அலுவலகத்தில் கொடுமை செய்த HR நிர்வாகிக்கு வந்த “கொறடிச்சுடர்” – உரையாடல், பழிவாங்கல், பாடம்!
நம்ம ஊருலே, அலுவலகம் என்றாலே அது ஒரு குடும்பம் மாதிரி தான். காலை டீ, பிறந்த நாள் பார்ட்டி, “அடியே நீங்க சூப்பரு!”ன்னு பாராட்டு – இதுவும், எங்கயோ கம்ப்யூட்டர் மேல் வேலை பார்க்கும் பெரிய கம்பெனிலேயும் நடக்குது நினைச்சா ஆச்சரியமா இருக்கு இல்ல? ஆனா, இந்த மகிழ்வும், இணைப்பும் சிலருக்கு பிடிக்காத விஷயம். அதுவும், அதிகாரத்துக்கு போன பக்கத்தில ஒவ்வொரு நிலையிலும் “நான் தான் முடிவெடுக்குறவரு!”ன்னு காட்டிக்காட்டும் அதிகாரப்பூர்வமான HR நிர்வாகிகள் வந்தா, அந்த மனசாட்சி கலந்த பணிச்சூழல் நொறுங்கிப் போகும்.
இன்னைக்கு நாம பார்க்கப்போற கதை, ரெட்டிட்-ல ஒரு வாசகர் போட்ட இவருக்கு நேர்ந்த அனுபவம். “நல்ல கம்பெனியில் நல்ல HR”யா இருந்த இவரும், பின்பு வந்த ஒரு கொடுமை செய்பவரும் – இருவருக்கும் நடந்த சம்பவம், நம்ம ஊரு அலுவலக பணியாளர்களையும் சிரிக்க வைக்கும், சிந்திக்க வைக்கும்!
1990களில், ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் HR மேலாளராக வேலை பார்த்து வந்தவர், பணியாளர்களுக்காக நிறைய நல்ல விஷயங்கள் செய்து வந்தார். உதாரணத்துக்கு, தாங்க்ஸ் கிவிங் டேக்கு எல்லாருக்கும் ஒரு உரல் கோழி (turkey) – நம்ம ஊருல பொங்கலுக்கு பொங்கல் பரிசு மாதிரி – பக்கத்தோட ஒரு $100 பணம் கூட! அதே மாதிரி, அங்க “செயினி நாள்” (Secretaries' Day) என்கிற சிறப்பு நாளும், நிர்வாகிகள் தங்களுடைய உதவியாளர்களை பாராட்டும் கலாச்சாரம் இருந்துச்சு. அந்த நாள் ஒவ்வொருவரும், பூவும், பரிசும், கார்டும் கொடுத்து, விருந்துக்கு அழைத்து, “நீங்க இல்லாம எங்க வேலை நடக்காது!”ன்னு சொல்லுவாங்க. இந்த மாதிரி பணபழக்கங்கள் தான், ஒரு வேலை இடத்தை வீட்டை விடவும் நெருக்கமானதாக்கும்.
ஆனா, புதிய HR டைரக்டர் வந்ததும் – எல்லாம் தகராரா போச்சு! “செயினி நாள்” கொண்டாடக்கூடாது – ஏன் தெரியுமா? ஒரு நிர்வாகி மறந்துட்டா அந்த உதவியாளர் மனம் புண்பட்டு, லீகல் கேஸ் போட்டுடுவாங்கனு பயம்! எத்தனையோ வருடங்களுக்கு பின்பு கூட, இப்படி யோசிக்குறவர்களும் இருக்காங்கனு நம்பவே முடியல.
இதனாலவே, அங்கு இருந்த உறவுத் தன்மை, மகிழ்ச்சி – எல்லாம் குறைய ஆரம்பிச்சது. அடுத்தடுத்து, இன்னும் நிறைய நல்ல பழக்கங்கள் போய்றுச்சு. பணியாளர்கள் எல்லாம், “இவருக்கு எதுக்கம்மா இந்த அளவு அதிகாரம்?”ன்னு ஏங்க ஆரம்பிச்சாங்க.
அந்த HR-லadyயும், அதன் பிறகு வந்த சம்பவங்களும் – டிராவ் பண்ணி விட்டது! “Take your kids to work day”ன்னு, குழந்தைகளை அலுவலகம் கொண்டு வரச் சொல்லும் நாளில், ஒரு பெண்ணை, அவங்க குழந்தைகளோட முன்னே, எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல் வேலை விட்டு அனுப்பினாங்க. அதுவும், பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் இல்லாததால், நம்ம ஊரு “office peon” மாதிரி, அங்க mail-room பையன்கள் escort பண்ணி தேரில் கொண்டுபோனாங்க – அவர்களும், “மன்னிக்கணும் அக்கா!”ன்னு வருத்தப்பட்டுக்கிட்டே. குழந்தைகள் அழுது கொண்டே, காருக்குள்ளே போனாங்க. இதெல்லாம் நடந்ததுல, முன்னாடி இருந்த HR மேலாளர் “அட, நானே இருந்தா, வேலை போனவங்களுக்கு career counselling, CV எழுதி உதவி, வேறு வேலை சொன்னேனே!”ன்னு வருத்தப்பட்டிருக்கிறார்.
