அடங்கப் போகிறதா இந்த ஹோட்டல் மேஸ்திரியர் வாழ்க்கை? – FOM-னின் கதறல்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்பி வந்த வேலை வாழ்க்கை நமக்குத் தடுமாற விடும் நேரங்கள் எல்லாருக்கும் வரும். இப்போ நான் சொல்வது ஒரு ஹோட்டல் FOM (Front Office Manager) அவர்களது கண்ணீர் கலந்த கதறல்! “நாளை நல்லா போகும்”ன்னு நம்பி, அடுத்த நாள் எல்லாம் பாட்டையா போகும் தருணங்களை பார்த்திருக்கீங்கலா? அந்த மாதிரி தான் இவரோட அனுபவமும்.
ஹோட்டல் மேலாளரின் ஒரு நாள் – பூரா காஞ்சா!
சின்ன வயசுல “மேன் ஏஜர்”ன்னா தலைக்கு மேலே பராசாக், பதவி, சம்பளம் என்று நம்பி வந்தோம். ஆனா, நிஜ வாழ்க்கையில் என்ன நடக்குது தெரியுமா? மாதம் 30 நாட்களும், வேலையில 31 சிக்கல்கள்! நம்ம கதாநாயகன், நாலு வருஷமா FOM வேலையில் இருக்கிறார். பஸ்ஸான GM-யே (General Manager) பார்த்தா, ஊரிலிருந்து வந்த மாமா மாதிரி – தள்ளி போன பொம்மை மாதிரி. ஊழியர்களும் அதே மாதிரி – யாரும் கம்பீரம் இல்லாம வேலை பார்க்கிறாங்க. 2026-க்கு பிறகு மட்டும் நம் ஹோட்டலில் ஒழுங்கு வரும் போலயே!
இரவு கணக்குப்பார்த்தவரும், காலையில வேலைக்கும் – ஓர் தமிழன் தவம்
இந்த மாதிரி வாழ்க்கையில், “நாளைக்கு நல்லது நடக்கும்”ன்னு நம்பி, எப்போதும் புதுசாக உள்ள ஒருவரை வேலைக்கு வைக்குறோம். அந்தக் கணக்குப்பார்த்தவர் (night auditor) பெரிய விருப்பத்துடன், “சார், எனக்கு இன்னும் வேலைய நேரம் குடுங்க!”ன்னு கேட்டுக்கிட்டு, அவசியமான நேரத்தில மட்டும் “நான் வர முடியாது சார்”ன்னு சொல்றாங்க. எத்தனை பேரு இந்த மாதிரி சந்திக்கலாமே! நம்ம ஊரிலயும், ஒரு ஊழியர் "சார், வர்றேன்"ன்னு சொன்னா, அடுத்த நாள் "மாமா வீட்டுல விசேஷம்"ன்னு விடுப்புக்கு போற மாதிரி தான்.
இரவு பத்துக்குப் பின், ஹோட்டலில் நடந்ததை கணக்குப் பாக்குறவர் லீவு எடுத்து விட்டா, யாராவது மாற்று வரணும். ஆனா, இங்க GM-யும் மருத்துவமனையில் இருப்பதால், அவரும் சந்திக்க முடியவில்லை. புதுசா ஒருத்தரை நாளை வேலைக்கு வைக்கும் திட்டம் போட்டிருக்கிறார் – அந்த மாதிரி குழப்பம் நடக்கும்போது மனசு எவ்ளோ பதறுமோ!
சம்பள உயர்வு – காசு கொடுப்பேன் சொன்னாங்க, கட்டி விட்டாங்க!
இப்போ climax – சம்பள உயர்வு! “உங்க சம்பளத்தில் $1.25 (அமெரிக்க டாலர்) கூடுதலா கிடைக்கும்!”ன்னு சொல்லி, கடைசியில் $0.25 தான் கொடுத்தாங்க. நம்ம ஊர்ல “பொங்கல் பரிசு”ன்னு பேரு வெச்சு, ஒரு பீசு வெல்லம் மட்டும் கொடுத்த மாதிரி. இதுக்கு மேல, ஒருத்தர் கமெண்ட்டுல, “பக்கத்தில இருக்குற ரெசைகிள் கடையில் கம்பி விலை கேட்டுப் பாருங்க; மனசுக்கு ஓர் ஆறுதல்!”ன்னு கமெண்ட் போட்டிருக்கிறார்! இன்னொருத்தர், “அந்த $1.25 இல்லென்னா, நான் வேலையை விட்டுடுவேன்!”ன்னு சொல்றாங்க. OP கேட்கிறார் – இது 1980-ம் வருடம் போலவா, இல்லை 1800-ம் ஆண்டுக்கு முன்னாடியா!
நம்ம ஊரு உழைப்பு, அங்க ஊர் வேதனை – ஒற்றுமை இருக்கணும்!
அதாவது, எங்கேயும் மேலாளருக்கு வேலையில் சந்தோஷம் கிடைப்பது கடினம் தான். மேலிருந்தவரே பாத்துக்க மாட்டார்னு நினைச்சா, கீழ இருக்குறவங்க எப்பவும் நம்மை நம்பி இருக்கிறாங்க. இரவு வேலைக்கு வருவோம்னு சொன்னவங்க, கடைசில லீவுல போயிடுவாங்க. சம்பள உயர்வு எப்போமே ஈயல் பிழை மாதிரி! ஆனா, நம்ம ஊர்லயும், அங்க ஊர்லயும் ஒரே மாதிரி தான் – பணிக்கு ஈடு கிடைக்காததால மனசு நொந்து போகுது.
என்னோட கதையை படிச்சு, உங்க வாழ்க்கையிலயும் இந்த மாதிரி வேதனைகள் இருந்தா, கீழ கமெண்ட் பண்ணுங்க. நம்ம ஊரு FOM-க்கள், மேலாளர்கள் எல்லாரும் இப்படித்தான் இருக்குறோமா? ஏதாவது நல்ல அனுபவங்கள் இருந்தா பகிர்ந்து கொள்ளுங்க. நம்ம தமிழர்களுக்கு, சிரிப்பு, கலி, கஷ்டம் – எல்லாமே கலந்ததுதான் வாழ்க்கை!
நீங்களும் உங்கள் நாளை வேலை அனுபவங்களை, சின்ன சம்பள ஏமாற்றங்களை, வேலையில சந்திக்கும் காமெடி சம்பவங்களை கீழே சொல்லுங்க! இனிமேலும், நம்ம வாழ்க்கை நல்லபடியாக அமைவது நிச்சயம்!
– உங்கள் ஊழியர்களுக்கு ஒரு நல்ல காபி வாங்கி கொடுங்க… காஃபி குடிச்சா, மனசும் வேலைக்கும் ருசி அதிகம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Whenever I think being an fom gets better, it doesn't