என் ரூமில் குளியலறை இல்லை! – ஓயாத வாடிக்கையாளர் கதையுடன் ஹோட்டல் ரொம்பவே காமெடி
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியில் வேலை பார்த்தால், அன்றாடம் சுவாரசியமான – சில சமயம் தவிர்க்க முடியாத – சம்பவங்கள் நடக்கும். வாயிலில் இருந்து வருகிற ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளரும் தங்களுக்கென தனி கதையோடு வருகிறார்கள். சிலர் தங்கள் பிரச்சனையை நிதானமாக சொல்வார்கள்; சிலர் கோபமாக; சிலர் யோசிக்க வைக்கும் விதமாக – ஆஹா, அப்படி ஒரு சம்பவம் தான் இன்று உங்கள் முன்னால் கொண்டு வரப்போகிறேன்!
ஒரு நாள் இரவு நேரம். ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் அமைதியாக இருந்தேன். அப்போது வந்தார், ஒரு வயதான அம்மா – முகத்தில் பரவசமான புன்னகை! "ஒரு ரூம் வேண்டும். குளியலறை இருக்கா?" என்றார். "மாமா, எல்லா வசதிகளும் உண்டு. சாப்பாடு, குளியல், எது வேண்டுமானாலும்!" என நன்றாக எக்ஸ்பிளைன் செய்தேன். அவர் சந்தோஷமாக ரூம் எடுத்துக்கொண்டார். ஆனால்... அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் நடந்ததை நம்ப முடியாது!
"இந்த ரூமில் குளியலறையே இல்லையே!" – ஒரு புது வகை பிரச்சனை
20 நிமிடம் கூட ஆகவில்லை, அந்த அம்மா மீண்டும் கீழே வந்து, "நான் செக் அவுட் பண்ணுறேன். என் ரூமில் குளியலறை இல்ல" என்று கத்தினார். காது இரட்டியது! நம்ம ஊரில் வீட்டுக்கு வந்த பாட்டி, "இந்த வீட்டில் தண்ணீர் வரவில்லை" என்று சொல்லும் மாதிரி தான். நானும் சிரிப்பை கடுமையாக அடக்கிக்கொண்டு, "அம்மா, உங்களோடிய ரூமுக்கு வந்துட்டு காட்டட்டுமா?" என்று கேட்டேன். அம்மா ஒத்துக்கொண்டார்.
ரூமுக்குள் போனோம். Closet-ஐ பார்த்து, "இதுதான் குளியலறைன்னு நினைச்சேன், ஆனா இல்ல" என்றார். உண்மையில், அந்த ஹோட்டலில் குளியலறைக்கும் closet-க்கும் ஒரே மாதிரி barn-door (மாடி வீட்டு கதவு மாதிரி) இருந்தது. நான் மெதுவாக கதவைத் தள்ளி, "இதுதான், அம்மா – slide பண்ணனும். closet-ம் இதுவும் ஒரே மாதிரி கதவு தான்" என்று காட்டினேன். அம்மா தலையாட்டி, "நான் இப்படி இழுத்தேன், திறக்கலை!" என்று சொன்னார். "பாருங்க, இப்படி தள்ளனும்" எனப் patience-ஆக காட்டி விட்டேன்.
அடுத்த அரை மணி நேரத்துக்கு பின், பளிச்சென நனைந்த முகத்துடன், "இப்போ தான் நல்லா ஷவர் எடுத்தேன், ரொம்ப சொகுசு!" என்று வந்தார். "இரவு குளிச்சா மெதுவாக தூக்கம் வரும்" என்று பேசிக்கொண்டோம். எல்லாம் சாதாரணமாக போய்விட்டது என்று நினைத்தேன்.
இரவு சுவர்க்கம் – காலை நரகம்!
ஆனா, அம்மா இப்போது தான் ரியல் சாயின்ஸ் ஆரம்பித்தார்! இரவு 2 மணிக்கு, நம்மால்தான் செய்ய முடியாது என நினைத்தேன். Auditor என்னை அழைத்து, "அந்த அம்மா பப்ளிக் restrooms-ஐயே பயன்படுத்தினேன், ரூமில் குளியலறை இல்ல. எனவே, பணம் பிடிக்கக் கூடாது" என்று சொல்லி வாதம் பண்ணினாராம். நாங்க "இல்ல, அம்மா – ரூமில் குளியலறை இருக்கு, நீங்க ஷவர் கூட எடுத்தீங்க, இது யாருக்குப் புரியும்?" என்று விளக்கினோம். பல மணி நேரம் ரூமை பயன்படுத்தியவர், இலவசமாக போக முடியுமா?!
