எச்சரிக்கை பலகையைப் பார்த்தும், அபாய மண்டலத்தில் நுழையும் மக்கள் – ஓர் ஹோட்டல் முன்பணியாளர் கதைகள்
"அப்பா… எவ்வளவு பெரிய எழுத்தில் ‘நுழைய வேண்டாம்’ என்று எழுதினாலும், மக்கள் அதை பார்க்கவே மாட்டாங்க!" – இதைத் தமிழ் ஊர்களில் நீங்கள் கேட்டிருப்பீர்களா? நம் ஊர் பாட்டி தலையிலே ‘சோறு இருக்கா’ன்னு பார்த்த மாதிரி, வெளிநாட்டு ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களும் இதனையே அனுபவிக்கிறார்களாம்!
இன்று நாம் பார்க்கப் போகும் கதை, அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு காமெடி கலந்த கவலைக்குரிய சம்பவம். ஹோட்டலின் முதல் மாடியில் பெரிய அளவில் பழுது பார்ப்பது நடந்து கொண்டிருந்தது. இரண்டு பக்கங்களிலும் ‘வெளியில் நுழைய வேண்டாம்’ என்று பெரிய பிளாஸ்டிக் ஷீட், ஜிப்பர் எல்லாம் போட்டிருந்தாலும்… மக்கள் வந்து ஜிப்பரைத் திறந்து, வாயிலாக போய், ‘சரி, என்ன ஆச்சு?’ன்னு நடக்கிறார்களாம்!
“நுழையாதீர்கள்” என்றால் நுழைய வேண்டுமா?
இந்தக் கதையின் நாயகன், ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவர். அவர் சொல்வதைப் படி, மூன்று பேர் அந்த பிளாஸ்டிக் ஷீட்டை திறந்து, சுவற்றின் கடைசி மூலையில் உள்ள படிக்கட்டில் ஏறி இறங்க முயற்சித்திருக்கிறார்கள்.
ஒரு சார் நேர்லேயே வந்து, “அந்த பக்கம் போகலாமா?”ன்னு கேட்டாராம். நம் நண்பர், “இல்லை, அந்த பக்கம் அபாயம். போகக்கூடாது”ன்னு சொன்னதும், அவர் ‘சரி, சரி’ன்னு தலை ஆட்டிக்கிட்டு, அடுத்த நிமிஷம் ஜிப்பரைத் திறந்து உள்ளே போயிருக்காராம்!
ஒரு பெண் ஊழியர் சொல்வதைப்போல, ஒருத்தர் பக்கவழி கதவிலிருந்து (அது பொதுவாக பூட்டியே இருக்கணும், ஆனாலும் கட்டட வேலைப்பாடுள்ளவர்கள் பூட்டு போட மறந்திருக்கலாம்), பிளாஸ்டிக் ஷீட்டைத் திறந்து, நேரே முன் மேசைக்கு வந்து, ‘சரிங்க, நான் வந்துட்டேன். எனக்கு ரூம் வேணும்’ன்னு கேட்டாராம்!
இதைப் படிக்கும்போது நமக்கு ‘மக்கள் சரக்கு கூட்டத்துக்கே போய் வட்டாரம் பண்ணுவாங்க’ன்னு தோன்றும்.
ஊர் வாசிகள், எச்சரிக்கையை மதிப்பதா?
இந்த சம்பவத்துக்கு கீழே பலர் ஆங்கிலத்தில் கருத்து கொடுத்திருந்தார்கள். அவற்றிலிருந்து நம்ம ஊர் தட்டச்சு கலக்கலாக சிலவற்றைத் தொகுத்து சொல்கிறேன்.
ஒரு பிரபலமான கருத்து – “எவளவு பெரிய எழுத்தில், தீயில் எழுதினாலும் மக்கள் பார்த்து நடக்க மாட்டாங்க. பாருங்க, தரையில் மண்ணூறு போட்டு இருக்குற இடத்திலும் மக்கள் நடக்க தயங்க மாட்டாங்க!”
இதை நம்ம ஊர் சாலைப் பணி நடக்கும்போது பக்கமுள்ள மக்கள் எப்படி யாரும் கேட்காமல் நடந்து போவாங்கன்னு நினைச்சு பாருங்க. சில பேர் சிமெண்ட் ஊற்றிய புதுப் பாதையில் ‘படி வேணும்’ன்னு, தடம் போட்டுவிட்டு போவாங்க!
மற்றொருவர் சொல்வது – “நம்ம ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் ‘வெட் பேயிண்ட்’ன்னு ஒவ்வொரு மூட்டையிலும் ஒட்டி, கட்டை தடையின் மேல் வரை போட்டிருந்தோம். ஆனா மக்கள், சின்ன பிள்ளை மாதிரி, அதையே தாண்டி, நன்கு ரொட்டியைக் குடித்த மாதிரி மேசையில் கை வைத்து நின்று பேசுவாங்க!”
