இந்த ஹோட்டலின் 'எமோஷனல் சப்போர்ட் ஹ்யூமன்' – ஒரு முன் மேசை ஊழியரின் கதை!

இந்த சினிமா தருணத்தில், எங்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட முன் மாடி ஹீரோ, ஹோட்டல் விருந்தினர்களுக்கான உணர்ச்சி ஆதரவாளராக உலகில் நுழைகிறார், அவர்களின் கதைகளை மற்றும் குறைகளை கேட்கிறார். எதிர்பாராத கதைகள் மற்றும் உணர்ச்சிமிக்க தருணங்களால் நிறைந்த ஒரு வேலை—அதுவே உள்நோக்கிய விருந்தோம்பல் வாழ்க்கையின் மற்றொரு நாள்!

"மச்சான், ஹோட்டலில் வேலைன்னா சும்மா ரிசர்வேஷன் பண்ணி, சாவியை தரணும்னு நினைச்சியா? உண்மையிலே அந்த மேசை பக்கம் போனாலே தெரியும், அங்க சாவி மாதிரி முக்கியமா இன்னொரு சாவி இருக்கு – அதான் பசியோடு கேட்கும் மனம்!"

நம்மில் பல பேர் ஹோட்டலில் தங்கும் போது, முன் மேசை ஊழியர்கள் எப்படிப் பிஸியாக இருப்பாங்கன்னு கவனிக்கவே மாட்டோம். ஆனால், அந்த மேசை கடந்தாலே, அவர்கள் முகத்தில் ஒரு புன்னகை, உள்ளத்துல ஒரு புழுங்கல் – இந்த இரண்டும் தான் ரியல்!

"நான் முன் மேசையில இருக்கேன், ஆனா சாவி மட்டும் தர்றவங்க இல்லை!"

Reddit-இல் u/LouOnTheLoosee என்ற பயனர், தன் அனுபவங்களை பகிர்ந்துள்ளார். "இந்த ஹோட்டலுக்கு நான் 'எமோஷனல் சப்போர்ட் ஹ்யூமன்' ஆகிட்டேன் போல," என்று ஆரம்பிக்கிறாரவர்!

கடந்த காலத்தில், நம்ம ஊரிலே வீட்டு பெரியவங்க தான் எல்லாரோட பிரச்சினையையும் கேட்டு சமாளிப்பாங்க. இப்போ, ஹோட்டலில் அந்தப் பணி முன் மேசை ஊழியர்களுக்கு வந்துடிச்சு!

விருந்தினர்கள் – "எங்க ரூம் ஏசி வேலை செய்யல, பஜ்ஜி சூடா இல்லை, என் வாழ்க்கைல என்னவெல்லாம் நடந்துச்சு..." என்று ஆரம்பிச்சு, வாழ்க்கை வரலாறு சொல்ல ஆரம்பிக்கிறாங்க.

ஹவுஸ்கீப்பிங் ஊழியர்கள் – "அவங்க பொறுப்பாக இல்ல, ரெண்டு நாளா டீ கடைசி டீ போடுறாங்க" என புகார்.

மேன்டினன்ஸ் – "ஸார், நீங்க சொல்லுங்க, வெறும் ஒரு வழக்கமான பிளக் பின்ஸ் மாத்தனும்னு தான்!"

மேலாளரும் வந்து – "இந்த கஸ்டமர் வேற லெவல்!" என்று தங்களின் மனம் திறக்க வருகிறாராம்!

இந்த எல்லாவற்றையும் கேட்டுக்கிட்டு, ஒரே புன்னகையோடு 'நீங்க நல்ல கேட்கிறவங்க போல இருக்கீங்க'னு எல்லாரும் அவர்கிட்டே ஓடிக்கிட்டே வர்றாங்க.

"நம்ம வாழ்க்கை யாராவது கேட்பாங்களா?"

"நான் தான் எல்லாரோட பிரச்சினையையும் கேட்டு, நம்பிக்கை கொடுக்கிறேன். ஆனா, என் கதையை யாராவது கேட்பாங்களா?" – இதுதான் அந்த பயனரின் புலம்பல். அப்படியே நம்ம ஊரு சின்னத்திரை 'விஜய் சிரிப்புகள்' மாதிரி சிரித்துக்கிட்டு, உள்ளுக்குள் அழுதுகிட்டே இருக்கணும் போல!

