருக்கிறார்கள், இதனால் உள்நோக்கமாக உள்ள விருந்தோம்பல் மேலாண்மையின் சவால்களை வெளிப்படுத்துகிறது.
“நம்ம ஊரில் ஓட்டலில் தங்கினா, தண்ணீர் இல்லையா, சோப்பு இல்லையா, நேரில போய் கேட்டா இருக்கு! ஆனா அமெரிக்காவில் ஒருத்தி சாம்பூ வேண்டி 911-க்கு அழைச்சா நம்புவீங்களா?” என்றால், நம்ப முடியாமா இருக்கும். ஆனாலும், இந்த உலகம் இன்னும் எவ்வளவு வித்தியாசமானது என்பதை உணர்த்தும் ஒரு கதைதான் இது!
ஒரு வெளிநாட்டு ஓட்டலில், முன்னணி மேசை (Front Desk) ஊழியர் ஒருத்தர், ஒரே ஆள் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். திடீர்னு ஓட்டலின் துவைக்கும் துணிகள் (towels) எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு. அதனால, அப்பாவி போல ஹௌஸ்கீப்பிங் ரூம்ல போய் துணிகளை எடுக்குறாங்க. அந்த நேரத்தில தான், ஓட்டல் தொலைபேசியில் அடிக்கடி அழைப்புகள் வந்துச்சு. ஒரு ரூமில இருந்து நாலு முறை மிஸ்டு கால்கள். அந்த ரூமில் ஒரு பெண் குழந்தையுடன் இருந்ததை நினைவு படுத்திக்கறார்; குழந்தை தான் விளையாடி அழைச்சிருப்பான்னு நினைக்குறார்.
இந்த உயிரோட்டமான அனிமே வரைபில், AAA அல்லது AARP போன்ற தள்ளுபடிகளை சரிபார்க்கும் போது மக்கள் சந்திக்கும் பொதுவான வன்முறைகளை நாங்கள் ஆராய்கிறோம். இது தினசரி வாழ்க்கையில் ஆதிக்கம் மற்றும் சரிபார்ப்புகளை கையாள்வதில் ஏற்படும் உணர்வுகளை எடுத்துக்காட்டும் ஒரு தொடர்புடைய தருணமாகும்.
“தம்பி, என்னை நம்பலையா? அப்புறம் நீங்க ஏன் இவ்வளவு கேள்வி கேட்கிறீங்க?”
இப்படி கேட்ட ஒரு வாடிக்கையாளர் முகத்தை நினைத்தாலே இன்னும் சிரிப்பு வருது!
சொல்லப்போனால், ஓட்டலில் Receptionist-ஆ இருக்குற நம் வாழ்க்கையே ஒரு பேட்டிக் கதை மாதிரி தான். எல்லாம் நமக்கு மட்டும் தான் நடந்த மாதிரி தோன்றும். ஆனா உண்மையில் ஒவ்வொரு ஹோட்டலிலும் இந்த verification காமெடியும், customer-ஓட “நான் தான் ராஜா!” வகை attitude-வும், ரொம்ப common.
இந்த விசித்திரமான அனிமேஷன் காட்சியில், விருந்தினர் அவரது சுவரற்ற அறை வேண்டுகோளுக்கு சிரித்துப் பேசுகிறார். இந்த விசித்திரமான கோரிக்கையின் பின்னணி பற்றிய காமெடியான மற்றும் அதிர்ச்சியான கதையை நமது சமீபத்திய பதிவில் காணுங்கள்!
இது ரொம்பவே விசித்திரமான கதை. நாம எல்லாருமே வாழ்க்கையில் வாடிக்கையாளர்கள், விருந்தினர்கள், கூட்டாளிகள் மாதிரி பலரை சந்திப்போம். ஆனா, சில சமயம் நடக்கிற சம்பவங்க என்னடா இது என்று நம்மை ஆச்சரியப்படவைக்கும். அப்படி ஒரு சம்பவமே இந்த “சுவரில்லா அறை” கேள்வி!
