இரண்டு நாள்கள் பீட்சா கடையை மூட வைத்த சிறுமியின் சிம்மசத்தி! 🍕😏
"நான் பத்தாம் வகுப்பு முடிச்சதும், பக்கத்து கம்பெனியில் வேலைக்கு போறதா, இல்ல வெளியூர்ல படிக்கப் போறதா"ன்னு அப்பா-அம்மா எப்படிச் சொல்வாங்கோ, அதே மாதிரி தான் நம்ம கதாநாயகியோட வாழ்க்கை. கெனடாவில் ‘nut’னு ஒன்னு ஒழுங்கா ஒலிக்கும் ஒரு பீட்சா கடையில், பதினைந்து வயசுலவே சமையலறை வேலைக்காரியா சேர்ந்தா. இப்போ தமிழ்நாட்டுல பீட்சா கடைன்னா Pizza Hut, Domino's எல்லாம் நமக்கு தெரியும். ஆனா, அங்கும் அதே மாதிரி பெரிய பிராண்ட்!
அந்தக் கடை மேலாளர்கள் யார் தெரியுமா? கல்லூரி முடிச்சு, தாம்பத்ய வாழ்க்கை தொடங்காத, இன்னும் சிறிது பருவம் இருக்கும் பசங்க. பெரிய தொழிலதிபர்னு நினைச்சு, "நாம தான் இங்க ராஜா!"னு நடந்துகிட்டிருந்தாங்க. நம்ம கதாநாயகி மட்டும் தான் இல்ல, அவங்கோட நண்பன் ஸ்காட் கூட சமையல் வேலைக்காரர்.
சாதாரண வேலையா இருந்தா பரவாயில்ல, "மாவு செய்யவும் கற்றுக்கோ"ன்னு கட்டாயப்படுத்தினாங்க. அந்த மாவு வேலைன்னு சொன்னாலே, சனிக்கிழமை காலை 6 மணிக்கே கடைக்கு வந்துச்சு, மதியம் வரை சும்மா உழைச்சு, அப்புறம் தான் ஓய்வு. "மாதம் ஒரே ஒரு சனிக்கிழமை மட்டும் தான்"னு மேலாளர்கள் வாக்குறுதி குடுத்தாங்க. நம்பி விட்டாங்க. இரண்டு வாரத்துக்குள்ள, முழு வாரமும் – சனிக்கிழமை அவங்க, ஞாயிறு ஸ்காட் – எப்போதும் மாவு வேலை.
இதுக்கு மேல கொஞ்சம் பாருங்க! மேலாளரிடம் போய் கேட்டா, "அது உங்கள் பிரச்சினை. நாங்கள் வேற யாரும் கிடையாது, உங்களை வேற யாரும் வேலைக்கு அழைக்க மாட்டாங்க"ன்னு கிண்டல். தமிழ்நாட்டுல எப்ப வருஷம் பண்டிகை முன்னாடி மேலாளர்கள் "நீங்க இல்லாம எப்படி கடை ஓடும்?"ன்னு கத்துறாங்களோ, அப்படிதான்.
அந்த சமயத்துல, கதாநாயகியின் முதன்மை விருப்பமான அரங்கம் (Arena) வேலைக்கு அழைச்சாங்க. அவங்க வயசு 16 ஆகும் நாள் கழிச்சு, வேலை பாக்கியமா இருக்கு. ஸ்காட்டுக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. அப்படி இருவரும் புதிய வேலைக்கு செல்வதற்கான திட்டம் போட்டாங்க.
பேட்டி ரிவென்ஜ் – தமிழில் சொன்னா, சின்ன சின்ன பழிவாங்கல்! அடுத்த சனிக்கிழமை, கதாநாயகி கடைக்கு சென்று, கட்டுப்பாட்டு வேலை எதுவும் செய்யாம, சாக்லேட் பால் குடிச்சிட்டு, சும்மா இருக்காங்க. கடைத் திறக்கும் நேரத்தில் மேலாளர் வந்ததும், முன்னேற்றும், "நான் வேலையை விட்டு விட்டேன்!"ன்னு சொல்லிட்டாங்க. மேலாளர் "இல்ல, நாங்க உங்களை வேலையில இருந்து நீக்கப்போறோம்"ன்னு மீடியா டிராமா. ஆனா, அப்பா ரொம்ப நல்லா சொல்வாங்க, "வேலையைச் செய்யாம இருந்தாலும், கடைக்கு வந்தா சம்பளம் கேட்டு வாங்கலாம்"னு. அதே மாதிரி சம்பளம் கேட்டு, அங்கிருந்து கிளம்பிட்டாங்க.
அந்த நாள் கடை மூடப்பட்டுச்சு! மாவு செய்யப்படவில்லை! அதே மாதிரி ஸ்காட் அடுத்த நாள் ஞாயிறு செய்ய, இரண்டு நாளும் கடை "No Dough, No Pizza"ன்னு மூடப்பட்டு போச்சு!
இது தான் தமிழ்நாட்டுல பஸ்கள் ஸ்டிரைக் போட்டா, மக்களுக்கு சாப்பாடு கிடைக்காத மாதிரி. ஒரு ஊர் பீட்சா கடை மூடப்பட்டா, அங்க பசங்க பீட்சா கெடையில கத்துறாங்க, பீட்சா கிடைக்காம பசிக்கிறாங்க!
இந்த சம்பவம் நமக்கு என்ன சொல்லுது? மேலாளர்கள் வேலைக்காரர்களை மதிக்க வேண்டும். "நம்மள மாதிரி வேற யாரும் இல்ல"ன்னு கண்ணை மூடி நடக்கணும். இல்லன்னா, பழிவாங்கல் அப்படி!
அந்த கதாநாயகியும் ஸ்காடும், பசும்பொன் நட்போடு, பள்ளி முடியும் வரை அரங்கத்தில் வேலை செய்து, இந்த கதையை சந்தோஷமாக நினைவு கூர்ந்திருக்கிறாங்க. உண்மையைச் சொல்லப்போனால, இது தான் வாழ்க்கை பாடம் – "வேலைக்காரர்கள் இல்லாம மேலாளர்கள் ஓட்ட முடியாது!"
கடைசிக்காக: நம்ம தமிழ் தோழர்களே, உங்க வாழ்க்கையில நீங்க சந்தித்த சிறிய பழிவாங்கல் சம்பவங்களை கீழே கமெண்ட்ல பகிரங்க! மேலாளர்களோடு நடந்த சண்டை ஓர் கதையா? பழிவாங்கி சந்தோஷம் அடைந்த ஒர் அனுபவமா? நம்மோடு பகிர்ந்து, எல்லாரும் சிரிச்சு மகிழலாம்!
நன்றி! உங்க வேலைவாழ்க்கை சந்தோஷமாக அமைய என் வாழ்த்துக்கள்!
Meta: வேலைக்காரர்களை மதிக்காத மேலாளர்களுக்கு கிடைத்த கண்ணீர் பாடம் – காமெடியில் கலந்த விமர்சனத்துடன், கெனடா பீட்சா கடையில் நடந்த குறும்புத்திறம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Closed a popular pizza place for 2 days