என் நண்பன் திருடன் ஆயிற்று! – ஒரு 'பேட்டி' பழிவாங்கும் கதை
நண்பர்களோடு பழகும் நாட்கள் என்றால் நினைவுகளில் இனிமைதான். ஆனா, சில சமயங்களில் நம் நிழலாக இருந்த நண்பனே நம்மை ஏமாற்றிவிட்டான் என்றால்? அந்த டிராமாவும், அதிலிருந்து எப்படி பழிவாங்கினேன் என்பதையும், அப்போ நடந்த ஒரு அசத்தலான சம்பவத்தை இன்றைக்கு உங்களிடம் பகிர்ந்திருக்கிறேன்.
30 வருடங்களுக்கு முன்னாடி, ஸ்மார்ட்போன் இல்லாத காலம். அப்போ நான் வீட்டில் இருந்தபோது, எனக்கு நெருங்கிய நண்பன் ஒருத்தன் என் கிரெடிட் கார்டை (CC) திருடிச்சு, பயன்படுத்தி, மறுபடியும் கார்டை திருப்பி கொடுத்தான். முதலில் எனக்கு அந்த சந்தேகம் கூட வரல. ஆனா மாதத்துக்கு வந்த பில் பார்த்ததும் ஷாக் ஆயிடேன். அதிலேயே கதைக்கு திருப்பம்தான்.
பழைய காலத்து 'சிவாஜி' ஸ்டைலில் விசாரணை
அந்த காலத்துல, இப்ப போல சிசிடிவி, வாட்ஸ்அப், பேஸ்புக் போன்று எதுவும் இல்லை. ஆனா, என் ஒரு பெரிய நண்பன் – 'ஜான்' – தெருவில் நடக்கும் எல்லாம் காதில் விழும் வகையில் இருந்தவர். அவர் தான் இந்த கதைச்சு ஹீரோவா மாறினார். ஒருத்தர் புதுசா காரில் ஆம்பும், ஸ்கேனரும் வாங்கினதாக பேசினதையும் ஜான் கவனிச்சார். எதிர்பாராத திருப்பம்: சந்தேகத்துக்கு உள்ளான நண்பரை நேரில் சந்திக்க போனேன், அவனும் அவன் கூட்டத்தினரும் என்னை தவிர்க்க ஆரம்பித்தாங்க.
பிரமாதமான புரூஃப்: திருடன் ஆளே கைப்பற்றினேன்!
நான் பெரிய கடைகளில் போனடிச்சி, "என் கார்டில பயன்படுத்திய ரிசீட்டுகளை ஃபாக்ஸ் பண்ணி அனுப்புங்க"னு கேட்டேன். பக்கா ஆதாரம் கிடைச்சது. அந்த ரிசீட்டுல திருட்டு செய்தவன் தன்னோடவே பெயரை எழுதி கையெழுத்துபோட்டு இருக்கான்! இது தான் 'இறுதி வசதி' போல. போலீசும், கார்டு நிறுவனமும் அப்போ சோம்பல் காட்டினாங்க – "அது பெரிய விஷயம்னு" எடுத்துக்கல்ல. நானும், "இதுல நான் தான் ராஜா"னு முடிவு செய்தேன்.
நேரடி பேச்சுவார்த்தை – 'ஹஷ் மணி' தமிழ்பட ஸ்டைல்!
நண்பனுக்கு நேரில் போன் பண்ணி, அந்த பேச்சை ரெகார்ட் பண்ணினேன். "இப்ப நீ எனக்கு உருப்படியா இருக்கணும்னா, கார்டில் வாங்கிய பொருட்கள் எல்லாம் திருப்பி குடு. அதை கடைக்கு கொடுத்து ரெண்டு பணம் வாங்கிக்கறேன். கூடவே, ரெண்டாயிரம் (அப்போ $1000) ரொக்கமாக குடு. இல்லாட்டி உன்னோட வேலைக்கான இடத்துக்கு, ஊருக்கே சொல்லி நின்னு கிழிக்கறேன்"னு செஞ்சேன். அந்த நண்பன் வேற வழியில்லாமல் ஒத்துக்கிட்டான். கடைசி டீல் – "இனிமேல் என்ன தெரியாதவனாகவே நடிக்கணும்!"
