ஆண்டுதோறும் பறக்கும் மென்னொனைடுகள் – ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் கதை!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரிலே, பண்டிகை காலம் வந்தா எல்லோரும் பாட்டி வீடு, கிராமம், கோவிலுக்கு போயி சந்தோஷமாக குடும்பம் கூடுவோம். ஆனா, கனடாவில ஒரு மாபெரும் குடும்பம் இருக்கு; அவர்கள் பண்டிகை வந்தா, அலைபாயும் பறவைகளா எல்லாரும் மெக்ஸிகோக்கு போயி, பிறகு திரும்பி வர்றாங்களாம். இவர்கள் தான் “மென்னொனைடுகள்” (Mennonites). இந்த விசித்திர சமூகம் பற்றி சொன்னா நம்ம ஊரு ஜாதிகள் கூட பின்பட்டுடும்!
இந்த அனுபவத்தை ரெடிட்ல ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் பகிர்ந்திருக்கிறார். அந்த அனுபவம் நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரெசெப்ஷனிஸ்ட் வாழ்க்கையைப் போலவே, ஆனா அதுல கொஞ்சம் கலாட்டா கூட இருக்கு.
மென்னொனைடுகள் – யார் இவர்கள்?
நம்ம ஊரு பாட்டி, "புறம்போக்கு கிராமத்து மக்கள்" போல, மென்னொனைடுகள் ஒரு தனி சமூகம். இந்த சமூகம் முதலில் ஜெர்மனிலிருந்து மெக்ஸிகோக்கு குடிபோயி, அங்கிருந்து 1960களில் கனடாவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனா, குடும்ப உறவை மறக்காமல், ஆண்டுதோறும் மெக்ஸிகோ பக்கம் போய், பழைய உறவுகளை சந்திக்கிறார்கள். பசுமை வேளாண்மை, பழைய உடைகள், தனி மரபுகள் – இவை எல்லாமே இவர்களின் அடையாளம்.
அமிஷ் போலவே பெண்கள் பட்டு சட்டை, வெள்ளை தொப்பி – பாவம், ரெசெப்ஷனிஸ்ட் முதன் முதலில் பார்த்தப்போ "இது ஏதாவது மனித கடத்தல் கூட்டமா?"ன்னு கூட பதறியிருக்காராமே! நம்ம ஊரு மாரியம்மன் கோவில் திருவிழா போலவே, குடும்பம் முழுக்க கூட்டம். ஒரு குடும்பம் என்றா, குறைந்தது 6-8 பிள்ளைகள். இரு பெற்றோர், பத்து பேர், ஒரு அறை கேட்டா "இரண்டு படுக்கை இருக்கா?"ன்னு கேட்குறாங்க. நம்ம ஊரு பேக்கரி வாசலில் "சிறிய சமூகம்"னு எழுதுவாங்க போலே, இங்க "இரண்டு படுக்கை"ன்னு கேட்டா, பத்து பேருக்கு இடம் கேட்டது போல.
பணம் மற்றும் பேச்சு – நம்ம ஊரு ஏமாளிகள் மாதிரி
மென்னொனைடுகள் பணம் செலவுல போட்டி! நம்ம ஊரு சுந்தல் கடை தாத்தா போலவே, எங்கு செலவுப்பண்ணலாம் என்று தான் பார்க்குறாங்க. கிரெடிட் கார்டு கொண்டு வர மாட்டாங்க. வர்ராங்கனா கூட, 'Cash' கட்டணம்னு செஞ்சிடுவாங்க. ஆனா, ஹோட்டல் உரிமையாளர் சொல்றார், "இந்த பணம் எல்லாம் நம்பி வாங்க வேண்டாம், எல்லாம் நகலி நோட்டு இருக்க வாய்ப்பு அதிகம்". நம்ம ஊரு பஞ்சாயத்து வார்த்தை போலவே, எல்லாம் எல்லாம் சந்தேகமா பார்க்கணும்.
அப்படியே, 'AAA’, 'CAA’ மாதிரி தள்ளுபடி கார்டு காட்டுவாங்க. ஆனா, எல்லாம் நம்ம ஊரு சினிமாவில் போலி டிக்கெட் போல, எல்லாம் போலி. எல்லோரும் நல்லவங்க தான், ஆனா சில சமயம் கிராமத்து கிசுகிசு கேட்டு, உண்மை தெரியாம தப்பா நடந்து விடுறாங்க.
குடும்பம் – குடும்பம் என்றால் மென்னொனைடுகள்!
ஒரு நாள் இரவு, ரெசெப்ஷனிஸ்ட் ஒருவர் சொல்றார்: “ஒரு குடும்பம் இரு படுக்கைக்கு அறை கேட்டாங்க. நானும் நம்பி விட்டேன். ஆனா பின்னாடி பார்த்தேன், இரண்டு பெரியவர்கள், இரண்டு பெண் பெரியவர்கள், மூன்று பெண் பிள்ளைகள், இரண்டு ஆண் பிள்ளைகள், இரண்டு ஆண் இளைஞர்கள் – பத்து பேரு வர்ராங்க. பசங்க தரையில் படுத்துக்குட்டா பரவாயில்ல, ஆனா ஹோட்டல் விதி, நான்கு பேருக்கு மேல இருக்க முடியாது. என்ன செய்யணும், இன்னொரு அறை எடுக்க சொல்லீட்டேன். அவருக்கு பிடிக்கல; பிறகு எல்லோரும் போயிட்டாங்க.”
நம்ம ஊரு பொங்கல் சமையலுக்கு, "இன்னும் இரண்டு பிள்ளை வந்துட்டாங்க, சாம்பார் தண்ணி ஊத்திக்கோ"ன்னு சொல்வதுபோல, இங்க எல்லாம் ஹோட்டல் விதி!
அறிவுரை – நம்ம ஊரு அனுபவம்
இதிலயே நம்ம ஊருக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்னனா, குடும்பம் என்றால் பாசம், உறவு, கலகலப்பா – இதை மென்னொனைடுகள் மனதில் வெச்சிருக்காங்க. ஆனா, சட்ட விதி, பணம், ஹோட்டல் ரூம் எல்லாம் நம்ம ஊரு மாதிரி இல்லே. அங்க எல்லாமே 'ரூல்ஸ்' தான். அவங்க கஷ்டப்பட்டு வர்ராங்க, ஆனா ஒவ்வொரு நாடும் ஒவ்வொரு வழி!
கடைசியாக சொல்வது என்னன்னா, இந்த மென்னொனைடுகள் மாதிரி நம்ம ஊரு ஊர்கூடம், பெரிய குடும்பம், ஜாதி சங்கமம் எல்லாம் கூட, வெளிநாட்டில் நடந்தா எப்படி இருக்கும் என்பதை இந்த கதை நமக்கு காட்டுது. நாம் எல்லாம் விதி, மரபு, குடும்பம் – எங்க போனாலும் இந்த மூன்று நம்மோடிருக்கும்!
நீங்களும் இந்த மாதிரி விசித்திர அனுபவங்கள் பகிர்ந்திருக்கீங்களா? உங்கள் கருத்துக்களை கமெண்ட்ல பகிருங்க!
பதிவை பிடிச்சிருந்தா, ஷேர் பண்ணுங்க!
வணக்கம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Annual Migration of the Mennonites