அதிகம் புகார் சொன்னால், அதுக்குத்தான் குறைவாக கவனம் செலுத்துவேன்!
"ஏய்! நம்மள மாதிரி வேலை செய்யுறவங்களுக்கு நாளுக்கு நாள் கஸ்டமர் கத்தல், பரிதாபம், புகாரு – இவை தவிர வேற எதுவும் கிடையாது போல இருக்குது. ஆனா அதையும் தாண்டி, சிலர் நம்ம உயிரை வாங்குற மாதிரி தலைமுறைக்குப் புகார் சொல்ல வருவாங்க! இந்தக் கதையில் அப்படிப்பட்ட ஒரு ‘புகாருத்தி’யை (புகார் சொல்வதில் சாம்பியன்!) சந்தித்தேன். அதுவும், இவங்க கதை இப்போ கூட முடியல!"
வாடிக்கையாளர் சேவை வேலைக்காரர்கள் எல்லாம் ஒரு ஜாதி. அங்கயும் இங்கயும் வேற வேற பெயர், ஆனா கத்தல், குறை, புன்னகை எல்லாம் ஒரே மாதிரி தான். நம்ம ஊரிலேயே, “தண்ணி விளக்கு போயிடுச்சு”, “பால் பாக்கெட் கிழிச்சு வந்துச்சு”, “பேங்கில் க்யூ லைன் நீளமா இருக்கு”ன்னு சின்ன சின்ன விஷயத்தில கூட நம்ம மக்கள் குறை சொல்லுவாங்க. ஆனா இங்குள்ள ‘Ms. Lament’ மாதிரி ஒருவர் இருந்தா, அந்தப் புகார் சொல்லும் போட்டியில் தங்கம் வெல்லுவாங்க!
கூடுதலாகக் குறை சொன்னால்தான், கேட்குறவருக்கு வேற சலிப்பாகிப்போடா!
இந்தப் 'Ms. Lament' ஒரு சாதாரண வாடிக்கையாளர் கிடையாது. அவங்க தங்கிய ஹோட்டலில் இருந்து மாதங்கள் கழிச்சு(!) திரும்பவும் போன் பண்ணி, “என் ரூம்ல நிலைமை மோசம், நிகழ்ச்சி அரங்கத்தில் எலி ஓடினது”ன்னு முழு பணத்தையும் திரும்பக் கேட்டு ஓர் அப்பாவி FD ஊழியரை அலுப்பேற்றிட்டாங்க. அதுவும் தங்கியபோது ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லல. காவேரி ஒழுக்கை மாதிரி, இவங்க புகார் வாரங்கள் கழித்து வெடிக்குது.
FD Supervisor – நல்லவரு, அவங்க மனசுக்கு வந்துட்டு, “அவங்க ஏதோ தாங்கிக்கிட்டாங்க, கொஞ்சம் பணம் திருப்பிக்கொடுங்க”ன்னு ஆரம்பிச்சாரு. ஆனா மேலாளருக்கு (Manager) அதை விட பிடிக்கல. “ஒரு நாள் ரூம் பணத்துக்குத்தான் கடைசியாகச் சமாதானம் பண்ணிடு!”ன்னு முடிவெடுத்தாரு. அது கூட அதிகம்தான், ஆனா “கூடவே ரத்தம் குடிக்காம இருக்கட்டும்”ன்னு மனசுக்கு பதில் சொன்னாராம்.
இந்தக் கதையைப் படிச்சு, நம்ம ஊர்ல “நீ இங்கயே இருக்கும்போது சொல்லல, இப்போ மாதங்கள் கழிச்சு என்ன பிரச்சனை?”ன்னு FD ஊழியர் கேட்ட போது, அவங்க மேலே இருந்து “நீங்க ரொம்ப அபாசமா பேசுறீங்க!”ன்னு நம்ம ஊழியரையே குறை சொல்ல ஆரம்பிச்சாரு! “நீங்க பேசவே வேண்டாம், மேலாளரை மட்டும் பேச விடுங்க”ன்னு வாதம். FD ஊழியர் ஒரே பக்கா: “நான் தான் பேசப்போறேன், இல்லாட்டி இந்த உரையாடல் முடிந்துரும்!”
“மீண்டும் வரமாட்டேன்!”ன்னு சத்தியம் – ஆனா, திரும்பி வருவாங்க!
பிறகு, அந்தக் கஸ்டமர் ஒரு நாள் பணம் திருப்பிக்கிட்டு கதையே முடிஞ்சு போச்சுன்னு நினைச்சாங்க. ஆனா, சில நாட்கள் கழித்து... புது புக் செய்யத் திரும்பி வந்துட்டாங்க! அதே பேரும், அதே குழுவும், அதே நிகழ்ச்சியும்! FD ஊழியர் பேரை மறக்கவே முடியல, ஏனென்றால் அவங்க போன் பண்ணி அலறினதே நினைவு வந்துரிச்சு. இந்த முறை Supervisor பேரை என்கிட்ட சொல்லவே மறந்துட்டாரு; FD ஊழியர் தான் நினைவூட்டினாராம்!
