என் வித்தியாசமான 'கொரில்லா' காவல் அய்யாக்கள் – ஓட்டலின் முன்பக்கத்தில் நடந்த அதிசயக் கதை!
இரவு 1 மணிக்கு ஓட்டலின் முன்பணியாளராக இருந்தால், என்னென்ன சூழ்நிலையை எதிர்பார்க்கலாம்? சில நேரம் சுமாரான வாடிக்கையாளர்கள், சில நேரம் நண்பர்கள் போல பழகும் சஞ்சாரிகள்… ஆனால், அந்த ஒரு இரவு எனக்கு நேர்ந்தது அத்தனை சாதாரணமல்ல!
அந்த நாளில் ஓட்டலில் தங்கியிருந்த ஒரு வாடிக்கையாளர், குடித்துவிட்டு தள்ளாடிக்கொண்டே என் அருகே வந்து, ஒரு குடிப்பானம் வாங்க முயற்சித்தார். அவருக்கு ஏற்கனவே போதையில் இருந்ததை பார்த்து, “மன்னிக்கவும் சார், இன்னைக்கு குடி விற்க முடியாது” என்று சொன்னேன். அதற்கெல்லாம் இவர் சமாளித்து விட்டார். ஆனால், அடுத்த கட்டம் தான் அசிங்கம்!
ரிசீட்டுக்காக நடந்த ரம்பம் – “இந்த ரிசீட்டு கொடுத்தது உமக்கு அவமானமா?”
வாடிக்கையாளர் ரிசீட்டு வேண்டுமென்று கேட்டார். ஆனால், அப்போ ரிசீட்டு பிரிண்டர் வேலை செய்யவில்லை; வெறும் வெள்ளை காகிதம் மட்டும் வந்தது! இது அவருக்கு வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட பெரிய அவமானம் போலவே நடந்துகொண்டார். “நீங்க இப்படி வெறும் காகிதம் தந்து ஏமாற்றுறீங்க!” என்று கத்த ஆரம்பித்தார். நிலவரம் விளக்கி, கணணியில் இருந்து பிரிண்ட் எடுத்து தந்தாலும், "நீங்க பெரிய கம்பெனியில வேலை பார்ப்பீங்க; இன்க் இல்லையா? சரியாக செய்ய முடியாதா?" என்று தொடர்ந்தே திட்டினார்.
அவரது உறவினர் கூட ஒரு பொருள் வாங்க, மீண்டும் வெறும் ரிசீட்டு! இப்போது அவர் வெறிச்சொற்களோடு “உங்களை நான் வேலையிலிருந்து வெளியே அனுப்ப வைக்கப்போகிறேன், மேலாளரை இப்போதே அழைங்க” என்று கத்தினார்.
கல்யாணபந்தல் போலக் காப்பாற்ற வந்த "கொரில்லா" அய்யாக்கள்
நான் ஸ்டாப் பண்ண முடியாத நிலை. மேலாளரை அழைக்கும்போது, அவர் என் கைபேசியை பிடிக்க முயற்சி செய்தார்! அப்போ தான், கதை திருப்பம் – நம்ம "கொரில்லா" குழுவில் இருந்த பெரியவர்களில் ஒருவர் லாபியில் நுழைந்தார். அவர் எதுவும் பேசவில்லை; ஆனால், அவர் அமைதியாக வந்து எனக்கு பக்கத்தில் நின்றார். அந்த வாடிக்கையாளர் சற்று அமைதியாகி, மேலாளருடன் பேசிக்கொண்டே, கடைசியில் "இது எல்லாம் முட்டாள்தனம்!" என்று சொல்லிக்கொண்டு மேலே போய்விட்டார்.
அந்த நேரம் என் கைகள் குலுங்கியது உண்மை. ஏற்கனவே பெருமூச்சு விடும் சூழ்நிலை. அந்த "கொரில்லா" அய்யா என் கைகளை பார்த்து, "நீங்க சரியா?" என்று கவலைபட, "நான் நல்லா இருக்கேன், உங்களுக்கு ஏதும் வேணுமா?" என்று கேட்டேன். அவர், "போக்கர் விளையாடிட போறோம். உங்க மேல கவனமா இருக்கலாமா?" என்றார்.