அடுத்த நாள் காலை, ஹோட்டல் லாபியில் அம்மா "என்னை பணம் பிடிக்கக்கூடாது! ரூமில் குளியலறை இல்ல!" என்று சத்தம் போட்டார். நானும், மேனேஜரும் "நல்லா நடந்தோம்; ஹோட்டல் விதிமுறைகள் படி பணம் பிடிக்க வேண்டியது தான்" என்று முடிவு செய்தோம்.
வாடிக்கையாளர் மனநிலையும், சமூகத்தின் பார்வையும்
இந்த சம்பவம் பலருக்கு சிரிப்பை ஏற்படுத்தினாலும், சிலர் "அம்மாவுக்கு மனநிலை பிரச்சனை இருக்கிறதோ?" என்று கவலைப்பட்டனர். "ரெடிட்"யில் ஒருவரும் சொன்னார் – "இது ஒரு dementia (மறதி நோய்) மாதிரி தான். என் அம்மாவும் இதுபோல சில நேரம் சொல்வார். சில நிமிடங்களில் முன்னாடி சொன்னதை மறந்து விடுவார்." "சிலர் scam பண்ண வரலாம், ஆனா இவங்க கதை கேட்கும்போது அது போல தெரியலை; அதிகமாக குளிர்ந்தால், வயதில் dementia அதிகமாகும்" என்று மற்றொருவர் கருத்து சொன்னார்.
ஒரு நர்ஸ், "இது நம்ம மருத்துவத் துறைக்கும், ஹோட்டல் முன்பணிக்கும் ஒரு மாதிரியான சம்பவம் தான். 'DNR' (Do Not Resuscitate) என்ற சொல்லை நாங்க வேற அர்த்தத்தில் பயன் படுத்துவோம், ஹோட்டலில் இதுவும் blacklist மாதிரி!" என்று காமெடியாக பதிவு செய்திருந்தார்.
பலரும், "மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நம்மை குழப்புவதும், அவர்களுக்குத் தானும் தெரிந்து செய்யாமல் கூட செய்வார்கள்" என்பதில் ஒற்றுமை காட்டினார்கள். ஒரு போலீஸ் அதிகாரி சொன்னார், "இவர்களுக்கு உலகமே வேற மாதிரியாக இருக்கும்; மனநலக் குறைபாடுகள் அவர்களின் வாழ்வை பாதிக்கின்றன."
நம்ம ஊர் அனுபவம்: "ஹோட்டல், இல்லையா வீடு?"
நம்ம ஊரில், வீட்டுக்காரர், "குளியலறை எங்கு?" என்று கேட்பது சாதாரணம். ஆனா ஹோட்டலில் தான் இப்படிச் சொன்னால், நாமே குழம்பிப் போய்விடுவோம்! அதுவும் 'barn door' மாதிரி நவீன கதவு போட்டால், பெரியவர்கள் குழப்பமடையலாம் – "இதெல்லாம் நம் காலத்து வாசல் கதவு மாதிரி இல்ல!" என்று புலம்புவார்கள்.
இந்தக் கதையை வாசித்த பலர், "ஒரு நபர் இதற்காகவே ரூம் எடுத்திருக்கலாம்; ஒரு மணி நேரம் ஷவர் எடுத்து, தூங்கி, பின்னாடி இலவசமாக போக முயற்சி" என்று சந்தேகமும் கொண்டனர். ஆனாலும், "Scam பண்ண வந்தவர் என்றால் கூட, இவ்வளவு மோசமாக செய்வாரா?" என்று சிலர் வேறு பக்கம் பேசினார்கள்.
ஒருவர் சொன்னது ரொம்ப நம்ம ஊர் ஸ்டைல்: "ஹோட்டல் பத்து ரூம்கூட வாடிக்கையாளருக்கு காட்ட வேண்டும்; அவங்க சொல்வது ஒண்ணும் குறையாது!"
முடிவில்...
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளராக இருந்தால், இதுபோன்ற அனுபவங்கள் வாழ்க்கையில் நிறைய கற்றுக்கொடுக்கின்றன. வாடிக்கையாளரின் மனநிலை, அவர்களின் சூழ்நிலை, சில சமயம் நம்மை சிரிக்கவும், சில சமயம் சிந்திக்கவும் வைக்கும். இதுபோன்ற கதைகள் உங்கள் வீட்டிலும் நடந்திருக்கலாம் – உங்களுக்கும் ஹோட்டல் அல்லது வாடிக்கையாளர் சேவையில் சுவாரசியமான, சிந்திக்க வைக்கும் அனுபவங்கள் இருந்தால், கீழே கருத்தில் பகிருங்கள்!
நம்ம ஊர் பழமொழி போல – "வந்த வண்ணம் வாடிக்கையாளர்; பார்த்து பார்த்து வாழ வேண்டும்!"
அசல் ரெடிட் பதிவு: My room doesn't have a bathroom, so I'm leaving and you better not charge me