அடடா! அலட்சிய ரூம்மேட்டுக்கு ‘பேட்டி’ பழிவாங்கிய கல்லூரி தோழிகள்
கல்லூரி வாழ்கையில் ரூம்மேட் அனுபவம் தனி லெவல் தான்! சில பேர் கிடைக்கும் போது வாழ்கை சுகமாக இருக்கும்; சிலர் கிடைக்கும் போது, நம்மை நேரே ரஜினிகாந்த் "முதலாளி போல்" ஆக்கிடுவாங்க! இப்படி ஒரு சோம்பேறி ரூம்மேட்டுடன் இருந்த அனுபவத்தை, ஒரு நண்பியின் வாயிலாக எனக்கு சொன்ன கதையை இங்கு பகிர்கிறேன். இந்த கதையை அவர் சொன்னபோது, "நான் பாவம், பாவம்… என் செயலை பெருமையாக நினைக்கவில்லை!" என்று ஆரம்பித்தாலும், நான் கேட்டவுடன் "அட, இது தான் செய்யணும்!" என்று இருந்தது! நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கு இதை சொல்லாம விட்டுவிட்டால் அர்த்தமில்லையே!
ரூம்மேட் – சோம்பேறி வாட்டு!
அந்த கல்லூரி வருடம், நானும் (அவளும்), மூன்று ரூம்மேட்களாக இருந்தோம் – ஏமி, பெல்லா, கேட். ஏமியும், கேட்டும் நல்லவர்கள். ஆனா பெல்லா, ஒரு பக்கம் பார்த்தால் சிரிப்பும், ஒரு பக்கம் பார்த்தால் அழுகையும் வரக்கூடிய வகை சோம்பேறி! எப்போதும் வாசிப்புத்தொகை, துணிகள், பாத்திரங்கள், சோப்புகள், எல்லாமே அவளது ஸ்டைலில் வீசப்பட்டிருக்கும். எங்கும் எதுவும் அவளுக்கு மட்டும் தான் சொந்தம் போல வைத்திருப்பாள். நாங்க எல்லாரும் நன்றாக பேசிப் பார்த்தோம்; "பெல்லா, சுத்தமாக வை", "அது பைத்தியம் மாதிரி இருக்கு, தயவு செய்து பாத்திரங்களை கழுவு"... ஆனாலும், அவளுக்கு ஒரு பக்கத்தில் செவிசாய்க்கும் ரெடியோ போட்ட மாதிரி தான்.
‘பேட்டி’ பழி – பக்கத்து வீட்டுப் பிளான்!
ஒரு நாள், நான் வகுப்பிலிருந்து வீடு வந்தேன். லிவிங் ரூமில் புத்தகங்கள் முழுக்கக் கீழே பரவியிருக்கும்! அட, நாய் போன பாதையில் எலிகள் ராஜா ஆன மாதிரி! நடக்கவே முடியல. பெல்லா வெளியே கிளம்புறது போல் பார்த்தேன்; "புத்தகங்களை எடுத்துட்டு போயிட்டு போ"ன்னு சொன்னேன். "நான் லேட் ஆகிடுவேன்!"ன்னு ஓடிப் போயிட்டா. அப்போ தான், என்னிடம் உள்ள இரக்கம் நொறுங்கி விட்டது. அவளின் வாலெட் (பணம், அடையாள அட்டை, கார்டுகள், எல்லாமே இருக்குது) டேபிளில் இருந்தது. அதைக் கொண்டு, காலியான மாவு டப்பாவில் ஒளித்து வைக்கிறேன். ஏமியிடம் என்ன செய்தேன் என்று சொன்னேன். ஏமி – அவளும் அதே நிலை தான்!
அதற்குப்பிறகு இருவரும், மற்ற ரூம்மேட் கேட்டும் சேர்ந்து, பேல்லாவை ‘திருகி’ வைத்தோம். பெல்லா வீட்டுக்கு வந்ததும், பாத்திர அறை முழுக்க தேடினாள். வாலெட்டை எங்கும் காணவில்லை! அவள் தேடும் இடத்தில் ஒவ்வொரு முறையும், நாங்கள் அந்த இடத்திலேயே வாலெட்டை போட்டு வைக்கிறோம். மூன்று வாரம் இப்படியே! முடிவில், பெல்லா கை எழுத்து அடையாள அட்டையும், கார்டுகளும் புதியவை வாங்கி விட்டாள். அவளுக்கு இப்போதும் அறை சுத்தமாகும் பழக்கம் இல்லை. ஆனாலும், நானும் என் நண்பியும், அந்த ஆண்டு ஒரே ரூம்மேட் என்பதால் பிழைத்தோம்.