அவருடன் இன்னும் சிலர் வந்ததும், "இவங்களுக்கு தானே அசிங்கப்பட்டாங்க, இனிமே நாம இங்க விளையாடறோம் – அவங்கள பாத்துக்கிட்டே" என்று முடிவெடுத்தார்கள். அடுத்த 3 மணி நேரம், அவர்கள் லாபியில் விளையாடிக்கொண்டே என்னை காத்துக்கொண்டார்கள்!
“என் கூலிக்கு தானே தொந்தரவு, ஆனா என் பக்கம் நின்னாங்க!” – சமூக கருத்துக்கள்
இந்தக் கதையை Reddit-இல் பகிர்ந்தபோது, பலர் இதைக்கண்டு ரசித்து, சிலர் அனுபவங்களை பகிர்ந்தனர். ஒருவரும், "அவர்கள் உங்களுக்கு மட்டும் தான் தொந்தரவு செய்யலாம், ஆனா வெளியிலிருந்து யாராவது உங்களை வருத்தினால், நம்பிக்கையுடன் காப்பாற்றுவார்கள்" என்று சொன்னார்.
மற்றொருவர், "இது சகோதரப் பாசம் மாதிரி தான், ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் போல!" என்று எழுதியிருந்தார். இன்னொருவர், "நீங்கள் இப்போது அந்த குழுவின் உறுப்பினர்! இனிமேல் உங்களை யாரும் எளிதாக எதுவும் செய்ய முடியாது" என்று நகைச்சுவையாக குறிப்பிட்டார்.
தமிழகத்திலும், ஒரு டீக்கடையில் அசிங்கம் செய்த வாடிக்கையாளரை, அங்குள்ள பழக்கமான வாடிக்கையாளர்கள் காப்பாற்றுவதைப் பலர் பார்த்திருப்போம். ‘எங்கள் ஆளுக்கு நாங்க தான் பாதுகாப்பு’ என்னும் மனப்பான்மை, நாட்டுப்புற நட்பும், அன்பும் இங்கேயும் வெளிப்படுகிறது.
ஓட்டல் ஊழியர்களுக்காக – நம்ம ஊர் அனுபவம்
நம்ம ஊரிலும், ஓட்டல், கடை, டீஸ்டால், லாரி ஓட்டுநர் ஹோட்டல் என எங்கேயும், பணியாளர்களுக்கு பழக்கமான வாடிக்கையாளர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பெரிய கஷ்டம் வந்தால், ஒரே குடும்பம் போல துணை நிற்பார்கள். "இவங்க நம்ம ஆளு" என்ற உணர்வு தான், நகரம் நகரமாக நம்மை இணைக்கிறது.
அந்த "கொரில்லா" குழுவினர், தினமும் கீப்போட்டல் கேட்டு தொந்தரவு செய்தாலும், கடைசி நேரத்தில் காப்பாற்ற வந்ததை மறக்க முடியாது. இது தான் மனித நேயம், பண்பாடு, மற்றும் பணியாளர்-வாடிக்கையாளர் உறவு!
முடிவில் – உங்கள் அனுபவங்களைப் பகிருங்கள்!
இந்த கதையைப் படித்ததற்கு நன்றி. உங்கள் வாழ்க்கையிலும் இப்படியொரு "போடி காப்பாளர்" அனுபவம் இருந்ததா? ஓட்டலில், கடையில், டீக்கடையில் – உங்களை காப்பாற்றிய நண்பர், வாடிக்கையாளர், சக ஊழியர் பற்றி கீழே கருத்துகளில் பகிருங்கள். நம்ம ஊர் நட்பு, அன்பு, உதவி – எப்போதும் வாழ்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: My weird gorilla guardian angels