அலசல் அலாவலகம்! சோம்பேறி சக ஊழியரால் வணிகத்தில் நடந்த காமெடி
நம்ம ஊர்லயும் ஆபீஸ்லயும், "சிரிக்கிறவன் இருக்கணும், சும்மா இருக்கிறவனும் இருக்கணும்"னு ஒரு பழமொழி மாதிரிதான். வேலை செய்யாமல் பேசிக்கிட்டு, மேலாளருக்கு மட்டும் நல்ல பண்பாளி போல நடிக்கிறவர்களை யாரும் பார்த்திருப்பீங்க. ஆனா, அவங்க துப்பாக்கி போல வேலை செய்றோம் போல காட்டினாலும், உண்மையில் அவர்களாலே குழப்பம்தான் அதிகம். இந்த கதையும் அப்படித்தான் – ஆனால் இது நடந்திருக்கும் இடம் UK-வில் உள்ள ஒரு பெரிய புத்தக கடை WHSmith! ஒரு தமிழனுக்கு புத்தகக் கடையில் நடந்த காமெடி சம்பவம் எப்படி தோன்றும், பாருங்க.
புத்தகக் கடையில் சோம்பல் பாவனைகள் – பழைய கதைகளுக்கு புதுசு இல்லை!
இந்த கதையின் நாயகன், ஒரு புத்தகக் கடையில் குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்களைப் பார்த்துக்கொள்கிறவர். ஒருநாள் அவருடன் ஒரு புதுசு சக ஊழியர் சேர்ந்தாங்க. ஆனா, அவங்க வேலை செய்யுறமாதிரி இல்ல, கடையின் ஒன்னு மூலைல, நண்பர்களோட பேச்சு வார்த்தையில் மட்டும் ரொம்ப ஈடுபாடு. நம்ம ஆள் மேலாளரிடம் சொன்னாராம். ஆனா, மேலாளர் அவர்டை கவனிக்கவே இல்ல, "நீ வேலையைக் கவனிக்க, இல்லனா வேலை போயிடும்!"னு பயமுறுத்திவிட்டாராம்.
இங்க தான் நம்ம ஊரு ஆபீஸ்லயும் நடக்கிறதுக்கு ஒத்த மாதிரி! மேலாளருக்கு யாரு நன்றாக பணிபுரிகிறாங்கனு தெரியவே இல்ல, வாய்வழி புகழ் மட்டும் போதும்!
புத்தகங்களை ஒழுங்கு செய்யும் புது பரீட்சை – சோம்பேறி வேலைக்கு வந்ததா?
ஒருநாள், அந்த சோம்பேறி சக ஊழியருக்கு பெரிய பொறுப்பு – பெரியவர்கள் படிக்கிற புத்தகங்களை, மரத்தில் இருந்திருக்கும் சுவரிலிருந்து கீழே உள்ள குறைந்த உயரம் கொண்ட அலமாரிகளுக்கு மாற்றும் பணி. ரொம்ப சிம்பிள் மாதிரி தோன்றினாலும், இதில் ரகசியம் இருக்கு!
அந்தக் கடையில், சுவரில் புத்தகங்கள் வரிசைப்படி (Author பெயர்படி) கீழே போகும் வகையில் வைக்கப்படும். ஆனா, கீழே உள்ள குறைந்த உயரம் கொண்ட அலமாரிகளில், புத்தகங்களை குறைந்த இடத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி, வலதிலிருந்து இடதுபக்கம் வரிசைப்படி வைக்கணும். இந்த மாறுபாட்டை அந்த சக ஊழியருக்கு யாரும் சொல்லவே இல்ல – நம்ம நாயகனும், 'சொன்னா எனக்கு தீங்கும், சொல்லலன்னா அவளுக்கு பழி!'னு முடிவு செய்தார்.
ஒரு நாள் முழுக்க அந்த சக ஊழியர், புத்தகங்களை தவறான முறையில் ஒழுங்கு செய்து முடித்துவிட்டார். கடை முடியும் நேரத்தில் மேற்பார்வையாளர் வந்து, "இது சரியில்ல"ன்னு சொன்னதும், அந்த சக ஊழியரின் முகத்தில் வந்த அதிர்ச்சி கலந்த கோபம் – அதைப் பார்த்து நம்ம நாயகன், 'இதுதான் பழிக்குப் பழி!'னு திருப்தியடைந்தார்.