எது நடந்தாலும், ‘எச்சரிக்கை’ன்னு எழுதினாலே மக்கள் கேட்பார்களா? நம்ம ஊர் ஊராட்சி அலுவலகத்திலோ, வங்கியில் க்யூ செட் பண்ணி, எல்லாமே புறக்கணித்து, நேரா உள்ளே போயிடுறதுக்கு இதே மாதிரி தான்!
“பகட்டனங்களும், பதட்டமும்” – ஹோட்டல் ஊழியர்களின் அனுபவங்கள்
இந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளர் சொல்வதில், மக்கள் நுழையும் அபாயத்தை விட, வேறு ஒரு பெரிய பிரச்சனை இருக்கிறது – சில ‘வித்தியாசமான’ அழைப்புகள்!
ஒரு இரவு, அவர் டெஸ்கில் இருந்தபோது, ஒருவரும் போனில் அழைத்தாராம். பின்னணியில் எங்கேயோ ‘ஈரமான’ சத்தங்கள்… (அவசியம் விளக்க வேண்டியதில்லை!). இதற்கு, “முந்தையவர்கள் எல்லாம் குறைந்தது மறைத்துக்கிட்டுப் பேசினாங்க. இந்தவர் நேரா கேட்க வைக்கிறார்!”ன்னு அவர் புலம்புகிறார்.
இதற்கு, ஒரு விஷயம் சொன்னார் மற்றொரு கருத்தாளர் – “அந்த மாதிரி அழைப்புகள் வந்தா, அவர்களை ஹோல்டில் வைச்சுடுங்க. அவர்கள் எதிர்பார்ப்பது ரியாக்ஷன் தான். ஹோல்ட் மியூசிக் போட்டா அவர்கள் கவலைப்பட்டு போயிடுவாங்க!”
நம்ம ஊர் சின்ன நகரங்களில், பிக்ஷாக்கள் ரொம்பவே சலிப்பாக பேசினா, ‘வரும் வரைக்கும் காத்திருக்க சொல்லி, பின் போயிருப்பாங்க!’ன்னு பெரியவர்கள் சொல்வது போலே தான்!
“மனிதர்கள் எப்பவும் சோதனை செய்பவர்கள்” – நம் ஊர் சிந்தனை
இந்த சம்பவங்களைப் பார்க்கும்போது, நம்ம ஊர் பழமொழிகள் நினைவுக்கு வருகிறது – “மொகப்பும், மருந்தும் சொல்லி கேட்டா தான் நம்புவாங்க!”
ஒருவர் சொன்னார் – “எவ்வளவு தடைகள் போட்டாலும், எவ்வளவு அறிவிப்புகள் வைத்தாலும், மக்கள் இருப்பது தான் செய்யும்!”
மற்றொருவர் சந்தோஷமாக – “அந்த அபாய மண்டலத்தில் நுழைந்தவர்களுக்கு ரூ.400 அபராதம் போட்டா பார்த்து பயப்படுவாங்க!”ன்னு சொன்னார். அப்படியே நம்ம ஊர் பேருந்து நிலையத்தில், ‘அணில் சோதனை’ன்னு பிள்ளைகளைப் பார்க்க நிறுத்துவதைப் போல தான்!
முடிவுரை – உங்கள் அனுபவங்கள் என்ன?
இப்படி எவ்வளவு எச்சரிக்கை வைத்தாலும், மக்கள் கேட்காமல் தங்கள் வழியில் செல்வது, உலகம் முழுவதும் பொதுவான விஷயம் என்று சொல்லவேண்டி வருகிறது!
நம் ஊர் ஹோட்டல்கள், பஸ்ஸ்டாண்ட், அரசு அலுவலகம் என்று எங்கே பார்த்தாலும், “நுழைய வேண்டாம்” என்ற அறிவிப்பை புறக்கணித்து உள்ளே செல்வது வழக்கம்தான்.
உங்களுக்கு இப்படி ஏதேனும் அனுபவம் இருந்தா, கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க. உங்கள் கதைகள், நமக்கெல்லாம் சிரிப்பையும், சிந்தனையையும் தரும்!
நன்றி, மறக்காமல் எச்சரிக்கையை மதியுங்கள்… இல்லையெனில், ஒரு நாள் அபாயக்கட்டத்தில் வாசல் திறந்து விட்டு, ‘சோறு’ போட்டு வாங்கும் நிலை வரும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: People keep walking through the renovation area