உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

அமெரிக்கா ஹோட்டல்களில் 'டீ கடாய்' இல்லை! – காபி நாட்டில் தேநீர் பிரியம்

விருந்தினர்களின் கோரிக்கைகளை விவரிக்கும் நிறமயமான அனிமேஷன் வகை டீ கெட்டில் வரைபடம்.
இந்த உயிருள்ள அனிமேஷன் கலைப் படத்தில், விருந்தினர்களின் தனித்துவமான கோரிக்கைகளை சின்னமாகக் காட்சியளிக்கும் ஒரு வித்தியாசமான டீ கெட்டிலை காணலாம்; மாத்திரமாக, ஒரு விருந்தினர் ச்மாரியோட்டில் தனது டீக்கான வெந்நீர் கிடைக்க வேண்டும் என எதிர்பார்த்தார். எங்கள் மிட்-சேவை ஹோட்டல் இந்த இனிய தருணங்களை எவ்வாறு வரவேற்கிறது என்பதை காணுங்கள்!

“சார், ஒரு பாயிலிங் பாட் (boiling pot) வேண்டும்னு சொல்லி...!” – இந்த வரியை கேட்ட உடனே நம் ஊர் ஹோட்டல் ரெசிப்ஷனில் கேட்டிருந்தால், சமையல் அறையில் இருந்து ஒரு பெரிய கடாயோ, இல்லையெனில் டீ கடாயோ கொண்டு வந்து தருவார்கள். ஆனா, இது நடந்தது அமெரிக்காவின் நடுவுல, ஒரு ‘Schmarriot’ மாதிரி ஹோட்டலில்! அந்த விருந்தினர் கேட்டது ஒரு சாதாரண டீ கடாய்தான், ஆனால் அவர்களுக்கு கிடைத்த பதில்? “இங்க அதெல்லாம் கிடையாது அம்மா!” என்று ஒரு குறுக்குவட்டம்!

இந்த சம்பவம் ரெடிட் எனும் இணையதளத்தில் r/TalesFromTheFrontDesk பகுதியில் பெரும் விவாதத்தையே கிளப்பியது. “அங்க எல்லா ஹோட்டல்களிலும் டீ கடாய் இருக்குமா?” என்கிற கேள்வி மட்டும் இல்லாமல், கலாச்சார வேறுபாடுகளும், காபி-டீ யுத்தங்களும், ‘மைக்ரோவேவுக்குள்ள தண்ணீர் கொதிப்பது தப்பா?’ என்ற விவாதமும் வலையத்தில் பரவியது.

“டீ கடாய்” என்றால் என்ன? – கலாச்சார கண்ணோட்டம்

நாம் தமிழர்களுக்கு டீ கடாய் எனும் சொல் புதுசா இல்லை. வீடுகளில் காலை எழுந்ததும், “டீயா, காபியா?” என்ற கேள்வியும், சின்னக் கடாயும், அதில கொதிக்கும் தண்ணீரும், பக்கத்தில் பசுமைலாக பாக்கு இலைகளும், எல்லாமே நம்ம கலாச்சாரத்தின் ஒரு அங்கம். கிராமம் முதல் நகரம் வரை, டீ கடாயும், டீ ஸ்டாலும் வாழ்வின் ஓர் அத்தியாயம்.

ஆனா அமெரிக்காவில்? பெரும்பாலான வீடுகளிலும், ஹோட்டல்களிலும் டீ கடாய் என்றால் அது புதுசாகவே இருக்கும். அங்கு ‘காபி’ என்றால் தானே ஜோஷ்! ஹோட்டல்களில் படுக்கையறையில் இருக்கும் ‘காபி மேக்கர்’ தான் பெரும்பாலும் பரவலாக இருக்கும். அது கூட பெரும்பாலும் ஒரே கப்பை சாப்பிடும் அளவுக்கு தான். அதில தண்ணீர் ஊற்றி, காபி போடில் போட்டுட்டு, ப்ளேக் காபி வாங்கிக்கலாம். ஆனால் டீ கடாய்? ரொம்பவே அபூர்வம்!

