என் ஓய்வை நான் எடுத்தேன் – அலசல் வேலை செய்யாத சக ஊழியருக்கு கொஞ்சம் ‘கசப்பான’ பாடம்
எந்த அலுவலகமாக இருந்தாலும், வேலை செய்யாமல் சும்மா இருக்கிற ஒருத்தர் கண்டிப்பாக இருப்பார்கள். "ஏன் இவன் சம்பளம் வாங்குறான்?" என்று எல்லாரும் மனசுக்குள்ள கேட்பது நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதிதான். அப்படிப்பட்ட ஒரு ‘ப்ரையன்’ போல சோம்பேறி ஒருவருடன் வேலை பார்த்த அனுபவத்தை இங்கே ஒரு ரெட்டிட் பயனர் பகிர்ந்திருக்கிறார். படிச்சதும், நமக்கும் அப்படியே "என்னடா ப்ரையன் போன வாரம் சாப்பிட்ட மேசை துடைக்காம போனவன் மாதிரி!" என்று தோன்றும்.
அது மட்டுமல்ல, அந்த பயனர் எடுத்த பழி, நம்ம ஊர் சினிமா ஹீரோ ஒரு நல்ல திருப்பம் கொடுத்த மாதிரி இருக்கிறது.
இந்தக் கதையில் இடம் பெறுகிற வேலை இடம் – ஒரு சிறிய கேர்ஹோம். அங்கு 6 பேர் இருப்பார்கள்; அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு, பராமரிப்பு, உணவு, ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் குறைந்தது இரண்டு ஊழியர்கள் இருக்க வேண்டியது கட்டாயம். இப்படி சமூகவியலாளராக வேலை பார்ப்பது எளிமையில்ல, அதுவும் எல்லாரும் வாகன நாற்காலியில் இருக்கும்போது மேலும் பொறுப்பு அதிகம்.
இங்கே நம்ம கதாநாயகி (அல்லது நாயகர்) வேலை செய்வது ப்ரையன் என்ற சோம்பேறி ஒருவரோடு. இவர் எப்பவும் குறைந்தபட்ச வேலைதான் செய்வாராம்; அதுவும் ஓவர் டைம் வாங்கிக்கிட்டு, வேலை பறந்து போற மாதிரி. 13 மணி நேர வேலை என்றால், ஒரு மணி நேரம் ஓய்வுக்கு உரிமை – இது மாதிரி சிம்பு சந்திரன் பாட்டுப் போல், “ஒவ்வொரு ஓய்வும் உரிமைதான்!” என்று சொல்ல முடியாது. ஏனெனில், அந்த ஓய்வு நேரம், இருவரும் ஒரே நேரத்தில் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. ஒருவரும் வேலை, ஒருவர் ஓய்வு – இப்படித்தான் திட்டமிட வேண்டும்.
அந்த வீட்டில் இருக்கும் அனைவரும் மதிய நேரம் ஓய்வுக்கு (படுக்க) போவார்கள். இப்போதே உணவுக்கு ஓய்வு நேரம் அப்போது தான் பண்ணணும். நம்ம கதாநாயகி ப்ரையனுடன் சில மாதங்கள் வேலை பார்த்திருக்கிறார். அதில், குறைந்தது 6 முறை, ப்ரையன் அவனுடைய ஓய்வு நேரத்தை 1 மணி நேரம் என்ற பதிலாக 1 மணி நேரம் 30 நிமிடம் எடுத்துவிட்டு வருவாராம்! இதனால், நம்மவர் உண்மையான ஓய்வை 30 நிமிடத்திலேயே முடிக்க வேண்டி வந்தது.
இன்று மட்டும் நம்மவர் காத்திருந்தாராம் – ப்ரையன் எப்போவும் போல 1.5 மணி நேரம் ஓய்வு எடுத்தவுடன், நம்மவர் நேரில் மேலாளரிடம் சொல்லி ஓய்வுக்குப் போய் விட்டார். மேலாளர், "நீ எப்போ திரும்ப வருவ?" என்று கேட்டதும், "பிரையன் தான் எல்லாத்தையும் பார்த்துக்குவார், நான் முழு ஓய்வு நேரம் எடுத்துட்டு வர்றேன்" என்று புன்னகையோடு சொல்லிவிட்டு ஓய்வுக்கு போயிருக்கிறார்.
அந்த நேரத்தில், இள்ளாமல் ரொம்ப வேலை செய்யும் ப்ரையன் sweat ஆக்கி, இரவு சாப்பாடு தயாரிப்பதில் கஷ்டப்பட்டு விட்டான். நம்மவர் ஓய்விலிருந்து திரும்பி வந்தப்போ, ப்ரையன் முழு கண்ணீரோடு, "ஐயோ, இன்னைக்கு நான் தான் எல்லாம் பண்ணனும்!" என்று மனம் கலங்கிப் போயிருந்தான்.
