எல்லா விஷயங்களையும் அறிவிக்க சொன்னாங்க... சொன்னபடியே செய்தேன் – ஒரு அலுவலகம், ஒரு 'பாஸ்', ஒரு பழிவாங்கல்!
நம்ம ஊரு அலுவலகக் கதைகள் என்றால், 'அந்த பாஸ் சம்பாதிக்குறது சும்மா இல்லப்பா!' என்று ஆரம்பிக்கும். கம்ப்யூட்டர் முன்பு உட்கார்ந்து, ஏசி காற்றில் வேலை செய்வதே கனவாக இருந்த சிலருக்கு, அந்த கனவு அலுவலகம் தான் கொஞ்ச நேரத்திலேயே தண்டனைக் கூடமாக மாறிவிடும். இந்தக் கதையும் அப்படித்தான் – ஒரு பழம்பெரும் 'battleaxe' மேனேஜர், ஒரு புதிய ஊழியர், இன்னொரு வகை பழிவாங்கல்!
கதை ஆரம்பிக்கிறது பத்து வருடங்களுக்கு முன். ஒரு சாதாரண வேலைக்காரராக இருந்து, பல போராட்டங்கள் கடந்து, 'white collar' கனவுக்காக பல வருடங்கள் படித்து, முதல் ஹெச்.ஆர். அலுவலக வேலைக்குள் காலடி வைத்தார் ஒருவரு. அவர் பெயர் வெளியில் சொல்லலாமா தெரியல, ஆனா அந்த Reddit-ல 'u/AeonFinance'ன்னு சொல்லிருக்காரு. அடடா, ஏன் 'blue collar'ன்னு, 'white collar'ன்னு சொல்லுறாங்கன்னு நம்ம ஊரு வாசகர்களுக்காக ஒரு சிறிய விளக்கம்: 'blue collar'ன்னா 'கைத்தொழில்' வேலைகள், 'white collar'ன்னா அலுவலக வேலைகள். நம்ம ஊரில் 'கைவேலை', 'மேசை வேலை'ன்னு சொல்லுவாங்க போல.
புதிய வேலை, புதிய ஆபிஸ், மனசு கனவுடன் இருந்தாலும், அந்த அலுவலகத்தின் பாஸ் மட்டும் ஒரே 'கட்டுப்பாட்டு' பாஸாக இருந்தாரு. புது ஊழியர்களை காப்பி மெஷின் டோனரைவிட சீக்கிரம் மாற்றும் பழக்கம். அவங்க கண்ணுக்கு பிடிக்காத வேலைக்காரர்கள் ஒருவரும் ஒரு வருடம் தாங்க முடியாதார்களாம்!
இந்த ஹீரோயின் (நம்ம கதாநாயகன்) – வெறும் மெடிக்கல் பிரச்சனையால் சிறிய தட்டுப்பாடுகளை கூட சங்கடமாக எடுத்துக்கொள்ளும் பாஸ், ஒவ்வொரு எழுத்துப் பிழைக்கும் சிரமம் கொடுத்தாராம். 'நீல சட்டை' போட்டதுக்கு ஒரு மணி நேரம் 'பிரொஃபெஷனலிசம்' பேசினாராம். கிளையண்ட் மீட்டிங்கில் சுடச் சுட வெயிலில், ஒரு ஸ்வெட்டர் போட்டதுக்கே அலறி அலறி திட்டினாரு. அலுவலகம் வந்த முதல் நாளிலிருந்து இப்படித்தான்.
இதற்கெல்லாம் மேல, ஒரு நாள் 'எல்லா க்ளையண்ட் கேஸ்களும், ஒவ்வொரு விபரமும், ஒவ்வொரு எமெயிலும், ஒவ்வொரு அழைப்பும், ஒவ்வொரு வார்த்தையுமா நினைவில் வைத்துக்கொண்டு, தினமும் வாய்வழி அறிக்கை சொல்லணும்'னு கட்டளையிட்டார். அவருக்கு கடந்த காலத்தில் நினைவு குறைவு பிரச்சனை இருந்தது பாஸ் தெரிந்தே இந்தக் கட்டளையை கொடுக்குறது. "கதிரவன் உதிக்கும் நேரத்திலிருந்து, அலுவலகம் மூடும் வரை நடந்த ஒவ்வொரு விஷயமும் அறிக்கையிலே சொல்லணும்"னு சொன்னாராம்.
இதுக்கு நம்ம ஹீரோயின் என்ன பண்ணினார் தெரியுமா? 'சொன்னபடி செய்யுறேன்'ன்னு, அந்த இரவு Excel-ல் ஒவ்வொரு விபரமும் எழுத ஆரம்பிச்சாரு – 'கார் லிருந்து அலுவலகம் வரை நடந்தது', 'காபி ஊற்றிய நேரம்', 'கம்ப்யூட்டர் ஸ்டார்ட் செய்தது', 'கீபோர்டு சத்தம் வரக்கூடாதுனு கவனித்தது' – எல்லாமும் டைரி மாதிரி எழுதி, கிளியர் ப்ராக்டிஸ் பண்ணி, அடுத்த நாள் கச்சிதமாக வாயிலா சொல்ல ஆரம்பிச்சாரு.
