என் தாயை சாய்மூட்டை ஆக்கி விட்டேன் – ஒரு “பொறுமை பழிவாங்கல்” கதை!
நம்ம ஊரில் “தாயும், தாயாரும்” என்று சொல்றோம். அவர் நிஜமா அப்படி இருந்தா வாழ்க்கை ரொம்ப அழகு! ஆனா, எல்லாருக்கும் அந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைக்காது. ஒரே வீட்டுல இருந்தாலும், சில சமயம் தாயாரே அவமானம், வேதனை, மரியாதை இல்லாமை எல்லாம் தருவாங்க. இப்படி ஒரு வாழ்க்கை அனுபவத்துல இருந்து வந்திருக்கும் "பொறுமை பழிவாங்கல்" கதையை இன்று நம்ம படிக்கப் போறோம்.
“என் தாயை நானே சாய்மூட்டை ஆக்கிட்டேன்!” – இப்படித் தான் ஒரு அமெரிக்க Reddit வாசகர் தன்னோட கதையை ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. இந்த கதை கேக்கறதும், நம்ம ஊரு “தலையை விழுத் தாயார்” கடைசில ஏமாந்த கதை மாதிரி தான் இருக்கும். ஆனா, இதில் உணர்ச்சி மட்டும் இல்ல, சிரிப்பும், சிந்தனையும் இருக்கு.
“நானும் ஒரு சாய்மூட்டை தான்!”
குழந்தை வயசுல இருந்தே, இந்த பெண்ணுக்கு (அவருடைய சொந்த தாயார்) வருடத்துக்கு ரெண்டுப் பக்கா தலையை முழுசா விழுத்துடுவாங்க. “தலையில் முடி இருந்தா முட்டை வரும்!”னு சொல்லி, எல்லா விடுமுறையின் கடைசி நாளும், பள்ளிக்கூட ஆரம்பிக்குற நாள் எல்லாம், அவளை சாய்மூட்டை ஆக்கி, பட்டுப் பாவாடை போட்டு பள்ளிக்கூட அனுப்புவாங்க.
நம்ம ஊர்ல கூட, சில பேரு முடி வெட்டுறதுக்கு ‘பூச்சி வராதா’ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, இந்த அம்மாவுக்கு அது காரணம் இல்லை. அவளுக்கு அந்த குழந்தையை அவமானப்படுத்துறதில்தான் சந்தோஷம். ஒரே நாளில், தன்னோட சகோதரிகளையும் தலையை விழுத்து விட்டப்போ, அவங்களை எல்லாம் பள்ளிக்கூட பசங்க கேலி பண்ணி பேச ஆரம்பிச்சதும், அந்த பழக்கம் அப்படியே நிறுத்திட்டாங்க. (கலர் முடி, ‘கோல்டன் சைல்ட்’ விசயம்னு, நம்ம ஊரு சினிமா டயலாக் மாதிரி!)
“பழிவாங்கும் நாள் வந்தது!”
படித்துப் பெரியவளாகி வீட்டை விட்டு வெளியேறியபிறகு, ஒரு நாள் அம்மா போன் பண்ணி, “முடி வெட்டிக் கொடுப்பியா?”ன்னு கேட்டாங்க. காரணம் தெரியாம போனீங்க, அம்மா வீட்டிலேயே ‘நாய்க் கிளிப்பர்’ கொண்டு முடியை வெட்ட ஆரம்பிச்சுட்டு, அங்க ஒரு பக்கத்தில் மட்டும் ரெண்டு அங்குலம் முடியை விழுத்து விட்டாங்க. மீதி எல்லாம் ஒழுங்கா இல்லாம சிருங்கி போச்சு. அதனால, “நீங்க தான் காப்பாத்தனும்!”ன்னு கதறி கேட்டாங்க.
அப்போ, அந்த பெண்ணுக்கு தன்னோட பழைய நாட்கள் ஞாபகம் வந்தது – தன்னோட தலையை முற்றிலும் விழுத்து, பள்ளிக்கூட பசங்க கேலி பண்ணும் போது, கண்ணீர் விட்ட நாட்கள். ஆனா, இப்போ அம்மா தான் மடிக்கணா வந்திருக்காங்க!
