ஒரு உணர்வான விநாடி: கடை வேலைக்காரியும், தனிமையில் ஒரு மாணவியும்
நம்மில் பலர் கடை வேலைக்கார வாழ்க்கையை அனுபவித்திருப்போம். அந்தக் கடை சீட்டில் நின்று, வாடிக்கையாளர்களை சந்திப்பதில் வரும் சின்ன சிரிப்பும், சில நேரங்களில் உள்ள அந்த அடங்காத மன அழுத்தமும் – எல்லாமே நமக்கு அன்றாடம். ஆனாலும், சில தருணங்கள் நம்மை ஆச்சரியமாகச் சூழ்ந்து, மனதை தொட்டுச் செல்லும். இன்று அப்படிப்பட்ட ஒரு கதை தான் உங்களோடு பகிர போகிறேன்.
கனடாவில் ஒரு சின்ன கடையில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த அந்த நேரம். வெளியில மழை சிந்திக் கொண்டிருந்தது. தமிழ்நாட்டில் தீபாவளி சீசனில் கடைகளில் எப்படி கூட்டம் இருக்குமோ, அங்கும் Thanksgiving-க்கு முன் அதே மாதிரி கூட்டம். ஆனா, மாலைவாக்கில், மழையோடு கூட்டம் குறைந்தது.
கடை வாசலில் ஒரு தனிமை
வாடிக்கையாளர் வரத்திலே இடைவெளி இருந்த நேரம்; "இன்னும் எதாவது வேலை பாக்கணும்னு பார்த்தேன்" என்கிறார் அந்த ஊழியர். அப்ப தான் ஒரு பெண், நனைந்து ஓடி வர்றாங்க. மனசுக்குள், "ஏதோ ஒரு வேலை கிடைச்சு, freezerக்குள்ள போய் குளிர்ந்து விடாம இருக்கலாம்"ன்னு சந்தோஷம்.
அந்த பெண் single serve meals ஓர் பக்கம் எடுத்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். நம்ம ஊர் instant noodles மாதிரி தான் – வேலைக்கார மக்களுக்கு அதுதான் தாயின் உணவு மாதிரி! ஊழியர் சொல்றார், "நானும் இதையே தான் எப்போதும் சாப்பிடுவேன், நல்ல தேர்வு செய்தீங்க"ன்னு பாராட்டு. எப்பவும் அப்படி ஒரு சின்ன உரையாடல், அதுவே மனசுக்கு சந்தோசம்.
மனசைக் கட்டிய உரையாடல்
அந்த பெண்ணும் பில் கட்டி முடிச்சதும், வெளியில மழையோடு காத்திருக்க வேண்டாம், கடையில இருக்கலாமா?ன்னு கேட்டாள். நம்ம ஊழியர் மனமார ஒத்துக்கிட்டார். அப்பதான் இருவரும் பண்டிகை, விடுமுறை, பள்ளி விடுமுறை பற்றி பேச ஆரம்பித்தனர்.
"எல்லாரும் வீட்டுக்கு போயிடுறாங்க. நானும் வெளிநாட்டில இருந்து வந்தேன். விடுமுறையில யாரும் இல்ல, hostell-ல் தனியா, அந்த single meal-ஐ சாப்பிடனும்,"ன்னு அந்த பெண் சொல்ல, நம்ம ஊழியருக்கும் அது நெஞ்சில் பட்டது. "நானும் என்னோட குடும்பத்தில இருந்து தூரம் தான்,"ன்னு சொன்னார். "இப்போ எல்லாம் video call இருக்கு, ஆனா அது போதாது. நேரில் ஒருத்தர் அருகில் இருந்தா தான் மனசு நிரம்பும்,"ன்னு அந்த பெண் பகிர்ந்தார்.
