நம்ம ஊருல ஒரு பழமொழி இருக்கு – “விருந்தோம்பல் பெரிய பணம்!” ஆனா, சில ஹோட்டல்கள் அதைக் கேட்டுப் போடவே மாட்டாங்க போலிருக்கு. இந்தக் கதை ஒரு வெளிநாட்டு ஹோட்டல் கதையா இருந்தாலும், நம்ம ஊர் தங்கும் விடுதிகளில் கூட இப்படித்தான் ‘பஸ்ஸு பாஸ்’ சம்பவங்கள் நடக்குது. ஒருவேளை, நீங்கள் கூட இதுபோன்ற அனுபவம் சந்தித்திருக்கலாம்! இந்நேரம், ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடக்கும் நள்ளிரவு சர்க்கஸை, நம்ம தமிழ்ப் பார்வையில பார்ப்போம்.
“எனக்கே இந்த உலகம்!” – இந்த வசனம் நம் ஊர் சினிமா வில்லன்களுக்கு மட்டும் அல்ல; சில வாடிக்கையாளர்களுக்குமே கூட சற்றும் குறையாது! ஹோட்டல் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்தவர்களுக்கு இது வழக்கமான கதையே. அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவத்தை, சமீபத்தில் அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்ததைப் பற்றி நம்முடைய இன்று பதிவு.
ஒரு சூடான பருவத்தில், ஹோட்டல் முழுக்க புக் ஆகி, ஓய்வு நேரம் கூட இல்லாமல் பணியாளர்கள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் நேரம். அந்த நேரத்தில் ஒரு தம்பதி காலை 10:30 மணிக்கு ஹோட்டலுக்கு வந்தார்கள், “எங்களுக்கு இப்போவே ரூம் வேண்டும்!” என்று.
"ஏங்க, நான் நேத்தே ஹோட்டலுக்கு போன் பண்ணேன், அவங்க சொன்னாங்க டெபாசிட் எதுவும் கிடையாது... நான் பணம் எல்லாம் கட்டிட்டேன்!"
இந்த வசனத்தை கேட்டிருப்பது, நம்ம ஊர் பஸ்ஸில் டிக்கெட் காட்டாதவங்க "நானே இந்த பஸ்ஸில வந்தேன், அங்க டிக்கெட் கட்டிட்டேன்!" என்று சொல்லுவதை மாதிரி தான் இருக்கு. ஹோட்டல் முனை மேசையில் (Front Desk) வேலை பார்த்த ஒருத்தரின் அனுபவம் இது – அவரே சொல்வார், “நேற்று ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்தார், reservation எல்லாம் பார்வையில் சாதாரணம்தான். ஆனா incidental deposit policy யை சொல்ல ஆரம்பிச்சதும், சரிதானா, டிராமா ஆரம்பம்!”
"நான் ஏற்கனவே பேசியிருக்கேன், அவங்க சொன்னாங்க டெபாசிட் வேணாம்..."
"யாரு சொல்லாங்க?"
"ஒரு பெண்னு..."
"நான்தான் நேற்று ஒரே பெண் வேலை பார்த்தேன்... எனக்கு இந்த பேச்சு ஞாபகம் இல்லையே?"
"அது... ஒரு ஆணு. மேனேஜர்."
"நம்ம மேனேஜர் பெண்ணு, அவங்க இந்த வாரம் எல்லாம் வரல..."
"பிறகு... யாரோ சொன்னாங்க..."
அப்புறம் அந்த யாரோ சொன்னாங்கன்னு சொல்லும் ‘மாயா மனிதர்’ பற்றி நாம பேசலாமா?
பேருநகரத்தில் ஒரு ஓட்டலில் வேலை செய்துகொண்டு இருந்தேன். ராத்திரி 12 மணிக்கு நெருங்கி வந்தது. ஓட்டல் முழுக்க கூட்டம் – பக்கத்துல பிரபல கச்சேரி நடந்ததால், எல்லாம் நிறைவாயிற்று. அதுவும் நம்ம ஓட்டலில் வாலேட் பார்க்கிங் தான், அதுவும் மூன்றாம் தரப்பு சேவை. காருக்கே இடம் இல்லாம, கூட்டம் கட்டிக்கிடந்தது. அப்படியே நான் வீட்டுக்கு போகக் காத்திருந்த நேரம், கதையை புரட்டிவிட்டார் ஒரு "அசத்தலான" வாடிக்கையாளர்!
"ஏங்க, ஹோட்டல்களில் வேலை செய்யுறது சும்மா காமெடி ஃபிலிம் மாதிரி தான்!" – அப்படின்னு யாராவது சொன்னா, இந்தக் கதையைப் படிக்க சொல்றேன். நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் பணியாளர்னா, வாடிக்கையாளர்களோட கோபம், திடீர் ரத்து, பில்ஸ், சின்ன சின்ன ரகளைங்க – இதெல்லாம் சாதாரணம். ஆனா அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம், நீங்க கேள்விப்பட்டதில்லாத அளவுக்கு அதிர்ச்சி, பரிதாபம், மனநிறைவு கலந்தது!
ஒரு நடுத்தர ஹோட்டலில், முன்னணி பணியாளராக வேலை பார்த்திருந்த u/Other-Cantaloupe4765 அவர்களின் அனுபவம் இது. ஜோவ்னு ஒருத்தர் – ஹோட்டலில் ஓராண்டுக்கு மேலா தங்கி வேலை பார்த்துட்டிருந்தவரு. ஒரு இரவு, அவர் எடுத்த முடிவுகள், அந்த ஹோட்டல் குழுவோட வாழ்க்கை முழுக்க மறக்க முடியாத நினைவாக மாறிடும் என்று யாருக்கும் தெரியாது.