அன்புள்ள வாசகர்களே, வணக்கம்! உலகம் முழுக்குள்ள ஹோட்டல் அனுபவங்கள், வாடிக்கையாளர் காமெடி காட்சிகள் எல்லாம் நம்ம ஊரு ரயில் பயணங்களோ, திருமண வீடுகளிலோ நடக்கிற சம்பவங்களோட ஒத்துப் போகும். ஆனா, இந்த கதையை கேட்டீங்கனா, ‘இதுக்கு மேல ஏதாவது இருக்குமா?’னு நிச்சயம் நினைப்பீங்க!
வளர்ச்சியின் கலக்கத்தை அணுகுங்கள்! இந்த ஃபோட்டோ ரியலிஸ்டிக் காட்சி புதிய அட்டவணைக்கு அடிமைப்படுத்தும் கற்றலின் whirlwind ஐ காட்டுகிறது. சவாலான வேலை விதிகளை 14 நாட்கள் சந்தித்த பிறகு, நான் கலக்கத்தின் மத்தியில் என் ஒத்திசைவை கண்டுபிடிக்கிறேன். என் பயணத்தைப் பகிர்ந்து, அந்த வழியில் கற்ற பாடங்களைப் பற்றிய விவரங்களைப் பகிருங்கள்!
"14 நாள் தான் ஆனது, ஆனா தலை செஞ்சு போச்சு!"
இப்படி தான் ஆரம்பிக்கணும் போல இருக்கு, நேற்று ஒரு நண்பன் சொன்னது நினைவுக்கு வந்துச்சு.
புதிய வேலைவாய்ப்பு கிடைக்குது என்றால், நம்ம ஊரிலே சந்தோஷம் தான். 'மாசம் சம்பளம் வந்தா போதும், வேற எதுக்கு கவலை?' அப்படின்னு பெரியவர்கள் சொல்லுவாங்க. ஆனா, வேலைக்கு போய், மேலாளர்களின் முகத்தை பார்த்தாலே, 'சம்பளம் மட்டும் போதும்'ன்னு மனசு சமாதானப்படுத்த முடியுமா?
இந்த புகைப்படத்தில், இரு சகோதரர்கள் தைரியமாக நள்ளிரவில் மேசைக்கு அருகில் வருகிறார்கள்; பெரிய சகோதரன் தனது சிறு சகோதரனை உதவுவதன் மூலம் சகோதரப் பற்றினை உணர்த்துகிறது. இந்த நள்ளிரவின் சாகசத்தை எதனால் ஊக்குவித்தது?
“அண்ணே, இது என் தம்பி!” – ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த நகைச்சுவை சம்பவம்
நம்ம ஊர் பேருந்து நிலையம், ரயில் நிலையம், திருவிழா – கிட்டத்தட்ட எங்கும் பசங்க தனக்கென்று ஒரு ஸ்டைலில் நடந்து கொண்டிருப்பது பசுமை தான். ஆனால், ஒரு வெளிநாட்டு ஹோட்டலில் நடந்து கொண்ட பசங்க காமெடி கதை ஒன்று ரெடிட்-ல் வந்திருக்குது. அந்த அனுபவம், நம்ம ஊரு பசங்க சாமி பாணியில் எழுதினேன் – வாசிக்க தயார் பண்ணிக்கோங்க!
இந்த சினிமாட்டிக் காட்சியில், ஒரு ஹோட்டல் விருந்தினர் வழிகாட்டி இல்லாமல் குழப்பமாக நிற்கிறார், இது நமக்கு அனைவருக்கும் பரிச்சயம் வாய்ந்த அனுபவத்தை பிரதிபலிக்கிறது.
"யாராண்டா எனக்கு சாம்பார் கொடுத்தது?"
"அது நான் தான் அண்ணா!"
"சரி, என் ரூம் எண் என்னன்னு சொல்றியா?"
"அரையரையா நினைவில்லையே!"
இப்படி ஒரு காட்சி நம்ம ஊர் திருமண மண்டபம் அல்லது ஹோட்டல் லவியிலும் நடந்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம். ஆனால், இப்படி ரூம் எண் மறந்து திணறும் வாடிக்கையாளர்களைப் பார்த்து ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் (Front Desk) Reddit-இல் பகிர்ந்த அனுபவம் தான் இந்தக் கதை. வாசிப்போமா?