சமூகத்தில் வரவேற்பும் கலகலப்பும்
இந்த சம்பவத்தை Reddit-இல் பகிர்ந்த நாயகனுக்கு, பலர் தங்கள் கருத்துகளை சொன்னார்கள். ஒருவரு கலகலப்பாக, "அவள் உணர்ந்ததும் நீ புத்தகக் கடையிலிருந்து ஓடிட்டியா?"ன்னு கேட்டார். மற்றொருவர், "அவங்கலோட முதுகெலும்பு சின்னதுதான் போல!"ன்னு நகைச்சுவை கலந்து எழுதியிருந்தார்.
"பிழை செய்யும் போது எதிரியைத் தடுக்காதே"ன்னு ஒரு பழமொழி மாதிரி ஒரு யூசர் சொன்னாராம். நம்ம ஊரு சாமி புத்தாண்டு சொல்வது போல, "சொல்லாதே, அவங்க தலையிலே விழட்டும்!" என்பதுதான் இங்கேயும் நடந்தது.
மற்றொருவர், "நீ செஞ்சது சரிதான், ஏனெனில் சில நேரம் சிலர் தங்களைத் தாங்களே குழப்பிக்கொள்வதே சிறந்த பழி!"னு ஆதரவு தெரிவித்தார்.
முக்கியமானதோடு, ஒரு வார்த்தை – மேலாளர்களுக்கு யாரும் உண்மையிலேயே வேலை செய்றாங்கனு தெரியாது, பக்கத்து மேசையில பேசிகிட்டு மேலாளருக்கு மட்டும் நல்ல முகம் காட்டுறவங்க தான் அதிகம் பாராட்டு வாங்குறாங்கன்னு பலரும் சொன்னாங்க. நம்ம ஊரு ஆபீஸ்லயும் இதே சோறு தான்!
தமிழர் வேலை கலாச்சாரமும், இந்த சம்பவமும்
இந்த சம்பவம் நம்ம ஊரு வேலை இடங்களில் நடக்கும் விஷயங்களை நினைவூட்டும். "தெரிந்தவனுக்கு கெடு இல்லை, தெரிஞ்சுக்காதவனுக்கு வேலை இல்லை"ன்னு சொல்வாங்க. சிலர், வேலை செய்யாமல் 'பாஸ்'க்கு நன்றாக பேசினாலே போதும், பதவி உயர்வு, பாராட்டு எல்லாம் கிடைக்கும். உண்மையில், உழைப்பாளிகளுக்கு மட்டுமே பிரஷர் அதிகம்!
இந்த கதையை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு ஆபீஸ்ல 'சும்மா இருக்குறவங்க' எப்படி மேனேஜரை impress பண்ணி, உண்மையில உழைக்கும் நம்ம மாதிரி மக்களை பின்தள்ளுறாங்கன்னு நினைக்கத் தோணும். ஆனா, நம்ம கதையில நாயகன் பொறுமையோட, சொற்களோட பழி வாங்கினார் – அது தான் சின்ன சந்தோஷம்!
முடிவும், உங்கள் கருத்தும்!
நம்ம வாழ்க்கையில், வேலை செய்யாமல் சும்மா பேசிக் கொண்டிருப்பவர்களை எப்படி சமாளிப்பது? சில சமயங்களில், அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே குழப்பிக்கொள்வது சிறந்த பழி. இதுபோல உங்களுக்கும் வேலை இடத்தில் சோம்பேறி சக ஊழியரால் கோபம் வந்திருக்கா? உங்க அனுபவங்களை கீழே பகிருங்க!
நம்ம ஊரு ஆபீஸும், பூர்வீக புத்தகம் கடையும், உலகம் எங்க இருந்தாலும் மனித மனம் ஒரே மாதிரிதான் என்பதற்கு இந்தக் கதையே சாட்சி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Lazy co-worker displays books wrong. I don't correct her