உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

எட்டுப் பனிக்கட்டியில் ஆறு மணி நேர அமைதி... ஆனால், அதற்கப்புறம்?

அமைதியான ஓட்டலின் மண்டலத்தில் தனித்தன்மை வாய்ந்த விருந்தினர்களின் கோரிக்கைகளைச் சந்திக்கும் சோர்வான ஊழியர்.
இந்த திரைப்படக் காட்சியில், ஒரு ஓட்டல் ஊழியர் ஆறு மணிநேரம் நீடித்த வேலை நேரத்தின் சவால்களை எதிர்கொள்கிறார், நீண்ட கால விருந்தினரின் விசித்திரமான நடனம் அவரை சூழ்ந்திருக்கிறது. இந்த மண்டலத்தின் அதிர்ச்சியான சூழ்நிலையுடன், விசித்திரமான கோரிக்கைகளின் சுமை, எதிர்பாராத ஆச்சரியங்களால் நிறைந்த இரவின் உண்மையை இமேஜ் வெளிப்படுத்துகிறது.

நம்ம ஊர்ல ஓட்டல் வேலைன்னா, ரொம்ப அமைதியா இருக்கு, கார்ப்பரேட் மாதிரி அமைதி அப்படின்னு யாரும் நம்பக்கூடாது. ஒரே சும்மா காத்து வீசும் நேரத்துல கூட, பக்கத்தில் யாராவது பேய் கதை சொன்ன மாதிரி ஒரு கதை நடக்காம இருக்காது. இந்த கதையும் அப்படிதான் – வெறும் ஆறு மணி நேரத்துக்கு அமைதியா இருந்தது. ஆனா அந்த எட்டையிலிருந்து அடுத்த இரண்டு மணி நேரம்? சாமி... கலாட்டா, கமெடி, கோபம், திகில் – எல்லாமே கலந்த கலவையா ஓட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க்கில் நடந்தது.

உளவியல் கலந்த வாடிக்கையாளர்கள் – ஓட்டல் ரொம்ப சும்மா இல்லப்பா!

ஒரு ஓட்டல் டெஸ்க்கில் வேலை பார்த்து பசங்க சொல்வாங்க, "ஓட்டல்-வா, மனநலம் சோதனை-வா?" நம்ம கதையில, நான்கு வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர்கள் – ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு ரகசிய கதை. முதல்ல, Nutty Long Term Guest (NLT) – மூணு மாதம் ஓட்டலில் தங்கி இருக்கிறார். ஆனா, தங்கிய அறையைப் பாத்து, "அந்த ஹால்வேயில இருக்குற கதவுகளுக்கெல்லாம் பயமாக இருக்கு. யாராவது என்னைக் கொல்லப் போறாங்கன்னு குரல் கேட்குது!" என்கிறார். ஆனா, வெளியே போற முயற்சியும் கிடையாது. நம்ம ஊர்ல, “அவங்க வீட்டில் பேய் இருக்கும்னு பயமா இருந்தாலும், வீடு விட்டு வெளியே போறதில்லை!”ன்னு சொல்வாங்க. அதே மாதிரி தான்.

பிறகு, Clueless Elderly Guest (CE) – சின்ன விஷயத்துக்கு கூட பத்துநேரம் கேள்வி கேட்பவர். "காபி மேக்கரில் தண்ணீர் சூடாக்குறது எப்படி?"ன்னு, ஆறு வழியில கேட்டு, ஒவ்வொரு முறையும் தப்பா புரிஞ்சுக்குறார். நம்ம ஊர்ல இது ஸ்டாண்டர்ட்டு, பெரியம்மா வண்டி எங்கே நிறுத்துன்னு கேட்கும் மாதிரி!

மூன்றாவது, Crazy Overnight Guest (CO) – பேசினா, ஒரு மணி நேரம் பேசுவார், ஆனா ஒரு வார்த்தை சரியாக புரியாது. நம்ம ஊர்ல பேருந்து ஸ்டாண்ட்ல இருக்குற அந்த அண்ணா மாதிரி, பக்கத்தவரை கலாட்டா வைக்கறவர்.

நாலாவது, Fat Contractor (FC) – முதலில் பார்த்தா, எல்லாரிலும் நார்மல் மாதிரி தெரியுறவர். ஆனா, அதற்கப்புறம் மட்டும் தான் ட்விஸ்ட்.

"அமைதியான" ராத்திரி – கலாட்டா ஆரம்பம்!

இரவு ஒன்பது மணி. "பூல் மூடப்போறோம்!"ன்னு சொல்லி, எல்லாரையும் வெளியே அனுப்புற நேரம். FC, CO இருவரும் பூல் பக்கத்தில் பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க. சும்மா அடிக்கடி பக்கத்து பேரை பாக்கும் ஆள் மாதிரி, "நான் இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கட்டுமா?"ன்னு CO கேக்குறார். "இல்ல, மூடு!"ன்னு நம்ம ஹீரோ. FC கூட, “அவங்க இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கட்டும்!”ன்னு கேட்க, "இல்ல"ன்னு முடிவு. இங்கையில, ஒரு கூட்டமே நேரத்துக்கு வெளியே அனுப்புறது, ரொம்ப கஷ்டம். நம்ம ஊர்ல "சந்தையில கடை மூடுற நேரம்" மாதிரி தான்.

மூன்று முறைக்கு பிறகு, ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு, கடுப்பாக "ஒன்பது மணி! மூடுனோம்! வெளியே ரா!"ன்னு சொல்லி வெளியே அனுப்பி விடுகிறேன். "அது போதும்!"ன்னு நினைச்சேன். ஆனா, விதி வேற மாதிரி எழுதிருக்குது!

