உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

உணவகம் மூடியிருக்குறேன் அத்தான்! – வாடிக்கையாளர் வேடிக்கை ஓர் நாள் ஹோட்டலில்

மங்கலான ஒளியுடன் வெறுமனே இருக்கும் உணவகத்தின் உள்ளே, ப்ரஞ்ச் சேவைக்கு பிறகு அமைதியான சூழலைக் காட்டுகிறது.
ப்ரஞ்ச் சேவைக்குப் பிறகு எங்கள் உணவகத்தின் அமைதியான காட்சி, விருந்தினர்களை வரவேற்கும் சமாதானமான சூழலைப் பிரதிபலிக்கிறது—ஞாயிறு இரவுக்குப் போகும் வரை!

வணக்கம், என் அன்பு தமிழ்ச் சகோதரர்களே! நம்மில் எத்தனை பேருக்காவது ஹோட்டலில் தங்கும் அனுபவம் இருக்கும். தமிழ் நாட்டிலோ, வெளிநாட்டிலோ, ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் தங்கினால் எல்லாமே அருமைப்படும். ஆனா, சில சமயம் வாடிக்கையாளர்கள் சில விசித்திரம் செய்யும் போது பணிபுரிபவர்கள் எப்படியாவது சமாளிக்க வேண்டி வரும். இந்தக் கதையோ, நம்ம ஊரிலே நடந்ததாக இருக்கு ன்னு சொன்னாலும் நம்பிடுவீங்க!

“நான் சொன்னா கேட்டே ஆகணும்!” – வாடிக்கையாளரின் பிடிவாதம்

ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவம் இது. அந்த ஹோட்டல் ரெஸ்டாரண்ட் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மதியத்துக்கு மேலே மூடிவிடும். இது வாடிக்கையாளர்களுக்கு ரிசெப்ஷனில், இணையதளத்திலும், எல்லா இடங்களிலும் சொல்லியும், எழுதியும் வைத்திருக்காங்க. ஆனா ஒரு பெண் வாடிக்கையாளர், மாலை 5:30க்கு கீழே வந்து, “ஏன் ரெஸ்டாரண்ட் வெறிச்சோட இருக்கு?”ன்னு கேட்க ஆரம்பிச்சாங்க.

ரெசெப்ஷனிஸ்ட், “அம்மா, இன்று மதியம் 3:30க்குப் பிறகு மூடிவிட்டோம். நாளை காலை 7 மணி முதல் தான் திறக்கும்,”ன்னு அழகா சொல்லிவிட்டாரு. உடனே அந்தப் பெண் முகம் சுழிச்சு, “நான் இந்த ஹோட்டல்ல உங்க ரெஸ்டாரண்ட் சாப்பிடத்தான் வந்தேன். நேற்று நகரம் சுற்றி வந்தேன், இன்று சாப்பிட முடியல,”ன்னு சங்கடத்தோடு ஆரம்பிச்சாங்க.

“என் சோறு... என் சோறு... நீங்க தானே திருடிங்க!” – காமெடி கிளைமாக்ஸ்

அவங்க கோபம் குறையாம, “எனக்கு சலாட் செஞ்சு தர யாராவது இருக்காங்கலா? வெளியில மழை பெய்யுது,”ன்னு கேட்டாங்க. அங்க வேலை செய்யும் சமையல்காரர்கள் எல்லாரும் போயிட்டாங்கன்னு சொன்னதும், “நிச்சயம் யாராவது இருக்காங்க! ரெஸ்டாரண்ட் மேனேஜரை அழைக்கலாம்!”ன்னு பிடிவாதம்.

ரெசெப்ஷனிஸ்ட் எவ்வளவு நிதானமா சமாளிச்சாலும், அந்த அம்மாவுக்கு நிம்மதி இல்ல. கடைசியில் மேனேஜரை அழைச்சு கொண்டு வந்தாரு. அவர் ஏற்கனவே சொன்னதை எல்லாம் மறுபடியும் சொல்லி, சமாதானமாக ஒரு இலவச பிரேக்‌பாஸ்ட் வவுசர் கொடுத்தார். “இதுலயாவது திருப்தி படுங்க,”ன்னு!

ஒரு மணி நேரத்துக்கு பிறகு, அந்த பெண் தன் சமையல் டெலிவரி வரப்போகுது ன்னு சொல்லி, “உங்க ஊழியர் என் சோறு எடுத்துட்டாங்க!”ன்னு கூச்சல். உண்மை என்னவென்றால், அவங்க தானே தவறா முகவரி போட்டிருந்தாங்க. அதையும்கூட ரெசெப்ஷனிஸ்ட் நேர்த்தியாக, “மன்னிக்கவும், நானும் என் டெஸ்க் விட்டு போக முடியாது,”ன்னு சொன்னார். “மழைலா வெளியே போகணுமா?”ன்னு மீண்டும் அம்மா! கடைசியில், சோறு வாங்கிக்கிட்டு, ரெசெப்ஷனிஸ்டை பார்த்து கண் சுழிச்சு, மேலே போனாங்க.