இதுக்கப்புறம், எல்லாருக்கும், "ரிக், கார்ல் மாதிரி ஆட்களை வீட்டுக்குள் விடாதீங்க, நிஜம் தெரிஞ்சா சோரிப்பீங்க!"னு சொன்னேன். பழிவாங்கும் ருசி அப்படியே இருந்துச்சி!
நெட்டிசன்களின் நக்கல், விவாதம் – 'பழி'யும், 'சட்ட'மும்
இந்தக் கதைய பாத்த இங்கிலீஷ் ரெடிட் வாசகர்கள் பல மாதிரி கருத்து சொல்லி இருக்காங்க. "இது கருப்புப் பணம் வாங்கும் வழியா, இல்லை பாதிக்கப்பட்டவன் நேரில் தீர்வு காணும் தர்மமா?"னு ஒரு commenter கேட்டார்.
ஒரு நகைச்சுவை ரசிகர் – "Blackmail'னு சொன்னா கொஞ்சம் மோசமா இருக்கும், 'Extortion'னு சொன்னா ஸ்டைலா இருக்கும்!"னு எழுதினாராம். தமிழில் சொன்னா, "படிப்படியா பழி வாங்கினா, அது பழி; ஸ்டைலா வாங்கினா, அது பிசினஸ்!" மாதிரி தான்.
"நடக்குறதை போலீசுக்கு புகார் கொடுத்து வழக்கு போட்டா, எல்லாருக்குமே நேரம், பணம், மனநெரிசி. இப்படிச் செஞ்சா, நேரடி நியாயம் கிடைக்குது,"னு ஒரு பெரியவரும் சொல்றார்.
"ஒருத்தர் சொன்னார் – 'நம்ம ஊருல ஏன் இப்படிச் சமாளிப்பது வழக்கமா இருக்குது'ன்னு. போலீசும், அதிகாரிகளும் பல சமயங்களில் நடவடிக்கை எடுக்காம விட்டா, மக்கள் தான் நேரடியாக பழிவாங்கும் வழியைத் தேடுகிறாங்க. இது பெரிய pelavu (பழி)னா, அது அப்போ வரைக்கும் சரி!"
'மூத்தவர்களின் அறிவுரை', நம் கலாச்சாரத்தில்
இந்த கதையில் ஜான் மாதிரி பெரியவர்கள் – நம்ம ஊருல சர்வபொது அறிவு கொண்ட 'கிராமத்து பெரியவர்' மாதிரி தான். அவர்களோட அனுபவம் இல்லாம நம்ம வாழ்க்கை செல்லுமா? "பெரியவர்கள் பேசும் போது கேட்டுக்கணும்!"னு அவர் சொன்னார்; அது நம்ம ஊரு பழமொழிதான்.
இப்படி, ஒரு நண்பன் நம்மை ஏமாற்றினாலும், பெரியவர்களின் அறிவும், நம் புத்திசாலித்தனமும் இருந்தா, நம்மை யாரும் சுலபமா ஏமாற்ற முடியாது. ஆனா, சட்டம் என்பது எல்லோருக்கும் சமமா இருக்கணும். பழி வாங்கும் போது கூட, சட்டத்தை மீறாம, நியாயமாக இருக்கணும் என்பதையும் மறக்கக் கூடாது.
முடிவில், உங்கள் கருத்து என்ன?
நண்பர்களே, இந்த பழி வாங்கும் கதை உங்களுக்கு எப்படி இருந்தது? நம்ம ஊருல இப்படிச் சம்பவம் நடந்தா, நீங்க என்ன செய்வீங்க? நேரடியாக பழி வாங்குவீங்களா, இல்ல போலீசை அணுகுவீங்களா? உங்கள் கருத்துகளை கீழே பகிருங்கள்.
கதை பிடித்திருந்தா, ஷேர் பண்ணுங்க, நண்பர்களோட விவாதிக்கவும் மறக்காதீங்க!
— உங்கள் தெருவோர நெட்டிசன்
அசல் ரெடிட் பதிவு: Someone had to pay me hush money so I didn’t call the cops