என் ஹோட்டல் முன்னணி போரில் நான் வென்றேன் – ஒரு தமிழ் வர்ணனை!
“மறுபடியும் இந்த நேரம் வேலைக்கு போனேனா?” – இப்படி என் அம்மா கேட்டது போல், ஒரு ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியரின் மனநிலை. இரண்டு வருடம் முன்பலகையில் நின்று, ‘எங்கே இக்கட்டான வேலை இருக்கு?’ என்று யாரும் கேட்டாலும், “ஹோட்டல் முன்பலகை!” என்று உரக்க சொல்லிவிடுவேன். நம்ம ஊர் கோவில் திருவிழா கூட்டத்தில் போல, ஹோட்டல் முன்பலகையில் நாள் தோறும் வித்தியாசமான கஸ்டமர்களும், நிர்வாகக் குழப்பமும், ஊழியர் போட்டியும் தாங்க வேண்டியிருக்கும்.
ஒரு நேர்மையான, விதிகளுக்கு கட்டுப்பட்டு நடக்கும் எனக்கு, சமீபத்தில் வேலை பார்த்த ஹோட்டல், “இது தானா கம்பெனி கலாச்சாரம்?” என்று கேட்க வைத்தது. அங்கே என் சக ஊழியர்கள், காவேரி கரை போலவே ஒழுங்கின்றி ஓடிக்கொண்டே இருந்தார்கள். பாசிவ்-அக்ரஸிவ், சின்ன சின்ன கோபம், நேரடியாகவே ரீவாக பேசுவது – எல்லாம் அங்கே சாதாரணம். நான் ஒருவராகவே, விதிகள், கஸ்டமர் ஐடி, க்ரெடிட் கார்ட், ரிசர்வேஷன் நோட்டுகள் – எல்லாம் சரிபார்த்து வேலை செய்யும் போது, மற்றவர்கள் “நீ ஏன் இவ்வளவு எக்ஸ்ட்ரா?” என்று பார்த்தார்கள்.
ஹோட்டல் முன்பலகை: தமிழர் வீட்டு வாசல் மாதிரி!
நம் ஊர் வீடுகளில் எந்த நேரமும் விருந்தினர் வந்தால், அம்மா “வாசலில் சுத்தம் பார்த்தியா?” என்று கேட்பார். அதே மாதிரி, ஹோட்டலில் முன்பலகை ஊழியருக்கே எல்லா பொறுப்பும்! ஆனால், அங்கே என் சக ஊழியர்கள் – “ஏன் ஐடி கேட்கணும், ஏன் க்ரெடிட் கார்ட் சரிபார்க்கணும்?” என்று விடாமல், நேரடியாக விசாரணை இல்லாமல், ரிசர்வேஷன்களை போட்டு விடுவார்கள்.
ஒரு சம்பவம்: ஒரு விருந்தினருக்கு ஐடி, கார்ட் சரியில்லை. நான் ஒழுங்காக மறுத்தேன். அடுத்த நிமிஷம், அவர் என் சக ஊழியரைப் பார்த்து – பாஸ்! அவர் ஓடிப் போய் அறை கொடுத்து விட்டார். அடுத்த வாரம் முழுக்க அந்த விருந்தினர் என் ஜீவனை சுரண்டினார்.
இதில் அழகான விஷயம் – மேலாளரே, என் வேலை நாட்களை முடிவு செய்பவர், “நீ இன்னும் வேலைக்கு வந்திருக்கேனே?” என்று கேட்கிறார்! ஐயோ, நம்ம ஊர் அரசு அலுவலகம் போலவே – யாரும் யாரையும் கவனிக்க மாட்டார்கள்.
மனநலம், வேலைநலம் – இரண்டும் சமம்!
ஒரு வாடிக்கையாளரின் கருத்து, “நீங்கள் உங்கள் மனநலத்தை கவனிக்கணும்! இப்படிப்பட்ட இடங்களில் வேலை செய்தால், எப்படியும் மன அழுத்தம் வரும். நல்ல வேலை வாய்ப்பு கிடைத்தா, உடனே பிடிக்கணும்!” என்று சொன்னார். இது நம்ம ஊர் பெரியோர்களும் சொல்லும் பழமொழி போல இருக்கிறது: “வேலை உண்டு, ஆனா உடம்பு இல்லையென்றா என்ன பயன்?”
