அலசி பார்க்கும் அலுவலகம்: சோம்பேறி சக ஊழியருக்குப் பாடம் கற்றுத்தந்த பெட்டி பழி!
"ஓரளவில் சும்மா இருந்தாலும் பரவாயில்லை, ஆனா ஒரே சோம்பேறியாக இருந்தா அலுவலகம் போதாது!" – இது நம்ம ஊரு அலுவலகத்தில் எல்லாரும் சொல்வது போல, இன்று நம்மிடம் உள்ள கதை ஒரு சரியான சோம்பேறி சக ஊழியரைப் பற்றி தான். இந்த சம்பவம் நடந்தது ஓர் அமெரிக்க அலுவலகத்தில், ஆனா நம்ம தமிழர் மனசுக்கு ருசிகரமான வகையில் சொல்லப் போறேன். இந்தக் கதையில் உள்ள அனுபவம், நம்ம அலுவலக வாழ்க்கையிலும் யாராவது 'சோம்பேறி சுமதி' மாதிரி இருப்பார்களேன்னு நினைக்க வைக்கும்!
அலுவலகத்தின் சோம்பேறி சுமதி – "Lazy Suzy"!
ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் 'அட்மின் அசிஸ்டண்ட்' ஆக வேலை பார்த்தவர் தான் இந்தக் கதையின் நாயகி. ஐந்து பிரபலமான அதிகாரிகளைத் தானாகவே பார்த்துக்கொண்டு, நிறைய வேலைகள், கடைசி நேரம், ஓட ஓட வேலை பார்க்கும் சூழ்நிலை. அந்த நேரத்தில், 'Lazy Suzy' என்ற சக ஊழியர் மூன்று பேரை மட்டுமே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாலும், பெரும்பாலும் சும்மா தான் இருந்தாராம்.
"சும்மா இருக்குறவங்களிடம் கொஞ்சம் வேலை கொடுத்தா, அதையும் சரிவர செய்ய மாட்டாங்க!" – இதுதான் நாயகியின் அனுபவம். அவங்க தன் வேலைகளில் ஒரு பங்கைக் கொடுத்து, சுமதிக்கு ஒப்படைத்தார். ஆனால், கடைசி இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னாடி அந்த வேலைகளை திரும்பவும் தன் மேசையில் போட்டுவிட்டு, "நான் ரொம்ப பிஸியா இருந்தேன், பண்ண முடியவில்லை"னு சொன்னாராம் சுமதி!
ஆனால் உண்மையில், அந்த டிப்பார்ட்மெண்ட் அப்போது வெறிச்சோடுதான் இருந்தது. இந்த பொய் சொல்லும் பழக்கம் நாயகிக்கு ஏற்க முடியாமல் போச்சு.
'குட்டி பழி'யில் பெரிய வெற்றி: சோம்பேறியின் சுயவழி!
இந்த விஷயத்துக்கு அடுத்த கட்டம் அப்படியே திரைப்பட ட்விஸ்ட் மாதிரி! நாயகி என்ன செய்தார் தெரியுமா?
அந்த சுமதி பார்த்துக்கொண்டு இருந்த மூன்று அதிகாரிகளிடம் போய், "இப்போ உங்க டிப்பார்ட்மெண்டில் என்னன வேலை பாக்க வேண்டியது இருக்கா?"னு கேட்கிறார். எல்லாரும் ஒரே வார்த்தை – "இப்போ எதுவும் இல்ல." நம்ம ஊரு அலுவலகத்தில் மாதிரி, சில வாரம் வேலை அதிகம், சில சமயம் சும்மா தான். ஆனா நாயகி வேலை செய்யும் பிரிவில் எப்போதும் பிஸி தான்.
இதை எல்லாம் செய்த பிறகு, மேலாளரிடம் சென்று, "நான் ஓவர்டைம் பண்ணி வேலை முடிக்க வேண்டி வந்தது, ஏன் என்றால், அடுத்த பிரிவில் வேலை இல்லை என்பதையும் பார்த்தேன்" என்று சொல்லியிருக்கிறார்.
'பொய் சொல்லிப் பிடிபட்ட சுமதி': அலுவலக கூட்டத்தில் போடப்பட்ட கம்பி
பிறகு வந்தது அந்த 'தீபாவளி' கூட்டம்! எல்லாரும் ஒன்று கூடி இருக்கும் வாராந்திர கூட்டத்தில் மேலாளர் கேட்கிறார்:
"நம்ம நாயகி ஓவர்டைம் பண்ண வேண்டிய அவசியம் ஏன் வந்தது?"
அந்த நேரத்தில், நாயகி நேராகச் சொல்கிறார்: "அது சுமதி மேசையில் இருந்த வேலை. அவங்க தான் திரும்பவும் எனக்கு கொடுத்தாங்க!"
வாய்ப்பே இல்லாமல் சுமதி பதில் சொல்கிறார்: "நான் ரொம்ப பிஸியா இருந்தேன்."