இது படித்த ரெட்டிட் வாசகர்களும், நம்ம ஊர் மக்கள் மாதிரி, "அடடா, இது தான் சோம்பேறிக்கு கொடுக்க வேண்டிய பாடம்!" என்று ஆராய்ந்து ரசித்திருக்கிறார்கள். ஒருவர் குறிப்பிட்டார்: "ப்ரையன் ஒரு முறை தன் தோழருக்கு கொடுத்த துயரத்தை, அவன் தான் அனுபவிக்கட்டும்!" என்றார். இன்னொருவர், "இப்படி எல்லாம் நடந்தாலும், ப்ரையனுக்கு புத்தி வந்துருமா என தெரியலை!" என்று நம்ம ஊரு பக்கத்துக்கு ஒரு சந்தேகத்துடன் சொன்னார்.
அம்சமாக, கதாநாயகி சொன்னது: "நாளை மீண்டும் ப்ரையன் இதையே செய்தால், அவனுக்கு இன்னொரு 'சர்ப்ரைஸ்' காத்திருக்கு! நாளைய இரவு சாதம் இன்னும் கஷ்டமான ரெசிபி!" என்று. இதை படித்த மற்றவர்கள், "அட, இது suspense பத்தி பாக்கும் சீரியல் மாதிரி இருக்கே!" என்று கிண்டல் செய்தனர்.
"மேலாளர் ஏன் இது பத்தி கவலைப்பட மாட்டாரோ?" என்று சிலர் கேள்வி கேட்டாலும், கதாநாயகி தெளிவாக சொன்னார் – மேலாளர் ப்ரையன் லேட்டா வருகிறது என்பதை தெரிந்து தான் இருக்கிறார். மேலாளர் இல்லாத நேரத்தில் அவரே பொருப்பு பண்ணுவதாகவும், ரெட்டிட் வாசகர்களுக்கு நிம்மதி அளித்தார்.
மற்றொரு வாசகர், "ப்ரையன் எடுத்த ஓய்வு நேரத்தை எழுதி வைத்துக்கொள். நாளைக்கு சம்பளத்தில் குறைவு வந்தா ஆதாரம் தேவைப்படலாம்!" என்று நம்ம ஊர் பையன்கள் மாதிரி 'பேப்பர் டிரெயில்' பற்றிப் பேசியிருக்கிறார். உடனே கதாநாயகி, "நான் ஏற்கனவே எழுதிக்கிட்டு இருக்கேன்!" என்று நம்ம ஊர் கம்யூனிக்கேஷன் ஸ்டைலில் பதில் சொன்னார்.
இது எல்லாம் கேட்ட பிறகு, நம்ம ஊரில் இதை எப்படி சமாளிப்போம் என்றால், அப்படியே “நீ செய்யும் வேலை, உனக்கு திரும்பும்!” என்ற பழமொழியை நினைவூட்டும். அலுவலகத்தில் ஒருவன் சோம்பேறி என்பது தெரிந்தாலும், அவனை நேரடியாக கூற முடியாது. ஆனால், அவன் செய்யும் தவறுக்கு அவனை நேரில் அனுபவிக்க வைக்கும் போது தான் உண்மை ஊக்கம் வரும்.
கடைசியாக, இந்த கதையிலிருந்து ஒரு பாடம் – நம்ம ஊரில் ‘நீதி’ என்றால், அது உடனே கிடைக்கும் என நினைக்க வேண்டாம். சில சமயம், கொஞ்சம் நையாண்டியும், கொஞ்சம் பழிவாங்கும் வழியும் தேவைப்படலாம். அதிலும், உங்களது உரிமையைப் பாதுகாப்பது குறித்தால், இந்த கதையின் நாயகி போல உறுதியோடு நம்மலும் நின்று விடலாம்.
நண்பர்களே, உங்கள் அலுவலகத்திலும் சோம்பேறி ப்ரையன் மாதிரி ஒருவர் இருக்கிறாரா? நீங்கள் எப்படி சமாளிக்கிறீர்கள்? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே கருத்தில் பகிருங்கள்!
—
(இந்தக் கதையை படித்து, "அட, நாமும் இப்படித்தான் சில நேரம் பழிவாங்கியிருக்கோம்" என்று நினைத்தீர்களா? அல்லது இன்னும் நையாண்டி சம்பவங்கள் உங்களுக்கு நினைவுக்கு வந்ததா? பகிர்ந்தால் சந்தோஷம்!)
அசல் ரெடிட் பதிவு: Taking my break