'அபகரணக் குடை சண்டை: ஒரு குடும்ப கிறிஸ்துமஸ் பழிவாங்கும் கதை!'
மீசை வைக்கும் வயசில் கூட, குழந்தைகள் மனம் தான் உண்மையான புனிதம்! நம்ம ஊரில் தீபாவளிக்கு பட்டாசு வாங்குறதுக்காக அப்பாவை சுற்றியும், அம்மாவை வழிச்சியும் பேசி காணொளி எடுத்துருப்போம். அதே மாதிரி, அந்த வெள்ளிக்கிழமையில் ரெடிட் பயனர் u/statisticus-இன் குடும்பத்தில் நடந்த ஒரு கிறிஸ்துமஸ் பழிவாங்கும் சம்பவம் தான் இன்று நம்ம கதையின் ஹீரோ.
நம்ம ஊரு கிறிஸ்துமஸ் வந்தா, எல்லா வீடுகளும் கிளி-கிளி விளக்குகளும், வெள்ளை பஞ்சு போல் பனிகொட்டி, குழந்தைகள் சந்தோஷத்தில் குதிகால் விட்டுக் குதிப்பதும், குடும்பம் ஒரே மேசையில் கூடிப் பரிமாறும் சப்பாத்தி-பருப்பு குழம்பும் தான் நினைவுக்கு வரும். ஆனா, வெளிநாடுகளில் அந்த அனுபவம் கொஞ்சம் வித்தியாசம். அங்கே ‘சாண்டா’ வேடமிட்டு, பரிசுப் பெட்டிகளை வழங்கும் கலை இருக்குது. அந்த வழக்கில் வந்த ஒரு சின்ன பழிவாங்கும் விளையாட்டை தான், இந்தப்போஸ்ட் நமக்குக் கொண்டுவந்திருக்குது.
குடும்பக் கடையில் ஆரம்பமான ‘அபகரணக் குடை’ கதை
கிறிஸ்துமஸ்க்கு முன்னாடி, ஒரு மாலை நேரம், நம் கதாநாயகன்—ஒரு ஐம்பதுகளில் இருக்கும் அப்பா—குடும்பத்தோடு கடைக்குப்போய், தேவையான பொருட்கள் எல்லாம் வாங்கிக்கிட்டு இருந்தார். அந்த ஸூப்பர்மார்க்கெட்டில் கிறிஸ்துமஸ் அலங்காரங்கள் விற்பனை செய்யும் பகுதி வந்ததும், குழந்தைகள் ஒன்று ஒரு சிறிய சிவப்பு சாண்டா குடையை கண்டுபிடிச்சாங்க.
இந்த குடை சாதாரண சாண்டா ஹேட் இல்ல. இதிலே பேட்டரி வைத்தாச்சு, ஒரு பொத்தானை அழுத்தினா, குடையின் மேல் பகுதி அப்படியே ஆடணும், விளக்குகள் மின்னணும், ஏன், ‘ஜிஙிள் பெல்ஸ்’ பாட்டு கூட கேக்கணும்! குழந்தைகள் "வாவ்! அப்பா, இதை வாங்கிக்கலாம்!"ன்னு பசங்கப் புண்ணியமா கேட்டாங்க. ஆனா, நம்ம அப்பா மாறா! “இது ஒரு அபகரணம்! நம்ம வீடுக்கு இதை எடுக்கவே கூடாது!”ன்னு குடையை மீண்டும் ஷெல்ஃப்பில் வைத்து வச்சார்.
பழிவாங்கும் பிளான்—குடும்ப சண்டையில் ‘சண்டா’
கடந்துபோனது சில நாட்கள். கிறிஸ்துமஸ் காலை வந்தது. அந்த குடும்பத்தில் ஒவ்வொரு வருடமும் ஒருவரை ‘சண்டா’ என்று தேர்வு செய்து, அவர் தான் பரிசுகளை எல்லாருக்கும் பகிர்ந்தளிக்கணும். இந்த வருடம், நம்ம அப்பா தான் அந்த பெருமை பெற்றவர்! ஆனா, அவரை பெரிய சித்ரவதை காத்திருந்தது.
