உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

“இது எனக்கு தானே உரிமை!” – ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் வாடிக்கையாளர் சாகசம்

சந்திரா முகாமில் வரவேற்பு மேசையில் நின்று சிரமப்படும் விருந்தினர், எதிர்பார்ப்பு மற்றும் யதார்த்தம் நிலைமைகள்.
ஹோட்டல் வரவேற்பு காட்சியின் ஒரு புகைப்படமயமான படம், ஒரு விருந்தினர் தனது முற்கால சரியான சேவைக்காக உள்ள அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தும் தருணத்தை பிடிக்கிறது. இந்த படம் உச்ச பருவங்களில் வரவேற்புக்குழுவினருக்கு எதிர்கொள்ளும் சவால்களை பிரதிபலிக்கிறது.

“எனக்கே இந்த உலகம்!” – இந்த வசனம் நம் ஊர் சினிமா வில்லன்களுக்கு மட்டும் அல்ல; சில வாடிக்கையாளர்களுக்குமே கூட சற்றும் குறையாது! ஹோட்டல் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்தவர்களுக்கு இது வழக்கமான கதையே. அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவத்தை, சமீபத்தில் அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்ததைப் பற்றி நம்முடைய இன்று பதிவு.

ஒரு சூடான பருவத்தில், ஹோட்டல் முழுக்க புக் ஆகி, ஓய்வு நேரம் கூட இல்லாமல் பணியாளர்கள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் நேரம். அந்த நேரத்தில் ஒரு தம்பதி காலை 10:30 மணிக்கு ஹோட்டலுக்கு வந்தார்கள், “எங்களுக்கு இப்போவே ரூம் வேண்டும்!” என்று.

“வாடிக்கையாளர் ராஜா” என்ற பிம்பம் – நம்ம ஊரிலேயே பரிச்சயமானது!

பாருங்க, நம்ம ஊர்ல கூட, சிலருக்கு ஏதாவது வாங்கணும் என்றால், ‘நான் வாடிக்கையாளர்; எனக்கு எது வேண்டுமானாலும் கேட்கலாம்னு’ ஒரு நம்பிக்கை இருக்கும். அவங்க கேட்டா, ஓட ஓட கொடுக்கணும் போல. இங்கயும் அந்த மாதிரி தான்! ஹோட்டலில் அந்த நாள் முழுக்க ரூம்கள் Sold Out ஆகிவிட்டனென்றும், Checkout நேரம் மதியம் 12 மணிக்காகத்தான் என்பதையும் பணியாளர் விவரமாக சொன்னார்.

“எனக்கு முன்பதிவாளர் (Booking Agent) சொல்லி இருக்காங்க; எனக்கு ரூம் கிடைக்கும்!” என்று பெண் வாதாடினாங்க. பணியாளர் நிதானமாக, “இப்போ ரூம் இல்லை, பைகளை வைக்கலாம்; ரூம் கிடைக்கும் நேரத்தில் அழைக்கிறோம்” என்று சொன்னார்.

ஆனால் அடுத்த காமெடி – அந்த தம்பதிகள் ஹோட்டல் வாசலில் நின்று, பணியாளரை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்! பத்து நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை, கணவர் உள்ளே வந்து, “இப்போ ரூம் கிடைக்குமா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார். நம்ம ஊர்லயும், ‘பணம் கொடுத்தேனே, எப்ப தருவீங்க’ன்னு கனவு காண்பது போல.

“நீங்க பொய் சொல்றீங்க!” – பொய் சொல்லும் வாடிக்கையாளர்கள்

அந்த தம்பதிகளுக்கு, “மற்றவர்கள் வெளியே போறாங்க; எனவே ரூம் காலியாகும்!” என்று தோன்றியது. பணியாளர், “Housekeeping ரூம்களை சுத்தம் பண்ணணும்; பின்னாடி ஆய்வு பண்ணி, தயாராகும்” என்று விளக்கினும், வாடிக்கையாளர்களுக்கு அது போதவில்லை.

இதில் ஒரு Reddit வாசகர், “நீங்க முன்னாடியே அவங்க மெயின் கதையை மாற்றி, மேலாளரிடம் பணியாளர் தான் ரூம் உங்களுக்காக வாக்குறுதி அளித்தார் என்று பொய் சொன்னாங்க. முன்னாடியே பணியாளர் இருக்கும்போது பொய் சொல்வது நம்ம ஊர்லயும் பக்கா!” என்கிறார். இன்னொருவர், “இப்படி பழக்கப்பட்டவர்கள் பணம் கொடுத்ததும் எல்லாம் தங்கள் உரிமைன்னு நினைக்கிறார்கள்” என்று கலாய்க்கிறார்.