“பாயிலிங் பாட்” கேட்டால் என்ன நடக்கும்? – சம்பவதான் சொல்லட்டுமா!

அந்த அமெரிக்க ஹோட்டலில் வந்திருந்த விருந்தினர் ஒரு “boiling pot” கேட்டார். ரெசிப்ஷனில் இருந்தவர்கள், “அது என்ன?” என்று குழப்பம். அவரும் கொஞ்சம் கோபத்துடன், “பெரும்பாலான Schmarriot-ல எல்லாம் இது இருக்கும்! டீ குடிக்க கடாயை அறையில் அனுப்புங்க!” என்று கேட்க, அவர்கள், “இங்க கிடையாது, வாங்கிக்கலாம்” என்ற பதில். அதுக்கு அவங்க, “நீங்க வாங்கிக்கூடாதா? பரவாயில்லை, நானே வாங்கிக்கறேன்!” என்கிறார்!

அவர்களுக்கு சொல்லவே வாய்ப்பு கிடையாமலே, “லாபியில 24 மணி நேரமும் ஹாட் வாட்டர் இருக்கு, டீ பாக்கெட் எடுத்துக்கோங்க” எனவும், “அறையில இருக்குற காபி மேக்கர்ல கூட தண்ணீர் கொதிக்கலாம்” எனவும், “மைக்ரோவேவ்ல கப்புல தண்ணீர் போட்டு கொதிக்கலாம்” எனவும் யாரும் விளக்க முடியவே இல்லை!

டீ பிரியர்களின் புலம்பல் – ‘காபி’ வாசனையோடு டீ வேண்டாமப்பா!

ரெடிட் ஓட்டுநர்களில் பலர் தங்களது அனுபவங்களை பகிர்ந்தனர். “ஒரு கப் காபி மேக்கரில், காபி போடைப் போடாம இருந்தாலும், தண்ணீருக்கு காபி வாசனை அடிக்குமே! அந்த தண்ணீரோட டீ குடிக்கவே முடியாது. அதான் நான் சொந்த டிராவல் கெடிலோடதான் போறேன்!” என்று ஒருவர் எழுத, “காபி மேக்கர் மட்டும் இல்ல, லாபியில் இருக்கும் ஹாட் வாட்டர் டிஸ்பென்சரிலும் கூட காபி வாசனை கலந்திருக்கும்!” என மற்றொருவர் உச்சரித்தார்.

“யாரும் மைக்ரோவேவ்ல தண்ணீர் கொதிக்க வேண்டாம்; அதில் டீயுக்கு உரிய கணக்கில் கொதிக்காது!” எனவும், “நல்ல டீ வேண்டும்னா, 100°Cல் கொதிக்கும் தண்ணீர்தான் வேண்டும்!” எனவும் பலர் வலியுறுத்தினர். “அமெரிக்காவில் இந்த டீ கலாசாரம் இல்லையே!” என்ற புலம்பலும், “ஐரோப்பா, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில்தான் ஹோட்டல் அறையில் கடாயும், பிஸ்கட்டும் கிடைக்கும்!” எனும் கருத்தும் வந்தது.

அதைக்கூட நம்ம ஊர் மாமா பாணியில் சொன்னால், “மையில பாத்திரம் இல்லாம தேங்காய் அரைச்சா, ருசிக்குமா?” மாதிரி தான்!

கலாச்சார வேறுபாடு – ‘டீ’க்கு இடம் கிடையாது அமெரிக்காவில்?