இந்த உயிர்ச் செழிப்பான அனிமே காட்சியில், இரண்டு முன்பணி ஊழியர்கள் தங்கள் வித்தியாசமான முறைகளை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்—ஒருவர் எலைட் உறுப்பினர்களுக்கான பரிசுப் பைகள் மூலம் தனித்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார், மற்றவர் எல்லா விருந்தினர்களுக்குமான தயவான அணுகுமுறையை ஏற்றுக்கொள்கிறார். இந்த தனித்துவமான அணுகுமுறைகள் விருந்தினர் அனுபவங்களை எவ்வாறு உருவாக்குகின்றன என்பதைப் பார்க்கவும்!
ஒரு ஹோட்டலின் முன்னணி மேசையில் வேலை செய்யும் போது, தினமும் வேறுவேறு மனிதர்களும், விதவிதமான அனுபவங்களும்! ஆமாம், ஹோட்டல் என்றாலே நமக்கு நம் ஊர்போல் “விருந்தோம்பல்” அப்படினு ஒரு பெரிய தர்மம் இருக்கிறது. ஆனா, அதே நேரத்தில், ஒவ்வொருவரும் தங்கள்தான் சரி, இப்படிதான் செய்யணும் னு நினைச்சுப் போயிடுறாங்க. அந்த மாதிரி தான், இந்த கதையிலே என் சகோதரி ஒருத்தரும், நானும் – ரெண்டு பேரும் ரெண்டு விதமான பாணியில் வாடிக்கையாளர்களை சமாளிக்கிறோம்.
இந்த சிரித்துத் துள்ளும் அனிமே சாட்சியத்தில், குழப்பத்தில் உள்ள வெளிநாட்டு ஜோடி காலை உணவுத் தொடருக்கு வந்து, காலை கலாட்டாவை சமாளிக்க தயாராக இருக்கின்றனர். அவர்களுக்கு என்ன நகைச்சுவை அனுபவம் எதிர்ப்பார்க்கிறது? ஒரு விளையாட்டாக கூடிய விருந்தினரின் கதையைப் படிக்க வாருங்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம தமிழ் மக்கள் ஹோட்டலில் சாப்பிடும் போது, சாதாரணமாக யாராவது சன்னாசி தட்டு, தக்காளி காரி, சாம்பார் என்று கேட்டுக்கொள்வார்கள். ஆனா, ஒரு நாள் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த ஒரு தம்பதியர், சின்ன விஷயத்துக்காக ரீசெப்ஷனில் வந்து கண்ணை சிவப்பாக்கிட்டாங்களேன்னா, அது தான் இந்த கதை!
செப்டெம்பர் மாதம் அமைதியான சூழலில், எங்கள் சினிமா காட்சியில் ஊர்வலம் போகும் விருந்தினர்களின் வருகை மறைந்துள்ள ஹோட்டலுக்கு மத்தியில் காணாமல் போன பைக் லாக்கரின் காட்சியை பிடித்திருக்கிறோம். அவர்கள் கட்டிடத்திடங்களில் கடுமையாக வேலை முடித்து, இந்த அமைதியான சூழலில் தங்களின் தினசரி வழக்கங்களின் அடையாளமாக அந்த லாக்கர் நில்லிறது.
நம்ம ஊர் சும்மா இல்ல, ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்தா எப்போவும் புதுசு புதுசா கதை வந்துக்கிட்டே இருக்கும். அந்த வகையில், இன்று ஒரு ரொம்ப சுவாரசியமான, நம்ம எல்லாருக்கும் புன்னகை வர வைக்கும் கதை. இதில நம்ம ஊரு “எங்கப்பா, சைக்கிள் வைச்சிடுற இடம் எங்க?”ன்னு ஹோட்டல் முழுக்க சுற்றும் ஒரு ஜோடி மற்றும் அவங்க விவரங்களை விவரிக்கறேன்.