அப்படித்தான் எப்போதும் பண்ணுவோம்!' – பழைய வழிகள், புதிய குழப்பங்கள்
"இதுக்கெல்லாம் காரணம் என்ன?" என்ற கேள்வி, நமக்கு நிர்வாக அலுவலகத்திலோ, தொழில்நுட்ப துறையிலோ, வீட்டு வேலைகளிலோ எப்போதும் கேட்கும் ஒரு கேள்விதான். "அப்படித்தான் எப்போதும் பண்ணுவோம்!" என்பதும் பதில்! ஆனா, அந்த பழைய வழிகளுக்கு பின்னாலிருக்கும் கோட்பாடுகள், சில சமயங்களில் நம்மை சிரிக்கவைக்கும், சில சமயங்களில் பதட்டப்படுத்தும்.
இன்று உங்களுக்காக நான் கொண்டுவரும் கதை, அமெரிக்காவில் 1980களில் நடந்த உண்மை சம்பவம். இதை படிச்சவுடன், நம்ம ஊர் பணியாளர்களும், அலுவலக கலாச்சாரமும் நினைவுக்கு வரும்; ஏனெனில், "ஏன் இப்படித்தான் பண்ணணும்?" என்றால், "அப்படித்தான் பழக்கமாச்சு!" என்பதே பதில்!
பழைய வழிகள் – ஏன் இது அவசியம்?
அந்த காலத்தில், ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில், எல்லாம் கையாலே வரைந்த வரைபடங்களை, புதிய CAD கணினி முறையில் ஒரே மாதிரியாக மாறவேண்டும் என்று திட்டம். ஒவ்வொரு தயாரிப்புக்கும் 30-40 வரைபடங்கள், 20 வகை பாகங்கள், 30 வருடங்களாக வந்திருக்கின்றன. இது நம்ம ஊர் பசும் பசும் ஃபைல்கள் மாதிரி!
அந்த வரைபடங்களில், எல்லா அளவுகளும் வலதிலிருந்து இடதுக்குச் செல்கிறது. ஆனால், ஒரு "இன்டீரியர்" என்ற தொடரில் மட்டும் இடமிருந்து வலத்துக்குச் செல்கிறது. எல்லாரும் குழப்பம்! "ஏன்டா இப்படியா?" என்று கேட்டால், வரைபட பொறியாளர்களும், கட்டிடக் கலைஞர்களும், தயாரிப்பு மேற்பார்வையாளர்களும் – எல்லாரும் "பதற" விடுகிறார்கள். யாருக்கும் காரணம் தெரியவில்லை.
ஒரே ஒரு மனிதருக்காக, எல்லாம் மாறியது!
அட, காரணம் என்னன்னு தெரியாம, ஒருத்தர் போய் 25 வருடம் பழைய பொறியாளர் மேலாளரிடம் கேட்டார். அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார் – "முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அந்த இன்டீரியர் வரைபடங்களை 'ரஸ்' என்ற ஒரு நல்ல மனிதர் தான் வரைந்தார். அவருக்கு இரண்டு கண்கள் வேறு வேறாக பார்த்துக் கொண்டே இருந்தது! அதனால்தான் இடமிருந்து வலத்துக்கே படிக்க எளிமையாக இருந்தது."
இப்படிதான், ஓரு மனிதருக்காக, ஓரே பாணியில் ஆயிரக் கணக்கான வரைபடங்கள், ஐந்து பெரிய தொழிற்சாலைகள், ஆயிரம் ஊழியர்கள் – எல்லாரும் அந்த வழியையே தொடர்ந்திருக்காங்க! ரஸ் ரிட்டயர் ஆகி பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டாலும், அந்த முறை இன்னும் தொடர்கிறது.
இதை படிக்கும்போது நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில், "இந்த கோப்பை இப்படி மட்டும் வைக்கணும்!" "இந்த ப்ரிண்டரை மட்டும் பஜாரில் கிழக்கு மூலையில்தான் வைக்கணும்!" என்று பெரியவர்கள் சொன்னா, யாரும் கேள்விப்படாமல் பின்பற்றுவதை நினைவுபடுத்துகிறது.
பழைய வழிகள் – நல்லதா? தவறா?