இந்த பெரும் விவாதத்தில், பலர் அமெரிக்க ஹோட்டல்களில் டீ கடாய் கிடைப்பது அபூர்வம் என்பதையே உறுதி செய்தனர். “நான் 30 வருடம் ஹோட்டலில் தங்கினாலும், டீ கடாய் அறையில் பார்த்ததே இல்ல!” என்று ஒருவர் எழுதியிருக்க, “யூரோப், யுகே போன்ற நாடுகளில், எவ்வளவு சுலபமா கிடைக்குது; பிஸ்கட் கூட உண்டு!” என மற்றொருவர் பகிர்ந்தார். “அந்த விருந்தினர் கேட்டது ‘boiling pot’ என்பதால், அவருக்கு ஆங்கிலம் இரண்டாவது மொழியா இருக்கலாம்” என சிலர் நம் ஊர் ஆள் மாதிரி கருத்து சொன்னது கூட கவனிக்கத்தக்கது.

“அமெரிக்கா தேநீர் கலாச்சாரம் இல்லாத நாடு, நம்ம ஊரு மாதிரி டீயும், கடாயும், பிஸ்கட்டும் கிடையாது!” என்று யாரோ எழுதியதை வாசித்தால், நம் ஊரு ‘டீ ஸ்டால்’ ஞாபகம் வராம இருக்குமா?

நமக்குத் தெரியும், ஒரு டீ கடாய் எவ்வளவு முக்கியம்!

நம்ம ஊரில் ஹோட்டலோ, வீட்டிலோ, “டீ” என்றாலே அது ஒரு சின்ன ஊர்வலம்! ரயில்வே ஸ்டேஷன் முதல், பேருந்து நிலையம் வரை, எல்லா இடத்திலும் ஒரு டீ கடாய், ஒரு பாயிலிங் சத்தம், ஒரு பிஸ்கட், அல்லது ஒரு புயல் பேச்சு. “இங்க ஒரு டீ குடிக்கணும்!” என்பது நம்ம வாழ்வின் ஒரு பாகம்.

அமெரிக்காவில் டீ பிரியர்களுக்கு இன்னும் அந்த வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை போல! அதனால் தான், பலர் சொந்த டிராவல் கடாயை எடுத்துச் செல்லும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. “அந்த ஹோட்டலில் இருந்த ஊழியர், ‘அங்க ஹாட் வாட்டர் இருக்கு, சொல்லவே வாய்ப்பு கிடையவில்லை!’ என்று வருத்தப்பட்டார். நம்ம ஊரில் இருந்தா, ‘சார், ஒரு கிளாஸ் டீ, இரண்டு பிஸ்கட், உட்கார்ந்து சாப்பிடுங்க!’ என்பார்!”

முடிவாக – “டீ”யும், “காபி”யும் கலந்த கலாச்சாரம்

இந்த விவாதம் நமக்கு என்ன சொல்லுது? ஒவ்வொரு நாட்டிலும், ஒவ்வொரு கலாச்சாரத்திலும், சின்ன சின்ன விஷயங்கள் பெரிய வேறுபாடுகளை உருவாக்கும். நம்ம ஊரில் டீ கடாய் இல்லாமல் காலை முடியாது. ஆனா அமெரிக்காவில் அது ஒரு அரிதான வசதி!

அதனால்தான், பயணம் போகும் போது, அங்குள்ள கலாச்சாரத்தை புரிந்துகொண்டு, நம்ம பழக்கங்களையும், அவர்களுடைய முறைகளையும் அனுபவிக்க வேண்டும். “காபி நாட்டில் டீ கடாய் கேட்கும் பொழுது, சிரிப்போடு சமாளிக்கணும்!” என்பதுதான் இந்த கதையின் நுட்பம்.

நீங்கள் ஏற்கனவே வெளிநாடு ஹோட்டல்களில் இந்த மாதிரி அனுபவம் பார்த்திருக்கீங்களா? உங்கள் டீ கதை என்ன? கீழே கருத்தில் பகிருங்க, நம்ம ஊர் டீ கலாச்சாரத்தை உலகத்துக்கு காட்டலாம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Tea kettle at every Schmarriot!