இதெல்லாம் நடந்த ஒரு வருடத்துக்குள்ளே, அந்த அதிகாரம் பிடித்த HR லேடி, தானே அதே fate-க்கு உள்ளாகினாங்க! எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல், reference கூட இல்லாம, எல்லாரும் பார்த்துக்கிட்டே, கார் வரை escort பண்ணினாங்க. சிலர் கை தட்டி சந்தோஷப்பட்டாங்க! அப்படின்னு சொல்லும்போது, நம்ம ஊரு சினிமா climax மாதிரி தான் இல்ல? “கொடியவருக்கு கொடியதான் நடக்கும்!”ன்னு பழமொழி போல.
அந்த ரெட்டிடில் வந்த கருத்துக்களில், “நம்ம ஊரு pink slip” மாதிரி, அங்க வேலை போனவங்களுக்கு pink paper கொடுப்பாங்க. ஒரு HR லேடி, அதனால பார்வையில் பீதி வரும் என, அதை blue slip-ஆ மாற்றினாராம். irony என்னனா, அந்த blue slip-க்கு முதல் சொந்தக்காரி, அதே HR லேடியே! அப்படின்னு சொல்லி, வாசகரில் ஒருவர் நம்ம பக்கத்து ஊரு “ஒரு போன் போட்றதுக்கு, எத்தனை பேரு அனுமதி?”ன்னு கேக்குற மாதிரி, “அந்த அளவு வேலை இல்லாத விஷயத்துக்கு பெரிய திட்டம் போட்டா, அதுக்குதான் வேலை போயிடும்!”
இன்னொரு வாசகர், “ஒருவரை வேலை விட்டு அனுப்பும் போது, career counselling, CV help, வேற வேலை வாய்ப்பு சொல்லி உதவு – இது நம்ம ஊருல கூட அரிது!”ன்னு சொல்லி, இன்று எல்லாம், “last paycheck” குடுக்குறதுக்கே ஆசைப்பட வேண்டிய நிலைன்னு வருத்தப்பட்டிருக்கிறார்.
ஒரு கல்யாண வீட்டில், சாப்பாட்டு பிள்ளை மாதிரி, “அந்த HR லேடி போகும்போது, எல்லாரும் கை தட்டி ஆடினாங்க!”ன்னு ஒரு வாசகர் சிரிப்போடு சொல்றாரு. இன்னொரு பேர், “அந்த மாதிரி அதிகாரபித்த, மனசு இல்லாதவர்களுக்கு, இந்த மாதிரி பழிவாங்கும் நிலை வரும்போது தான், சாதாரண பணியாளர்களுக்கே நிம்மதி”ன்னு எழுதிருக்கிறார்.
அந்த HR லேடியும், ஏன் இப்படிச் செய்கிறார்? சிலர், “இவங்க குழந்தை பருவத்திலேயே bully-ஆ இருந்திருக்க வாய்ப்பு இருக்கு. அது பெரியவர்களாகவும் விட்டு விடாது”ன்னு சொல்றாங்க. இன்னொருவர், “இப்படி அதிகாரம் பிடிக்கும் மனநிலைக்கு, அவர்கள் வாழ்ந்த சூழலே காரணமா இருக்கும்”ன்னு மனநிலை விஞ்ஞான ரீதியாக விளக்குகிறார்.
இந்த கதை, நம்ம ஊரு அலுவலகங்களுக்கும் ஒரு பாடம் தான். அதிகாரம் வந்தா, அதை மனிதநேயம் இல்லாமல் பயன்படுத்தினா, ஒருநாள் அது நம்ம மீதே திரும்பும். நம்ம ஊரு பழமொழி, “தீ விட்டவன் தீயில் விழுவான்” – இதுக்கு தான் சரியான எடுத்துக்காட்டு.
மூச்சு விடாத வேலை, பாசத்தோடு இருக்கும் பணியாளர்கள், சிரிப்பும், சந்தோஷமும் கலந்த அலுவலகம் – இதெல்லாம் நம்ம வாழ்க்கையில் முக்கியமானது. “Job satisfaction”ன்னு சொல்லும் அந்த உணர்வு, சின்ன சின்ன பாராட்டுகளிலேயே உருவாகும். அந்த உணர்வு அழிக்க, ஒரு அதிகாரி வந்தால், அவரை வெளியே அனுப்பும் போது எல்லாரும் கை தட்டுவாங்க – அதுதான் கடைசியில் நடக்கும் நியாயம்.
நம்ம ஊரு வாசகர்கள், உங்க அலுவலகத்தில எப்படியோ, எந்த HR லேடி-யும் உங்களை உண்ணும் பாம்பு மாதிரி இல்லையா? இல்லனா, உங்களுக்கு நல்ல அதிர்ஷ்டம்! உங்க அலுவலக அனுபவங்களை, இந்த பதிவோட பின்வரும் கருத்துப் பகுதியில் பகிர்ந்து, நம்ம பசங்க கூடல ஒரு களி செய்து, படிக்கலாம்!
(வாசக நண்பர்களே, உங்க நண்பர்களுக்கும் இந்த பதிவை பகிருங்க, சிரிச்சுக்குங்க, சிந்திச்சுக்குங்க!)
அசல் ரெடிட் பதிவு: Mean HR lady’s comeuppance