"பூல் கிளைமாக்ஸ்" – ஓட்டல் கதை திருப்பம்

கொஞ்ச நேரத்துக்கப்புறம், CO வந்து, “அவன் (FC) எனக்கு முன்னாடி தன்னோட ஐயோ… காட்டினான்!”ன்னு ரொம்ப விவரமா விளக்கம். “அவன் கூட நீங்கயே பார்த்தீங்க! அவன் எந்த ரூம்னு உங்களுக்குத் தெரியும்!”ன்னு கதறின்னு சொல்ல ஆரம்பித்து விட்டார். இது ரொம்ப சீரியசான விஷயம். ஓட்டல் செக்யூரிட்டி கேமராக்களை பார்ப்பது – நம்ம ஊர்ல வீடியோ நெடுங்கால் ரொம்ப மோசமா இருக்கும் போல, இங்கவும் ஒளிச்சிறு, மூடிய விளக்கு, மூடிய முகம், பில்லர் எல்லாம் வந்து விடுது.

பத்து தடவை ரீவியூ பண்ணி, கடைசியில் "விரோதம் நடந்தது"ன்னு கண்டுபிடிச்சதும், போலீஸ் குட்டையில போய் புகார். ஆனால் CO, வழக்கு போடத்தயார் இல்லை – "நான் வழக்கு போட முடியாது, காசு இல்ல, பயம்"ன்னு சொன்னார். போலீஸ், FC-க்கு "ஓட்டல் விட்டு வெளியே போங்க"ன்னு சொல்லி அனுப்பிவிட்டு, CO-க்கு "பார்த்துக்கொங்க, பிரச்சனை பண்ண கூடாது"ன்னு எச்சரிக்கை.

CO, "நான் அவன் போகவும் பார்க்குறேன்"ன்னு லாபியில் உட்கார்ந்துட்டு, போலீஸ், “அது நல்லது கிடையாது, பிரச்சனை வரலாம். எல்லாரையும் வெளியே அனுப்பிவிடுவோம்!”ன்னு கொஞ்சம் கோபமா சொன்னாங்க. CO, "நான் ஏதும் சொல்ல மாட்டேன், என் வேலைய பார்த்துக்கொள்றேன்"ன்னு சும்மா உட்கார்ந்தார். இது நம்ம ஊர்ல, "ரஹஸ்யம் தெரிஞ்சுகிறேன்"ன்னு பக்கத்து வீட்டு மாமியார் கண்ணுக்கு தெரியாமல் தடா தடா பார்த்து இருப்பது மாதிரி!

“ஓட்டல் இல்ல, நம்ம ஊரு கலாட்டா மண்டபம்!”

இதற்கிடையில், CE திரும்பவும் வந்து, "காலை உணவு எப்போது?"ன்னு பத்து தடவை கேட்டு, ஒவ்வொரு முறையும் தப்பா புரிஞ்சுக்குறார். அதன் இடையே, CO, "இப்போது நான் போலீசுக்கு புகார் கொடுக்க போகிறேன்"ன்னு மறுபடியும் முடிவெடுத்தார்.

நம்ம ஊர்ல ஒரு கமெண்ட் பாருங்க: "இது ஓட்டல்-வா, மனநலம் சோதனை நிலையமா?"ன்னு ஒருவர் கேட்டிருந்தார். அதற்கு ஓட்டல் ஊழியர் பதில்: "மழைக்காலத்தில், ஓட்டல் உரிமையாளர் வாடகை ரொம்ப குறைக்குறாங்க, நம்ம ஓட்டல் கடைசியில் வீடில்லாதவர்களுக்கு தங்கும் இடம் மாதிரி ஆயிருச்சு!" – இது நம்ம ஊர்ல 'ஆடி தள்ளிப்போகும் வாடகை' மாதிரி தான்.

மறுமொரு வாசகர், "இப்போது ஓட்டலில் தங்குறதற்கு பதிலா, வால்மார்ட் பார்கிங்க்ல தூங்கினால் நிம்மதியா இருக்கும் போலிருக்கு!"ன்னு சொல்வது – நம்ம ஊர்ல, "வேலைக்காரன் சொன்னா, தங்குமிடம் விடு, தண்ணீர் இல்லாத இடம் நிம்மதியாக இருக்கும்!"ன்னு சொல்வது போல.

முடிவுரை – "ஓட்டலில் அமைதி கிடையாது, கலாட்டா மட்டுமே!"

இப்படி ஒரு ஓட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த ஒரு ராத்திரி கதையில, அமைதியான ஆறு மணி நேரம் கிடைத்தாலும், கடைசி இரண்டு மணி நேரம் கலாட்டாவும், சிரிப்பும், கொஞ்சம் திகிலும், அதிசயமும் கலந்து, "ஓட்டலில் வேலை பண்ணுறது சும்மா இல்லைப்பா!"ன்னு நமக்கு புரிய வைக்குது. நம்ம ஊர்ல, "ஓட்டலில் வேலை பார்த்தா ஒரு புத்தகம் எழுதலாம்"ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, இந்த கதையை கேட்டதும், அந்த புத்தகத்திற்கு ஒரு முழு அத்தியாயம் வந்து விடும்!

உங்களுக்கு ஓட்டல் அனுபவத்தில் ஏதேனும் பைத்தியக்கார சம்பவம் நடந்திருக்கா? கீழே கமெண்ட்ஸ்ல பகிரங்க! உங்கள் கதைகள் கேட்டால்தான், இந்த உலகம் ரொம்ப சும்மா இல்லன்னு நமக்கு தெரியும்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: A Nice, Quiet Six Hour Shift...Out of Eight