ஒரு சின்ன நொடி... ஒரு பெரிய பாசம்
அந்தக் கணம் தான், நம்ம ஊழியர் தன்னடக்கமில்லாமல், "உங்களுக்கு hug வேண்டுமா?"னு கேட்டு விட்டார்! உடனே மனசு பதறிப் போச்சு. "அதுக்கு இந்த பசங்க என்ன நினைப்பாங்க, நானும் butch lesbian மாதிரி தான் இருப்பேன், தவறா எடுத்துக்கொள்வாங்களா?"ன்னு பக்கத்தில் சிந்தனை ஓட ஆரம்பித்தது. நம்ம ஊர் பையன்கள் மாதிரி, 'நீங்க என்ன நினைப்பீங்க?'ன்னு பத்து தடவை மனசில் ஓடிச்சும், வாயில இருந்து வார்த்தை வந்துட்டு விட்டது!
ஆனா, அந்த பெண் சிறிது தயக்கத்துடன், "நீங்க செய்யுவீங்களா?"னு கேட்டாங்க. அதுவே எல்லா குழப்பத்தையும் தூக்கியது. அடுத்த கணம், "ஆமா, செய்வேன்"னு சொல்லி, அவள் பக்கம் போய் ஒரு மனமார்ந்த hug கொடுத்தார். சின்ன விஷயம் போல தோன்றினாலும், அந்தப் பெண்ணுக்கு அது ஒரு பெரிய ஆதரவாய் இருந்திருக்கும்.
இணையத்தில் மக்கள் உணர்ந்த மனதாரத்தும்
இந்த கதையை Reddit-ல் பகிர்ந்தபோது, பலரும் மனதாரப் பாராட்டினர். ஒருத்தர், "நல்ல மனிதர் இருக்கிறாங்கன்னு தெரிந்ததே போதும், இதே மாதிரி ஒரு அன்பான hug எனக்கும் ஒருகாலம் தேவைப்பட்டிருக்கிறது"ன்னார். இன்னொருவர், "இந்த உலகம் எப்பவுமே பயமா தான் இருக்கிறது, ஆனா இப்படி மனிதர்கள் ஒன்றிணையும்போது தான் மனசுக்கு தேற்றம்"ன்னு எழுதியிருக்கிறார்.
இன்னொரு நகைச்சுவையான கருத்து: "இது எல்லாம் meet-cute மாதிரி love story-க்கு ஆரம்பம் போல இருக்கு!"ன்னு எழுதியிருந்தார். நம்ம ஊழியரே அதற்கு "ஆமாங்க, சில நேரம் அப்படிச் சினிமா மாதிரி தான்"னு சிரிச்சிருக்கார்.
மற்றொரு வாசகர், "எப்போ ஒருவருக்கு என்ன தேவைன்னு தெரியாது, ஒரே ஒரு hug-யே வாழ்க்கையை மாற்றி விடும்"ன்னு உணர்ச்சி பூர்வமாக எழுதினார்.
முடிவில்... மனிதம் தான் முக்கியம்
இந்தக் கதையில் பெரிய நெஞ்சம், அன்பும், மனித உணர்ச்சியும் சின்ன ஒரு தருணத்தில் எப்படி வெளிப்படுகிறது என்று நமக்கு தெரிகிறது. நாம் பலர் தனிமை, homesickness, அல்லது குடும்ப வாஞ்சை அனுபவிக்கிறோம். ஆனாலும், ஒருவருக்கு ஒருவர் ஒரு சிரிப்பு, ஒரு வார்த்தை, ஒரு hug – இவை எல்லாம் வாழ்க்கையையே மாற்றி விடும்.
இப்படி இரண்டு பரிச்சயமில்லாதவர்கள், "குடும்பம்" என்னும் வார்த்தை கொண்ட பண்டிகையில், ஒருவருக்கொருவர் மனதளவில் உறவாகி, ஒரு இனிய நினைவாக அந்த நாளை மாற்றிக்கொண்டார்கள்.
உங்கள் அனுபவங்களை பகிருங்கள்!
நீங்களும் இதுபோன்ற ஒரு மனிதத்துவ தருணத்தை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? கடையில், பஸ்ஸில், அல்லது பள்ளியில் – ஒரு அன்பான முகம், ஒரு உதவிக் கை, அல்லது ஒரு சிரிப்பு உங்கள் நாளை மாற்றியிருக்கிறதா? கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க! மனிதம் பசியை போக்கும்; அன்பு மட்டும் தான் மனசை நிறைக்கும்!
அன்பும் பரிவும் எப்போதும் தொடரட்டும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: A really human moment