உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

அம்மாவுக்கு போன் கால் மட்டும் தான் முக்கியம்! – ஒரு தமிழ்காரரின் பழிவாங்கும் பதில்

தாய் மற்றும் மகளுக்கிடையிலான தொலைபேசி அழைப்பு, அவர்களது உறவிலுள்ள பதற்றம் மற்றும் பேசப்படாத விதிமுறைகளை பிரதிபலிக்கிறது.
இந்த புகைப்படத்தில் பிடிக்கப்பட்டு இருக்கும் தீவிரமான தருணம், தாய்-மகள் உறவின் சிக்கலான இயக்கங்களை விளக்குகிறது. பேசப்படாத எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் தன்னிலை நிலையாக நிற்கும் சக்தியை வெளிப்படுத்தும் இந்த காட்சி, வலைப்பதிவில் ஆராயப்படுகிறது.

“தாயானவள் தான் எல்லாமும்!” – இந்த பழமொழியை நம்ம ஊரில் அதிகம் கேட்டிருப்போம். ஆனா அந்த தாயானவள் சில சமயம் எல்லாம் இல்லாம போயிடுவாங்க. குடும்பத்தில் அன்போடு நடந்துகொள்வது முக்கியம். ஆனா சில சமயம் சிலர் நம்மை தவிர்க்கிறாங்க, நம்ம செய்த நட்பும் அன்பும் மதிப்பிட மாட்டாங்க. இது தான் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த ரெடிட் கதையின் வித்தியாசம்!

ஒரு பெண்ணுக்கு அவங்க அம்மா, தாயாக இல்லாமல் “தோஷக்காரர்” மாதிரி நடந்துகொண்டார். எவ்வளவு அன்பும், பரிசும் கொடுத்தாலும், இதயத்தில் இடம் கிடைக்கவில்லை. ஒரு நாள், அந்த அம்மா சொன்னதிலிருந்து, மகள் எடுத்த பழிவாங்கும் முடிவு நம்ம ஊர் குடும்பங்களிலேயே சிந்திக்க வைக்கும்.

“நீ போன் பண்ணலேன்னா, என் மனசு புண்பட்டுடும்!”

இந்த கதையின் நாயகி, அமெரிக்காவில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அவங்க அம்மாவின் பிறந்த நாளும், "மதர்ஸ் டே"யும் ஒரே வாரத்தில் வந்தது. வேலைக்கு கட்டாயம் போக வேண்டியதால் நேரம் குறைவு. ஆனா, அன்போடு பரிசு வாங்கி, கார்டும், மெசேஜும், ஃபேஸ்புக்கிலும் அற்புதமான பதிவு போட்டார். நம்ம ஊரு பெண்கள் போலவே, அம்மா மகிழ்வார் நினைச்சார்.

ஆனா, எதிர்பார்த்தது போல ஒரு "நன்றி" கூட கிடைக்கவில்லை! தாயும், மருமகளும், குடும்பத்தில் மனக்கசப்பு வந்துவிட்டது. "நீ போன் பண்ணல, அதால என் மனசு புண்பட்டுடும். மெசேஜ், ஃபேஸ்புக் எல்லாமே போதாது!" – இதுதான் அம்மா சொன்னது.

அந்த வார்த்தைகள் கேட்டு, நம்ம பெண்ணும் முடிவு செய்தார்: "போன் கால் மட்டும் தான் வேண்டும்னா, அதையே கொடுக்குறேன். மற்ற எதுவும் கிடையாது!"

“அம்மா சொன்ன வார்த்தையைத் தான் திரும்ப விட்டேன்!”

இந்த கதை பெற்றோருக்கும், பிள்ளைகளுக்கும் நம்ம ஊரில் பரிதாபமாக நடந்துகொண்டிருக்கும் சம்பவம். பிள்ளைகளுக்கு எப்போதும் பெருமை, பாராட்டு கிடைக்காது. ஒரு ரெடிட் வாசகர் கலகலப்பாக சொன்னார் – "நம்ம வாழ்க்கை மாறும் போது, பழைய நாட்களை நினைத்து வருத்தம் படாதீங்க. நம்மால் முடிஞ்சதை மட்டும் செய்தோம்."

மற்றொரு வாசகர் சொன்னார், "பழைய காலத்துல நம்மளால் அந்த அளவே தான் முடிந்தது. மனசு வலிமையா இருந்தால்தான் எல்லாம் செய்ய முடியும்." இந்த கருத்து நம்ம ஊரு குடும்பப்பிடிப்பான கருத்து தான். சில சமயம் பெற்றோர்கள் நம்மை புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள். நம்ம ஊரு சினிமாவில் கூட, "நீங்க நல்ல பிள்ளை ஆகணும்னு சொல்றாங்க, ஆனா நல்ல பெற்றோராக இருக்கணும் என்பதைக் கேட்க மாட்டாங்க" என்பதற்கு இதைவிட நல்ல உதாரணம் வேறெது?

