“ஒரு நூலகத்தில் அச்சு ரசீத்களின் கதை: உத்தரவைப் பின்பற்றினேன், ஆனால் காகிதம் முடிந்தது!”
நம் ஊரில் உள்ள நூலகம் என்றாலே, புத்தக வாசிப்போர்களின் சிரிப்பு, குழந்தைகளின் கூத்து, வயதானவர்களின் அமைதியான நடையைத் தான் நினைவிற்கு கொண்டு வருவோம். ஆனால், அங்கேயும் “மேலே இருந்து வரும் உத்தரவுகள்” என்றால் நமக்குத் தெரியும் — அது முட்டாள்தனமானதா என்றால், அதன் விளைவுகள் எப்படித்தான் இருக்கும் என்று யாரும் ஊகிக்க முடியாது! இன்று நம்மிடம் இருக்கும் கதை, வெறும் ரசீது அச்சிடு உத்தரவைச் சுற்றியே, ஆனால் அதில் இருக்கும் காமெடி, பரபரப்பு, மற்றும் நாம் அனைவரும் அனுபவிக்கும் “நியாயம் இல்லா மேலாளர்” கதைகளின் சுவை!
“காகிதம் பனிக்கட்டிக்குப் போனது!” – உத்தரவின் ஆரம்பமும், முடிவும்
நூலகத்தில் பணிபுரியும் ஒருவர் (Reddit-இல் u/SilverEchoCove), திடீரென வெளியான ஒரு தகதகப்பான “பொறுப்பு” உத்தரவால் திணறுகிறார். அப்படியென்றால், ஒவ்வொரு புத்தகக் கடனீட்டுக்கும் கட்டாயம் அச்சு ரசீது அளிக்க வேண்டும், வாடிக்கையாளர்கள் வேண்டாம் என்றாலும், அச்சிட்டு, பின்பு அதை குப்பையில் போடலாம். “பாராட்டு” உத்தரவுக்கு கீழே வேலை செய்யும் ஊழியர்கள் ரொம்பவே கையால் தலையை அடிக்கிறார்கள். ஆனாலும், “சரி, கட்டுப்பாட்டைப் பின்பற்றுவோம், பின்னாடி என்ன ஆவது பார்ப்போம்!” என்ற மனநிலையோடு, அந்த ஊழியர் விதிகளை 100% பின்பற்ற ஆரம்பித்து விடுகிறார்.
அடுத்த சனிக்கிழமை, நூலகத்தில் கூட்டம் வெடித்தது. குழந்தைகள், முதியவர்கள், குடும்பங்கள் – எல்லோரும் வரிசையில். ஒவ்வொருவருக்கும் அச்சு ரசீது, தேதிகள் மார்கர் கொண்டு ஹைலைட், வாயால் மீண்டும் ஒவ்வொரு தேதி சொல்லிக் காட்ட வேண்டும் – உத்தரவின் ஒவ்வொரு வரியும் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. 47 புத்தகங்களை ஒரு நபர் எடுத்தபோது, இரண்டு பக்கங்கள் ரசீது மட்டும் அச்சு, அதை ஹைலைட் செய்து, ஸ்டேபிள் அடித்து, “ஆடிட் ட்ரே”யில் வேறு ஒரு நகல் போட வேண்டும் – இதெல்லாம் நடந்தேறுகிறது.
“ஏன் இவ்வளவு காகிதம் வீணாக போகிறது?” என்று வாடிக்கையாளர்கள் கேட்டாலும், “புதிய விதிகள், என்ன செய்வது?” என்று இரக்கம் தோன்றும் பதில் மட்டும் கிடைக்கிறது. பிறகு என்னாச்சு தெரியுமா? மதியம் வரைக்கும் இரண்டு ரோல் காகிதம் போய்விட்டது. அச்சு இயந்திரம் லைன் காட்ட ஆரம்பித்து விட்டது – அது என்றால் மெஷின் அளவுக்கு தூக்கம் போய்விடும் நேரம் வந்துவிட்டது!
மேலாளரின் கண்காட்சி – தரையில் நடக்காதவர்கள், மேசையிலிருந்தே விதிகள்!
இதில் தான், பலர் சுட்டிக்காட்டிய முக்கியமான அம்சம் – மேலாளர் என்றாலே, தரையில் நடந்துகொண்டிருக்கும் வேலைகள் பற்றி தெரியாது. “நம்ம ஊரில் ஒரு பெரிய அலுவலகத்தில், மேலாளர்கள் எப்போதுமே கீழே என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாமல், சும்மா உத்தரவு மட்டும் போடுவார்கள். அதனால் தான் ஊழியர்கள் தான் கஷ்டப்படுவார்கள்!” என்று ஒரு வாசகர் நன்றாகச் சொல்கிறார்.
இன்னொரு கருத்தில், “மேலாளர் ஒருவரும், தரையில் ஒருநாள் கூட வேலை பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்; அதனால் தான் இந்த மாதிரி அறியாமை உத்தரவு வருகிறது. அதனால், 80% ஊழியர்கள் வேறு வேலைக்கு போய் விடுவார்கள்!” என்று நம்ம ஊரில் கூட பள்ளி நிர்வாகம், அரசு அலுவலகம், தனியார் நிறுவனம் என எங்கும் நடக்கும் அனுபவங்களைப் போலவே விவரிக்கிறார்கள்.
