என் சாக்லேட்டை நசுக்கினா, உன் ஜாக்கெட் பாக்கெட்டில் குரங்குப் பொடி – அலப்பறை அல்டர் கதை!

நக்சம் நிறைந்த வண்டி, நிறுவன அட்டை பயன்பாடு மற்றும் வேலைப்பளு உணவு கலாச்சாரம்.
ஈர்க்கும் நக்சங்களால் நிரப்பப்பட்ட வண்டியின் புகைப்படம், ஊழியர்கள் தினசரி சலுகைக்காக சுகாதாரத்தை அனுபவிக்கும் தனித்துவமான நிறுவன கலாச்சாரத்தை வலியுறுத்துகிறது. இந்த படம், வேலைப்பளுவில் பகிர்வு மற்றும் அண்ணாதானத்தின் உணர்வை பிடிக்கிறது, ருசிகரமான பரிசுகளுடன் பரிமாற்றங்களை பிரதிபலிக்கிறது.

அலுவலக வாழ்க்கை என்றாலே விஷயங்கள் எப்போதும் சீராக இருக்காது. ஒருவேளை வேலைப் பளுவை விட, சக ஊழியர்களின் சின்ன சின்ன அட்டகாசங்களே அதிகம் களைப்பை தரும்! நம்ம ஊரில் ரொம்பப் பழகிய நண்பர்கள், “நீங்க சாப்பிடுற சாம்பார் சாதத்தில் கை வைப்பது” மாதிரி, அங்க “சாக்லேட் நசுக்குறது” ஹாபிட் ஆகிடுச்சு. ஆனா, அந்தக் கலாட்டா எப்படிக் கிண்டல் மறுபடியும் பழிக்குத் தூரம் போனது என்ற கதைதான் இன்று உங்கக்காக!

கதை ஆரம்பம் – அலுவலகம், வெண்டிங் மெஷின், சாக்லேட் காதல்

இந்த கதை நடந்தது வெளிநாட்டு அலுவலகம் ஒன்றில். அங்க வேலை செய்யும் ஒருவர் (கதை சொல்பவர்) மற்றும் அவருடைய நண்பர் (A) – இருவரும் Kinder Bueno என்ற மென்மையான சாக்லேட்டுக்கு உயிரோடு இருக்கிறவர்கள். அந்த வெண்டிங் மெஷினில் எப்போதும் அந்த சாக்லேட் இருந்தா, இருவரும் அதை வாங்காமல் இருக்க மாட்டாங்க.

ஆனா ஒன்னு – அந்த சாக்லேட் நமக்கு நம்ம ஊரு முறுக்கு மாதிரி கடினமில்ல; ரொம்ப மென்மை! இப்படி மென்மையான சாக்லேட்டை, வேறொரு நண்பர் (R) ஒவ்வொரு முறையும் நசுக்கி, நொறுங்கி, சிரிச்சுக்கிட்டு போயிட்டிருப்பார். “இது இலவசம்தான், என்ன பிரச்சனை?”ன்னு அவர் அடிக்கடி சொல்வார். ஆனா, நம்ம நண்பர்கள் – “அட கடவுளே! இது நமக்கு விருப்பமான சாக்லேட், எப்போதும் இலவசம் கிடைக்காது!”ன்னு நேர்மையாக கோபப்படுவார்கள்.

அதுக்கு மேல, R அவர்களுக்கு சாக்லேட் மட்டும் இல்லாமல், கைல இருந்தால் தட்டி வீசுவார், பாக்கெட்டில் வைத்திருந்தா, பின் பக்கத்தில் (அர்ச்) சப்பரிக்க கூட தயங்க மாட்டார்! நம்ம ஊரில் தடவை “பக்கத்தவங்க கண்ணு முன்னாடி இருக்கிற கையில சாப்பாடு தட்டி வீசுறது” மாதிரி, அங்க சாக்லேட்.

எத்தனை தடவை சொல்லியும், எச்சரிக்கையிலும், R திருந்தவே இல்லை. அதனால்தான், நம்ம நண்பர்கள் ஒரே திட்டம் போட்டாங்க!

பழிக்குப் பழி – குரங்குப் பொடி பாக்கெட்டில்!

ஒருநாள், வெண்டிங் மெஷினில் பெரிய “Quavers” என்ற கிரிஸ்ப் பேக்கெட் வந்தது. நம்ம நண்பர்கள் Kinder Bueno வாங்கினாங்க, R பழக்கப்படி அதை நசுக்கினாராம். ஆனா, இந்த முறை, நண்பர் A, “இதுக்கு ஒரு முடிவு போடணும்!”ன்னு திட்டமிட்டார்.

