நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்தால்தான் தெரியும் – அங்கே நடக்குற கதை எல்லாமே சினிமாவுக்கு கூட வைக்கலாம்போல இருக்கும்! ஒரு நாள் ஜூனியர் வேலைக்காரி கத்துற மாதிரி, “அய்யோ, இதைத் தொட்டுட்டேன்!”ன்னு ஓடினாங்க. நானும் நாசூக்கு அங்கே போனேன். உள்ள போனேன், அந்தளவுக்கு என்ன பெரிய விசயம் அப்படின்னு தெரியாம.
நம்ம ஊரில் அண்ணாச்சி ஹோட்டலில் சாப்பிட்டாலே, "சாமி, வேற என்ன வேணும்?"ன்னு முகம் அறிமுகம், நம்பிக்கை, பழக்கம் எல்லாம் காரியமாகும். ஆனா, வெளிநாடுகளில், குறிப்பா பெரிய ஹோட்டல்களில், ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் ஒரு ரொம்ப கடுமையான விதி, நடைமுறை இருக்கு. அப்படிப்பட்ட ஒரு விதி தான் – "உங்க அறைக்கு புதிய விசை வேண்டும்னா, அடையாள அட்டை (ID) காட்டணும்!"
ஒரு சொகுசு ஓட்டலில் வேலை பார்த்து வந்தால் அங்கும் விதவிதமான விருந்தினர்களும், அவர்களது கோரிக்கைகளும் எதிர்படுவது சாதாரணம். ஆனால், வீட்டில் பக்கத்து பாட்டி சொல்வது மாதிரி, "சிலரது குணம், நம்ம குடும்பத்தில் கேட்டுப் பார்த்து இருக்கவே முடியாது!" அதே மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் அமெரிக்காவின் ஒரு பிரபல ரெடிட் பதிவில் நடந்தது. இதைப் படித்தவுடன் நமக்குள் சிரிப்பும் கோபமும் கலந்து வரும்!
காலை நேரம்... ஒரு ஹோட்டலில் முன்பலகை ஊழியர் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அந்த ஹோட்டல் ஒரே மூன்று அறைகள் மட்டும் மீதி. ச swimming poolக்கும் பூட்டுதான். மேலே, கம்பளி இயந்திரமும் தண்ணீரில் நீந்திக் கொண்டிருக்கிறது! இதெல்லாம் போதும் என நினைத்த அந்த ஊழியருக்கு, அடுத்த கட்டத்தில் நம் ‘ஹீரோ’ வந்து சேர்ந்தார்.
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த அனுபவம் ரொம்பவே சுவாரஸ்யமானதும், சில சமயங்களில் சங்கடமானதும் இருக்கலாம். நல்ல சம்பளம், பளிச்சென ஒளிரும் லாபி, நவீன வசதிகள் – இது எல்லாம் வெளிப்பக்கம் தான். உள்ளுக்குள் நடக்கும் காமெடி, கலாட்டா, குழப்பம் – இதெல்லாம் யாரும் சொல்லி வைக்க மாட்டாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு நாள், ஒரு பீட்டர் பான் வாசகம், ஒரு நறுமணமான ஹோட்டல் அனுபவத்தை எப்படி பஞ்சாயத்து செய்தது என்று படிக்கலாம்.
ஏன் இவ்வளவு பெரிய ஹோட்டல்களில் வேலை செய்வதும், சம்பந்தப்பட்ட அனுபவங்களும் சினிமாவை விட கொஞ்சம் கூட குறைவில்லை. ஜாம்பவான் மாதிரி விருந்தினர்கள், அவர்களது விசித்திரப் பழக்கங்கள் – இவை எல்லாம் ஒரு தனி உலகமே! இந்த கதையும் அப்படித்தான் – ஒரு இரவில் பிரிட்டனில் உள்ள பிரபல ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்தது. அந்த விருந்தினர் நம்ம ஊரு பஞ்சநிலாவை நினைவூட்டும் வகையில், எல்லாம் தன்னம்பிக்கையுடன், தாராளமாக நடந்து கொண்டார்.
