உங்களுக்கு உதவி செய்யலையே!' – ஓர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் கதை
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் என்பதற்கு ஒரு தனி கலாச்சாரம் இருக்குது. திருமண சீசனில், குடும்பத்துடன் ஹோட்டல் செஞ்சு தங்கி, சோறு, காபி, காலை உணவு, எல்லாம் எளிதாக கிடைக்கும் என நம்பி வருகிறோம். ஆனா, இதெல்லாத்துக்கும் மேல ஒரு வகை வாடிக்கையாளர்கள் இருக்காங்க – “எனக்கு இந்த விஷயம் இலவசமா வரணும்!” என்று உரிமையோடு பேசுவோர். இப்படி ஒரு “போக்கிரி” வாடிக்கையாளர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த கதை தான் இன்று நம்மை ரசிக்க வைக்கப்போகுது!
“அவளுக்கு இருக்கே, எனக்கு ஏன் கிடைக்கல?”
இந்தக் கதையின் மையம் – ஒரு திருமண குழுவில் பங்கேற்ற இரண்டு பெண்கள். ரிசர்வேஷன் எல்லாம் ஒன்றாக செய்துவிட்டு, ஒரே சமயத்தில் ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்தார்கள். அப்படி வந்ததும், “அவங்க கம்பளம், நம்ம கம்பளம்” என்ற மாதிரி, இரண்டு பேருக்கும் ஒவ்வொரு அறை. ஆனா, பிரச்சனை எங்கே தெரியுமா? இலவச காலை உணவு!
அந்த ஹோட்டலில் ஒரு சிறப்பு – “prepaid breakfast package” என்றால் மட்டும் தான் இரண்டு பேருக்கு காலை உணவு இலவசம். இல்லாவிட்டால், பக்கத்து ரெஸ்டாரண்ட் போலவே பணம் கொடுக்கணும். இந்த கொள்கை சரியா, தவறா என்பதில் வாதம் வேண்டாம் – ஆனா ரிசெப்ஷன் ஊழியர் சொன்னது சுத்தமாக உண்மைதான்.
அந்த பெண்களில் ஒருவர், “நான் என் நண்பியோட சேர்ந்து ரிசர்வேஷன் செஞ்சேன். அவளுக்கு இலவச காலை உணவு! எனக்கு கிடைக்கல. உங்க ஹோட்டல் தான் ஏதாவது மாற்றி இருக்கீங்க!” என்று கொட்டிக் கொடுத்தாங்க. அவருக்கு, “நீங்க அந்த breakfast rate select பண்ணல. அதால தான்.” என்று எத்தனை தடவை சொல்லினாலும், அவர் கேட்கவே இல்லை.
இந்த விஷயத்திலேயே, ரிசெப்ஷன் ஊழியர் கடைசியில் அமைதி காக்க, சிஸ்டத்தை override செய்து, அவருக்கு ஒரு special voucher கொடுத்தார். நம்ம ஊரில் சில சமயம் “சும்மா சத்தம் குறைய ஒரு டீக்கடை டோசை போட்டு விடுற மாதிரி.” ஆனா, அந்த பெண் “இது உதவி கிடையாது! இது நல்லா தான் இருக்கணும்! நாங்க இருவரும் ஒன்னா புக் பண்ணோம்!” என்று கை விரித்து பேச ஆரம்பிச்சாங்க!
வாடிக்கையாளர் உரிமை, அல்லது... உரிமை மீறல்?
இந்த மாதிரியான சம்பவங்கள் நம்ம ஊரிலும் அன்றாடம் நடக்கிறது. சில்லறை கடையில், “அவருக்கு ஒன்னு இலவசம் குடுத்தீங்களே, எனக்கு ஏன்?” என்று வாக்குவாதம் செய்யும் வாடிக்கையாளர்கள் எல்லாம் தெரியும்!
Redditல் ஒரு ஆளு நம்ம ஊர் சினிமா டயலாக்கு போல செஞ்சார்: “நீங்க சொன்னது சரிதான், நான் உங்களுக்கு உதவி செய்யல. வவுச்சரை திரும்ப வாங்கிக்கலாம்!” என்று. இதெல்லாம் நம்ம மனசுக்குள்ள தோன்றும் – ஆனா வெளியில் சொன்னா, அந்த customer காரியம் பெரிசாகும்.
இன்னொரு பயிலர் சொல்வது: “இந்த மாதிரி உரிமை கொண்ட வாடிக்கையாளர்களுக்கு உதவி செய்தால், அடுத்து அது சாதாரணம் ஆகிடும்; பிறர் சிரமப்படுவார்கள்!” எப்படியும் அந்த வாடிக்கையாளருக்கு, இது ஒரு உதவி, விலக்காகவே இருந்தாலும், அவர் அதை எதிர்பார்க்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். நம்ம ஊரில் சொல்வாங்க: “இருவரும் சமையல் போட்டா, ஒருவன் மட்டும் பச்சை துவையல் கேட்டா – அது எப்படி?”
