'ஒரு பெஞ்ச் ஸ்டாரி: டான் அண்ணா, சுருளும் கையெழுத்தும் – ஆடம்பர டிரைவுக்கு வரவேற்கின்றோம்!'
நமக்கெல்லாம் தெரிஞ்ச விஷயம் தான் – ஊரு அலுவலகம், பழைய பாஸ், புதிய டெக்னாலஜி, எல்லாம் சேர்ந்தா என்ன ஆகும்? இந்தக் கதையை படிச்சீங்கனா, உங்க அலுவலகத்தில நம்ம பழங்கால ‘மிராசுதார்’ பாஸ்களை நெனச்சு சிரிக்காமல் இருக்க முடியாது!
அந்த நியூயார்க் பில்டிங் டிபார்ட்மெண்ட் அப்டேட், நம்ம ஊரு நகராட்சி அனுமதி போல் தான். ஒவ்வொரு கட்டிடப் பணி முடிந்ததும், ஆன்லைன்ல கையெழுத்து போடணும். இங்க அப்படியே "சமையல் சாம்பார்" மாதிரி ஒரு கையெழுத்து போடாம விட்டா, ஆட்கள் அபாரம் அபாரம் அபராதம் கட்டணும்.
இந்த கதை நம்ம ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் நடக்கக்கூடியது தான். நம்ம கதையின் நாயகன் – டான் அண்ணா. வயசு மூத்தவர், ஓய்வுபெற்ற பாஸ். மொபைல், ஆன்லைன், ஈமெயில், எல்லாத்திலேயும் "தங்கம்" தான் அவருக்கு! ஆனா இந்த compliance (அடிக்கடி வரக்கூடிய ஒத்துழைப்பு வேலை) அவரோட பொறுப்பு. ஒரு தடவ பெரிய அபராதம் வந்துடுச்சு. அப்புறம் ஸ்டாப் மீட்டிங் – “இந்த மாதிரி திரும்பவும் நடக்கக் கூடாது”னு பெரிய பேச்சு.
நம்ம கதை பேசுனவன் – ஒரு இளம் அலுவலக ஊழியன். இவர் சொன்னார், “ஒண்ணா ஒரு login வச்சிக்கலாம், reminder எல்லாம் admin அக்கா பாக்கட்டும், அவங்க யாரையும் விட்டுவைக்க மாட்டாங்க!” – அப்போ தான் தெரியும், நம்ம ஊரு admin அக்கா reminder விடுறாங்கன்னா, பஞ்சாப் கவர்னருக்கு கூட ஜாக்கிரதை!
ஆனா டான் அண்ணா ஒத்துக்கல. “நா மட்டும் தான் கையெழுத்து போடணும், லயபிலிட்டி பிரச்சனை வரும்!”னு சொன்னார். உண்மை என்னன்னு தெரிஞ்சா, reminder மின்னஞ்சல் எல்லாம் அவரோட inbox-ல் அடிக்கடி வந்து கொண்டே இருக்கும். அதையெல்லாம் வேற யாரும் பாக்க கூடாது என்பது தான் அவரோட இஷ்டம்.
அடுத்த scene – டான் அண்ணா நம்ம கதைவன மேல "dirt" (அதாவது குறை) தேடி உழைக்க ஆரம்பிச்சாரு. நம்மவன் company-wide mail போட்டு, “இனிமேல் கையெழுத்துக்கு நான் உதவ மாட்டேன்!”னு bold-ஆ சொல்லிட்டாரு. நம்ம ஊரு பையன் மாதிரி, நேர்மை, நேர்மையோட!
மாதங்கள் ஓடிச்சு. டான் அண்ணா விக்கேஷனுக்கு போயிட்டாரு. அப்போ ஒரு இன்ஜினியர், “டான் அண்ணா இருக்காரா?”ன்னு நம்ம கதையோட நாயகனைத் தேடி வந்தாரு. இரண்டு வாரமா டான் அண்ணாவைத் தொலைபேசியில் பிடிக்க முடியல. அடுத்த நாள் deadline. நம்மவன், “அவர் விக்கேஷன்ல இருக்கார்; உங்க வேலை அவங்க செய்தாகணும்”னு சொன்னார். அடுத்த நாள் காலை – டான் அண்ணா பதறி அழைச்சார், “நீங்களே கையெழுத்து போட முடியுமா?”
நம்மவன் ரொம்ப குளிர்ந்தது: “நா ஆபிஸ்ல இல்ல, நீங்களே சொன்னீங்க security-க்கு வேறு யாரும் login பண்ணக் கூடாது. மொபைல்ல போடுங்க!”னு சொல்லிட்டு கை வைத்துட்டார்.
பாவம் டான் அண்ணா! ஆனா பழைய பாஸ் பாணி – மொபைல், லேப்டாப், எல்லாம் zero. முடிவு என்ன, ஆறு மணி நேரம் கார்ல போய், அலுவலகம் சென்று, ஒரு ‘checkbox’ கிளிக் பண்ணி திரும்பி வந்தார்! விகடகவி பாணி ல, ‘பசிக்குத் தானியமும், பசுமைத் தோட்டமும் இருந்தும், காகம் தண்ணி குடிக்க முடியாம, புறா பறந்து போனது போல’!
நம்ம ஊர் அலுவலக வாழ்க்கையின் தத்துவம்!
இதிலிருந்து நம்ம என்ன கற்றுக்கணும்?
- பழைய பாஸ் ஆவணங்களும், புதிய தொழில்நுட்பமும் இடம் பிடிக்கணும்.
- கையெழுத்து போடணும், ஆனா நம்ம admin அக்கா reminder விடுறதை விட்டு விடக்கூடாது.
- அலுவலகத்தில் நேர்மையா இருந்தா, யாரும் நம்மை தூக்கி வீச முடியாது.
கடைசியில் ஒரு கேள்வி:
உங்க அலுவலகத்தில் இதுபோல் பழைய பாஸ்–புதிய டெக் கலாட்டா நடந்ததா? உங்க அனுபவங்களை கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க! நம்ம ஊரு வேலைசெய்யும் கலாச்சாரம் எப்படி இருக்குன்னு உலகமே தெரியட்டும்!
சிரிப்பு, அனுபவம், கற்றல் – இதுவே நம்ம அலுவலகம்!
அடம் பிடித்து பழைய வழியில் போனால், முடிவும் அதே மாதிரிதான்! – நம்ம டான் அண்ணாவுக்கு ஓர் பாடம்!
உங்களோட கமெண்ட், அனுபவம், சிரிப்புத்தொகுப்பு கீழே எதிர்பார்க்கிறேன்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Hope you enjoyed your drive!