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் வாழ்க்கை என்றால், விடுமுறை, விருந்தினர், அருமையான சாப்பாடு, அதுவும் மாற்றம் இல்லாத யூனிபாரத்தோடு வேலை பார்க்கும் ஊழியர்கள் – எல்லாம் தான் ஞாபகம் வரும். ஆனா, யாராவது ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன்லயே யூனிபாரம் திருடுவாங்கன்னு நினைச்சீங்களா? இதே மாதிரி ஒரு "ஹாலிவுட்" ஸ்டைல் சம்பவத்தோட கதையை, நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்தோடு சேர்த்து, இங்கே பாக்கலாம்!
ஒரு ஓட்டலில் வேலை பார்த்தாலே போதும் – நாட்களுக்கு நாட்கள் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள், நமக்கு தெரியாத கலைஞர்களின் நாடகங்கள், மற்றும் சில சமயங்களில் "ஓர் இரவு பஜார்" மாதிரி இரவு முழுக்க கலகலப்பான காட்சிகள்! இன்று நம்முடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் இந்த கதை, அமெரிக்காவின் ஒரு ஓட்டலில் நடந்த வாடிக்கையாளர் சண்டை, போலீஸ் அழைப்பு, ஸ்விங் லாக் வெட்டி வீழ்த்தும் ஓட்டல் உரிமையாளர்… எல்லாமே பூரண திரில்லர்!
அந்த ஓட்டல் பணியாளரின் அனுபவம், நம்ம ஊருக்காரர்களுக்கு கூட நிச்சயம் ரொம்ப சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். நண்பர்களே, ஓட்டல் வேலை என்பதே ஒரு சினிமா தான்!
"எங்க ஊரில் சொல்வாங்க, 'விருந்தினரை தேவனாகப் போற்ற வேண்டும்'னு. ஆனா, அந்த விருந்தினர் நம்ம வீட்டுக்கு வரும்போது எல்லா எல்லைக்கும் மீறினா மட்டும், நம்ம பாதுகாப்பை முதலில் நினைக்கணும். இந்தக் கதை, வெளிநாட்டிலே நடந்தாலும், நம்ம ஊர் வேலைவாய்ப்புகளில் நடக்கும் சில சர்ச்சைகளை நினைவூட்டும் வகையில் இருக்கு!"
ஒரு ஹோட்டலில், எல்லா ஊழியர்களும் கூட்டாக வேலை பார்த்து, வாடிக்கையாளர்களுக்கு நல்ல சேவை கொடுக்க முயற்சிச்சிட்டிருந்தாங்க. ஆனா, அங்க ஓர் விருந்தினர், எல்லா எல்லையும் மீறி, பெண்கள் ஊழியர்களை தொடர்ந்து தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பிச்சாராம். அந்த ஹோட்டல் பணிப்பெண் – அனுபவம் அதிகம் உள்ளவர், பல பிரச்சனைகளை தாங்கியவர் – ஆனாலும், இவங்க முகத்தில் அந்த பயமும், மன அழுத்தமும் தெளிவா தெரிஞ்சது.
குளிர்காலம் வந்தா, ஹோட்டல்கள் கலகலப்பாக இருக்கும். வேலைக்காக வர்ற வாடிக்கையாளர்கள் ஓரங்கில்; மற்றொரு பக்கம், சுற்றுலாப் பயணிகள், குடும்பம், குழந்தைகள், பண்டிகை கொண்டாட்டம் என ஜொலிக்கிறார்கள். ஆனா, அந்த சந்தோஷ கூட்டத்தில் சிலர் மட்டும் தான் – “நான் தான் விதி, என் ஆசைக்கு எல்லாம் சட்டமா?” என்று நடக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள். நம்ம ஊர்ல கூட சாப்பாடுக்கு வெளியில் சாம்பார் கொண்டு வரலானாலும், அமெரிக்க ஹோட்டல் பாரில் பாட்டி வாசலில் பாட்டில் எடுத்துக்கிட்டு வந்தாலோ?
நமக்கு எல்லாம் வாழ்க்கையில் “வாடிக்கையாளர் ராஜா”ன்னு சொல்லி வளர்ந்த பழக்கம். ஆனா அந்த ராஜாக்களும், சில சமயம் தங்களை போற்றி வைத்திருக்கிற வரம்பை மீறி, நம்மை சற்றும் பரிதாபப்படுத்தாமல் கபடம் செய்யும் போது என்ன ஆகும்? இன்றைய கதை அப்படிப்பட்ட ஒரு சுவையான சம்பவம்!
ஒரு ஹோட்டல் மேலாளர் – நம்ம ஊர் கல்யாண ஹாலில் நடக்கும் ‘விவாத நிவாரணம்’ போல – நிர்வாக பொறுப்பில் இருக்கும் அந்த மனிதர். ஒரு வாடிக்கையாளர், தங்கும் அறையில் சிக்கல் ஏற்பட்டு, நள்ளிரவில் வேறு அறைக்கு மாற்றப்படுகிறார். காலையில் மேலாளர் பேசுவார் என்று சொல்லி அனுப்பிவைக்கிறார்கள். ஆனா பின் என்ன நடந்தது தெரியுமா?