ஒரு வாசகர் நகைச்சுவையாக, “நூலக ஊழியர்களை விதிகளில் விளையாட நினைப்பது தான் பெரிய தவறு – அவர்கள் உத்தரவுகளை ‘சரியாகவே’ பின்பற்றி, மேலாளர்களை உடனே விழுங்க வைப்பார்கள்!” என்று நம்ம தமிழ் பழமொழி “கல்லைக் கடித்து விழுங்கிவிட்டார்” மாதிரி சொல்கிறார்.
ஊழியர் சினிமா – “நல்லா பண்ணிட்டு, ரொம்பவே வீணாக்கிட்டீங்களே!”
இந்த அனுபவம் நடந்த பிறகு, நூலகம் முழுக்க வேலை மந்தமாகிவிட்டது. அச்சு ரசீது இல்லாததால், புத்தக கடனீடு முடங்கிவிட்டது. குழந்தைகளுக்கான கதைப் போட்டி ரத்து, காத்திருக்க முடியாமல் வந்தவர்கள் கோபம், நகராட்சி அலுவலகத்துக்கே புகார் போனது – எல்லாம் ஒரு நாள் உள்ளேயே.
மறுநாள், மேலாளர் ஒருவரும், “இனி ரசீது ஆப்ஷனல், வீணாக்க வேண்டாம்!” என்று ஒரு புதிய மின்னஞ்சலை அனுப்பிவிட்டார். இந்தக் கதையில் இருக்கும் நகைச்சுவை மட்டும் அல்ல, நம்ம ஊரில் அத்தனை இடங்களிலும் நடக்கும் “நியாயம் இல்லாத மேலாண்மை” எனும் விஷயத்தையும் நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறது.
ஒரு வாசகர் கேள்வி எழுப்புகிறார் – “இப்படி தவறான உத்தரவை யார் உருவாக்குகிறார்கள்? தரையில் நடக்க தெரியாத மேலாளர்களா, அல்லது சும்மா பொறுப்பை தள்ளிக்கொள்ள நினைப்பவர்களா?” நம்ம ஊரில் கூட, பள்ளி ஆசிரியர்கள் மேல் இருந்து வரும் ‘பிடிவாதம்’ ஆன பயிற்சி, அலுவலகங்களில் அலைந்து திரியும் ‘மீட்டிங்’ கலாச்சாரம் – எல்லாம் இதே மாதிரி தான்!
“நம்ம ஊரில் நடந்தால்?” – தமிழர் பார்வையில்
நம்ம ஊரில் இப்படிப் பட்ட உத்தரவு வந்திருந்தால், “நல்லா பண்ணி, மேலாளருக்கு ஒரு அழகான கடிதம் எழுதுவோம்! அங்க அங்க காகிதம் முடிந்ததும், எல்லாரும் ஒரு டீ கடையில் சென்று, ‘இதெல்லாம் உங்களாலதான்!’ என்று சிரிப்போம்!” என்பதே ஊழியர்களின் பாவனை.
அதே நேரத்தில், சிலர் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள் — “அச்சு ரசீது வேண்டாம்னு சொன்னா, டிஜிட்டல் ரசீது தரலாமே?” நம்ம ஊரில் கூட, பலர் OTP, Whatsapp ரசீது, email ரசீது என்று விரும்புகிறார்கள். ஆனால், சிலர் சொல்வார்கள் – “என் தனிப்பட்ட தகவல் ஏன் தரணும்?” என அவசியம் கேள்வி கேட்பார்கள்.
இன்னொரு வாசகர், “நம் நாட்டில் கூட சில நூலகங்கள், 100 புத்தகங்கள் வரை கடனீடு செய்ய அனுமதிக்கிறார்கள். குடும்பம் முழுக்க வரும் இடங்களில் இது சாதாரணம்!” என்று குறிப்பிட்டார். நம்ம ஊரில், பெரிய குடும்பங்கள், பசுமை சிந்தனை, வீணாட்டம் குறைப்பு என்று பேசினாலும், ஒருசில சமயங்களில், ‘விதியை முற்றிலும் பின்பற்றினால்’ என்ன ஆகும் என்று இந்தக் கதை நமக்கு நன்றாக கற்றுக் கொடுக்கிறது.
முடிவில்…
இதெல்லாம் படித்தபின், உங்களுக்கென்ன நினைக்கிறது? உங்கள் அலுவலகத்தில், பள்ளியில், அல்லது உங்கள் வாழ்வில் இப்படிப் பட்ட தவறான உத்தரவுகள் வந்திருக்கிறதா? ஓரிரண்டு நாளில் முடிந்த குழப்பங்களும், மேலாளர்களின் பின்னடி யோசனைகளும், நம்ம எல்லோருக்கும் பரிச்சயம் தான். கீழே உங்கள் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து, இந்த காமெடியான, சிந்திக்க வைக்கும் கதைக்கு ஒரு சிரிப்பு சேர்க்கவும்!
“விதிகளை முற்றிலும் பின்பற்றினால், நம்ம ஊரில் கூட ‘காகிதம்’ மட்டுமல்ல, ‘சமயம்’யும் வீணாகும்!” — இதை மறக்காமல் நினைவில் வைத்துக்கொள்வோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: The memo said we must give a printed receipt for EVERY library checkout, so I did, until we ran out of paper