இன்னொரு வாடிக்கையாளர், “நீங்கள் விதிகள் பின்பற்றினீர்கள், மற்றவர்கள் செய்யவில்லை. இதெல்லாம் ஒரு பெரும் மோசடி நடக்குதோன்னு சந்தேகம் வருகிறது. மேலாளர் கவனிக்கவே இல்லை – அப்படிப்பட்ட இடத்தில் நீங்க மட்டும் நேர்மையா இருந்தா, உங்களுக்கு தான் பிரச்சினை!” என்று சுட்டிக்காட்டினார்.
காமெடி கலந்த கம்யூனிட்டி: யூனிகார்ன், காரட், ரெயின்போ!
வாசகர் ஒருவர், “உங்களுக்கு மெஜிக்கல் யூனிகார்ன் அனுப்புறேன் – உங்க உணவைத் தின்ன விடாதீங்க!” என்று கலக்கலாக எழுதியிருக்கிறார். இன்னொருவர், “அவளும் சாலட், காரட் எல்லாம் தின்னிட்டா ரெயின்போ சுட்டுவாள்!” – நம்ம ஊர் சித்தாப்பா கமெடி மாதிரி! இன்னொருவர், “உங்க மனநலம் முக்கியம், அதற்காகவே வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்!” என்று மனதை உயர்த்தும் வார்த்தைகள்.
நம்ம ஊர் வேலை சூழ்நிலையில் ஒப்பீடு
இந்த அனுபவத்தை நம்ம ஊர் அலுவலகம், வங்கி, அரசு துறைகள் எல்லாம் நினைவுக்கு வருகிறது. மேலாளர் கவனிக்க மாட்டார், சக ஊழியர்கள் விதிகள் பின்பற்ற மாட்டார்கள், ஆனால் நேர்மையாக இருப்பவனுக்கு தான் பிட்சு! பலர் சொல்வது போல, “மேலாளர் கவனிக்காமல் விட்டால், அந்த இடத்தில் நீங்க தங்கிக்க வேண்டாம், கிளம்பி விடவும்!” – இது தான் நம் ஊர் அறிவுரை.
வாழ்த்து வார்த்தைகள் மற்றும் நம்பிக்கை
இப்போது அந்த ஹோட்டல் முன்பலகை போராளி, புதிய வேலை வாய்ப்புக்கு சென்றிருக்கிறார். “இனிமேல் எனக்கு அமைதி, நிம்மதி, சுவையான டேக்-அவுட் உணவு – எல்லாம் கிடைக்கப் போகிறது!” என்று அவர் சொல்வதை படித்தால், நம்ம மனசு கூட சந்தோஷமாகிறது.
நம்மும், ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர்களை அடுத்தமுறை பார்த்தால், ஒரு புன்னகை, ஒரு நன்றி சொல்லி, அவர்களை மதிக்க வேண்டும். அவர்கள் மட்டும் தான் விதிகள் பின்பற்றும் போது, நமக்கு பாதுகாப்பும், சட்ட ரீதியான நன்மையும் கிடைக்கும். “சம்பளம் கம்மி ஆனாலும், மனநலம் முக்கியம்!” – இது தான் இந்த கதையின் முடிவு.
வாசகர்களுக்கான கேள்வி
நீங்களும் அப்படி ஒரு வேலை அனுபவம் கொண்டவரா? உங்கள் அலுவலகத்தில் இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை இருந்ததா? உங்கள் கருத்துகளை கீழே பகிருங்கள்! நம் தமிழ் வாசகர் சமூகம், ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவாக, சந்தோஷமாக இருக்கலாம்!
“வேலை ஒரு நாள் முடியலாம்; ஆனா நம் மனம் மட்டும் நிலைத்திருக்கட்டும்!”
– உங்களுக்காக, ஒரு முன்னணி போராளியின் கதை!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I can finally say that war is over