இருவரும் சேர்ந்து இரண்டு பெரிய Quavers பேக்கெட்டும் திறந்து, அதை முழுக்க நொறுக்கும் பொடியா ஆக்கி, R-வின் ஜாக்கெட் பாக்கெட்டில் ஊத்தி, சிப்பை பூட்டினாங்க! மாலையில் எல்லாரும் வீட்டுக்குப் போகும்போது, R தனது ஜாக்கெட் போட்டுக் கொண்டு, பாக்கெட்டில் கை வைக்கும்போது – உள்ளே குரங்குப் பொடி! கையை வெளியே எடுத்த உடனே, பொடிதான் பொடி!

ஒரு நிமிடம் ரொம்ப சந்தோஷமா, “இந்த சின்ன கலாட்டா தான் தானே?”ன்னு நினைச்சார். ஆனா, வெளியில் வந்த குரங்குப் பொடியைப் பார்த்து, நண்பர்கள் சிரிப்பில் கலந்த சத்தம். அவங்க சொன்னது: “எங்க சாக்லேட்டை எப்போமே நசுக்குறது விட்டுடு!” – அப்போ தான், Rக்கும் புரிஞ்சுச்சு, பழிக்குப் பழி கிடைத்திருக்கு. “சமாதானமா?” – “சமாதானம்!” – அடுத்த இரண்டு வருடம், Kinder Bueno பாதுகாப்பாக இருந்தது!

அனுபவங்கள் – தமிழர் அலுவலக கலாச்சாரம்

இந்தக் கதையைப் படித்த பின், நம்ம ஊரு வாசகர் கேள்விப்பட்ட உடனே, “நமக்கும் இதே மாதிரி அலுவலகத்தில் கலாட்டா நடந்திருக்கு!”ன்னு நினைச்சிருப்போம். சிலர், “நான் இருந்தா, அந்த நண்பர் கிட்ட நேரிலே ஒரு தட்டைக் கொடுத்திருப்பேன்!”ன்னும், “அட, இது வேலை இடம் தானே, அப்படி எல்லாம் செய்யலாமா?”ன்னும் யோசிப்பார்கள்.

Reddit-இல் வந்த கருத்துக்களில் ஒருவரும் இதையே சொல்வார் – “நான் இருந்தா, அந்த நண்பர் கையை விட, மூடிய Kinder Bueno-வை நசுக்கியிருக்கேன்!”ன்னு நையாண்டி. இன்னொருவர், “என் சாக்லேட்டை யாரும் தொட்டா, என் கையை பிசைந்திருப்பேன்!”ன்னு பஞ்சாயத்து பாணியில்!

அதே சமயம், சிலர் – “இது எல்லாம் நண்பர்களுக்குள்ள கலாட்டா தான். ஒரு அளவை கடந்து விட்டால் பேசிப் புரிந்து கொள்ளணும். எல்லாரும் கம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கணும்.”ன்னு நல்ல அறிவுரையும் சொல்கிறார்கள். “அப்படி எல்லாம் செய்யலாமா? அலுவலகம் இடம், எல்லாரும் ஒரே மாதிரியில் சமாளிக்க முடியாது!”ன்னு சீரியஸா சொல்லும் கருத்துக்களும் வந்தது.

இந்தக் கதையோடு, நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரம் நினைவுக்கு வருகிறது – நண்பர்கள் குழுவில், சின்ன சின்ன கலாட்டா, கிண்டல், சாப்பாடு பகிர்வு, எல்லாம் வழக்கம். ஆனா எல்லாரும் எப்போது “எல்லை” கடக்கக்கூடாது என்பதில் கவனம் இருக்கணும். நம்ம ஊரில் “நண்பனுக்கு நண்பன் தான், ஆனா மரியாதை இருக்கணும்” என்பதுதான் பழமொழி!

பின்னணி – நம்மில் எத்தனை பேருக்கு இது நடந்திருக்கு?

இந்த கதை ஒரு சின்ன சிரிப்பு, ஒரு பெரிய பாடம். நண்பர்கள் இடையே கலாட்டா, கேலி எல்லாம் இருக்கட்டும். ஆனாலும், எல்லாரும் சந்தோஷமாக, மரியாதையோடு இருப்பது முக்கியம். கிண்டல் ஒரு எல்லை வரை போனால் தான் ரசிக்கலாம்; இல்லனா அது ஒருவருக்கு கூட வேதனை தரக் கூடும்.

இதை வாசித்த பிறகு, உங்களுக்கு அலுவலகத்தில் நடந்த கலாட்டா, நண்பர்களோடு நடந்த சம்பவம் நினைவுக்கு வந்திருக்கும். உங்கள் அனுபவங்களை கீழே பகிர்ந்து, நம்மெல்லாம் செம சிரிப்போடு இந்தப் பதிவை முடிக்கலாம்!

நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? உங்கள் அலுவலகத்தில் நடந்த கலாட்டா சம்பவங்களை எங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Keep crushing my food, I'll return the favour with interest