பார்க்கவே "இவர் சும்மா சிரிக்க வைக்கும்" மாதிரி தோற்றம். ஆனால், அவரைச் சுற்றியுள்ளவர்களும், ஹோட்டல் ஊழியர்களும் அவரை உற்றுப் பார்த்தபோது, அவர் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக பேசுகிறார்னு தெரிந்தது. ஆனா, அது தீங்கிழைத்தல் இல்ல – அப்படி ஒரு பாவம் புன்னகையின் வாஞ்சை.
"அண்ணா, நான் அவரோட மனைவிதான், எனக்கு ரூம் வீச்சு குடுத்து விடுங்க!" – நம்ம ஊர் ஹோட்டலில் இதை கேட்டிருக்கலாமா? ஆனா, அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவத்தை படிச்சேன், வயிறு குலுங்கி சிரிச்சேன். காலை 7:45-க்கு ஒரு பெண் ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) வருவாங்க, "Check-in" பண்ணணும் என்பாங்க. நம்ம ஊர்ல வந்து, இன்னும் பசங்க தூங்கிட்டு இருக்கும் நேரம் அது! ஆனா, அங்கே வேலை பார்த்தவர், "அம்மா, உங்க பேரு reservation-ல இல்லையே, எப்படி check-in பண்ணுறது?"ன்னு சொல்லிருப்பாரு. அப்புறம் வந்த கலாட்டா தான், இந்த பதிவு முழுக்க!
"இன்று ஒரு சந்தோஷமான சம்பவம் நடந்தது!" – இந்த வாக்கியத்தால் தான் அமெரிக்காவின் பிரபலமான Reddit தளத்தில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் தனது அனுபவத்தை பகிர்ந்துள்ளார். உலகம் முழுவதும் ஹோட்டலில் வேலை செய்வோர் எத்தனையோ சாதாரண சம்பவங்களை சந்திக்கிறார்கள். ஆனால் சில நாட்களில், ஒரு சிறிய நல்ல செயல், பெரிய மகிழ்ச்சியைத் தரும். அதுவே இந்த "Feather Free" pillow விஷயத்தில் நடந்தது!
"இது என்ன பண்ணலாம்னு கேட்டா இன்னும் சிறிது கேளுங்க! ஹோட்டல் பணி என்பது சாமான்ய வேலை அல்ல, அதிலும் வாடிக்கையாளர்களின் கோரிக்கைகள் ஓயாது வரும் நேரம் வந்தால்... பாஸ், ஒரு மடங்குச்சு!"
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளர் (Front Desk Agent) வேலை பார்த்து, எட்டாண்டு அனுபவம் பெற்றவர் சொல்வது தான் இந்த கதை. ஒரு நாள், அவர் மேலாளருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, திடீரென சக பணிப்பாளர் அவரை அழைத்து வரச் சொன்னார். ஏன் தெரியுமா? ஒரு வாடிக்கையாளர் குடும்பம், தங்கள் வேண்டுகோளை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று மிகவும் பிடிவாதமாக இருந்தார்கள்.
நம்ம தமிழ்நாட்டில் ஒரு பழமொழி இருக்கே – “வாடிக்கையாளர் தான் ராஜா!”. ஆனா, சில சமயம் அந்த ராஜாவும் சின்ன நாடகம் போட ஆரம்பிச்சா, என்ன ஆகும் தெரியுமா? ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை செய்யும் நண்பர்களுக்கு இது ரொம்பவே பரிச்சயமான விஷயம். இன்றைக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு விசித்திரமான ‘டிராமா’ சம்பவத்தை உங்களுக்காக பகிர்கிறேன். சின்ன காமெடி, கொஞ்சம் சோப்பு சீரியல், கொஞ்சம் சிந்தனை – எல்லாம் உண்டு!