பிறர் கருத்து: “போனாளுக்கு அதிகம் பேசினாலும், உடனே கொஞ்சம் ஏற்றுக்கொடுத்துட்டால், அடுத்த தடவை இன்னும் அதிகம் கேட்பாங்க. அந்த நிலைமை ரிசெப்ஷன் ஊழியருக்கு பெரும் சிரமம்!”
“வாடிக்கையாளருக்காக செய்யும் உதவி – எப்போதும் புரிந்துகொள்ளப்படுமா?”
இந்த கதை Western hospitalityயில் நடந்தாலும், நம்ம ஊரில் கூட ஹோட்டல், ரெஸ்டாரண்ட், கடை, காபி ஷாப், எல்லாம் ஒரே மாதிரி. வாடிக்கையாளர் – தேவையை விட அதிகம் கேட்டால், “service” என்று சொல்லி மேலாளர்கள் கொஞ்சம் கொடுக்கும்போது, நன்றி சொல்லவே மறந்துவிடுவார்கள். “இது எப்போதுமே இப்படித்தான் இருக்கணும்!” என்று தைரியமாகக் கூறுவார்கள்.
Redditல் இன்னொரு பயிலர் சொன்னது நம்ம ஊரு பழமொழி போல: “இருவர் ஒரே நேரத்தில் பஜ்ஜி வாங்கினால், ஒருவர் சேர்த்து சாம்பார் கேட்டால், இன்னொருவருக்கு சாம்பார் கிட்டப்போவதில்லை!” இதுதான் உண்மை.
இதில் ஆசிரியர் (OP) சொன்னது: “நான் எப்போதும் எல்லோருக்கும் வசதிக்கு ஏற்ப தளர்ந்துவிட மாட்டேன். ஆனா, சில சமயம், வாதம் அதிகமாயிற்று என்றால், அமைதிக்காக கொஞ்சம் விட்டுக்கொடுப்பேன். ஆனால், இது அவர்களை மாற்றாது. அடுத்த ஹோட்டலில் போய், அதே விஷயத்துக்கு மோதுவார்கள்!”
நம்ம வாழ்க்கைக்கு பாடம் – வாடிக்கையாளரா? ஊழியரா?
நம்மில் பலர் கடை, ஹோட்டலில் வேலை பார்த்திருக்கலாம். அல்லது, நம்மை சந்தித்திருக்கலாம். வாடிக்கையாளராக, நாம் எப்போதும் “உரிமை” என்ற வார்த்தையை உணர்ந்து, உதவி செய்தால் நன்றி சொல்லவேண்டும். ஊழியராக இருந்தால், எல்லா வாடிக்கையாளர்களுக்கும் எல்லாம் கொடுத்து விடக் கூடாது; இல்லையென்றால், மற்ற வாடிக்கையாளர்களுக்கும், வேலை செய்யும் ஊழியர்களுக்கும் சிரமமாகும்.
ஒரு commenter சொன்னது: “நீங்க order பண்ணும் வேளையில், burger மட்டும் எடுத்தீங்க; நண்பர் burger+fries எடுத்தார். அப்போ, உங்களும் fries கேக்க முடியாது!” – ஒரே simple logic, ஆனா எல்லாம் மனசுக்குள் போய் சேரணும்!
பிறர் சொன்னது: “இதெல்லாம் மனதில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது – தேவையில்லாமல் வாடிக்கையாளர்களுக்கு அதிகம் கொடுத்தால், அது பழக்கமாகி விடும்!”
முடிவு – உங்களோட அனுபவம் என்ன?
இந்த கதை நம்மை சிரிக்கவைக்கும். ஒருபக்கம் ஊழியர், ஒருபக்கம் வாடிக்கையாளர் – இருவரும் மனசில் வம்பு வைத்துக்கொள்வது இந்திய கலாச்சாரத்திலும் புதிதல்ல! உங்க வாழ்க்கையில், அப்படிப்பட்ட customer “drama” உங்களுக்கு நேர்ந்திருக்கா? அல்லது, நீங்களே “உரிமை” என்ற பெயரில் வாதம் செய்திருக்கீங்களா?
கீழே உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்! வாடிக்கையாளர் என்றாலும், ஊழியர் என்றாலும், ஒன்றை மட்டும் மறக்க வேண்டாம் – “நல்ல முறையிலான நட்பு, நல்ல பசுமை – இரண்டும் வாழ்வில் அவசியம்!”
நன்றி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: “You're NOT doing me a favor!”