வாசகர் விமர்சனங்களும், நம்ம ஊர் ‘பஞ்சாயத்து’யும்
இந்த கதையை ரெடிட்டில் ஒருவர் சொன்னது போல, "மூன்று வாரம் கழித்து தான் பெல்லா கார்டுகளும் அடையாள அட்டையும் மாற்றினாளா?!" – நம்ம ஊர் பசங்க போல, "பசங்க சோம்பேறி இருந்தா, ஒரு மாதம் கழித்து தான் சாப்பாடு சுட்டுக்கொள்ளுவாங்க!" என்று சொல்லலாம்! இன்னொருவர் "அவள் தாயை அழைத்து வரச் சொல்லியிருக்கலாம், இல்லையெனில் அப்பாவை அழைக்கும்!" என்று நம் தமிழ் அம்மா-அப்பா ஸ்டைலில் பண்ணிருக்கலாம்.
"எல்லா குப்பையையும் எடுத்துக்கொண்டு அவள் படுக்கையிலேயே வீசினால் அவளுக்கு நல்ல பாடம் கற்றுக்கொடுப்போம்!" என்று ஸ்ட்ரெய்ட் forward கமெண்ட் வந்தது. நம்ம ஊர் வீடுகளில், குழந்தைகள் படம் பார்த்து தங்கிய பையன்கள் மாதிரி, "அட! பாத்திரங்களை எல்லாம் உன் படுக்கையில் போட்டுருவேன்!" என்று மிரட்டுவதும் வழக்கம்தானே!
இன்னும் ஒருத்தர், "அவள் வாலெட்டை திருடியது சட்டப்படி தவறு, ஆனால் பழி பழியாக இருந்தது!" என்று சொன்னார். நம் ஊர் பஞ்சாயத்து மாமா மாதிரி, "தர்மம் செய்தாலும் சட்டத்தை மீறக்கூடாது!" என்று வந்து விட்டது!
நம்ம ஊர் அனுபவமும், பழி எடுத்த கலைக்கும்
நம்ம ஊரில் கூட, கல்லூரி ரூம்மேட் அனுபவம் என்றால், சோம்பேறி, சுத்தம் செய்யாதவர், பாத்திரங்களை கழுவாதவர் – எல்லாம் உள்ளே வந்து விடும். சில நேரம், நம்மை பைத்தியம் ஆக்கும் அளவு கோபம் வரும். அப்போ, "பழி வாங்குவது" ஒரு satisfaction தான்! ஆனால், எல்லாரும் நன்றாக வாழும் ஒரே வழி, நேரில் பேசிக் கூறுவது; அதில் பயன் இல்லையென்றால், மாதிரியாக ஒரு சிறிய பழி எடுத்தால் தான் புரியும்!
இதில் பெல்லாவுக்கு சரியான பாடம் கிடைத்ததா? இல்லை, பழக்கம் ஒருபோதும் மாறவில்லையாம். ஆனால், ரூம்மேட் அனுபவம் என்பது, ஒரு நல்ல கதை, ஒரு நல்ல சிரிப்பு, ஒரு நல்ல ஞாபகம் – எல்லாம் சேர்த்து, வாழ்கைக்கு ஒரு கலவையாக இருக்கும்.
முடிவு – உங்கள் அனுபவம் என்ன?
நீங்களும் இப்படி சோம்பேறி ரூம்மேட் கொண்டிருக்கிறீர்களா? இல்லையென்றால், உங்கள் வீட்டில் யாராவது பாத்திரங்களை கழுவாமல் விட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? உங்கள் தனிப்பட்ட 'பேட்டி' பழி அனுபவங்களை கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்! சிரிப்பும், அனுபவமும் இங்கு நிறைய தேவை!
நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கு – பழி வாங்கும் கலை ஓர் ஆர்ட், ஆனால், எல்லாம் ஒரு அளவுக்கு தான்! வாழ்க நம்ம தமிழ், வாழ்க நம்ம அனுபவங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Petty Revenge on a slobby roommate