மேலாளர் வந்ததும், கதையே மாறிவிட்டது – “நாங்க இங்க முன்பணியாளரிடம் பேசினோம்; அவங்க தான் வாக்குறுதி அளித்தாங்க!” என்று. பணியாளர், “நான் தான் இங்க இருக்கேன்; ரூம் இல்லென்னு சொல்லி இருக்கேன், எப்படி சொல்லுவேன்?” என்று தன்னைக் காப்பாற்றினார்.

“உரிமை” என்ற பெயரில் எதை வேண்டுமானாலும் கேட்பது – நம்ம ஊரு சம்பவங்களும் இதே தான்!

இந்த மாதிரி உரிமைப்போக்கு நம் ஊரிலும் அதிகம். ஒரு சமயம் திருமண ஹாலில், பத்தாவது நபர் வந்து, “நான் பெரிய விருந்தாளர்; எனக்குத் தனி அறை வேண்டும்!” என்று கேட்பது போல. அவங்க கேட்குறது ஒரு விஷயம்; கிடைக்கும் சமயத்தில் தள்ளி வைக்கப்படுவது வேறு விஷயம்.

ஒரு Reddit வாசகர் எழுதியிருக்கிறார், “சில வாடிக்கையாளர்கள் பொய் சொல்லும் போது, அது அவர்களுக்கு மூச்சு விடுவது மாதிரி இயல்பானது!” என்கிறார். இன்னொருவர், “இப்படி ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்தால், அவங்க இன்னும் உள்ளே வராததிலேயே சேவை மறுக்கணும்!” என்று சொல்கிறார். நம்ம ஊரிலேயே, சில சமயம், ‘பணம் கொடுத்தவங்க எல்லாம் ராஜா இல்லை’ன்னு புரிய வைக்க, பணியாளர்களும் சற்று கடுமையாய் நடந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

“நான் உரிமைப்பட்டவன்!” – எங்கு வேண்டுமானாலும் ஓர் உலகம்!

இந்த சம்பவத்தில் அசிங்கமானது என்னவென்றால், அவர்கள் “நீங்க தான் பேசினீங்க; ஏனென்றால் நாங்க ஒரு Filipino பெண்னுடன் பேசினோம்!” என்று சொல்லிவிட்டார்கள். பணியாளர், “நான் Filipino அல்ல” என்று பதில் சொல்ல, தவிர்க்க முடியாத பொய் வெளிப்பட்டது. நம்ம ஊரிலேயே, “நீங்க தான் ராத்திரி கால் பண்ணீங்க; உங்கள் குரல் தான்!” என்று உறுதியோடு சொல்வது போல.

இது போன்ற சம்பவங்களில், ஒரு கமெண்டர் சொல்வதைப் போல, “நல்லவேளை, இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களை அடுத்த முறை நீங்கள் சேவை செய்ய வேண்டியதில்லை” என்று DNR (Do Not Rent) பட்டியலில் சேர்க்கலாம். நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் கூட, ‘கஸ்டமர் எல்லாம் சரியானவர்களா?’ என்று குழுவில் பகிர்ந்து, எச்சரிக்கையாக இருக்கிறார்கள்.

முடிவு – நியாயம், பொறுப்பு, மனித மரியாதை

இது போன்ற சம்பவங்கள் நம் ஊரிலும், வெளிநாட்டிலும் ஒன்றே. பணியாளர்கள், வாடிக்கையாளர்களை மரியாதையோடு நடத்த வேண்டும். அதே சமயம், வாடிக்கையாளர்களும், நியாயமாக, பொறுப்புடன் நடந்துகொள்ள வேண்டும். “உரிமை” என்ற பெயரில் எல்லாம் கேட்கும் மனப்பான்மையை மாற்றிக்கொள்வது அவசியம்.

இந்த சம்பவம் உங்களுக்கு எப்படி தெரிகிறது? உங்களுக்கும் ஏதேனும் இப்படி காமெடி அனுபவம் இருந்தால் கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்! வாடிக்கையாளர்-பணியாளர் உறவு சின்னஞ்சிறிய மரியாதையில் தான் இருந்து வந்தால், உலகம் இன்னும் நன்றாக இருக்கும்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: What I deserve