Reddit-ல் இந்த கதையைப் பார்த்த பலர், அவரவர் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்திருக்காங்க. ஒருத்தர் சொல்றார்: "நான் வேலை பார்த்த நிறுவனம் 120 வருடங்கள் பழையது. நிறைய பாகங்கள் 1920-களிலிருந்து மாறாம இருக்கிறது. யாராவது, 'இதில ஏன் மாற்றம் செய்யக்கூடாது?'ன்னு கேட்டா, பழையவர்கள் 'மாத்திப் பாரு, இயங்குதா பாப்போம்'ன்னு சொல்வாங்க. எல்லாம் சோதனை செய்த பிறகு, பழைய முறையே சிறப்பானது என்று தெரிய வந்துவிடும்!"
இது நம்ம ஊர் ஊராட்சி அலுவலகத்தில் "பழைய பஞ்சாயத்து வழி" போல தான்! யாருக்கும் காரணம் தெரியாம எதையோ பின்பற்றுறது, ஆனால், அந்த முறையில்தான் ஒரு உள்நோக்கம் இருக்கிறது.
இன்னொருத்தர் சிரிச்சுக்கொண்டே சொல்கிறார்: "உழைக்கும் ஒருவருக்கு வசதியா இருக்க, ஒரு வழி கொண்டு வந்தோம்; ஆனா அந்தவர் வேலை விட்டு போனாலும், அந்த வழி இன்னும் தொடருது!"
ஒரு தலையில் "நாம் எப்போதும் இப்படிதான் பண்ணுவோம்" என்று பிடிவாதம்; இன்னொரு பக்கம், அந்த பழைய வழி எதற்காக வந்தது என்று யாருக்கும் நினைவு இல்லை. இது நம்ம ஊர் வீட்டில் "அம்மாவும் பாட்டியும் இப்படிதான் பண்ணாங்க" என்று சொல்லி, வடை போடும் பாணியை மாற்றாமல் இருப்பது போல!
“Chesterton’s Fence” – பழைய கோட்பாடுகளுக்கு உள்ள அர்த்தம்
ஒரு வாடிக்கையாளர் குறிப்பிட்டார்: "Chesterton's Fence" என்பது பழைய முறைகளை மாற்றும் முன், அதன் காரணத்தை கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்பதே. இதையும், இந்த கதையின் கதாபாத்திரம் செய்திருக்கிறார் – எல்லா இடங்களிலும் காரணம் தேடி, கடைசியில் உண்மை தெரிந்து கொண்டார்.
அதாவது, பழைய முறைகளை மாற்றும் முன், 'ஏன் இது தொடங்கப்பட்டது?' என்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். இல்லையென்றால், சில நேரங்களில், அந்த பழைய வழிக்குள்ளே ஒரு பெரிய அறிவு, அனுபவம் மறைந்திருக்கலாம்.
நம்ம ஊர் அலுவலகத்தில் – இது எப்படிப்போல்?
நம் ஊரில், இதே மாதிரி, "அசைவத்தை வெள்ளிக்கிழமை சாப்பிடக்கூடாது", "பூஜை அறைக்கு செருப்பு கூடக்கூடாது", "கோப்பை பழைய அலமாரியில்தான் வைக்கணும்" – இப்படி பல பழக்க வழக்கங்கள் ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும், வீட்டிலும் நிறைய இருக்கின்றன.
புதியவர்கள் வரும்போது, "ஏன் இப்படிதான் பண்ணணும்?" என்று கேட்டால், பதில் இல்லை. ஆனால், சில சமயம் அந்த வழிகள், பெரிய விஷயங்களை பாதுகாக்கும். சில சமயம், காரணம் போய், பழக்கம் மட்டும் தான் மிச்சம்!
முடிவில் – பழைய வழிகளுக்கு புதுசாக கேள்வி கேளுங்கள்!
இந்த கதையிலிருந்து நாம் எல்லாம் பயிலவேண்டிய பாடம்: பழைய வழிகளுக்கு காரணம் கேட்க வேண்டும்; ஆனால், அனுபவம், அறிவு, மற்றும் பழக்க வழக்கங்களை மதிப்பதும் அவசியம்.
நம்ம ஊர் மொழியில் சொன்னால் – "கொஞ்சம் விசாரிச்சுப் பார், பழைய சாதனைகள் பழையவர்கள் வைத்த சுவர்களா, புதுசா கட்ட வேண்டிய சுவரா என்பதை!"
உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட அலுவலக அனுபவம் இருக்கா? பழைய வழிகளால் சிரித்ததா, இல்லை வேகப்பட்டதா? உங்கள் கருத்துகளை கீழே பகிர்ந்து கொள்ளுங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Because we've always done it that way.