“மழையில கரைந்து போயிட்டாங்களா?” – நம்ம ஊர் பார்வையிலிருந்து

இந்த கதையைப் படிச்சவுடன், நமக்கு நினைவுறும் – நம்ம ஊரில் சில வாடிக்கையாளர்கள், “அண்ணே, டீ கடை மூடிச்சு, ஆனா எனக்கு ஒரு டீ மட்டும் பண்ணி தரலாமா?”ன்னு கேட்பது போல தான்! ஆனா, இங்க அந்த பெண்ணு அமெரிக்கா ஸ்டைலில் டிராமா பண்ணி, எல்லாம் தானாகவே சரி செய்யணும் போல எதிர்பார்த்தாங்க.

இதுல ரெடிட்ல வந்த கமெண்ட்ஸ் இன்னும் சூப்பர்! ஒருத்தர், “மழையில வெளியே போனதும், உப்புமா கரைந்து போயிட்டாங்களா?”ன்னு நம்ம ஊர் ‘கரென்’ கலாட்டாவை நினைவு படுத்துறாங்க. மற்றொருத்தர், “உணவகம் மூடுன்னு சொல்லியும், சிலர் கேட்டே கேட்கிறாங்க. இவங்க தான் உலகத்தின் மையம்னு நினைக்கிற மாதிரி!”ன்னு நன்றாக கிண்டல் செய்திருக்காங்க.

ஒரு கமெண்ட், “இந்த மாதிரி பிடிவாதம் பிடிக்கிறவங்களுக்கு இலவச பிரேக்‌பாஸ்ட் குடுக்கிறதே தவறு. இப்படிச் செய்தால், அடுத்த முறையும் இதே மாதிரி நடத்துவாங்க,”ன்னு மேலாளரின் நடவடிக்கையையும் விமர்சிச்சாங்க. நம்ம ஊரில் கூட, ‘பெரியவங்க சத்தம் போட்டா இலவசம் கிடைக்கும்னு நம்புற’ கல்சர் எப்பொழுதும் இருக்கே!

“சொல்லிட்டாங்க. கேட்டேன்னா கேட்கணும்!” – நம் பண்பாட்டு பார்வை

இந்த கதையிலிருந்து நமக்கு ஒரு நல்ல பாடம் கிடைக்கிறது. வாடிக்கையாளர் தேவையை புரிந்து உதவினாலும், எல்லா விஷயத்துக்கும் எல்லை இருக்கிறது. “வாடிக்கையாளர் ராஜா”ன்னு நம்ம ஊரில் சொல்லுவோம். ஆனாலும், ஊழியர்களும் மனிதர்கள்தானே! அவர்களுக்கு நேரம், விதி, கடமை எல்லாம் இருக்கு.

ஒரு வாடிக்கையாளர் போல, “நான் சொன்னா கேட்டே ஆகணும்!”ன்னு பிடிவாதம் பிடிப்பது, நம் சமூகத்திலேயே கூட சிலருக்கு பழக்கம்தான். ஆனா, இதை ஊக்குவிப்பது தவறு. “மழையில போனாலே கரைந்துபோயிடுவேன்”ன்னு சொல்லி, பிறர் வேலை பாதிப்பது நம்ம பண்பாட்டுக்கு சரி வராது.

ஒரு முக்கியமான கருத்து – நம் ஊரில் கூட, ஹோட்டல் மூடியிருக்கும்போது, “அண்ணே, நான் வந்துடேன், ஏதாவது சாப்பாடு இருக்கு?”ன்னு கேட்பது வழக்கம். ஆனா, விதிகள் எல்லோருக்கும் ஒன்றுதான். தாழ்மையா இருக்கிறோமா என்பதை தான் இந்தக் கதைகள் நமக்கு நினைவு படுத்துகிறது.

முடிவில்...

இதெல்லாம் படிச்சா, நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் நடக்கும் சின்னச் சின்ன காமெடி நினைவு வரும். “முடிஞ்சா உதவுறேன் அண்ணா, இல்லன்னா மன்னிச்சிக்கணும்”ன்னு சொன்னா போதும், நிறைய விஷயம் சுமூகமா முடிஞ்சிடும்.

நீங்க இந்த மாதிரி பிடிவாத வாடிக்கையாளர்களை சந்திச்ச அனுபவம் உங்களுக்கு இருக்கா? அல்லது, ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து, எப்படியாவது சமாளிச்சது உங்களுக்குத் தெரியுமா? கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க! இந்தக் கதையை நம் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து, சிரிச்சிட்டு, நல்ல மனநிலையோடு நாளை ஆரம்பிக்கலாம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Guest asked me to open restaurant when it was closed.