இரவு வேலைக்காரன் – ஒரு நாய்க்கும், ஒரு வாடிக்கையாளருக்கும் இடையிலான 'கடுமையான' நேரம்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்யும் நண்பர்களுக்கு என்னென்ன கஷ்டங்கள் வரும் தெரியுமா? வெளியே இருந்து பார்த்தா சும்மா சில்லறை வேலை மாதிரி தெரிஞ்சாலும், சில நேரம் அந்த கடிகாரத்திலேயே நிமிடங்கள் நின்று போகும். அதுவும் இரவு வேலை என்றால், அதில் வரும் வாடிக்கையாளர்களும் அவர்களோட “கொஞ்சம் பைத்தியம்” காரியங்களும் கூடுதலா தான் இருக்கும்!
நம்ம படிக்கப் போற கதை, அமெரிக்கா ரெட்டிட் பதிவிலிருந்து – ஆனா நம்ம ஊர் மனதை நிச்சயம் தொட்டுவிடும். ஒரு இரவு ஹோட்டலில் ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்த்து கொண்டிருந்த ஒரு நண்பர் (u/zeroblade4201) - எல்லாம் அமைதியாக இருந்தது. திடீரென ஒரு பெண் வந்து, “இரண்டு நாய்கள் இருக்கேன், ரூம் வேணும்” என்று கேட்டாராம்.
நம்ம நண்பர், “சரி அம்மா, ஆனா ஒவ்வொரு நாய்க்கும் 20 டாலர் கட்டணம் இருக்கு” என்று சொன்னாராம். உடனே அந்த அம்மாவுக்கு எரிச்சல் – “இவை Emotional Support Animals, கட்டணம் இல்லாம விட்டுரணும்!” என்று.
இங்க இந்த ‘Emotional Support Animal’ அப்டின்னு சொன்னா, நம்ம ஊர்ல சிலர், “நான் தனிமையா இருக்கேன், நாயோட தான் மனசு அமைதி இருக்கு” என்று சொல்வாங்கலையா? அப்படித்தான். ஆனா, அமெரிக்கா சட்டப்படி Service Animal (பணியாளர் நாய்கள் – குருட்டு நாய்கள் மாதிரி) தான் கட்டணமில்லாம விடணும். மனநலம் காக்கும் தோழி நாய்களுக்கு சட்டம் ரிலாக்ஸ் இல்லை.
நம்ம நண்பர் சிரிப்போடு, “மன்னிக்கணும் அம்மா, Emotional Support Animal-க்கு கட்டணம் விலக்கு கிடையாது” என்று சொன்னாராம். அப்புறம் என்ன? சும்மா சும்மா, அந்த அம்மா அங்கேயே ஆவேசத்தில கத்த ஆரம்பிச்சிட்டாங்க!
“பக்கத்து ஹோட்டல் எல்லாம் இப்படின்னு சொல்றதில்ல! நீயும் உன்கூட வேலை செய்யும் பசங்க எல்லாம்...” என்று வார்த்தையிலேயே தவறி, நம்ம நண்பரை திட்ட ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.
இதோ, கதையில முக்கியமான திருப்பம் – அந்த அம்மா வெளிய போய், நம்ம நண்பரை வெளிய வர சொல்லி, “உன்னை அடிச்சுருவேன்!” என்று கத்த ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.
நம்ம தமிழருக்கு இது புதுசா இல்லை. நம்ம ஊர்லயும், பஸ் கண்டக்டர் கட்டணம் கேட்டா, "நான் எப்பவும் இப்படி போறேன், இப்ப மட்டும் ஏன்?" என்று சண்டை போடும் காட்சிகள் தெரிஞ்சிருக்கும். ஆனா, ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் இந்த அளவுக்கு வந்திருச்சு!
நம்ம நண்பர் அமைதியா, “நீங்க என்னை மிரட்டினீங்க, போலீஸுக்கு கூப்பிடலாம்னு தெரியுமா?” என்று சொல்லிருக்காராம்.
அந்த அம்மா, "பொய் சொல்லாதீங்க, நீ சம்பளம் வாங்குறதுக்கு தான் நிக்குறீங்க. உங்க தலை பார்த்து நானே சிரிக்குறேன்!” என்று இழிவான வார்த்தைகள் பேசி, கடைசில “நான் உன்னை அடிக்கிறேன்!” என்று முடிச்சிருக்காங்க.
இப்ப தான் நம்ம நண்பர் கம்பீரமா, “இங்கிருந்து போங்க, இல்லன்னா போலீஸ் வரும்!” என்று கடைசிச் சொல்லிருக்காராம்.
அந்த அம்மா கடைசில கிளம்பி போயிட்டாங்க. ஆனா, இந்த அனுபவம் நம்ம நண்பருக்கு சின்ன வயசில பார்த்த கமலஹாசன் படம் போல – ‘ஒரு சிரிப்பு, ஒரு சண்டை, ஒரே குழப்பம்’!
உண்மை என்னவென்றால்...
இதெல்லாம் கேட்டா சிரிப்பா தான் இருக்கும். ஆனா, ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்வது எவ்வளவு சவாலானது என்று புரிந்து கொள்ளணும். எல்லா வாடிக்கையாளரும் நல்லவர்கள் இல்லை. சிலர் நம்ம ஊர்ல “அவசரக்காரர்” என்று சொல்வாங்க, அப்படித்தான்.
அந்த அம்மா போல சிலர், "நான் சொல்வதுதான் சட்டம்!" என்று நினைப்பாங்க. ஆனா, நியாயம் இருந்தால் தான் உரிமை; இல்லையான்னா ரிசெப்ஷன் மேசையில் நின்றாலும், நாமும் ஒரு மனிதர்தான்!
நம்ம ஊரில் நடந்திருந்தா...?
இந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் நம்ம ஊரில் நடந்திருந்தா, அந்த இரவு காவலரு வந்துருப்பாரு, பக்கத்து டீக்கடைல பேசிக்கிட்டு, “அம்மா, இப்போ போங்க; நாளைக்கு வந்துருங்க!” என்று சமாதானம் செய்திருப்பார். இல்ல, ஹோட்டல் மேலாளரு, “நான் தான் பையன், நீங்க வாருங்கள்” என்று பசும் பசுமா பேசிப்போயிருப்பார். ஆனா, அமெரிக்காவில், சட்டம் கடுமை அதிகம்!
நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?
நண்பர்களே, இந்த மாதிரி அனுபவங்கள் உங்களுக்கு நடந்திருக்கா? Emotional Support Animal-னா, நம்ம ஊர்ல அது “மனசுக்காக வைத்திருக்கும் நாய், பூனை” மாதிரி தான். ஆனா, சட்டம் என்றால் எல்லோரும் மதிக்கணும்.
உங்களுக்கு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த சுவாரசிய அனுபவங்கள் இருந்தா, கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க. நம்ம கதைகளும், சிரிப்பும் நீடிக்கட்டும்!
சிரிப்போடு, சிந்திப்போடு – அடுத்த கதையில் சந்திப்போம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Another Tale of night audit