அந்த பெண், ஒரு வருடம் முழுக்க, அம்மாவுக்கு பரிசு, மெசேஜ், ஃபேஸ்புக் எதுவும் இல்லை – போன் கால் மட்டும்! அம்மா சொன்ன விதி அதுதான், அதையே அனுபவிக்க வைத்தார்.

“குடும்பத்தில் பாசம் ஒரு பக்கம், நியாயம் ஒரு பக்கம்!”

ஒரு வருடத்துக்கு பிறகு, அந்த அம்மா – நம்ம ஊரு சீரியல் அனுப்பும் மாதிரி – தங்கையை, “ஃப்ளைங்க் மங்கி” (நம்ம ஊரு சொல் – ஓர் “மறைவு தூதர்”) ஆக அனுப்பி, “நீ பரிசு அனுப்பலை, அம்மா உன்னைக் காதலிக்கற மாதிரி தெரியல” என்று சொல்ல வைத்தார். இது எத்தனை பேருக்கு இங்க பரிச்சயம்? நம்ம ஊரு குடும்பம் கூட இப்படித்தான் – ஒரு பக்கம் ஒத்துழைப்பு, மறுபக்கம் குறைச்சல்.

ஒரு ரெடிட் வாசகர் கலாய்த்து சொன்னார் – "உங்க அம்மா சொன்னது போல, இனிமே போன் கால் மட்டும் தான். வேற எதுவும் தேவையில்லை!"

மற்ற ஒருவர் அவர் தாயை “கண்டிப்பாக பெற்றோராக இருக்கக்கூடாதவன்” என்று சொன்னார். நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்திலே, பெற்றோரை விமர்சிப்பது பெரிய விஷயம். ஆனா, நியாயம் முக்கியம் என்பதும் உண்மை.

“நம்ம ஊரு பாசம் – எல்லா இடத்திலும் பொருந்துமா?”

இந்த கதை, நம்ம ஊரு குடும்பங்களுக்கும் பொருந்தும். நம்ம ஊரில், சில பெற்றோர் பிள்ளைகளை ஓர் “பணி செய்யும் கருவி” மாதிரி பார்ப்பாங்க. பாசம், அன்பு, கவனம் – எல்லாமே ஒரு வேட்டையில் ஒழுகி, பிள்ளை செய்யும் செயல்களுக்கு மட்டுமே மதிப்பு கொடுப்பாங்க.

ஒருவர் ரசித்தார் – "அம்மா சொன்ன வார்த்தையையே திரும்பக் கொடுத்த மாதிரியே, OP செய்தது நியாயம்!"

மற்றொரு வாசகர் சொன்னார், “நான் என் அம்மாவுக்கு பரிசு வேண்டாம், பேச்சு போதும் என்று சொல்வேன். ஆனா, உங்க அம்மா ரொம்ப கடுமையானவர் போல!”

இதெல்லாம் படித்துப் பார்க்கும் போது, நம்ம ஊரிலும் இந்த மாதிரி நிலைமை இருக்கிறது என்பதை உணர முடிகிறது. பெற்றோர்களும் பிள்ளைகளும் நேர்மையாக பேசினால் தான், பாசம் நிலைக்கும்.

முடிவில் – “அன்புக்கு எதிர்பார்ப்பு முக்கியமா?”

இந்த கதையை நம்ம ஊரு வாசகர்கள் படிக்கும்போது, “அன்பு என்பது செயல்களில் இருக்க வேண்டும், எதிர்பார்ப்புகளில் அல்ல!” என்பதையே உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். பெற்றோர் பிள்ளைகளை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பிள்ளைகள், பெற்றோர்களுக்கு மனதை திறந்து பேச வேண்டும்.

உங்கள் குடும்ப அனுபவங்களும் இப்படித்தான் இருக்கிறதா? பெற்றோர்களும் பிள்ளைகளும் ஒருவருக்கொருவர் உண்மையாய் நடந்துகொண்டால் தான் உறவு நிலைக்கும். உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பகிருங்கள் – உங்கள் அனுபவமும் நம்ம ஊருக்கு வேண்டும்!

(இந்தக் கதையின் மூலத்தைப் பார்க்க: r/MaliciousCompliance, Reddit, u/heavendancer)


அசல் ரெடிட் பதிவு: Only Phone Calls Matter. You Get What You Asked For! :)