'கார் லிருந்து நடந்து வந்தேன், வலது கையால் moderate அழுத்தம் கொண்டு கதவைத் திறந்தேன், ரிசெப்ஷனிஸ்டை வணங்கி, 25 விநாடிகள் காபி தயாரித்தேன், மேஜையில் உட்கார்ந்தேன்...' என ஒரு மணி நேரம் வரைக்கும் சொல்ல, பாஸ் வாயடைத்துப் போனாராம்! "நான் சொன்னது எல்லாம் சொல்லணும் தான்!"ன்னு நிதானமாக சொல்லி, பாஸை நடுங்க வைத்தாரு.
இதோ அப்புறம் நடந்தது தான் கதை திருப்பம்! 'HR-க்கு HR இருக்குமா?'ன்னு நம்ம ஊரு வாசகர் கேட்பாங்க, ஆனா அந்த அலுவலகத்தில் HR-க்கு கூட தனி HR இருந்துருந்ததாம்! அங்க அழைத்து, நம்ம ஹீரோயின் ஒவ்வொரு விபரமும் எழுதி வைத்திருப்பதை காட்டி, 'நான் பாஸ் சொன்னபடி தான் செய்தேன்'ன்னு சொன்னாராம். அந்த HR-க்காரர்களும், 'இது சரியாக வேலை செய்யும் சூழல் இல்ல'ன்னு ஒத்துக்கிட்டாங்க. ஒரு மாதத்துக்குள் வேறு டிபார்ட்மெண்ட் மாற்றம். மூன்று மாதத்துக்குள்ளே பாஸ் வேலையை விட்டு போக, நம்ம ஹீரோயின் லேய்ஆஃப் ஆனாலும், நல்ல ரெஃபரன்ஸ் எடுத்துக்கொண்டு வெளியில் வந்தாராம்!
இந்த கதைக்கு கீழே, அந்த Reddit-யில் வந்தயா பதிவுகள் தமிழ் வாசகர்களுக்கு ருசியாக இருக்கும். ஒரு பயனர் சொன்னார் – "ஒரே ஒரு மேனேஜருடனே வேலை செய்யும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்கள் ஓடினா, அந்த மேனேஜர்தான் பிரச்சனைக்காரர்னு யாரும் ஏன் புரிஞ்சுக்க மாட்டாங்க?" நம்ம ஊரு அலுவலகங்களிலும் இதே மாதிரி தான் – 'பாவம், அந்த வேலைக்காரர் தான் சரியா இல்ல'ன்னு சொல்வதிலே மேனேஜருக்கு மட்டும் பாதுகாப்பு.
மறுபடியும் ஒருவர் எழுதுறாங்க – "நம்ம நாட்டிலே, ஒருத்தரைக் குற்றம் சாட்டி வேலை விட்டு அனுப்பினாலும், வேறொருத்தர் மீது நடவடிக்கை எடுத்தாலும், எப்போதும் வழக்கு பயம் தான் மேலோட்டமாக பாதிக்குது. ஆகவே, பழையவர்கள் தங்க, புதுவர்களையே வெளியே அனுப்புறாங்க." இது தமிழ் அலுவலகங்களும் தப்பிக்க முடியாத உண்மை!
மற்றொரு கருத்து – "ஊழியர்கள் வேலை விட்டு போறதுக்கு 85% காரணம் மேனேஜரும், சூழலும் தான்; நல்ல வேலைக்காரரையே இழக்குறது நிறுவனத்துக்கு பெரிய நஷ்டம்!" நம்ம ஊர் ஊழியர்களும் இதை உணர்ந்திருக்கிறார்கள்.
இந்த கதையின் ஹீரோயினுக்கு – 'நீங்க சொல்லும் வார்த்தை ஒரு எழுத்து கூட தவறினா, நீங்க இங்கே சாமர்த்தியமில்லை'ன்னு சொன்ன அந்த பாஸ், கடைசியில் அவருடைய சொந்த துப்பாக்கியாலே தான் வீழ்ந்தாங்க போல!
இப்படிப்பட்ட அலுவலக அனுபவங்கள் நம்ம ஊரிலும் நிறைய. 'எத்தனை மேனேஜர் வந்தாலும், நல்ல மனசு மட்டும் வரணும் – இல்லாட்டி ஊழியர்கள் ஓடுறதுக்கு காரணம் அவர்கள்தான்'ன்னு பாட்டி சொன்னது நியாபகம் வருகிறது.
நீங்களும் இப்படிப்பட்ட அலுவலக 'பாஸ்' அனுபவங்கள் சந்தித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பகிருங்கள். நம்ம ஊர் கதை, நம்ம ஊர் அனுபவம் – தமிழில் பேசுவோம், பகிர்வோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Report everything that happens on these files - or else. Okay then..I will