இதைப் பற்றி, “சில வாடிக்கையாளர்கள், ஒவ்வொரு முறையும் ‘உங்க ஹோட்டலுக்கு இனிமேல் நான் வரமாட்டேன்!’ன்னு சத்தியம் போடுறாங்க. ஆனா, அடுத்த வருடம் அதே முகத்தோடு திரும்பி வர்றாங்க!”ன்னு பலரும் கமெண்ட் பண்ணிருந்தாங்க. நம்ம ஊரிலயும், “வேலைக்காரன் கீழே பார்த்து பேசினா, அடுத்த நாள் அந்தக் கடையிலேயே மீண்டும் வருவாங்க!”ன்னு சொல்வது போல, இந்த மேடம் Ms. Lament-க்கும் அதே நிலை!
சமூகத்தின் நக்கல் கருத்துக்கள் – நம்ம ஊருக்கு நம்ம சொந்தம்!
இந்தக் கதைக்கு ரெட்டிட்டில் வந்த கமெண்டுகள், நம்ம ஊரு கலாய்ப்பு மாதிரிதான்:
- “இவங்க மாதிரி ஆள்களுக்கு ‘Do Not Return’ (திரும்ப வராதீர்கள்) லிஸ்ட்ல போட்டுடுங்க. உள்ளே வரக்கூடாது!”ன்னு ஒருத்தர்.
- “கடந்த வருடம் நீங்க இங்கையே தங்கினது எவ்வளவு மோசம்னு சொன்னீங்க, அப்புறம் ஏன் திரும்ப வர்றீங்க?”ன்னு கேட்டு நம்ம ஊரு நகைச்சுவை.
- “கடந்த மாதம் தங்கினீங்க, இந்த மாதம் புகார் சொல்றீங்க, அடுத்த மாதம் பணம் கேக்கிறீங்க – இது தான் வாழ்க்கையா?”ன்னு இன்னொருத்தர்.
- “இப்படி ஒவ்வொரு தடவையும் புகார் சொல்லி, பணம் திருப்பிக்கிட்டா, கடைசியில் ஹோட்டல் தானே முடிஞ்சுரும்!”ன்னு விளாசல்.
- “இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களை கடையில் உள்ள புகைப்படத்தோடு கட்டி வைத்து, laminated பண்ணி, ‘நுழைய தடை’ன்னு எழுதுங்க!”ன்னு நம்ம ஊரு காமெடி.
- “நீங்க சொன்ன மாதிரி, சிலர் வாழ்க்கையில் எங்கேயும் குறை சொல்லாம இருக்க முடியாது. பணம் தரணும், படுகட்டணமும் தரணும், ஆனா குறை மட்டும் சொல்லணும்!”ன்னு ஒரு சுவாரஸ்யமான கருத்து.
இதெல்லாம் பார்த்தா, நம்ம ஊரிலயும், வெளிநாட்டிலயும் வாடிக்கையாளர்களின் மனநிலை ஒரே மாதிரி தான் போல!
உண்மை நெஞ்சு – நல்லது பேசுபவர்களுக்கு எல்லாம் நடக்கும்!
ஒரு சிறந்த கருத்து: “நல்ல முறையில், நிதானமாக, பரிசீலனையாக சொன்னீங்கனா, ஹோட்டல் மேலாளர்கள் நிச்சயம் உதவுவாங்க. உரத்த கத்தல், வருத்தம், ஆத்திரம் எல்லாம் கடைசியில் உதவி கிடைக்காமல் போகும்!”ன்னு ஒருத்தர் சொன்னது நம்ம ஊரு பழமொழியை நினைவுபடுத்துது: “மெல்லச் சொன்னால் மெல்லிசை, உரக்க சொன்னால் உறக்கம்!”
இதிலிருந்து நம்ம எல்லாருக்கும் ஒரு பாடம் – குறை சொல்வது தப்பு இல்ல; ஆனா நேரத்துல, நியாயமா, மரியாதையோடு சொன்னா மட்டும் தான் மதிப்பு கிடைக்கும். இல்லனா, FD ஊழியர் சொன்ன மாதிரி, “நீங்க எவ்வளவு அதிகமா குறை சொன்னாலும், நா அதுக்குத் தகுந்த அளவுக்குத்தான் எடுத்துக்குவேன்!”
முடிவில் ஒரு கேள்வி – உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட வாடிக்கையாளர் அனுபவம் இருக்கா?
இந்தக் கதையைப் படிச்சு சில நிமிஷம் சிரிச்சு, சில நிமிஷம் யோசிக்கத்தான் தோணும். உங்கள் வாழ்க்கையிலும், வேலை இடத்திலும் இப்படிப்பட்ட வாடிக்கையாளர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்கள் இருந்தார்களா? உங்களுக்கான அனுபவங்களை கீழே கமெண்டில் பகிருங்க.
“புகார் பார்வையில் தங்கம் வென்றாலும், மனசுக்கு சுமை அதிகம்தான்!”
— உங்கள் நண்பன், தமிழன்
அசல் ரெடிட் பதிவு: The more you complain, the less seriously I take you