ஒரு பிரபலமான கருத்தில், "அடுத்த ஷிப்ட் லா சாவி இல்ல, காபி குடிக்கக் கொடுத்து, வாழ்க்கை ஆலோசனை பாம்ப்லெட் கொடுக்க போறேன்!" என்று கலாய்ச்சிருக்காங்க. இதுல ஒவ்வொரு நம்ம ஊர் அலுவலகத்திலும் நடக்கும் சம்பவங்கள் தெரியும்.

u/Apprehensive_Bus_877 என்ற ஒருவர் சொல்றார் – "ஒரு நாளாவது மனம் நிறைய இருக்கும்போது, நேரடியாக சொல்லிடுங்க, இன்னைக்கு நான் எதுவும் அதிகமாகக் கேட்க முடியாது, என் மனம் நிறைய இருக்கு" என்று. நம்ம ஊரு பக்கத்து வீட்டு அக்கா போல!

u/NocturnalMisanthrope என்பவர் சொல்கிறார் – "முகத்தில் கடும் கோபம் வைத்துக் கொண்டு இருந்தாலும், ஒருத்தர் வந்து தங்களது வாழ்க்கை கதை சொல்லாமல் போறது இல்லை!" நம்ம ஊரு பஸ் ஸ்டாப்புல, பழக்கமான பாட்டி வந்து 'என் பேரன் படிக்க மாட்டேன்'ன்னு சொல்லுற மாதிரி!

u/Crown_the_Cat அவர்கள் ஒரு பழைய பாடலைப் பின்பற்றுவதைச் சொல்கிறார் – "ஒருத்தர் எல்லாருக்காக பாடுவாராம், ஆனா அவருக்காக யாராவது பாடுவாங்களா?" இதுல ஒரு உண்மை இருக்குது.

"முன் மேசை ஊழியன்" என்றால் – பசிக்கேட்கும் மனம் தான்!

இந்த அனுபவங்களைப் பார்த்தால், நம்ம ஊர் ஹோட்டலில் மட்டும் இல்ல, தமிழ்நாட்டின் அனைத்து அலுவலகங்களிலும், பலர் இந்த அனுபவத்தை சந்திக்கிறார்கள். "HR"–யா இருக்குறவங்க, "ரிசப்ஷனிஸ்ட்"–ஆ இருக்குறவங்க, எல்லாரும் தான் இதே கதையா புலம்புவாங்க!

ஒருவர் சொல்லியிருந்தார் – "நீங்க நல்ல கேட்கிற திறமை கொண்டவங்க, அதுவே ஒரு பெரிய வரம்!" சில சமயம், இது ஒரு வரமா, சாபமா தெரியல. ஆனா, இதை வேலை வாய்ப்பில் சொல்லினா, நல்ல மதிப்பும் கிடைக்கும்!

u/teleportationtiming என்றவர் நல்ல ஆலோசனை சொல்கிறார் – "ஒரு வாடிக்கையாளர் அதிக நேரம் வாங்கினா, மற்றவர்கள் காத்திருக்கிறாங்கனு சொல்லி, மென்மையா முடிக்கலாம்." நம்ம ஊர் டீ கடையில் 'சார், இன்னும் வாடிக்கையாளர் இருக்காங்க, சுடு டீயை குடிச்சிடுங்க' என்ற மாதிரி!

"அட, இவங்க எல்லாரும் என்னை ஏன் தேடுறாங்க?"

நம்ம ஊரில், இந்த மாதிரி மனம் திறப்பது சாதாரணம். "அவங்க யாராவது கேட்குறாங்களா" என்பதற்கும், "நீங்க நல்ல கேட்பவங்க" என்பதற்கும் இடையே ஒரு உண்மையான இடைவெளி இருக்கு.

ஒருவர் சொன்ன மாதிரி, "நீங்க தான் அந்த 'குளு' – எல்லாரையும் இணைக்கும் ஒட்டுமொத்தம்!" இது ஒரு பெரும் சிரமம் தான், ஆனா, அந்தப் புன்னகையால் ஒருவருக்கு தினசரி சந்தோஷம் தர முடிகிறது.

முடிவில்...

இந்த கதையைப் படித்த பிறகு, உங்கள் அலுவலகம், வீடு, அல்லது நண்பர்கள் கூட்டத்தில் இந்த மாதிரி ஒரு "எமோஷனல் சப்போர்ட் ஹ்யூமன்" இருக்கிறார்களா என்று பாருங்க! உங்களும் ஒருநாள் அவர்களிடம், "நீங்க நல்ல கேட்பவங்க, உங்களோட கதையும் சொல்லுங்க" என்று கேட்க முயற்சி செய்யுங்க. ஒருவரின் வாழ்க்கையில் சிறிய மாற்றமாக இருந்தாலும், மனதில் நிறைய மகிழ்ச்சி ஏற்படும்.

இது மாதிரி சம்பவங்கள் உங்களுக்கும் நடந்திருச்சா? கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க!

"வாழ்க்கை ஒரு ஹோட்டல் போல தான் – யாரோ உங்க கதையை கேட்க நிச்சயம் இருக்கும்!"

---

அசல் ரெடிட் பதிவு: Apparently I’m the hotel’s emotional support human 😭