முகத்தில் சிவந்து, கண்கள் கீழே! மேலாளர் உடனே கேட்கிறார்: "என்ன பிஸியாக இருந்தீங்க? யாருக்காக?"
மூன்று அதிகாரிகளும் ஒன்றுக்கொன்று பார்த்துக்கொள்கிறார்கள். யாரும் எந்த வேலையும் கொடுக்கவில்லை என்பது அங்கே உடனே வெளிப்படுகிறது. எல்லாரும் அம்மா! என்று முகம் சுருக்கி, சுமதி மட்டும் தலை குனிந்து நின்றார். அந்த நொடி, ரொம்ப எளிதாக ஒரு சோம்பேறி உடனே பிடிபட்டார். நம்ம ஊரு அலுவலகத்தில் இப்படிச் சிக்கினா, 'நாளை முதல் வேலைக்கு வர வேண்டாம்'ன்னு சொல்லிச் சும்மா அனுப்பி வைத்திருப்பாங்க!
ஒரு கருத்தில் ஒருவர் சொன்னது போல, "நீங்க அவங்க சுயமாகவே சிக்கிக்கொள்ளும் மாதிரி சூழ்நிலையை உருவாக்கினீங்க. செம ஓட்டம்!" (ஆங்கிலத்தில்: 'You didn’t just expose her, you orchestrated the ultimate self-own. Legendary!')
சுமதிக்கு பதிலாக யாராவது இருசக்கர வண்டி சுழலும் 'லேஸி சுசன்' மாதிரி இருந்தாலே நல்லது!
அந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு மேலாளர், சுமதியை மாற்ற 'புதியவர் யாராவது வேண்டும்' என்று உடனே வேலையைத் தொடங்கிவிட்டார். ஒரு வாரத்துக்குள்ளேயே சுமதிக்கு 'வீடு வாசல்' காட்டினார்கள்.
ஒருவரின் கருத்து: "நீங்க Lazy Suzyனு சொன்னது நல்லது. Lazy Susan (உங்களுக்கு தெரியும் அந்த சுற்றும் மேசை) கூட வேலை செய்கிறது. இந்த சுமதி மட்டும் தான் சும்மா!"
அடுத்தவர்: "அலுவலகத்தில் ரிசப்ஷனிஸ்ட், அட்மின் அசிஸ்டண்ட் மாதிரி வேலை பார்க்கும் ஒருவரை நல்லா நட்போடு வைத்துக்கொங்க. அவங்களால தான் பல விஷயங்கள் இயக்கப்படும். மேலாளரை விட அவங்க தான் ரெட்டியார்!" – எப்படியும் நம்ம ஊரு அலுவலகங்களில் 'பல்லக்கில்' வரவேற்கும் ரிசப்ஷனிஸ்ட், பஞ்சாயத்து உளவாளி மாதிரி இருப்பாங்க. அந்த அனுபவம் இங்கேயும் காட்டியது.
இப்போ தமிழ்நாட்டில் இருந்தா, ஒரு சுமதி மாதிரி வேலை பார்க்காதவரை, "அவளுக்கு வேலையே இல்ல, அவளுக்கு சம்பளமும் அதிகம்!"ன்னு எல்லாரும் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். ஆனா, இந்த அமெரிக்க அலுவலகத்தில், நேரடியாக பழி சொல்லாமல், நம்ம நாயகி சுமதியை அவளே சிக்கிக்கொள்ளும் மாதிரி ஏற்பாடு செய்தார். இது தான் 'குட்டி பழி'யின் ருசி!
முடிவுரை: உங்கள் அலுவலக சோம்பேறிகளுக்கு நீங்களும் ஒரு பாடம் சொல்லலாமா?
இந்த கதையிலிருந்து நமக்கு கிடைக்கிற பாடம் – சோம்பேறிகள் எங்கேயும் இருக்கிறார்கள். ஆனா அவர்களைப் பற்றி மேலாளர், சக ஊழியர்கள் எல்லாம் தெரிந்து கொள்ளும் போது, நேர்மை நம்மை வெல்ல வைக்கும்னு நம்பலாம்.
ஒருவரின் கருத்து: "நீங்க அவளை வேலையிலிருந்து நீக்கவைக்கவில்லை, அவளே தன்னையே சிக்கிக்கொண்டாள். நீங்க செய்வதை வேகப்படுத்தினீங்க மட்டும்!"
நல்ல நண்பர்களே, உங்கள் அலுவலகத்தில் இப்படிச் சோம்பேறி ஒருவர் இருந்தால், இந்தக் கதையை நினைவு வைத்துக்கொங்க. நேர்மையாய் வேலை செய்தால், கடைசியில் வெற்றி நிச்சயம் உங்க பக்கம் இருப்பது உறுதி!
உங்களுக்கு இதுபோன்ற அனுபவம் இருந்தால், கீழே கருத்துகளில் பகிர்ந்து மகிழுங்கள். நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? உங்கள் அலுவலக 'சோம்பேறி சுமதிகள்' பற்றி சொல்ல மறக்காதீர்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Got my lazy colleague got fired