குழந்தைகள், முதல் பரிசு அவருக்கே என வலியுறுத்தினாங்க. அவர் அந்த பெட்டியை திறந்ததும், அதிலிருந்து வெளியே வந்தது—அந்த அபகரணக் குடைதான்! “அப்பா, இதை அணியாம பரிசு வழங்கவே கூடாது!”ன்னு பசங்க சட்டம் போட்டாங்க.
அப்போ அந்த அப்பாவின் முகத்தை பார்த்தால், நம்ம ஊரு சீரான தெருக்கூத்து படங்களில் வரும் கோமாளி போல இருந்திருக்கும்! ஆனாலும், குடும்ப சந்தோஷத்துக்காக அவர் அந்த உடையை அணிந்து, விளக்குகள் மின்ன, ஜிஙிள் பெல்ஸ் ஒலிக்க, பரிசுகளை வழங்க ஆரம்பித்தார். குடை ஆடியது போல, அவர் முகமும் புன்னகையுடன் ஆடிப் போனது.
‘அபகரணக் குடை’—ஒரு பாரம்பரியமாகும்
அந்த அனுபவம், அப்பாவுக்கு முதலில் சிரிப்பாக இருந்தாலும், சிறிது நேரத்தில் அது குடும்ப பாரம்பரியமாகி விட்டது. ஒவ்வொரு வருடமும், அந்த குடை அணிவது, குடும்ப கிறிஸ்துமஸ்ஸின் முக்கிய நிகழ்வாகி விட்டது. “அந்த குடை இல்லாம கிறிஸ்துமஸ் என்பதே இல்லை!”ன்னு குழந்தைகளும், குடும்பத்தினரும் சொல்ல ஆரம்பிச்சாங்க.
பல வருடங்கள் அப்படியே சென்றது. ஆனா, எல்லா கதைக்கும் ஒரு முடிவிருக்கும். ஒரு வருடம், வீட்டில் இருக்கும் பூனை அந்த குடையை எடுத்து, அதன் மீது சிறுநீர் விட்டது! குடை வேலை செய்ய முடியாமல் போனது. அந்த தருணத்தில், நம் கதாநாயகன் மிகவும் வருத்தப்பட்டார். பழிவாங்கும் குடை, குடும்பத்தின் நினைவுகளாக மட்டும் மிச்சமாயிற்று.
நம்ம ஊரு பார்வையில்—பாசத்தால் பழிவாங்கும் பசங்கள்!
இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நமக்கு நம்ம பிள்ளைகள் செய்யும் ‘சிறு பழிவாங்கல்’ நினைவுக்கு வரும். “அப்பா, ரொம்ப கண்ட்ரோல் பண்ணுறீங்க”ன்னு, ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பசங்க இந்த மாதிரி நடக்கிறதுதான். அது வெறும் பழிவாங்கல் இல்ல, குடும்பத்தில் உள்ள பாசத்தையும், கலகலப்பையும் காட்டும் ஒரு வாழ்வியல் நகைச்சுவை.
முடிவில், அந்த அபகரணக் குடை இல்லாமல் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட முடியாத அளவுக்கு, குடும்பம் அந்த ‘பழிவாங்கல்’ குடையைத் தான் ஒரு பாரம்பரியமாக்கி விட்டது!
நீங்களும் இப்படிப்பட்ட சிறு பழிவாங்கும் சம்பவங்களை உங்கள் குடும்பத்தில் சந்தித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே கமெண்ட்களில் பகிர்ந்து நமக்கும் சிரிப்பு வாருங்கள்! நம்ம வீட்டு கலகலப்பும், பழிவாங்கும் கலையும் தொடரட்டும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: The Abomination Hat