“சரி அம்மா, கவலைப்படாதீங்க”ன்னு சொல்லிட்டு, அவள் தான் கொண்டு வந்த ‘ஹேர் டிரிம்மர்’ எடுத்தாங்க. ஒழுங்கா அம்மாவை அமர வைச்சு, முடியை முழுவதும் விழுத்துட்டாங்க! பாவம் அம்மா, அப்போ தான் தெரிஞ்சது, இந்த பழிவாங்கல் என்ன வேணும் என்று! “நான் எப்படி வெளிய போறது?”ன்னு கதறி அழுதாங்க. அப்போ அந்த பெண் சொன்னது: “அம்மா, நான் பள்ளிக்கூடம் போனேன் – இன்னும் உயிரோட இருக்கேன்!”
“கை கொடுத்தது கர்மா!”
இது மட்டும் தான் இல்லை. அந்த பெண்ணுக்கு தன்னோட தாயாரால் தொடர்ந்து பல விதமான துன்பங்கள், அடிகள், படுகாயங்கள் எல்லாம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. பள்ளிக்கூட ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள், வீட்டிலேயே சில பெரியவர்கள் – எல்லாம் சேர்ந்து அவள் வாழ்கையை சிரமமாக்கினாங்க.
இதைப் பற்றி, அந்த Reddit பகுதியில் பலரும் கருத்து சொன்னாங்க. ஒரு வாசகர், “பழிவாங்கல் வெறி குளிர்ந்த சோறு மாதிரி – நேரம் வந்தா ருசி தான்!”ன்னு கலகலவா எழுதிருக்காங்க. இன்னொரு சுவாரஸ்யமான கருத்து: “உங்க அம்மா எதுக்காக கர்மாவை மறந்தாங்க, நம்ம ஊரு பழமொழி போல ‘வீடு கட்டினவனுக்கு வீடு விழும்’!”ன்னு.
அடுத்தொரு வாசகர்: “அம்மா உங்களை ஒரே குழந்தையா பார்ப்பதில்லை – அவருக்கு நீங்க ஒரு மனிதரா தெரியவே இல்லை”ன்னு நம்ம ஊரு பெரியவர்கள் சொல்வது மாதிரி மனதில் புண்ணியமில்லாம வாழ்ந்தவர்கள் தான் இப்படிச் செய்வாங்கன்னு சொன்னார்.
மறுபடியும், இன்னொரு வாசகர்: “நீங்க அடுத்தவருக்கு துன்பம் கொடுத்தா, அது ஒருநாள் திரும்பி வரும். நல்லது செய்யுங்க!”ன்னு நம்ம ஊரு சித்தர் பாடல் போல சொல்லி இருக்காங்க.
“பழிப்பது பழி, அனுபவிப்பது அனுபவம்!”
இந்த கதை நம்ம ஊரு சினிமா climax மாதிரி முடிகிறது. வாழ்க்கையில் சில சமயம் நம்மை துன்புறுத்தினோர்களுக்கு நேரில் பதில் சொல்ல முடியாது. ஆனா, காலம் ஒரு நாள் நம்ம கையில் அவங்கடான் கிடைக்கும். அந்த சமயத்தில் நம்ம மனசுக்குள் வரும் ஆறுதல் தான் பெரியது.
அந்த பெண் சொன்னார்: “என்னுடைய தாயார், என் வாழ்கையில் என்னை வெறுப்பான வார்த்தைகளால், செயல்களால், அடிகளால் துன்புறுத்தினாலும், நான் இப்போ உயிரோட இருக்கேன். அவருக்கே அந்த அனுபவம் வந்துவிட்டது. இது தான் வாழ்க்கை!”
முடிவில்...
நம்ம ஊரு வாசகர்களுக்கு இந்தக் கதை ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தை தரும். பழிவாங்கல் என்றும் நல்லது என்று சொல்லமுடியாது. ஆனா, சில சமயம், துன்பம் கொடுத்தவர்களுக்கு அவர்களே தங்கள் கையாலே பழி வாங்கிக்கொடுக்கும்போது, வாழ்க்கை எவ்வளவு வித்தியாசமா திரும்பும் என்பதை இந்த கதை நன்கு காட்டுகிறது.
உங்களுக்கும் இதுபோன்ற அனுபவம் இருக்கா? தாயார், குடும்பம், பள்ளி – ஏதாவது அசிங்கம் செய்தாங்கனா, எப்படி எதிர்கொண்டீங்க? உங்கள் கருத்தை கீழே பகிருங்கள்! வாழ்க்கை, பழி, கர்மா – எல்லாமே ஒரு சுற்று தான்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I shaved my mom's head